Step On Korea D.1

D1. BKK – BUSAN

เราเลือกไปกับ การบินไทย ราคา 23300.- 

(ราคาแพงมาก เพราะขึ้นลงคนละสนามบิน)

เวลาบิน

 12.4 Bkk - Pus =00.15 - 07.30 น.  (กรุงเทพ - ปูซาน)

17.4 Icn - Bkk = 17.00- 23.00 น. (อินชอน - กรุงเทพ)




กัปตันพาเราลงจอดที่สนามบินคิมแฮเมืองปูซาน ตรงเวลาตามสัญญา

พอพ้นประตูเครื่อง ลมหนาวก็ say hi เราอย่างไม่บันยะบันยัง 

จนวิ่งเข้าตัวอาคารแทบไม่ทัน

ถึงสนามบินเพื่อนร่วมทริปเริ่มออกอาการกลัว ตม. ขึ้นมาทันที

เพราะเป็นทริป ตปท. ครั้งแรก พาสปอร์ตใหม่เอี่ยม 

ภาษาอังกฤษไม่กระดิกซักนิด

เลยบอกไปว่า ให้บอกเขาว่าเรามาตามนักร้อง 

ไม่เชื่อ เดี๋ยวเต้นท่า Mr.taxi ของ SNSD ให้ดูเลย จะดูไหม ??

และเนื่องเราตั้งใจจะเดินเอง หลงเองเลยไม่ง้อเวลาเท่าไหร่

เลยอาศัยห้องน้ำของสนามบิน

จัดการล้างหน้า แปรงฟันให้เรียบร้อย

เห็นห้องน้ำสนามบินบ้านเขาแล้ว

 สะท้อนใจถึงบ้านเราทันที

ทั้งๆ ที่เป็นสนามบินนานาชาติเหมือนกัน

ของเราใหญ่กว่าที่หลายเท่า 

แต่ห้องน้ำ.. ไม่ต้องคิดถึงความทันสมัย

 แต่ความสะอาด ให้มาก่อนเถอะ

ผ่านด่าน ตม. มาอย่างง่ายดาย 

ทั้งที่ซ้อมเต้นมาหลายเพลง กะว่าเรียกแน่ (หืม) 

เราออกมารอรถที่ป้ายรถเมล์หน้าสนามบิน 

จะมีรถบัสเวียนมาจอดอยู่เรื่อย ๆ 

เราก็ดูว่า คันที่เราไปนั้น หมายเลขอะไรก็สามารถขึ้นรถได้เล

ย มีคนขับรถคนเดียว จะคอยบริการยกกระเป๋าใส่ใต้ท้องรถให้

เรื่องค่าโดยสาร จำราคาไม่ได้แล้วแต่ไม่แพงมาก (-/-)

เราไปลงที่สถานีรถไฟปูซาน

วันนี้ตั้งใจอยู่ปูซานแค่ One day trip แล้วจะนั่งรถไฟเข้าโซลกันคืนนี้

โดยทริปนี้ไปกัน 4 คนสองคนอยู่เที่ยวปูซานต่อ 

แต่ จขบ. กับเพื่อนอีกคน จะไปดูเมืองซากุระที่จินเฮ 

เพราะเป็นช่วงเทศกาลดอกซากุระที่นี่พอดี 


ออกจากสถานีรถไฟปูซาน เราซื้อตั๋วไฟใต้ดินแบบ one day trip ราคา 100 ไทยกันเพราะใช้ได้ไม่จำกัดเที่ยว แต่ไม่เกินเที่ยงคืน งานนี้คิดว่าหลายรอบแน่เลยจัดมา 1ใบ ถือว่าคุ้มมาก ๆ

เป็นใบสีเหลือง ๆ เล็ก ๆ มีแถบแม่เหล็กด้านหลัง 

ซื้อแล้วระวังหายนะคะเพราะมันเล็กมาก


ที่สถานีรถไฟใต้ดิน ..

