สินสอดของคนสิงคโปร์ ( จีน )

ไม่ใช่แค่ประเทศไทยประเทศเดียวที่มีสินสอดนะจ๊ะ แต่ประเทศเพื่อนบ้านรายล้อมของเราเค้าก็มีเหมือนกัน
วันนี้ขอยกตัวอย่าง ประเทศสิงคโปร์


ก่อนอื่นขอเกริ่นสักนิด หนุ่มสาวสิงคโปร์ตกหลุมรักกัน เมื่อเค้าทั้งสอง ตัดสินใจจะอยู่กินกันด้วยกันตลอดไป สิ่งแรกที่เค้าจะทำก็คือ ROM หรือจดทะเบียนสมรสนั่นเอง ทำไมหน่ะหรือ
ตามกฏของรัฐบาลสิงคโปร์ ไม่อนุญาตให้คนโสด ซื้อคอนโดของรัฐบาลที่มีขนาดหลายๆ ห้อง อาจจะได้แค่ สตูดิโอ หรือ 1 ห้องนอน เท่านั้น ( ในกรณีไม่อยากอยู่กับพ่อแม่ต่อไป ) แต่ถ้าหากจดทะเบียนสมรสแล้ว ก็จะสามารถ "จอง" คอนโดของรัฐบาลที่มีหลายๆ ห้องได้ ซึ่งจะใช้เวลาในการสร้าง 2 ปีบ้าง 3 ปีบ้าง ตามระยะเวลาโครงการ

ส่วนราคานั่นหรือ หึหึหึ อย่าไปเทียบเป็นเงินไทยเลยคุณเอ๊ย

หลังจากที่ทั้งสอง ได้จดทะเบียนสมรสแล้ว ( ค่าใช้จ่ายในการจด 29 สิงคโปร์ดอลล่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นคนสิงคโปร์ หรือ 128 ดอลล่า หากทั้ง 2 ฝ่ายเป็นชาวต่างชาติ คนไทยก็ไปจดที่นั่นได้จ้า ส่วนค่าใช้จ่ายในการหย่า ต้องมีทนายอย่างเดียว เริ่มต้นที่ 2000 เหรียญ เอิ๊กส์ ) ก็จะสามารถไปจองคอนโดได้ แล้วระยะเวลาที่รอคอนโดสร้างเสร็จ ก็จะช่วยกันเก็บเงิน เพื่อจะดาวน์คอนโดต่อไป ซึ่งก็จะพอประมาณการได้แล้วว่า จะได้เข้าอยู่อาศัยช่วงใด เช่น คอนโดจะเสร็จ เดือน มกราคม ปี 2010 ก็จะรู้เวลาที่ควรจะจัดงานแต่งงานเสียที ซึ่งก็จะประมาณเดือนมกราคม ปี 2010 เช่นเดียวกัน คือแต่งเสร็จแล้ว ย้ายเข้าบ้านใหม่เลยว่างั้น

ก่อนจะถึงวันแต่ง ฝ่ายผู้ชายก็จะเข้าไปทาบทามฝ่ายผู้หญิง ( การอยู่กินกันก่อนจะแต่งงานไม่ถือเป็นเรื่องแปลก เพราะทั้งสองได้จดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว ) เนื้อหาหลักๆ ก็จะประมาณ บ้านเธอเป็นฮกเกี้ยนหรือ ต้องใช้อะไร เท่าไหร่ บ้านฉันเป็นแต้จิ๋ว เคยแต่งแล้วใช้ของแบบนี้ๆๆ ก็ว่าไป ถึงตรงนี้ คงงงๆ แต่เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟัง

ตัว "สินสอด" เอง สามารถเป็นได้ที่จำนวน 88, 688, 888,1688,1888, 4488, 8888 สิงคโปร์ดอลล่า แพงสุดของญาติสามีเจ้าของบลอกคือ 1888 เรตปรกติที่ให้กันคือ 888 สิงคโปร์ดอลล่า ไอ้ 4888 หรือ 8888 ที่ว่ามานั้น คือ เพื่อนคนอื่นห่างๆ ไกลๆ ได้ยินเค้าว่ามาอีกที

