คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะคะ No Tag still..! Please..
ก้าวแรก... จะไปพระนิพพาน






วันนี้หาหนังสือน่าสนใจมานั่งอ่านให้ฟังอีกแล้วค่ะ
อ่านไปทานขนมอร่อยๆไปนะคะ



กาแฟร้อนๆซักถ้วยมั๊ยคะ
เติมไม่อั้นเลยค่ะ



ศีลก็รักษาได้ไม่ครบ
สมาธิก็ไม่มีเวลาที่จะนั่ง
การพิจารณาธรรมวิปัสนา
ก็ยิ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ยากขึ้นไปอีก
อย่างนี้แล้ว
เราจะไปเข้าถึงพระนิพพานได้อย่างไร
ยิ่งเราได้ไปศึกษาปฏิปทา
การปฏิบัติธรรม ของหลวงปู่ หลวงพ่อ
พระอาจารย์ตามสายกรรมฐานแล้ว
จะยิ่งเห็นว่าตนเองนั้น
อยู่ห่างไกลจากท่านเหล่านั้นเหมือนฟ้ากับเหว
ท่านเหล่านั้นต้องมีความเพียร ความพยายาม
อดทนเป็นเลิศจริงๆและมีใจเกินร้อย
เรียกว่าต้องเอาชีวิตเข้าแลก
ท่านถึงจะได้เข้าสู่ประตูแห่งพระนิพพาน




นี่ก็น่าทาน


สิ่งเหล่านี้จึงเป็นข้อกีดกันและจำกัด
สำหรับมนุษย์ธรรมดาๆอย่างเราๆ
ทำให้เรามองเห็นว่าพระนิพพานนั้น
อยู่ไกล...สูง...และอยู่อย่างประเสริฐมากๆ
การที่เราจะไปสู่พระนิพพานนั้น
แทบเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว
ก็เราไม่ได้เคร่งครัดในระเบียบวินัย
ศิลเราก็ตกๆหล่นๆ


น่าอร่อยจัง


หลายคนคิดอย่างท้อแท้
หลายคนเลิกปฏิบัติ
เพราะตนเองต้องวุ่นวายอยู่กับการทำมาหากิน
ต้องดูแลครอบครัว
มีหน้าที่กันไปต่างๆนาๆ
จึงไม่สามารถประกอบความเพียรได้เต็มที่
เหมือนดั่งครูบาอาจารย์ของเราได้


อ่าโหน่..รับไรเพิ่มมั๊ยก๊ะ


"ตัวเรา"เป็นสิ่งสำคัญที่สุด
ที่จะคอยบังคับการเดินทางของเราทั้งหมด
พระนิพาน ก็เป็นปัจจัตตัง
คือเรารู้ได้เฉพาะตัวเท่านั้น

"ใจ"เรานั้นไปได้ทุกที่
ไปสวรรค์หรือนรกก็อยู่ที่ ใจดวงนี้
เป็นมนุษย์หรือเดรัจฉานก็ ใจดวงนี้แหละ
ใจเราเท่านั้นที่เป็นผู้ท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่



ชอบชิ้นไหน หยิบได้เลยเจ้าค่ะ


แม้เราทั้งหลายจักบำเพ็ญบุญมากมายเพียงใด
จะสร้างโบสถ์สร้างวิหารทำด้วยทองคำทั้งหลัง
หรือได้สร้างพระพุทธรูปทองคำมาแล้ว
เป็นร้อยเป็นพันองค์
เราก็ยังไม่สามารถที่จะไปสู่ประตูพระนิพพานได้
หากว่าจิตของเรายังคงถูกกิเลสครอบคลุมอยู่
คือทำไปแล้วก็ไปยึดติดอยู่ ว่า...
"ชีวิตฉันมีความสุขจริงๆ ได้สร้างพระ สร้างโบสถ์"
การนั่งคิด ระลึกถึงแต่ความดีที่ตัวเองได้สร้างไว้
จิตก็มีความยึดมั่นแต่ในบุญ
จิตไม่สามารถหลุดพ้นได้
ย่อมถูกภพแห่งสวรรค์ดึงไปกักขังเอาไว้
พอหมดบุญเมื่อไรเขาก็ปล่อยออกมา
ให้เผชิญกับโลกแห่งการ
เกิดแก่เจ็บตาย อีกไม่สิ้นสุด

ยิ่งถ้าเราทำความชั่วแล้ว
เราก็ไม่ต้องไปคิดมากเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น