กระเหรี่ยงไทย 2คนกำลังงงกับทางเดินลงชานชาลา 

เพราะไม่ว่าลงฝั่งไหนเราก็ต้องแตะบัตรเพื่อผ่านเข้าไป

 และเราก็ไม่รู้ว่า รถจะวิ่งไปทางไหนกันแน่ 

ระหว่างที่ยังงงอยู่ ก็มีชายชาวเกาหลี ใส่สูทดูดี 

เดินมาถามว่า เราจะไปไหน

 เลยบอกว่าจะไปสถานี สะสาง เอ๊ย Sasang 

เพื่อที่จะไปต่อรถบัสไปจินเฮ 

คุณลุงคนนั้นก็ใจดี วิ่งไปถามอีกคนนึงให้ 

เพราะแกไม่ได้เป็นคนที่นี่ 

แต่มีน้ำใจอย่างมากๆๆๆๆๆ 

นี่คือพื้นฐานของคนในประเทศท่องเที่ยวเลยนะ

เมืองอาจจะไม่ต้องสวยมากแต่คนในเมืองนั้นๆ 

ช่วยทำให้เมืองสวยได้ ด้วยน้ำใจเลย 



เรามาถึงสถานี Sasang ก็เจอปัญหาอีก

 เพราะความที่ไม่ได้เตรียมไปดี 

เลยจำไม่ได้ว่าหาทางออกไปท่ารถยังไง

 ก็เจอชายชาวเกาหลีใจดีที่นั่งรถใต้ดินมาด้วยกัน 

พาเดินไปแบบเร็วสุดๆเดินผ่านทะลุห้าง apple 

ที่เชื่อมต่อกับสถานีรถใต้ดินกับท่ารถ 

แถมพาเราไปซื้อตั๋วอีกต่างหาก น่ารักมาก .. 

รถบัสไปจินเฮ ออกทุก 20 นาที 

คนไม่เต็มก็ออก ไม่ต้องเบียด ไม่ต้องยืน

เป็นรถบัสชั้นเดียว แอร์ไม่เปิด (?)เหมือนกันทุกคัน 

อาจเป็นเพราะยังอยู่ในช่วงฤดูหนาวของเขากันอยู่

แต่คนเมืองร้อนอย่างเราจะเป็นลมเอา

เพราะอากาศไม่ถ่ายเทเอาซะเลย

ราคารถบัสอยู่ที่ 4700 วอน ประมาณ 140บาท (เรท 30) 

สภาพรถดี – ดีมาก ลุงคนขับใจเย็น ไม่ปาด ไม่แซง

 ใครขึ้นใครลงลุงทักทายหมด ไม่จอดนอกป้ายระหว่างทางด้วย 

ใช้เวลาเดินทางจากปูซานมาถึงจินเฮประมาณ ชั่วโมงนิด ๆ 

ก็ถึงเมืองจินเฮแล้ว 

ระหว่างทางมีภูเขาซากุระเรียกน้ำย่อยมาตลอดทาง 

แต่พอเข้าเขตเมืองแล้ว แทบมองไม่เห็นท้องฟ้า

 เพราะซากุระบังเอาไว้หมด งามหยดจริงๆ


ซากุระที่นี่ไม่ใช่สีชมพูหวานเหมือนที่ญี่ปุ่น

แต่จะออกเป็นสีขาวมากกว่า แต่สวยเหมือนกัน

ถึงเมืองจินเฮ กระเหรี่ยงสองคนก็เดินเลี่ยง(หรือที่เรียกว่าหลง)

มาอีกทางนึง เลยทำให้ได้เดินเที่ยวไปทั่วเมืองจินเฮ

เมืองเล็ก ๆ น่ารัก ผู้คนอัธยาศัยดี ถึงจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้

แต่ก็ยิ้มแย้มแจ่มใสช่วยหาทางให้เราเลิกหลงทางได้


การเดินหลงทาง มีดีอย่างนึงคือ

 มันจะไม่เหมือนกับที่ guide book เล่มไหนๆบอกไว้

 มันจะเป็นประสบการณ์ของเราคนเดียว 

อย่าไปคิดว่า การเดินหลงทางคือการเสียเวลา

แต่เป็นการเปิดมุมมองใหม่ๆ ให้กับตัวเราเองดีกว่า

งานนี้หลงถึงเขตทหาร ของเมืองจินเฮ .. 

แต่เป็นเขตทหารที่ดูอ่อนหวานและเข็มแข็งในเวลาเดียวกัน 

เพราะทางขึ้นที่อยู่บนเขาเป็นอุโมงค์ดอกซากุระทั้งนั้นเลย

กว่าจะหาแลนด์มาร์กที่ 1 เจอ 

คือสะพานแดง ก็ทำเอาหาอยู่นาน 

แต่พอได้เจอแล้ว รู้สึกดีใจมากขึ้นอีก 100 เท่า

แต่เสียบรรยากาศไปนิด 

ดันไปพร้อมๆ กับทัวร์อาม่าจากดินแดนมังกร

โล้งเล้งแย่งถ่ายรูปกันได้เสียมารยาทสุดๆ 

เลยปลีกตัวไปสั่งต๊อกบกกี่กินกับคิมบับคนละแท่งกับเพื่อน

อาจุมม่าน่ารักอีกแล้วพูดภาษาอังกฤษไม่ได้

เราพูดภาษาไทยใส่ แต่สองฝ่าย แฮปปี้ซึ่งกันและกัน

 แถมได้กินของอร่อยอีกต่างหาก .. 