ขอเรียนให้ทราบตามตรง ว่าเมื่อญาติทางนั้นทราบ"เรตสินสอด" ของทางบ้านเจ้าของบลอกแล้ว ถึงกับบ่นอุบเลยทีเดียว พร้อมกับค่อนขอดนิดๆ มาว่า ทำไมคนไทยแพงจัง ( เงิน 250000 ทอง 10 บาท เปลี่ยนเป็นมูลค่าดอลล่าสิงคโปร์แล้ว เฉลี่ยประมาณ 20000 ดอลล่าร์ ) ทั้งๆ ที่สำหรับเรามองแล้วมันก็ไม่ได้โอเวอ่ร์แต่ประการใด งอนไปพักใหญ่เลยเรา

เอาล่ะ เมื่อทั้งสองฝ่าย ตกลงสินสอดมาเรียบร้อยแล้ว ว่าเท่าไหร่ดี สมมติว่า ที่ 1888 ดอลล่านะ เราพักตรงนี้ไว้ก่อน

ฝ่ายหญิงและชาย ก็จะเตรียมสิ่งละอันพันละน้อย ตามวัฒนธรรมของแต่ละบ้าน หรือตามออริจินัลเดิม คือ ฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว
กวางตุ้ง ไหหลำ ซึ่งเป็น 4 เหล่าเผ่าจีนใหญ่ของประชากรสิงคโปร์ ดังนี้

-  Martell หรือเหล้ามาเตลล์นั่นเอง เอามาแลกกัน เช่นฝ่ายชายให้มา 2 ขวด ฝ่ายหญิงก็เตรียมแลกไว้ 1 ขวด
-  ส้ม ฝ่ายชายอาจจะเตรียมมาเยอะหน่อย เช่น 8 ลูก ฝ่ายหญิงเตรียม 2 ลูกมาแลก
-  เค้ก เช่น ฝ่ายชาย 8 กล่อง ฝ่ายหญิงเตรียมไว้ 6 กล่อง
-  หมู เช่น ขาหมู ( ได้ยินว่าเป็นสัญญาลักษณ์ของความบริสุทธิ์ของเจ้าสาว ผิดถูกประการใด โปรดแจ้ง )
-  เทียน สีแดง เป็นรูปฟีนิกซ์ หรือ มังกร 1 คู่ หรือ 2 คู่ ว่าไป แต่มาเป็นคู่นะจ๊ะ

ข้างบนนี้คือ เบสิค ส่วนนอกเหนือจากนั้นก็อาจจะมี
-  เซ็ทเย็บปักถักร้อย
-  เซ็ทผ้าปูที่นอน
-  บางบ้านมีอ้อยด้วยนะเออ อ้อยเป็นแท่งๆ เนี่ยแหละ 
-  น้ำส้ม
หาได้บังคับแต่ประการใด เพราะบางบ้านก็จะมี บางบ้านก็จะไม่มี 
ขอเรียนให้ทราบว่า ทั้งหมด คือต่างฝ่ายต่างเตรียมมา แล้วนำมาแลกกันวันงาน ไม่ใช่ว่าฝ่ายชายให้ แล้วฝ่ายหญิงค่อยเอาของที่ฝ่ายชายให้กลับ แต่ว่าแลกกันตรงนั้นเลย

