Group Blog
 
All blogs
 

จากบ้านนอก...สู่เมืองนอก...

ในที่สุด พ่อก็กลับมาตอนผมหกเดือน แม่บอกผมว่า เราต้องย้ายไปอยู่กับพ่อที่สวีเดนนะลูก... ว่าไงว่าตามกันครับ แม่อยู่ไหน ผมอยู่นั่น...

เราไปกรุงเทพวันที่ 24 ตุลาคม 51 เพื่อที่จะไปรับวีซ่า วันนี้ผมออกจะเหนื่อยกับการรับแขกนิดหน่อย เพื่อนๆของแม่ หลายคนแวะมาหาเราทั้งวัน


พอวันที่ 25 พ่อเฒ่า กับแม่เฒ่า ก็ตามมาจากสงขลา เพื่อมาส่งผม ยายกบมาจากนครปฐมก็มาค้างกับผมเหมือนกัน วันนี้ก็เป็นวันของครอบครัว แม่แทบไม่ได้อุ้มผมเลยนะเนี่ย เดี๋ยวแม่เฒ่าเดี๋ยวยายกบแย่งกันอุ้ม

ที่จริงเราต้องเดินทางกันตอนดึกของวันที่ 25 แต่เครื่องดีเลย์ไป 8 ชม. เราเลยต้องนอนอีกคืนที่โรงแรมใกล้สนามบิน เราออกเดินทางกันจริงๆ ประมาณ 8 โมงเช้าของวันที่ 26 ตุลาคม 2551

นั่งเครื่องบินเกือบสิบชั่วโมง ผมไม่ร้องเลย จนมีผู้โดยสารเดินมาถามพ่อว่า เป็นไปได้ยังไงเนี่ย เค้าคิดว่าผมโดนวางยาหรือไง... จริงๆแล้วผมก็โดนนะ..แฮ่ะๆ ก็แม่ไง พอผมเริ่มจะงอแง แม่ก็ถลกเสื้อทู้กที...แล้วผมจะไปไหนรอดละเนี่ย...

ตอนเรามาถึงสนามบิน CPH อากาศหนาวมาก ฝนก็ตกพรำๆ แม่บอกว่าอุณหภูมิอยู่ที่ 10 องศา เป็นครั้งแรกของผมที่เจอความหนาวขนาดนี้ และก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอย่า ย่ามารับเราที่สนามบิน พาเราไปส่งที่บ้าน
บ้านที่ผมจะมาอยู่ใช้ชีวิตที่นี่อีกหลายปีต่อจากนี้ บ้านหลังน้อยของครอบครัวเล็กๆของเรา

รักพ่อและแม่ที่สุดในโลก
(ก็ตอนนี้ผมจำพ่อได้นิดหน่อยแล้วน้า...แล้วพ่อก็ไม่ยอมให้ผมรักแม่คนเดียวที่สุดในโลกแล้ว)

โนอา








 

Create Date : 05 มีนาคม 2552    
Last Update : 9 มีนาคม 2552 3:36:39 น.
Counter : 172 Pageviews.  

บ้านหลังแรกของผม

เกิดมาได้สามวัน ผมก็ย้ายกลับบ้าน ( ดีจังแฮะ ไฟในโรงพยาบาลแสบตามากๆเลยครับแม่ )

บ้านหลังแรกของผม เป็นบ้านของตากับยาย (ต่อมาก็บังคับให้ผมเรียกว่า พ่อเฒ่ากับแม่เฒ่าแทน....)

พ่อเฒ่าภูมิใจกับบ้านหลังนี้มากๆ ควบคุมรายละเอียดทุกอย่าง แล้วก็ดีใจที่มันเป็นบ้านหลังแรกของผม (ผมก็ดีใจครับ)

ตอนผมเกิดมา บ้านยังไม่เสร็จสมบูรณ์ดี รั้วและสนามหญ้าก็ยังไม่เสร็จ แต่พ่อเฒ่าก็จัดการติดแอร์และเครื่องทำน้ำอุ่นให้ผมก่อนใครเลย บอกว่ากลัวโนอาจะร้อน ขอบคุณครับ

ที่บ้านมีสี่ห้องนอน สมาชิกที่บ้านนอกจากพ่อเฒ่ากับแม่เฒ่าแล้ว ยังมียายบ้อ ซึ่งเป็นน้องสาวของแม่ มีน้าตอง น้าชายคนเดียวของผม ส่วนพ่อก็มาอยู่จนผมครบหนึ่งเดือนแล้วก็กลับไปทำงานที่สวีเดน