ผึ่งพุงพักสายตา
ดูต้นไม้ให้สดชื่น แล้วค่อยๆอ่านต่อ


มรรคผลนิพพาน
เป็นสิ่งที่ถ้าเราทุกคนมีจิตใจสมบูรณ์
ไม่ได้เป็นคนวิกลจริตในจิตใจ
มีสติรู้ตัวเองอยู่
แล้วจะสามารถไปถึงได้กันทั้งนั้น
การที่เราได้ปฏิบัติจิต
ชำระกิเลสทั้งปวงให้หมดจด
ด้วยการพิจารณา
ให้จิตคลายจากอารมณ์ทั้งหลาย
ที่เข้ามาบังคับบัญชาเราอยู่ตลอดเวลา
ทำให้ว่างด้วยการดับ
ดับทั้งความดีและความไม่ดี
จิตเราย่อมเป็นประภัสสร อิสระเหนืออื่นใด
เมื่อทำให้ได้ตลอด จนละทิ้งได้แล้ว
ย่อมเป็นผู้ที่ย่างก้าวแรก
ไปสู่ประตูแห่งพระนิพพาน
เป็นผู้ปิดประตูนรกอบายภูมิโดยสิ้นเชิง



เพิ่มความสดชื่นอีกนิด


นั่นคือการได้พัฒนาจิต
ให้เข้าสู่อารมณ์พระโสดาบัน
พระโสดาบัน
ตายไปก็ไม่มีอันตกนรกแน่นอน
เวียนว่ายตายเกิดอีกแค่เจ็ดชาติ
ก็จะเป็นพระอรหันต์...
แล้วจะสามารถเข้าถึง
อารมณ์เบื้องต้นของพระนิพพาน
นั่นจะทำให้เราสามารถหยุด
และตัดการเวียนว่ายตายเกิด
ของเราได้อย่างมหาศาล
จากที่เราไม่รู้ว่า
จะจบตรงไหน สิ้นสุด ณ เวลาใด



แวะชมไม้แล้วก็ชมนกด้วยเลยค่ะ


เมื่อเรามีคุณธรรมเบื้องต้น
ของพระโสดาบันแล้ว
เราก็จะหยุดความน่ากลัว
และความทุกข์ได้อย่างมหาศาลเช่นกัน



แยมโรลมาใหม่ๆได้กลิ่นนมเนยเลยล่ะเนาะ


ในการสำเร็จเป็นพระโสดาบันได้นั้น
ไม่จำเป็นต้องเป็นเพศแห่งผู้บวช
"เป็นชาวบ้านธรรมดามีครอบครัวก็ทำได้"
อย่าง"นางวิสาขามหาอุบาสิกา"
เป็นพระโสดาบันตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ
นางไม่ได้บวชเป็นภิกษุณี
นางมีครอบครัว
และลูกหลานเป็นจำนวนมาก
แต่นางมีความมั่นคง
ในพระรัตนตรัยอย่างที่สุด แค่นั้น
นี่แสดงให้เห็นว่า
การเข้าถึงพระนิพพานในเบื้องต้นให้ได้นั้น
เราไม่จำเป็นต้องบวช
ไม่จำเป็นต้องถือเคร่งในการปฏิบัติ
นอกเหนือจากการทำบุญกุศลตามปกติของเราแล้ว
ทุกอย่างนอกจากนั้นล้วนขึ้นอยู่ที่ใจเท่านั้น


น้ำองุ่นแช่เย็นค่ะ


อารมณ์พระโสดาบัน
-กายนี้มิใช่ของเรา ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่เป็นของเรา
"ละสักกายทิษฐิ"
-ปราศจากความลังเลสงสัย ในพระธรรมคำสั่งสอน
"ละวิจิกิจฉา"
-เลิกยึดติดในศีลและข้อปฏิบัติของตน
"สีลพพตปรามาส"
อธิบายได้ว่า
การยึดถือสิ่งที่ได้ปฏิบัติมาครั้งปู่ย่าตายาย
หรือครูอาจารย์แนะนำให้เราปฏิบัติ
โดยที่เราไม่ได้พิจารณาด้วยปัญญา
ก็กระทำตามไปอย่างนั้น



เค็กใบเตยจ้าาา ไม่อ๊วนนนน ไม่อ้วน


"สีลพพตปรามาส"
อธิบายได้อีกว่า
พวกเราพุทธบริษัท
บริจาคทาน สมาทานศีล นั่งสมาธิ
มีจุดมุ่งหมายไปเพื่อ
ให้ได้ไปเกิดในชั้นเทพชั้นพรหม
เพื่อให้ไม่มีใครมาทำอันตรายเราได้
รักษาศีลสวดมนต์แล้ว
ย่อมมีความศักดิ์สิทธิ์ เข้มขลัง
สวดมนต์บทนี้แล้วต้องแคล้วคลาด
บทนี้ให้มีคนรักใคร่เอ็นดู
นั่นคือการยึดติดในทางที่ผิด
เรียกว่า สีลัพพตปรามาส