ทีนี้ กลับมาที่สินสอด เมื่อฝ่ายชาย ตกลงจะมาขอแล้วที่ 1888 ดอลล่า ฝ่ายหญิง ก็จะเตรียมอั่งเปาไว้ เตรียมไว้ทำไม?
คือ มันอย่างงี้ ทางนั้นเค้าก็มี "ค่าน้ำนม" เช่นเดียวกับเราทุกประการ แต่เค้าเรียกอีกอย่าง เค้าเรียกว่า Nappy Money & Shit Money แปลง่ายๆ เป็นภาษาชาวบ้านร้านตลาดก็คือ ค่าเช็ดขี้ค่าเช็ดเยี่ยว นั่นเอง สินสอด หรือที่เค้าเรียกว่า Pin Jin นี้เป็นคำขอบคุณ จากฝ่ายชาย  ที่คุณแม่ของฝ่ายหญิงอุตส่าห์อบรมเลี้ยงดูจนทั้งคู่ได้มาเจอกัน และเป็นการขอบคุณที่ให้การดูแลว่าที่คุณภรรยามาตั้งแต่ลืมตาดูโลก คอยเช็ดฉี่ คอยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้
ทีนี้ เมื่อฝ่ายชายเอาอั่งเปาสินสอดให้ 1888 ฝ่ายหญิงก็จะให้กลับ ( อั่งเปาที่เตรียมไว้แล้ว ) เช่น อาจจะรับไว้เพียง 888 เท่านั้น แล้วขอคืน 1000 ให้คู่แต่งงานใหม่เป็นขวัญถุง หรืออาจจะรับไว้เพียง 88 เป็นค่า Nappy Money & Shit Money แล้วคืนที่เหลือ ก็มิผิดกติกา

หากรับไว้หมด ไม่คืน จึงจะเป็นที่ติฉินนินทาพอประมาณในบรรดาญาติ แต่ประมาณไหน ไม่ทราบ อิอิ

ส่วนทอง หรือที่ทางนั้นเรียกว่า Si Dian Jin ไม่มีกำหนดชัดเจนที่จะคำนวณราคาได้เหมือนบ้านเราว่า 5 บาท 10 บาท อะไรอย่างนี้ ไม่ใช่ว่าต้องให้ Yellow Gold อย่างเดียว แต่มันอาจจะเป็น Pink gold. White Gold หรือ Purple Gold ก็ได้ เป็นเซ็ทเครื่องประดับ จำนวน 4 ชิ้น หรือ 5 ชิ้น ( บางบ้านให้ 1 ชิ้น )  ซึ่งมูลค่าก็อาจจะเริ่มต้นที่ไม่กี่ร้อยเหรียญ ไปจนถึงหลักพัน ( โดยเฉลี่ยเห็นซื้อกันที่ 2000 ดอลล่า )

การให้ของและสินสอด จะเริ่มจาก ไปยกน้ำชาที่บ้านฝ่ายชาย รับสินสอด แลกของ แล้วพากันไปบ้านฝ่ายหญิง ยกน้ำชาให้ญาติฝ่ายหญิง หากเป็นหนุ่มสิงคโปร์แต่งกับสาวไทย บ้านของฝ่ายหญิงก็อาจจะเปลี่ยนเป็นห้องในโรงแรมแทน รับอั่งเปาจากญาติๆ แล้วก็เข้าบ้านใหม่ ที่ได้จองไว้ตั้งแต่หลังจดทะเบียน โดย ส่วนใหญ่จะมีกฏกติกาว่า ทุกอย่างต้องเสร็จภายใน 9 โมงเช้า หรือไม่ก็ฤกษ์เข้าบ้านใหม่ต้องตรง 9 โมงเช้า
แสดงว่าอาจจะต้องแหกขี้ตาแต่งหน้าแต่งต้วตั้งแต่ตี 2 ตี 3 เลยทีเดียว

จากนั้นแล้ว จะเข้าพิธีแต่งแบบฝรั่ง คือชุดกรุยกรายอย่างที่เราเห็นเจนตาตามสตูดิโอ โรงแรม หรือร้านอาหารทั่วไป ซึ่งก็อาจจะเป็นช่วงบ่าย หรือเย็น ในโรงแรม ซึ่งตรงนี้ เป็นขั้นตอนที่สำคัญ ลืมบอกไปว่า ตอนที่ฝ่ายชายไปคุยเรื่องสินสอดทั้ง 2 ฝ่าย จะตกลงกันว่าจะจัดกี่โต๊ะ เช่น ฝ่ายหญิงอาจจะขอ 10 โต๊ะ เป็นต้น บ้านเราอาจจะดูเรื่องสินสอดเป็นหลัก แต่ทางสิงคโปร์จะข่มกันด้วยจำนวนโต๊ะ ว่าญาติใคร พวกใครจะเยอะกว่า