ผมโตมาที่บ้านหลังนี้กับแม่และครอบครัว แม่เฒ่ามีพี่น้องหลายคน ผมเลยมียายน้อยหลายคนเลยครับ ทุกคนก็หมั่นแวะมาเยี่ยมผม ทั้งทวด ยายก้อย ยายกบ ยายเลี้ยง ตาแดง ตาเอ๋ ตาเดช ยายซิ้ม...อืม...ไหนจะเพื่อนๆของพ่อเฒ่ากับแม่เฒ่าอีก ผมเลยกลายเป็น"เด็กรับแขก" ใครอุ้มใครเล่น ไม่มีร้องซักแอะ ผมชอบผู้คนเยอะๆซะแล้วล่ะ

แต่ก็นั่นแหละ เราทุกคนรู้ดีว่าซักวันนึงผมก็ต้องไปอยู่กับพ่อ ใจนึงผมก็อดตื่นเต้นไม่ได้ว่าจะมีอะไรรอผมอยู่ที่นู่นบ้างน้า..
แต่อีกใจนึงผมก็อดเศร้าไม่ได้ถ้าถึงวันที่จะต้องจากบ้านและครอบครัวของผมที่นี่ไป

แม่บอกว่ายังไงที่นี่ก็เป็นบ้านของแม่ แก่ตัวแล้วแม่ก็จะกลับมาอยู่ที่นี่
ที่นี่ก็เป็นบ้านของผมเหมือนกันใช่มั้ยครับแม่

ไม่ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง อย่างน้อยเราสองคนรู้ดีว่า เรามีบ้านและครอบครัวที่อบอุ่นเป็นที่พักใจเราอยู่ที่นี่

รักแม่ที่สุดในโลก
โนอา










 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 1 มีนาคม 2552 1:15:50 น.
Counter : 155 Pageviews.  

มหาหิงค์

ผมคิดว่า พ่อแม่แทบทุกคนคงรู้จักมหาหิงค์...

แทบทุกคนครับ แต่ไม่ใช่พ่อผม... ลืมบอกไปว่า พ่อผมเป็นฝรั่งครับ...ฝรั่งไม่เข้าใจ ฝรั่งไม่รู้จัก...

วันนึงยายก็ซื้อมหาหิงค์มาให้ผม ดูท่าทางยายภูมิใจมากๆ...หลานชั้นจะได้ทามหาหิงค์แล้ว... แม่เองได้ยินแต่ชื่อมานาน แต่ไม่รู้วิธีใช้...
ยายภูมิใจนำเสนอมาก หลังอาบน้ำ ผมก็โดนมหาหิงค์ชุบสำลีทารอบๆสะดือ...อู้ว....อะไรเนี่ย...เย๊น เย็น

พอยายออกจากห้องไปปุ๊ป

พ่อ... อะไรเนี่ย สเมล ไลค ชิท

แม่... อ้อ มันเป็นยาน่ะ ทาไว้แก้ปวดท้อง แก้ท้องอืด

พ่อ... แล้วมันจะช่วยแก้ท้องอืดได้ยังไงเนี่ย ยูทาไว้ที่ท้องแล้วมันซึมเข้าไปในกระเพาะได้เหรอ

แม่... ไม่รู้ดิ คนไทยเค้าทำอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว เด็กไม่ปวดท้อง ไม่งอแง หลับสบาย

พ่อ... ไอคิดว่าที่เด็กหลับสบาย เพราะมันเหม็นมากกกกก เด็กคงเหม็นทนไม่ไหวเลยคิดว่า หลับดีกว่า ...มันจะเข้าไปได้ยังไง ถ้าไม่ให้ท้องอืด ยูต้องกินเข้าไปสิ มาทาแบบนี้ เหม็นมาก สงสารโนอามาก โอ..พิตี้ บอย...

ผม... แอะ แอ๊ ( ถามผมมั่งสิคร้าบ.....)

หลังจากผมโดนทามหาหิงค์ไปสองครั้ง แม่ในฐานะคนกลางเริ่มปวดหัว อยากให้ยายมีความสุข, อยากให้ผมสบายท้อง และอยากให้พ่อหยุดบ่นซะที..

