Group Blog
 
All blogs
 
น้องการ์ตูน ผู้ไม่เอาใคร

น้องการ์ตูน ผู้ไม่เอาใคร
การตูนเป็นน้องของตาต้า วันแรกที่เจ้าหล่อนมาบ้านครูเม้าส์ หล่อนวางท่าปั้นปึ่งมากกกก หล่อนไม่ชอบผู้ชายย่ะ แม่การ์ตูน บอกครูเม้าส์ อย่างขำๆ
"การ์ตูนนนนน ชอบวาดรูปไหมครับ" ครูเม้าส์ทักทาย เงียบฉี่..................
"การ์ตูนนนนนน ไปเรียนกับพี่ตาต้าไหม" เงียบฉี่..................
"การ์ตูนนนนน อยู่ป.อะไรครับ เงียบฉี่..................
หล่อนวางตัวได้อย่างน่า........
"การ์ตูนนนนน ทานขนมมั้ยครับ" เกิดประการในตาของหล่อนสว่างแวปหนึ่ง สาบานครูเม้าส์เห็นอย่างนั้นจริงๆ แต่ก็ยังเงียบฉี่..........................................
ฮึ....... ฝากไว้ก่อนเถอะ แม่ตูน แต่ประกายในตานั้นมันน่าสงสัยซะจริงๆ ครูเม้าส์ได้แต่คิด
ผ่านไปเกือบปี การ์ตูนกลับมาที่บ้านครูเม้าส์อีกครั้งในช่วงปิดเทอม ดูโตขึ้น แต่ก็ยังไม่ชอบผู้ชายเหมือนเดิม ยังไม่ชอบคุยกับครูเม้าส์ แต่ก็ยอมมาเข้าแคมป์ศิลปะกับพี่ต้าที่บ้านครูเม้าส์ หล่อนเริ่มเป้นกันเองมากขึ้น โดยเฉพาะตอนครูเม้าส์มีขนมอร่อยๆมาแจกเด็กๆ
" เอ้า เด็กๆมาทานขนมมมมมม" ต่างก็กรูกันเข้ามาเอาขนมไปทาน รวมทั้งแม่ตูนตัวดี
"ขอขนมด้วย"
"ว่ายังงัยน่ะ" ครูเม้าส์แกล้งไม่ได้ยิน
"เอาขนม"
"งั้นขอหอมแก้มที่นึงได้มั้ย" ครูเม้าส์พูดพลางถือขนมชิ้นโตที่สุดแกว่งไปมา
ดญ.ตูนมองตาม ตาไม่กระพริบ
"ด้าย" หล่อนเอียงแก้มมาให้หอมโดยดีไม่มีเงื้อนไข พร้อมมือที่หยิบขนมพร้อมๆกัน
หลังจากนั้นมิตรภาพอันอิ่มอร่อย เอ๊ย..งดงามก็เริ่มขึ้น ครูเม้าส์มักแอบเอาขนมที่อร่อยๆให้การ์ตูนทานบ่อยๆ เจ้าหล่อนก็น่ารักขึ้นตามๆกัน
วันหนึ่ง ครูเม้าส์ซื้อขนมเยลลี่สีสวยๆมาแจกเด็กๆตามเคย ดญ.การ์ตูนอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย
"เอ้า คนละ 1อัน แต่ก่อนอื่น เราต้องทำตามคำสั่งครูเม้าส์ ok.?"
"ok.!!!"เสียงดังพร้อมเพรียง
"งั้นร้องพร้อมๆกัน ฮิบๆฮูเร่ ฮิบๆฮูเร่ ฮูเร่ ฮิบๆ"
"ฮิบๆฮูเร่ ฮิบๆฮูเร่ ฮูเร่ ฮิบๆ " เสียงแจ้วๆดังขึ้นแบบแสบแก้วหู
"เอาไปเลยคนละ 1เม็ด"
"เอาอีกๆ ร้องพร้อมกัน เย้ๆๆๆอูๆๆๆ อ้าๆๆๆปู๊ดๆๆๆ" ครูเม้าส์ว่าต่อแถมทำหน้าแปลกๆให้เด็กๆดู
ท่ามกลางเสียงหัวเราะดังลั่นของเด็กๆ
ทันใดนั้น เสียงดญ.การ์ตูนแหลมออกมาคนเดียว"เย้ๆๆๆอูๆๆๆ อ้าๆๆๆปู๊ดๆๆๆ" เฮ้อ ทำไปด้ายยย ตั้งใจจริงๆไอ้เรื่องกินเนี่ย .......
ที่รร. ชั้นบนเป็นบ้านที่ครูเม้าส์เอาใว้อาศัย และขนมส่วนใหญ่ก็มักเก็บไว้
ข้างบนเสมอๆ และก็จะมีทั้งขนมดีๆที่ซื้อเก็บไว้กินเองเก็บเอาใว้ด้วย วันนั้นก็มาถึง
"ครูเม้าส์มีคนมาหาค่ะ" พี่เลี้ยงเด็กๆขึ้นมาตามครูเม้าส์ข้างบน ขึ้นมาไม่ได้มาปล่าวเอาดญ.การ์ตูนที่เดินตามขึ้นมาด้วย สายตาของหล่อนจับจ้องไปที่ตะกร้าหวายที่ใส่สารพัดขนมเต็มตระกร้า แววตาที่ครูเม้าส์เคยเห็นเมื่อปีที่แล้วส่องประกายเจิดจ้า อ๋า.............สายตานั้นช่าง..................
จนผ่านไปถึงตอนบ่ายแก่ๆเด็กๆทำงานศิลปะชิ้นสุดท้ายของวันนั้นเสร็จเรียบร้อย ต่างก็ออกไปเล่นที่สนามกันทุกคน
"เอ.การ์ตูนไปไหน " ครูเม้าส์ถามหา
"การ์ตูนๆๆ "เพื่อนๆตามหาพร้องส่งเสียงเรียก
ส่วนใหญ่ที่นี่เด็กๆมักไม่หายไปไหนหรอกถ้าไม่ไปนั่งเล่นที่ต้นไม้หรือที่บ้านเด็ก ก็อยู่ตามห้องเรียน หรือดู ทีวีอยู่ในบ้าน หรือเล่นกับเพื่อนๆตามกลุ่มที่เค้าชอบ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่จะหากันไม่ค่อยเจอ
แต่หาจนทั่วยังไงก็ไม่เจอ จนพี่เลี้ยงเหลือบไปเห็นรองเท้าเจ้าหล่อนจอดไว้ที่บันไดขึ้นข้างบน
อ่า............แย่แล้ว..............ไม่น่ะ.ไม่ ม่ายยยยยยยยยยยยยย
ขึ้นไปบนชั้นบน อนิจจา ดญ.การ์ตูนปากเลอะเทอะพร้อมห่อขนมที่หมดเกลี้ยงไปครึ่งตระกร้า
เอาขนมฉานนนนนนคืนมาาาาาาาาาาาาาา ยายการ์ตูนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน



Create Date : 03 ธันวาคม 2548
Last Update : 3 ธันวาคม 2548 22:24:31 น. 6 comments
Counter : 417 Pageviews.

 
เด็กๆ น่ารักน่าชังนะครับ มีอะไรมาให้ทึ่งกับนิสัยที่คาดไม่ถึงของพวกเขาเสมอ
ยัยการ์ตูนนี่ หน้าตาหาเรื่อง + จ้ำม้ำมากครับ
ขอตีก้น ผลัวะ ผลัวะ แล้วค่อยแจกขนมได้มั้ยจ๊ะ 55

ราตรีสวัสดิ์ครับ คืนนี้ ;)


โดย: BAYROCKU วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:0:27:48 น.  

 
ตอนเด็กๆ เราก็ไม่ชอบผู้ชายเหมือนกันแหละ


โดย: Sue IP: 61.91.133.253 วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:0:38:30 น.  

 
แก้มพองดีจัง


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:0:45:55 น.  

 
รู้สึกชอบหนูคนนี้ น่ารักดี


โดย: ตุ๊ดตู่ โอ้เย IP: 124.120.10.46 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2549 เวลา:23:20:30 น.  

 
5555555+
สัด


โดย: 555+ IP: 125.26.54.116 วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:21:25:46 น.  

 
ทำไมไม่มีเดย์


โดย: เดย์ IP: 117.47.144.38 วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:10:31:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mouse4006
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"It took me four years to paint like Raphael, but a lifetime to paint like a child."
- Pablo Picasso -
Friends' blogs
[Add mouse4006's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.