งานจัดตอนบ่าย ย่อมถูกกว่างานเย็นเสมอ
เช่น โรงแรม 5 ดาว งานบ่าย โต๊ะละ 1500 ดอลล่าสิงคโปร์ 1 โต๊ะมี 10 คน แต่งานเย็น จะคิด 1800 ดอลล่า ต่อโต๊ะ
ซึ่งก็มีอย่างอื่นที่ต้องบวกเพิ่มอีก เช่น นักดนตรี, ค่าเครื่องดื่ม, ค่าแอลกอฮอลล์, ชุดเจ้าบ่าว เจ้าสาว, เช่ารถ เน้นสปอร์ตเปิดประทุน ( ขับจากเสร็จพิธีเช้าที่คอนโดใหม่ แล้วไปต่อที่โรงแรม ), เค้กโรงแรม ( บางที่ก็มาเป็นแพคเกจ พร้อมห้อง )
ดอกไม้, ซุ้มถ่ายรูป โน่นๆ นี่ๆ จิปาถะ
งานแต่งญาติสามีเจ้าของบลอก โรงแรมแพนแปซิฟิค ปี 2012 เดือน พฤษจิกายน 20 โต๊ะ หมดไป 45000 เหรียญ เฉพาะของโรงแรมเท่านั้น
ไม่รวมค่าจ้างอื่นๆ เช่น วงดนตรี ช่างกล้อง ค่าชุด

มารยาทซองงานแต่ง
ถ้านั่ง 2 คน ต้องให้อั่งเปา 2 คน ไม่มีไปทั้งบ้านแล้วรุมกินโต๊ะเด็ดขาด ไม่มีเอาถุงไปห่อเพิ่มนะจ๊ะ อิอิ ( ทั้งที่ก็อยาก เป๋าฮื้องี้ หูฉลามงี้ 5555 )
แล้วเค้าจะมีเรตไว้เลย ว่า ถ้างานแต่งโรงแรมนี้ๆ ต้องให้อั่งเปาไม่ต่ำกว่าเท่าไหร่ๆ โดยคิดจากราคาโต๊ะ หาร 10 ที่นั่ง แล้วคูณด้วยจำนวนคนที่ไปด้วย
เช่น โต๊ะราคา 1000 ไปกัน 3 คนพ่อแม่ลูก ก็ควรให้อั่งเปาไม่ต่ำกว่า 300 ดอลล่า
ดังจะเห็นตามรูป ไม่เป็นการผิดมารยาทแต่ประการใด ดังนั้น คู่บ่าวสาวจึงขาดทุนน้อย หรือไม่ขาดทุนเลย ( แต่ถึงไม่ขาดทุนเลยก็ไม่ได้กำไรอยู่ดี เพราะค่าแต่งแพง ) 


ต่อจากนั้น จบพิธี คู่บ่าวสาวก็ได้เริ่มชีวิตคู่อย่างสมบูรณ์ ( จริงหรือ?? )

สรุปคือ ทางสิงคโปร์จะไม่เน้นมูลค่าสินสอด เพราะการจะจัดงานแต่งงานได้ ใช้เงินไม่น้อย หากเทียบเป็นเงินไทย ไม่ต่ำกว่า 1000000 บาทเลยทีเดียว ถ้าจะจัดในโรงแรม แต่ของไทย เน้นทุกเรื่อง 5555

รูปประกอบจากอินเตอร์เน็ต


/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ส่วนนี้ แก้ไขเพิ่มเติมข้อความ ณ วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557

