Group Blog
 
All blogs
 

วันแม่เด็กสาธิต

อีกไม่กี่เดือนก็จะถึงวันพ่ออยู่แล้ว...  เลยทำให้เป้ต้องรีบมาอัพบล๊อกของวันแม่ก่อนนะค๊า  5555555555


         วันแม่ของโรงเรียนสาธิตฯ ก็เป็นวันแม่ครั้งแรกที่โมอายได้เข้าพิธีไหว้แม่และแถมยังได้แสดงเต้นประกอบเพลงด้วยอีกค่า  ย้อนไปก่อนวันพิธีจริงๆ เป้ก็แอบรู้มาบ้างว่าเด็กซ้อมเต้นกัน จากแม่ของเพื่อนๆโมอายในห้องมาเล่าให้ฟังว่า  น้องเฟิร์สบอกว่าได้ไปซ้อมเต้นด้วย เป้ก็เอ๊ะ เต้าอะไรค๊า โมอายไม่เห็นบอกอะไรเลย ไปถามครู ครูก็ยิ้มๆไม่พูดอะไร ไปถามโมอายโมอายก็บอกแค่ว่า ไม่ ไม่ ไม่ โมอายพูดไม่รู้เรื่องอ่า แสดงว่าครูกะให้เป็นเซอร์ไพส์แหงมๆเลย.... (55555 คอยดูเถ๊อะ คุณครู ไม่ยอมบอกล่วงหน้า เป้จะได้ช่วยซ้อมโมอายที่บ้านให้ แบบนี้เละแน่ โมอายเต้นไม่ได้ร๊อก)


         วันจริงมาถึง งานจัดวันที่ 11 สิงหาคม 51 ค่ะ ครูก็นัดตอนเช้าปกติ ชุดก็สบายๆ ชุดปกติแบบมาโรงเรียนประจำ (เด็กบริบาลคือชุดไปรเวทนะคะ) ไปถึงโรงเรียน  โอ้วว..ตื่นตาตื่นใจมาก เด็กๆแต่งตัวกันสวยๆหล่อๆทุกคนเลย บางคนก็ชุดไทย บางคนก็ชุดราตรี แม่ของน้องเฟิร์สแต่งยังกะไปงานแต่งงาน แม่เป้อายเลยค่ะ เฮ้ยย... เรามาผิดงานป่าววะเนี่ย น้องเฟิร์สก็แต่งน่ารักมาก โมอายเนี่ยยยอย่างธรรมดา


 


หลังจากส่งโมอายให้ครูที่โรงเรียนแล้ว ครูก็บอกให้คุณพ่อคุณแม่ไปรอที่หอประชุมนะคะ น่านนนน... มีแยกด้วย มีเซอร์ไพรส์แหงมๆ


งานจัดที่หอประชุมในมหาวิทยาลัย ที่รอบๆหอประชุมก็จะมีบอร์ดผลงานที่ลูกๆกับคุณแม่ๆได้ทำงานศิลปะด้วยกัน และก็บทความที่ครูให้แม่เขียนส่งตั้งแต่ต้นเดือนเรื่อง "แนวคิดการเลี้ยงลูกของคุณแม่" ไปถึงก็ลงทะเบียนก่อน แล้วก็เข้ามานั่ง เค้าให้นั่งแยกฝั่ง พ่อแม่ฝั่งนึง ลูกอีกฝั่งนึง แล้วก็มีพิธีต่างๆ... ในที่สุดช่วงเวลารอคอยก็มาถึงค่า  การแสดงของเด็กๆเริ่มขึ้นแล้ว รู้สึกจะเริ่มที่ชั้นป.2 แล้วก็สลับๆบ้างจนมาถึงน้องบริบาล เด็กๆที่นี่จะได้แสดงกันทุกคนนะคะ ขึ้นไปแสดงทีละห้อง เต้นกันทั้งห้องนั่นแหละค่ะ พอห้องไหนที่ลูกของใครแสดง ผู้ปกครองก็จะเต็มหน้าเวทีเลยค่ะ ท่านอื่นๆที่นั่งดูก็มองไม่เห็นหรอกค่ะ เมื่อลูกตัวเองแสดงจบก็ออกมานั่งกันต่อให้ผู้ปกครองของห้องต่อไปมายืนหน้าเวทีมั่ง ผลัดๆกันไป เป็นบรรยากาศที่น่ารักดีค่ะ