ในที่สุด แม่ก็ขอทดลองด้วยตัวเอง แม่ว่าอย่าให้เสียแรงที่จบวิทยาศาสตร์มา ว่าแล้วแม่ก็จัดการสละตัวเองเป็นหนูทดลอง ทาท้องตัวเองดูหนึ่งวันเต็มๆ

สรุปผลการทดลอง
1.เย็นท้องมาก
2.กลิ่นแรงมาก
3.ระบุไม่ได้ว่า สามารถซึมผ่านผนังท้องเข้าไปได้หรือไม่... ( อันนี้แม่คงลืมไปว่า หนังท้องบางๆๆของผม กับหนังท้อง...เอ่อ...จุดๆๆ ของแม่ เป็นแฟคเตอร์ที่ เอ่อ.. ต่างกันอย่างสิ้นเชิงรึเปล่าครับ )

ยังไงก็ตาม หลังจบจากการทดลองอย่างไม่เป็นทางการ แม่ก็ออกมาประกาศอย่างเป็นทางการว่า จะไม่ทามหาหิงค์ให้ผมแล้ว

แม่อธิบายกับทุกคนว่า... ในเมื่อโนอายังตดปู้ดป้าด ไม่เคยร้องงอแง ก็ไม่มีเหตุผลที่จะทา เพราะมหาหิงค์กลิ่นแรงมาก... กลิ่นแรง ไม่ได้หมายความว่าเหม็น บางคนเหม็น บางคนหอม... แต่พ่อโนอา เป็นฝรั่ง บอกว่าเหม็น... โนอาเป็นลูกฝรั่ง อาจจะเหม็นก็ได้ แต่ไม่มีใครรู้ อีกอย่าง จมูกกับท้องโนอาก็อยู่ใกล้กันนิดเดียว โนอาต้องได้กลิ่นแรงกว่าคนอื่น...เลิกทา

ทุกคนยอมรับคำอธิบายของแม่

คืนนั้น แม่บอกผมว่า..ในการเลี้ยงลูกนั้น แม่ในฐานะคนกลาง อาจจะเลือกทำในวิธีที่ดูเหมือนขัดใจยาย ดูเหมือนตามใจพ่อ.. แต่ทุกอย่างที่แม่ทำจริงๆแล้วก็เพื่อผม แม่อยากจะเลือกทำในสิ่งที่แม่คิดว่าดีที่สุด เพื่อผม..

....โฮ.... ซึ้งจังเลยครับแม่...

รักแม่ที่สุดในโลก

โนอา




 

Create Date : 30 มกราคม 2552    
Last Update : 30 มกราคม 2552 6:29:42 น.
Counter : 2971 Pageviews.  

นมแม่ คือ ชีวิต

ผมอายุสามวัน ตอนได้ลิ้มรสนมแม่ครั้งแรก
จนถึงวันนี้ เก้าเดือนกว่าแล้วนะครับแม่ ระยะเวลาที่ผ่านมาทำให้ผมรู้ว่า นมแม่ไม่ใช่แค่อาหารเพื่อให้ผมอิ่มท้องเท่านั้น

สัปดาห์แรกๆของเรา ผมรู้ว่าผมทำให้แม่เจ็บ ทุกครั้งที่ผมดูดนม แม่ต้องกำมือแน่นข่มความเจ็บ ผมดูดจนหัวนมแม่แตก ผมขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
แถมผมยังหิวบ่อย กินแทบทุกชั่วโมง แถมกินทีเป็นชั่วโมงๆ มีบางคืนที่แม่ตื่นมาให้นมผมตอนดึกแล้วนั่งร้องไห้ ผมไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร
แต่พ่อคงสงสารเลยให้ผมกินนมขวดตอนมื้อดึก พ่อบอกว่า ให้แม่ได้พักบ้าง ไอ้ผมก็เข้าใจอยู่หรอกว่าแม่เหนื่อย แต่นมขวดนี่มันไม่ถูกปากเอาซะเลยจริงๆ แถมพ่ออุ้มป้อนนมก็ไม่สุขสบายเท่าอยู่ในอ้อมอกแม่ ได้ซบอกอุ่นๆของแม่



ในที่สุด หลังจากยายบำรุงแม่จนนมทะลัก (ขอยืมคำพูดแม่นิดนึงงง) ผมก็ได้กินนมจากเต้าแบบ full time ...ลา ล้า ลา....มีความสุขจริงๆเลย

แม่ตั้งใจมากๆที่จะให้ผมกินนมแม่อย่างเดียวช่วง 6เดือนแรก แม้แต่น้ำ แม่ก็ไม่ให้กิน ตอนผมอายุ 6เดือน ผมก็ทำน้ำหนักไปได้ 10 กิโล พอดี เรียกว่า ผมโตมาด้วยนมจากเต้าจริงๆนะเนี่ย