สินสอด ของ มาเลย์ จากคำถามของคุณ chérie

ณ ตรงนี้ ต้องถามว่า มาเลย์ จีน หรือเรียกอีกอย่างว่า คนจีน มาเลย์ ( Chinese Malay )
หรือ มาเลย์ มลายู ( Malayu )  คะ
เพราะ ขนบธรรมเนียมไม่เหมือนกันเลย
มาเลย์จีน คือ คนจีนในมาเลย์เซีย ส่วนมลายู คือ คนมาเลย์ หรือ คนมาลายู ที่เป็นมุสลิม

หากเป็น มลายู ดิฉันไม่ทราบอะไรมาก แต่ได้ยินว่า สินสอด อยู่ที่ราวๆ 10000 ริงกิต หรือ หนึ่งแสนบาท ผันแปรไปตามมาตรฐานสังคมและครอบครัว ผิดถูกประการใด โปรดทักท้วงนะคะ

แต่หากเป็น มาเลย์ จีน ซึ่งส่วนมาก จะเป็นกวางตุ้ง ลงมาทางใต้หน่อย หรือทางยะโฮบารู ส่วนมากก็จะเป็นฮกเกี้ยน พิธีแต่งงาน คงไม่ต่างอะไรกับทางจีนสิงคโปร์มากนัก โดยหลักๆ น่าเป็นพิธียกน้ำชา
ส่วนมูลค่าสินสอด น่าจะประมาณเดียวกับสิงคโปร์ค่ะ

หากต้องการแต่งงาน และต้องการประหยัด เนื่องจาก ค่าแต่งงานในสิงคโปร์แพงจริงๆ เราช่วยสามี หรือ ภรรยาของเราได้ ด้วยการ สั่งชุดแต่งงานในเมืองไทยซะ ดิฉันเห็นหลายเว็บ ขายในราคาไม่เกิน 3000 ถึง 4000 บาท นับว่าถูกนะคะ แถมเก็บไว้ได้ ยันชั่วลูกชั่วหลาน

ในพิธี ต้องเปลี่ยน 3 ชุด ก็เอามามันทั้ง 3 ชุดนั่นแหละค่ะ

พรีเว็ดดิ้ง หรือ ถ่ายรูป เมืองไทยถูกกว่าแน่นอน
แต่หากต้องการได้ภาพบรรยากาศฉากหลังของสิงคโปร์ ก็ต้องเลือกสตูดิโอที่ดี ไม่เอาเปรียบเรา 

แต่งหน้า ทำผม บางที จ้างช่างจากเมืองไทย จองตั๋วล่วงหน้า ช่วงโปรโมชั่นแรงๆ คิดสะระตะแล้ว ยังจะถูกกว่า จ้างช่างในสิงคโปร์ 

การ์ด หากพิมพ์ไปจากที่เมืองไทยได้ ก็จะประหยัดไปได้หลักร้อยเหรียญเลยทีเดียว

ของชำร่วย เล็กๆ น้อยๆ ตอบแทนแขกเหรื่อ ซื้อจตุจักรก็ได้ค่ะ

สิ่งเหล่านี้เหมือนจะไม่น่าจะช่วยอะไรได้มาก แต่หากเราประหยัดได้ในส่วนที่เหลือที่ควร มันก็หลักพันเหรียญเลยทีเดียว เก็บเงินไปฮันนีมูนไกลๆ ดีกว่าค่ะ


ดิฉันเจอ น้องคนไทยคนหนึ่ง วีนบ้านแทบแตกเมื่อได้รับรู้ว่า สินสอดเค้าให้กันแค่ 1888 เหรียญ และทางฝ่ายชาย ไม่ยินดีจะให้เพิ่ม เนื่องจาก ทางบ้านเค้าเองก็ไม่ Well - Off และค่าใช้จ่ายในงานแต่งก็สูง ส่วนทอง ซื้อเป็น พิ้งค์ โกลด์ ซึ่งมูลค่าไม่ได้สูงมาก หากจะต้องขายคืน เล่นเอาน้องคนนี้ Call - Off หรือ ยกเลิกงานแต่งเลยทีเดียว ไอ้เจ้าฝ่ายชายก็งงๆ ว่าฉันผิดอะไร ในเมื่อเค้า ( ในสิงคโปร์ ) ก็ให้กันเท่านี้ แล้วว่าที่แม่ยายจะขนทองมามอบให้อีก รู้ไหม ว่าบ้านผมเสียหน้า เพราะหาสินสอดมูลค่าเท่าเทียมไม่ได้