แล้วการแสดงของน้องบริบาล 1 ก็มาถึงค่ะ แน่นอนแม่เป้ก็ต้องออกไปยืนหน้าเวที ถือกล้องวีดีโอด้วย ในใจก็คิดว่าถ้าโมอายเห็นพ่อเห็นแม่ต้องวิ่งมาหาแน่ๆเลย แต่ก็ไม่เป็นไรคงน่ารักดี น้องเล็กสุดของโรงเรียนทำไรคงไม่น่าเกลียด55555555 แต่แล้ว โมอายก็สร้างเรื่องประหลาดใจอีกครั้ง โมอายเห็นพ่อเห็นแม่แล้วแต่ก็ยังเต้นต่อไปจนจบเพลง และแน่นอนโมอายเต้นได้ค่า เต้นได้เหมือนเพื่อนๆเลย โอ๊ยยยยยยยยยย แม่เป้ดีใจน้ำตาแทบไหล ตื้นตันใจมากๆเลย ไม่อยากเชื่อว่าโมอายจะเต้นได้ ถูกต้องตามเนื้อเพลงด้วย ที่สำคัญเพื่อนที่ยืนใกล้ๆกลับเต้นแบบหมุนไปรอบๆตัวเองไม่ทำท่าตามเพลง แถมอีกคนลงไปนอนกับพื้นเวที แต่โมอาย........ เต้นได้ค่า  เต้นได้  มือแม่เป้ถือวีดีโอมือนึง อีกมือนึงก็จับแขนพ่อก้อยไว้ บอกว่าลูกเต้นได้อ่ะพี่ ลูกเต้นได้ รู้ตัวเลยว่ายิ้มไม่หุบเลยจริงๆ ทั้งๆที่ทั้งเพลงดูจะมีแค่ไม่กี่ท่าเองค่ะ แต่ทำไมดีใจมากก็ไม่รู้ 55555555






เมื่อแสดงจนครบทุกห้อง ครูก็เชิญแม่ๆขึ้นไปนั่งบนเวทีค่ะ เพื่อให้ลูกๆได้กราบแม่กัน เริ่มที่น้องบริบาล1ก่อนเลย เพราะเล็กสุด สำหรับน้องบริบาลไม่ต้องกราบค่ะ สงสัยครูรู้ว่าไม่กราบกันร๊อก เมื่อแม่ๆนั่งกันครบทุกคนแล้ว ลูกๆก็จะวิ่งมาหาค่ะ เอาดอกมะลิมาให้ ครูให้เด็กๆยืนรอให้พร้อมๆกันทุกคนก่อน แต่โมอายไม่ยอมค่ะ วิ่งมาก่อนใครเพื่อนเลย เพื่อนๆเลยวิ่งตามกันหมด 555555 ไม่ฟังเสียงครูพิธีกรเลย ครูก็เลยเลยตามเลย เมื่อเด็กเอาดอกมะลิให้แล้วคุณแม่ก็กอดก็หอมกันไป ... เป็นครั้งแรกเลยค่ะของการเป็นแม่ที่เป้ได้ขึ้นไปนั่งบนเวทีให้ลูกเอาดอกมะลิมาให้ ปกติมีแต่จะให้แม่ ... วันนี้รู้แล้วค่ะว่า ความรู้สึกของคนเป็นแม่ที่ได้รับดอกมะลิจากลูกในวันแม่เป็นยังไง มีความสุขแค่ไหน ต่อไปต้องไม่ลืมไหว้และกอดแม่ของเราเองทุกวันแม่แล้วล่ะค่ะ.. เพราะแม่ต้องมีความสุขมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยค่ะ










Free TextEditor




Free TextEditor




 

Create Date : 01 ตุลาคม 2551    
Last Update : 3 ตุลาคม 2551 21:02:01 น.
Counter : 274 Pageviews.  

