LoVe Is aLL ArOuNd YoU เพียงแค่ได้รู้จักและรักกันก็พอใจแล้ว
Group Blog
 
All Blogs
 

พ่อฉันกะมันฝรั่ง...เรื่องน่ารักดีค่ะ



ลองหัดทำบล๊อกอยู่ค่ะ เอาเรื่องน่ารักๆ มาฝากลองอ่านดูนะคะ










   
 

พ่อฉัน กับ มันฝรั่ง
ชายชราคนหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองไอดาโอ
อย่างเดียวดาย เขาต้องการที่จะพรวนดิน
เพื่อทำสวนมันฝรั่ง แต่มันเป็นงานที่หนักมาก
ลูกชายคนเดียวที่เคยช่วยต้องโทษติดคุก
ชายชราเขียน จ.ม. ถึงลูกอธิบายสถานการณ์

ลูกรัก

พ่อรู้สึกแย่มาก
เพราะดูเหมือนว่าพ่อจะปลูกมันฝรั่งไม่ได้
ในปีนี้ พ่อแก่เกินไปที่จะขุดไถแปลงสวน
ถ้าลูกยังอยู่คงจะไม่มีปัญหา พ่อรู้ว่าลูกคง
จะขุดพรวนแปลงสวนให้

รัก...จาก พ่อ

หลังจากนั้น 2-3 วัน ชายชราได้รับ จ.ม.จาก
ลูกชาย

พ่อครับ

เพื่อเห็นแก่พระ
พ่ออย่าได้ขุดพรวนแปลงสวนนะครับ
ผมฝังศพไว้ที่นั่นหลายศพ

รัก...จากลูก

ตี 4 เช้าวันรุ่งขึ้น จนท.เอฟบีไอ และ
ตำรวจท้องที่แห่กันมาขุดค้นไปทั่วทั้งสวน
แต่ไม่พบศพเลย จนท. ขอโทษชายชรา
และจากไป

วันเดียวกัน ชายชราได้รับจ.ม. อีกฉบับจาก
ลูกชาย

พ่อครับ

ตอนนี้คุณพ่อลุยปลูกมันฝรั่งได้เลย
ผมช่วยได้แค่นี้ละครับ ในสถานการณ์เช่นนี้

รัก...จากลูก


   




 

Create Date : 14 กันยายน 2549    
Last Update : 14 กันยายน 2549 20:13:32 น.
Counter : 63 Pageviews.  

เมื่อฉันแก่ตัวลง



ได้รับเรื่องนี้มาจากเพื่อนที่ดีคนนึง ลงไว้เพื่อแบ่งปันเรื่องดีดีกันนะคะ

คุณพ่อ,คุณแม่หรือญาติผู้ใหญ่ของเราอาจรู้สึกแบบนี้อยู่นะคะ

เพราะฉะนั้นเมื่ออ่านจบแล้ว อย่าลืมใส่ใจความรู้สึกของท่านให้มากขึ้นค่ะ

เพราะบ่อยครั้งที่เรามักลืมตระหนักถึงความรักของพ่อแม่

และอาจเผลอทำร้ายความรู้สึกของท่านโดยไม่ตั้งใจ


เมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น...
ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด
ตอนฉันทำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง...
ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า...
ขอให้คิดถึงตอนแรกๆ ที่ฉันใช้มือสอนเธอทำทุกอย่าง....

ตอนฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆ ที่เธอรู้สึกเบื่อ...
ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน
ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ
ที่เธอชอบฟังจนหลับไป...

ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลย
ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดอ้อน ทั้งปลอบ
เพื่อให้เธอยอมอาบน้ำได้ไหม...

ตอนฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ อย่าหัวเราะเยาะฉัน
จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทน ตอบคำถาม “ทำไม ทำไม”
ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม...

ตอนฉันเหนื่อยล้า จนเดินต่อไม่ไหว
ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน
เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดิน...
ในตอนที่เธอยังเล็กๆ

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่
ให้เวลาฉันคิดสักนิด...
ที่จริงสำหรับฉันแล้ว กำลังพูดเรื่องอะไรไม่สำคัญหรอก
ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน
ฉันก็พอใจแล้ว...

ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ
ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน...
ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ
ตอนเธอเพิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ...
ตอนนั้นฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต
ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉัน
เดินไปให้สุดเส้นทาง...
ให้ความรักและอดทนต่อฉัน
ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ
ในรอยยิ้มของฉัน...มีแต่ความรัก
อันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉัน
ที่มีให้กับเธอ...

วันนี้อย่าลืมพาท่านไปเที่ยวนะคะ ขอให้ทุกคนมีความสุขค่ะ




 

Create Date : 10 กันยายน 2549    
Last Update : 11 กันยายน 2549 0:47:57 น.
Counter : 68 Pageviews.  


moonoyna
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ความสุข ความทรงจำดีๆในขวดโหล ขอบคุณชาวพันทิปและ bloggang ที่แสนใจดี มิตรภาพดีดีหาได้ที่นี่...ไม่ยากเลยค่ะ


Friends' blogs
[Add moonoyna's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.