ไอ้เจ้าฝ่ายหญิงก็เคือง ให้ 1888 มันน้อยกว่า 50000 บาทอีกนะ แถมแม่ชั้น ยังต้องคืนเธออีก 1000 เหรียญ เท่ากับสินสอดจริงๆ 888 เอง ไม่ถึง 20000 บาทด้วยซ้ำ แถมทองที่เธอจะให้มูลค่าไม่ถึง 30000 บาทเลยนะ ชั้นไม่ได้ราคาถูกอย่างนั้น แม่ชั้นตั้งใจจะขนทองแท่งไปสัก 20 บาทเลยด้วยซ้ำ มูลค่ามากกว่าเธอตั้งเยอะ บ้านฉันก็ไม่ได้รวย แต่ลูกสาวจะแต่งทั้งที ทุ่มขนาดนี้ เธอยังไม่ใส่ใจจะเพิ่มให้ฉันเลย

อธิบายอย่างไรก็ไม่ช่วย แผลมันหมางกันแล้วทั้งสองบ้าน

กลายเป็นไม่เข้าใจกันไป เลิกกัน กลับเมืองไทยเรียบร้อย โลกนี้มันไม่ได้สวยอย่างที่คิดจริงๆ

ไม่อยากให้คู่ใดมีปัญหานะคะ หากเข้าใจกัน หาข้อตกลงกันได้ร่วมกัน มันก็จะดีมาก ดิฉันเอง เข้าใจว่าข้อมูลแบบนี้ สำหรับคนที่จะแต่งงานกับคนสิงคโปร์ มีน้อย และบางคนก็ไม่กล้าถามแฟน บางคนก็ไม่ได้ศึกษาวัฒนธรรมซึ่งกันและกัน อย่างไรเสีย รักกันแล้ว จะยากดีมีจนก็คนของเรา หากมีปัญหา ต้องอธิบายให้ทางฝ่ายเราเข้าใจ ก็จะได้มีข้อมูลล่วงหน้า คุณแม่บางท่านก็อยากได้สินสอดเป็นหน้าเป็นตา แม้จะคืนทั้งหมด ให้ลูกสาวก็ตาม ดิฉันก็เข้าใจ เพราะดิฉันคนไทย เรื่องแบบนี้ มันไม่ต้องอธิบาย แต่หากเราบอกคุณแม่ของเราก่อน ท่านก็จะได้มีข้อมูล หากอีกฝ่าย เสนอมาในจำนวนที่ท่านอาจจะคิดว่าน้อยไป ท่านก็จะได้เตรียมใจ 


อันนี้เป็นตัวอย่าง จากข้อความในเว็บบอร์ด ของสิงคโปร์นะคะ


แปลคร่าวๆ ว่า มูลค่าสินสอด มันไม่เหมือนกันหรอกจ้ะ บางบ้าน นิดๆ หน่อยก็ได้ เช่นอาจจะ 188 เหรียญ แล้วค่อยคืนให้สามี 100 เหรียญ บางบ้านก็ 1888 เหรียญ 8888 เหรียญ แล้วแต่นะ ส่วนของฉัน ฉันจองโต๊ะสำหรับบ้านฉันไว้ 10 โต๊ะ ก็ราวๆ 15000 เหรียญ ฉันก็เลยจะขอสินสอดแค่ 1888 แล้วก็ค่อยให้คุณสามีคืนไป 1688 หวังว่าแม่ฉันคงจะเข้าใจนะ 


เห็นไหม ว่าเค้าไม่ได้เน้นที่สินสอด เค้าเน้นกันจริงๆ ว่าบ้านไหนจะแขกเยอะ โต๊ะเยอะ ครอบครัวใหญ่กว่าอีกฝ่าย เท่านั้นเอง