สลับด้วยชาร้อนๆ


การปฏิบัติจิตแบบนี้ เราจะทำที่ไหนก็ได้
ไม่จำเป็นต้องไปวัด
อยู่ีที่บ้าน ที่ทำงาน บนรถ
หรือตรงไหนๆเราก็ทำได้ทั้งนั้น
ดูจิตใจ รู้เท่าทัน ปล่อยวางเสีย
ทั้งเรื่องดีเรื่องชั่ว
เมื่อใจเราหลุดคลายจากความยึดถือมากเท่าใด
เราก็มีอารมณ์ของพระนิพพานมากขึ้น

ยิ่งถ้าเราไม่ได้เป็นคนชั่วช้าอะไรหนักหนา
ไม่เคยทุบตีพ่อแม่ ไม่เคยด่าว่าพระอรหันต์
ไม่เคยเบียดเบียนหาเรื่องเดือดร้อนให้ใคร
เราก็นับว่ามีคุณสมบัติที่เต็มเปี่ยมแล้ว

ปฏิบัติชำระจิต
ให้ปราศจากเครื่องร้อยรัดทั้งปวง
กรรมเก่าเราก็ใช้ไป กรรมใหม่เราก็ไม่สร้าง
ดังนี้แล้วก็ย่อมหลุดพ้น
จากบ่วงแห่งการเวียนว่ายตายเกิด



ตบท้ายด้วยน้ำแข็งไสถ้วยเล็กๆ


ดังนั้น พระนิพพาน จึงไม่ใช่เฉพาะ ผู้บวช
ไม่ใช่เฉพาะผู้ที่ไปวัดอยู่วัด
ปัจจัตตังเวทิตัพโพ วิญญูหิติ วิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน



นี่สำหรับเพื่อนๆทุกคนค่ะ

บันทึกการอ่านจาก
เรื่อง"นิพพานนอกวัด"
เขียนโดยพระอาจารย์วิเชียร วชิรปัญโญ

ขอขอบคุณICONน่ารักๆ
จากคุณยายกุ๊กไก่และคุณเฟลอรี่คร๊าา






Create Date : 21 พฤษภาคม 2552
Last Update : 22 พฤษภาคม 2552 22:20:04 น. 25 comments
Counter : 132 Pageviews.

 
เป็นเรื่องที่ดีค่ะ

ทำงานทุกวันเราก็อ้างว่าเหนื่อยไม่ได้นั่งสมาธิซักที ผัดตลอดเลย


โดย: Summer Flower วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:13:27:31 น.  

 
คุณจันทร์คะ แบบว่าเรื่องที่อ่านอยู่กับเรื่องที่เอามาคั่นพักเบรคมันตัดอารมณ์กันคนละขั้วเลยอ่ะค่ะ

แต่อย่างน้อยยุ้ยก้อได้นั่งสมาธิก่อนนอนเกือบทุกวันนะึคะ


โดย: nLatte วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:18:19:19 น.  

 
อ่านไป ขั้นด้วยภาพน่ารักๆไปก็สนุกดีเหมือนกัน แต่เอคุณจันทร์คงไม่ได้เจตนาให้อ่านสนุกๆแน่ ได้ข้อคิดดีๆด้วยค่ะ


โดย: Roseshadow วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:49:23 น.  

 
สวัสดีครับ

ผมเองศิลห้ายังไม่ครบเลยครับ

ตบยุงเป็นประจำ


โดย: อนันต์ครับ วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:12:04 น.  

 
ค่ะ คิดดี-ทำดีค่ะ


โดย: i.ba.ploy วันที่: 21 พฤษภาคม 2552 เวลา:23:19:11 น.  

 
สวัสดีครับ

ยินดีมากครับที่ได้เข้ามาอ่านธรรมมะในเช้าวันนี้


โดย: Insignia_Museum วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:5:50:17 น.  

 
งานยุ่งเหมือนกันค่ะ แต่ก็แอบมาทุกทีเลย


โดย: Summer Flower วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:38:23 น.  