ใครว่ากำแพงภาษาเป็นอุปสรรคสำหรับประเทศท่องเที่ยว.. 

ไม่จริงเลย 




เรากลับมาที่ปูซานกันอีกทีตอน 6โมงเย็นเวลาท้องถิ่น

เลยเวลานัดกับเพื่อนอีก 2 คนไปนานมาก 

เรามีนัดต่อไปกันที่หาดแฮอึนแด (หมายเลข 3) 

จากสถานีแฮอึนแด Exit 3 , 5 เดินขึ้นมา 

คุณก็จะเจอหาดแฮอึนอยู่ไกลลิบๆ ตรงหน้า 

ระหว่างทางจากสถานีรถใต้ดินไปหาด 

มีร้านอาหาร ผับ บาร์ ตั้งอยู่มากมาย 2 ข้างทาง 

และมีตรอกเล็กๆ ที่เป็นตลาดขายอาหารทะเลซ่อนอยู่ด้วย 

เรามาถึงหาดแฮอึนแดกันตอนมืดเลย 

แล้วทำให้ไม่เห็นอะไรมาก

 นอกจากทรายกับทะเล และลมหนาว

ผู้คนที่จูงมือกันมาท้าลมหนาวกันที่นี่ 

โดยไม่แคร์กระเหรี่ยงโสดอย่างเราเลย

ทนหนาวอยู่ที่หาดไม่นาน 

ก็หนีไปกินอาหารเย็นที่ตรอกอาหารทะเลที่เดินผ่านมาแทน 

พร้อมกับทดไว้ในใจ 

คราวหน้าต้องมาซ่อมให้ได้

 ต้องบอกเจ้านกนางนวลที่ปูซานให้ได้

ว่าจะเลี้ยงกากหมูที่บางปู ขอให้มาตามนัดก็แล้วกัน !!!

กลับมาที่สถานีรถไฟปูซาน 

เอากระเป๋าที่ฝากไว้ในตู้ออกมา

 เพื่อนอีก 2 คนมารออยู่แล้ว

 เราก็จัดการลากกระเป๋าขึ้นไปชั้นบน 

รอเวลากันที่หน้าเคาท์เตอร์ขายตั๋ว

คราวนี้เราใช้บริการรถ มูกุงฮวาโฮ 

รถไฟธรรมดาของเกาหลี 

แทนที KTX เพราะต้องการหลับไปบนรถไฟเลย

ถ่วงเวลากลางคืนไว้ที่นี่เพราะไม่ได้จองที่พักสำหรับคืนแรกเอาไว้ 



วิธีการจองตั๋วไม่ยุ่งยาก แค่มีเลขบัตรเครดิตการันตีไว้ 

ถึงเวลาเอาเลขที่จองไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ได้เลย 

สภาพรถไฟมุงกุงฮวาโฮ เก่า 

คล้ายๆกับรถไฟชั้น 2 ของบ้านเรา

แต่ความเร็วและความตรงต่อเวลาดีกว่ามาก 

หากเดินทางคนเดียว ตอนกลางคืน 

ไม่แนะนำเลยค่ะ เพราะตามโบกี้ 

จะมีขี้เมามานั่งหลับอยู่ 

ตู้ที่เป็นร้านอาหารก็จะมีเยอะเลย 

มีตู้คาราโอเกะให้นั่งร้องกันแบบมืดๆ 

 มีเพลงที่เราเลือกร้องได้ แต่เราร้องไม่ได้

 เพราะไม่เข้าใจวิธีการใช้ตู้ของมัน

เพราะไม่เหมือนตู้บ้านเราเลยกลับมานอนที่นั่งของตัวเองแทน

ขอจบ D1 ไว้เท่านี้ก่อน เด๋วมีโอกาส จะมาต่อ D2 – 4 ให้อ่านต่อจ้า







Create Date : 16 ธันวาคม 2555
Last Update : 5 มีนาคม 2557 22:30:25 น.
Counter : 397 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

มอคค่าปั่นใส่วิป
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เจ้าของบลอคนี้ เป็นติ่งเกาหลี ครบทุกวงการ ทั้งซีรีส์ วาไรตี้ และไอดอล ชอบเที่ยวทุกครั้งที่มีโอกาส ออกต่่างประเทศ ปีละครั้ง นั่นคือจุดหมาย ชอบดูหนัง ดูแล้วชอบเอามาเขียน ดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่มันคือความคิดเรา .. เครนะ
Group Blog