กีฬาสี

 กีฬาสีครั้งแรกในชีวิตของ  "เจ้าหนูโมอาย"  มีขึ้นในวันศุกร์ที่ 26 กย. 51


โมอายได้อยู่สีเขียวค่ะ...  ในห้องเรียนห้องนึง นักเรียนจะได้อยู่คนละสีกันละนะคะ ครูแบ่งโดยการให้จับฉลาก


กีฬาสีครั้งแรกของโมอายก็มีอะไรๆให้โมอายทำเยอะแยะเลย....  ดีแล้วลูก คนเก่งต้องทำเป็นหลายๆอย่างน๊าคร้าบบบบ  ครูกรีน ครูประจำสีเขียว (55 ชื่อครูช่างเหมาะกับสีจริงๆ) ให้โมอายได้เป็นดรัมเมเยอร์ (รร.นี้ดรัมเมเยอร์เยอะมากนะฮ้า) โมอายได้เป็นนักกีฬาวิ่ง 20 เมตรชายระดับบริบาลของสีเขียวด้วย


ก่อนวันจริงจะมาถึง แม่เป้กลัวว่าโมอายจะเป็นดรัมเมเยอร์ที่ครูปวดหัวที่สุด.. ก็แหมมลูกยังเด็กที่สุดในแก๊งค์ดรัมเมเยอร์นี่ครับ (โมอายเป็นเด็กบริบาล1เพียงคนเดียวที่ได้เป็นดรัมเมเยอร์นะฮ้า.. ขอโบก) ก็เลยพยายามปลูกฝังทุกวัน ตอนได้คทามาวันแรก โมอายก็ไม่เอาซะแล้ว แง๊ แง๊ ทำไงดี แต่ก็แค่วันเดียว หลังจากนั้นโมอายก็สร้างเรื่องแปลกประหลาดใจให้อีกแล้ว  ...  เดินถือคทาท่าที่ครูสอนไปรอบๆบ้าน เดินไปท่องไป ซ้าย ขวา ซ้าย  (ตอนยกเท้าซ้าย ปากท่อง ขวานะค๊า)  โอวววว .. แม่ยังไม่ได้สอนเลย  หลังจากนั้นครูก็เอาคทาไป โมอายเลยไม่ได้ซ้อมที่บ้าน แต่จะได้ซ้อมรอบโรงเรียนทุกเช้านะคะ


วันจริงมาถึง ...  โอ้วววว พระเจ้าช่วย ครูนัด 7.30 และแน่นอน เด็กยากของแม่ (โมอายเป็นเด็กตื่นยาก นอนยาก กินยาก ยากทุกอย่างเลยจริงๆ) ไม่ตื่นค่ะ ไม่ตื่น ไม่เอา ไม่ไป ไม่ถือคทา และที่น่ากลัวที่สุด.. โมอายบอกว่า  ...  "โมอายกลัวชุดเท่ห์"  แง๊ แง๊  ทำไงดี แม่ทำไงดี เอาโทมัสมาล่อก็แล้ว  ขู่ก็แล้ว  โกรธก็แล้ว  เจ้าหนูโมอายเธอก็ไม่ยอมค่า  จนในที่สุดแม่ก็ตัดสินใจบอกโมอายว่า... "ก็ได้.. งั้นแม่จะไปขอโทษครูกรีน เอาชุดไปคืนครู และเดี่ยวแม่จะกลับมาหาโมอาย อยู่บ้านกลับป้าสอนไปก่อน" แล้วก็เดินออกไป พระเจ้าช่วยอีกครั้ง โมอายยอมแล้วค่า โมอายจะไปด้วย โมอายจะใส่ชุดแล้ว  เย้ๆๆๆๆๆๆ ...  ในที่สุดแม่ก็ไม่ขายหน้าครูแย้ววววว  แต่ๆๆๆๆ  โมอายไม่ยอมแต่งหน้า .. ได้ลูกไม่เป็นไร หนูเป็นผู้ชายไม่แต่งก็ได้ (เฮ้อออออออ... ปลอบใจตัวเอง) แล้วก็ไปถึงโรงเรียน 8 โมง (ไม่สายนะค๊า เค้านัด 7.30 -8.00)