ตอนนี้ผม 9เดือนกว่าแล้ว ตั้งแต่เกิดมา ผมยังไม่เคยเป็นไข้แม้แต่ครั้งเดียว ไม่เคยท้องเสียด้วย แม่บอกว่า ก็ได้นมแม่น่ะสิ โนอาถึงแข็งแรงอย่างนี้
'>
แม่บอกว่า ไม่รู้จะมีนมให้โนอากินได้ถึงเมื่อไหร่ แง๊ แง... ไม่เอานะครับแม่ ผมยังไม่อยากจากเต้าไปเลย ผมรู้ว่าซักวันผมต้องโตขึ้น แต่ตอนนี้ ผมยังเป็นไอ้หนูตัวเล็กๆอยู่เลยนะแม่ พลีส...
ถึงแม้จะไม่ได้หิวนักหนา แต่ผมชอบดูดนมแม่ แอบแกล้งบีบนมแม่ เอานิ้วแหย่จมูกแม่เล่น มันเป็นช่วงเวลาพิเศษของเราสองคน ผมอยากมีช่วงเวลาที่แสนสุขอย่างนี้นานๆ นะครับแม่ สัญญาน๊า....

รักแม่และนมแม่ที่สุดในโลก
โนอา









 

Create Date : 16 มกราคม 2552    
Last Update : 19 มกราคม 2552 1:50:36 น.
Counter : 418 Pageviews.  

ผมมาแล้วครับ

สวัสดีชาวโลก

มาแล้วครับ ผมมาแล้วครับ เช้าวันพฤหัสที่ 27 มีนาคม 2551 หลังจากแม่ต้องไปนอนอกสั่นขวัญแขวนอยู่คนเดียวที่โรงพยาบาล เช้าวันรุ่งขึ้น แม่จำได้แค่ว่า ได้ยินเสียงเพลงชาติไทยตอนโดนเข็นเข้าห้องผ่าตัด หลังจากนั้นก็โดนวางยาสลบ และลงมีด!!!

ส่วนผม นอนอยู่ดีๆ ก็โดนจับออกมาซะงั้น ไม่ได้ลองใช้ความพยายามอะไรกะเค้าเล้ย... กว่าจะได้เจอหน้าแม่ก็ตั้งเป็นชั่วโมง พอเจอกันปุ๊บ ไม่ทันได้ทักทายก็โดนจับดูดนม ผมน่ะหิวอยู่พอดี แต่แม่ไม่มีนมให้ดูดน่ะสิ เฮ้อ...ครั้งแรกของเราทั้งตื่นเต้นและประทับใจเป็นที่สุด



ผมคลอดออกมาด้วยน้ำหนัก 3850 กรัม แข็งแรงสมกับที่แม่บำรุงมาอย่างดี ชื่นใจใช่มั้ยครับแม่ ใครๆก็บอกว่าผมน่ารักน่าชัง พ่อยิ้มแก้มปริเลยเพราะเค้าว่าผมเหมือนพ่อ ไม่เป็นไรน๊า ผมก็ได้ปากจิ้มลิ้มๆถอดมาจากแม่เป๊ะๆแล้วไง



เราอยู่โรงพยาบาลกัน 3 วัน มียายกับพ่อผลัดกันมาเฝ้า เป็นช่วงเวลาทรหดของเราจริงๆ ผมรู้ว่าแม่เจ็บมาก เห็นแม่ต้องขอยาแก้ปวดบ่อยๆ แต่แม่ก็ชอบให้ผมอยู่ใกล้ๆ ความจริงผมก็ชอบนอนซบแม่เหมือนกันนะ ถึงผมจะนอนปิดตาอยู่แต่ผมก็ได้กลิ่นแม่ ผมรู้ด้วยว่าแม่ชอบแอบมองผมตลอดเวลา

แม่บอกผมว่า...หนทางอีกยาวไกล ลูกเอ๋ย แต่แม่จะพยายามเป็นแม่ที่ดีที่สุดของลูก...
ผมก็อยากบอกแม่ว่า...ชีวิตผมเพิ่งเริ่มต้น หนทางข้างหน้ายาวไกล ผมรู้ว่าผมมีแม่อยู่ด้วย ผมไม่เคยคิดกลัวอะไรเลยครับ

รักแม่ที่สุดในโลก
โนอา





 

Create Date : 15 มกราคม 2552    
Last Update : 15 มกราคม 2552 7:05:48 น.
Counter : 277 Pageviews.  

1  2  

dont you know?
Location :
กรุงเทพฯ Sweden

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Make it by Pk12th
Friends' blogs
[Add dont you know?'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.