 
หวัดดีจ้า
สบายดีหรือเปล่าจ๊ะ


โดย: HastaLaVista วันที่: 22 พฤษภาคม 2552 เวลา:15:38:10 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะคุณจันทร์ ทางสู่นิพพานเนี่ยช่างยากเหลือเกินนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 23 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:15:24 น.  

 

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ



โดย: coji วันที่: 23 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:54:38 น.  

 
มันเปิดดูไม่ยักจะได้เลยอ่ะ


โดย: HastaLaVista วันที่: 23 พฤษภาคม 2552 เวลา:12:13:37 น.  

 
Photobucket

อ่านเพลินเลยค่ะคุณจ้นทร์

ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างนั้น อยู่ที่ใจของเรานะคะ

"สุดแต่ใจจะไขว่คว้า"

ปอลอ จำได้ไหมที่ตัวเองและน้องเอมนำอาหารไปบ้านเรา ตอนนี้จัดโต๊ะเรียบร้อยแล้วค่ะ


โดย: fleuri วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:11:47 น.  

 
สวัสดีค่ะวันนี้บล็อกน่ารักอีกแล้ว
อย่างเข้าเมืองตุ๊กตาเลยค่ะ
ชอบชุดกาแฟน่ารักจริงๆค่ะ
เรื่องที่นำมาเล่าทำให้คนเรามีกำลังใจในการทำดีขึ้นเยอะเลยนะคะเพราะดูไม่ยากเกินไปและความคิดทันสมัยดีค่ะเหมาะแก่ยุค
ขอบคุณที่นำมาฝากค่ะ



โดย: busabap วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:05:17 น.  

 
สวัสดีวันหยุดค่ะคุณจันทร์


โดย: coji วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:12:54 น.  

 
ชวนไปดูละครครับ..

เขียนบทเอง กำกับเอง

รับรองสนุกสนาน ตื่นเต้น เร้าใจ ดุเดือด และ...เลือดพล่น...

เสนอตอน "ละครป่า" ครับ...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:10:52:40 น.  

 
อ่านแล้วดีจังเลยค่ะ ขอบคุณเอามาแบ่งปันกันอ่าน

คุณจันทร์ไพลินสบายดีน่ะค่ะ

ฝันดีน๊า


โดย: bagarbu วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:23:22 น.  

 
ถ้ากินหมดนี้
สงสัยจุกตายค่ะ


โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล วันที่: 24 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:26:41 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ

ถ้าเรามีคุณธรรมอยู่ในตัวแล้ว เรื่องของการบวชก็ไม่จำเป็น


โดย: สยามวรรณกรรม วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:53:11 น.  

 
เรียกเฟดริกมาดูคอปเตอร์ บอกว่ามันเขียนชื่อนู๋ได้ด้วยน่ะ เฟดริกยิ้มชอบใจใหญ่เลยค่ะ555 ถูกใจมาก
ขอบคุณน่ะค่ะ ที่รักเอ็นดูเฟดริก


โดย: แม่น้องเฟดริก (bagarbu ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:8:01:04 น.  

 
สวัสดียามสายๆของวันจันทร์ค่ะคุณจันทร์ขอให้วันจันทร์เป็นวันที่มีความสุขมากๆของคุณจันทร์นะคะ(งงไหมคะ อิ อิ)


โดย: เกศสุริยง วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:9:43:40 น.  

 
สวัสดีครับคุณจันทร์

แวะมาทักทายครับ และขอบคุณที่ได้อวยพรในวันเกิดครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:53:05 น.  

 
คำว่านิพพานฟังแล้วยาก และ ไกลตัว เมื่ออ่านคิดว่า ขึ้นอยู่กับใจที่หลุดพ้น ต้องฝึกฝน และ พยายามคะ ตอนนี้ก็กำลังพยายามอยู่


โดย: dolores วันที่: 25 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:58:15 น.  

 
เพลงเพราะจังค่ะคุณจันทร์สวัสดียามเช้า มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 26 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:35:18 น.  

 

งดงาม.............

สาธุ สาธุ สาธุ


โดย: dustyboy วันที่: 22 กันยายน 2553 เวลา:18:42:25 น.  

 
สาธุอย่างยิ่งครับ


โดย: เมี่ยง IP: 113.53.71.67 วันที่: 26 กันยายน 2553 เวลา:18:12:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จันทร์ไพลิน
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




********
********


ขอขอบคุณcodeและรูปสวยๆ
กรอบและlineน่ารักมากมาย
จาก
คุณ Kungguenter,
คุณLosocat,
คุณยายกุ๊กไก่,
และป้าเก๋า ชมพรค่ะ

Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add จันทร์ไพลิน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.