ตั้งแต่ไปถึงโรงเรียน โมอายก็หน้าตูดมากๆ .. ไม่ยิ้มเลย  สงสัยไม่สบอารมณ์ และคงง่วงด้วย แต่ก็ยังดีที่ยอมมา ตอนเดินเนี่ยะสิ ..  น่าสงสารเป็นที่สุด เด็กๆทุกคนเดินไกลมาก ครูให้เดินจากโรงเรียนสาธิตมาที่โรงยิมของมหาลัย แต่ครูก็คงอยากอวดเด็กๆให้พี่ๆนักศึกษาดู เลยให้เดินตามแวะผ่านหน้าตึกแทบทุกตึก อ้อมทางโน้นมาออกทางนี้ คุณย่าโมอายไปดูด้วย คุณย่าโกรธใหญ่ บอกสงสารเด็ก โมอายเดินไปครูกรีนลากไป สงสัยสงสารโมอาย แต่ครูกรีนบอกว่า โมอายเดินได้ ไม่ร้องเลย เด็กอนุบาลร้องไห้กันใหญ่ (สงสัยเมื่อวันซ้อมใหญ่ได้เดินแบบนี้แหงมๆ) จริงๆตอนซ้อมเด็กๆเดินนิดเดียวเอง ของจริงเล่นเอางอแงกันเลยทีเดียว












ตอนนี้เริ่มเหนื่อยมากๆแล้วววว  แก้มแดงแปร๊ด  แต่โมอายไม่บ่นเลย (เอ๊ะ หรือบ่นไม่เป็นหว่า)



โถ... ลูกแม่ น่าสงสารอ่า



แต่โมอายก็สู้... จนเสร็จสิ้นภาระกิจ



แล้วก็ต้องมาทำหน้าที่ .. นักกีฬาวิ่งแข่ง 20 เมตรชายระดับบริบาล  โมอายวิ่งได้เหรียญทองค่า เข้าเส้นชัยเป็นอันดับที่ 1  รองลงมาที่ 2 ได้แก่ น้องภู (สีเหลือง) น้องภูเป็นเพื่อนในห้องเดียวกับโมอายเลย แข่งกันทั้งหมด 4 สี ... ตอนแรกแม่กลัวแทบแย่ว่าโมอายจะไม่วิ่งมาที่เส้นชัย เพราะลูกแทบไม่ได้เตรียมตัวเลย เห็นเด็กๆคนอื่นไปลองซ้อมวิ่งเข้าเส้นชัยกัน ทำไมเค้าไม่เรียกโมอายน๊า อ้าวว... กลายเป็นว่าเรียกไปผิดตัวซะงั้น มาเรียกโมอายเอาตอนจะแข่งจริง โอยยยยย .. ใจหายใจคว่ำ  รู้สึกว่าโมอายได้ที่ 1 แม่เป้จะหน้าบานกว่าใครเพื่อนเลยนะคร้าบบบบ



แค่นั้นยังไม่พอ...  โมอายยังลงไปเต้นเป็นเชียร์ลีดเดอร์อีกตังหาก โอ้ววววว ลูกแม่  สงสัยอยากเปลี่ยนชื่อเป็นโมอึ่ดดด



กีฬาสีครั้งแรกของโมอาย.. ช่างคุ้มค่าเสียจริงๆ เป็นมันแทบทุกอย่างเลยลูก







Free TextEditor




 

Create Date : 01 ตุลาคม 2551    
Last Update : 1 ตุลาคม 2551 11:03:29 น.
Counter : 274 Pageviews.  


อย่างแรง
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




Very Vanilla Cupcake


ชูครีม


ดอกไม้


Fruit Tart


Hokkaido Milky Loaf


Brownies


ใบเตยคัสตาร์ด


ของขวัญ


ขนมปังแฮมชีส


ผีเสื้อราตรี


ชิฟฟอนปูกะเอ


ขนมถ้วย


เค้กมะพร้าวอ่อน


butterfly2


butterfly3


GIFT


Short cake


White Choc Macadamia Nut Cookies


ชิฟฟอนมะพร้าวอ่อน


Best Chocolate Cupcakes


chocolate cheesecake


Green Tea Cake


BarBie's Cake


Apple Cake


คุกกี้งาขี้ม่อน


Chocolate Truffle Cake


รถไฟโทมัส


Strawberry Mousse Cake


MaMon Cake


APPLE TART


"CHOCOLATE CHEESE CAKE"


"BLACK FOREST CAKE"


" Lady's Finger " and "Tiramisu"


" Cream Cheese Spiral "



Friends' blogs
[Add อย่างแรง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.