จุดเริ่มต้นของการบวช
                 เดิมที่เป็นคนที่ไม่เคยคิดที่จะบวชเลย เป็นคนที่ไม่ค่อยเข้าวัดและไม่ใส่ใจในเรื่องของธรรมะเลยก็ว่าได้ คงเกิดจากเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตที่ทำให้สถาพจิตใจวุ่นวายเอามากๆ ก็เริ่มที่ทางภรรยาและแม่ยายพาเข้าวัดปล่อยขึ้นแต่ก็ยังไม่สนใจในเรื่องปฎิบัติธรรมต่างๆ พาเข้าก็เข้าโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น อยู่มาคราวหนึ่งทางบ้านชวนไปบวชพรามณ์นุ่งขาวห่มขาวที่วัดใหม่สันติก็เลยไปกับที่บ้านด้วยเห็นว่าช่วงเทศกาลว่างๆอยู่ ก็มีการปฎิบัติธรรมค่อนข้างเคร่งมีการสวดมนต์ เช้า กลางวันและเย็น กินข้าวแค่ 2 มื้อ เช้ากับก่อนเที่ยงแถมเป็นอาหารแบบเจอีกต่างหาก ที่พักก็เป็นแบบหลังคามุงสังกะสีไม่มีผนังกั้นใดๆเลยนอนกับพื้นดินพอมีเสื่อกับหมอนแถมมุ้งแบบครอบให้นอนบ้าง ใจนึกเรามาทำไมหละเนี้ยอยู่บ้านก็แสนสบาย ไหนๆก็มาแล้วก็เอาลองดูซะตั้งคิดซะว่าครั้งหนึ่งในชีวิต
                ถึงช่วงเช้าก็เข้าสมัครเตรียมข้าวของหาที่หลับที่นอนพอเป็นพิธี พอเสร็จก็เริ่มสวดมนต์ตอนสายเราก็นั่งสวดมนต์กับเค้าไปเรื่อยๆเมื่อยก็เมื่อย ทรมานไหมเราพึ่งได้มาครั้งแรกก็ต้องทรมานเป็นธรรมดาสวดเสร็จก็ประมาณชั่วโมงเศษๆ ถึงเวลากินข้าวตอน 11.30 น.ก็เข้าแถวตักข้าวกินมีแต่ผักทั้งนั้นไอ้เราก็ไม่ชอบผักซะด้วยในใจคิดมาผิดแล้วมั้งเราก็ฝืนกินไป กินเสร็จก็ต่างคนต่างพัก พอถึงเวลาบ่ายๆก็มีการพาเดินจงกลมประมาณ 1 ชม.พักให้ผู้ปฎิบัติธรรมทำความสะอาดบริเวณวัด จนถึงช่วงเวลาเกือบ5โมงเย็นก็มีการพาสวดมนต์อีกจนถึง 2ทุ่มครึ่ง ในใจก็คิดว่าจะได้พักผ่อนจนถึงเช้าสบายแล้วเราปรากฎว่าประการว่ามีสวดมนต์ช่วงเช้าเวลาตี 4 อ้า!เราอิ้งเลยอะไรจะเช้าขนาดนี้
                พอปล่อยให้อาบน้ำชำระร่างกายก็แยกย้ายกันไปโดยแบ่งที่พักเป็นชาย-หญิงไม่ปนกัน ผู้หญิงนอนข้างๆสถานที่ปฏิบัติธรรมส่วนผู้ชายต้องเดินขึ้นเขาไปนิดหน่อย ห้องอาบน้ำก็เป็นแบบบ่อซีเมนต์ยาวๆตักอาบรวมกันเฮ้อ!ในใจคิดทำไมเราต้องมาลำบากแบบนี้นะ อาบเสร้จก็จัดแจงหาที่นอนพื้นที่นอนก็เป็นพื้นซีเมนต์สำเร็จรูปปูนแบบสูงๆต่ำๆตามแต่พื้นที่ดินเดิม มีเสื่อผืนหมอนใบพร้อมมุ้งแบบครอบมีรอยขาดบ้างเป็นธรรมดา คืนแรกไม่หลับเลยทรมานมาก ที่นี้เวลา 3 ทุ่มจะดับไฟหมดก็มืดสนิทเวลาไปไหนหลัง3ทุ่มถ้าไม่มีไฟฉายก็เทียนเลยครับ ซะตี3ครึ่งก็มีการตีระฆังบอกเวลาเตรียมตัวสวดมนต์ นอนก็ยังหลับไม่สนิทต้องอาบน้ำเตรียมตัวสวดอีกแล้ว
                 ก็ปฎิบัติแบบนี้ทุกวันเราก็ทนอยู่ได้ครั้งแรกน่าจะ 3 คืนถ้าจำไม่ผิดนะแต่สิ่งที่ได้รับมันกลายเป็นความสงบที่ไม่เคยเจอเลยช่วงบวชพรามณืที่นี้เราก็ไม่ได้สนทนากับใครเลย มีก็ภรรยากับแม่ยายบ้างแต่แถบไม่ได้พูดคุยเลย เลยเกิดความสงบมากๆหลังจากนั้นก็มาบวชพรามณ์ที่นี้อีก 2 ครั้งน่าจะได้ เมื่อจิตใจสงบความคิดมันก็บังเกิดขึ้น อารมณ์ที่ค่อนข้างร้อนเย็นลงได้เยอะขึ้นมาก นี้หละมั้งเป็นจุดเริ่มต้นของการคิดจะบวชเป็นพระเพื่อปฎิบัติธรรมซะครั้งหนึ่ง






Create Date : 15 ธันวาคม 2555
Last Update : 15 ธันวาคม 2555 12:05:47 น.
Counter : 1181 Pageviews.

1 comment

tanu-my
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]