ส่วนที่ว่า ธรรมเนียมนีี้เหมือนกันการขายลูกกินหรือไม่ เหตุใดจึงไม่เหมือนกับวัฒนธรรมอินเดีย ที่ผู้หญิงเป็นฝ่ายไปขอผู้ชาย

ดิฉันเองมีลูกสาว ตัวดิฉันเองก็เป็นลูกสาว แม้ว่าการเรียกสินสอดจะเป็นสิ่งที่ทำสืบๆ ต่อกับมา โดยที่ไม่มีเหตุผลรองรับชัดเจน ว่า เป็นค่าน้ำนม ค่าประกันหากฝ่ายชายตีจาก หรือเป็นเพราะคุณแม่อยากจะข่มข้างบ้าน แต่ดิฉันก็ไม่ได้เห็นว่าจะเป็นข้อเสียแต่ประการใด ในเมื่อ แม่ฝ่ายหญิง ทั้งของเพื่อนๆ คนรู้จัก ต่างก็คืนสินสอดนี้ไปเป็นทุนให้คู่บ่าวสาวทั้งหมด แถมทบกลับให้เพิ่มอีก ให้มา 100 เพิ่มไปอีก 100 มีมากให้มาก มีน้อยทบน้อย แต่เท่าที่เห็นคือ เงินนี้ จะเป็นทุนให้บ่าวสาว ได้ก่อร่างสร้างตัวด้วยกันทั้งนั้น ดิฉันจึงมองไม่เห็นข้อเสียใดๆ ด้วยประการฉะนี้ ในเมื่อทั้งสองฝ่าย ต่างก็อยากให้ลูกของตนมีพื้นฐานที่ดี เท่าที่คนเป็นพ่อแม่จะให้ได้ครั้งสุดท้าย ก่อนจะออกเรือน อีกฝ่ายก็ได้ดูด้วย ว่าที่ขอสินสอดไป แม้ว่าฝ่ายชายอาจจะหาไม่ได้ตามที่ฝ่ายหญิงเรียกร้อง แต่หากได้เห็นความพยายาม ความตั้งใจจริง มีพ่อแม่ที่ไหนบ้างจะปฏิเสธ

แน่หล่ะ ย่อมมีแม่บางประเภท ซึ่งก็เคยเจอบ้าง นานๆ ที ต้องการเรียกสินสอดในจำนวนที่มากเกินกำลังทรัพย์ หากฝ่ายชายหาไม่ได้ แม้จะพยายามเต็มที่แล้ว ก็จะถูกค่อนขอดว่าไม่มีปัญญา  โดยเฉพาะเมื่อฝ่ายชายอาจจะเป็นชาวต่างชาติ ทำงานออฟฟิสกินเงินเดือนธรรมดา จ่ายภาษี ฮอลิเดย์ปีละครั้ง แม่ฝ่ายหญิงประเภทนี้ก็มักจะมีความหวังมากเป็นพิเศษ หวังว่าฝ่ายชายจะออกให้ทั้งหมดตามจำนวนที่ตนต้องการ โดยไม่สนใจว่า อีกฝ่ายมีวัฒนธรรมอย่างไร คิดแต่เพียงฉันต้องได้ตามนั้น และไม่คิดจะคืนให้ หรือทบให้บ่าวสาวไปทำทุน ดิฉันว่าแม่ประเภทนี้ต่างหาก ที่น่าตำหนิ ไม่ใช่ประเพณีเลย ที่ล้าหลัง 






Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2557 12:31:49 น.
Counter : 15850 Pageviews.

8 comments
  
แพงแท้เน๊อะ แต่ก็ดันมีข้อจำกัดอีกไม่แต่งก็ไม่ได้นุ้นนี่ เอิ๊กๆ
โดย: FreakGirL วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:18:32:25 น.
  
อินเดียยกเลิกกฏหมายสินสอดแล้ว แต่ไทยยังไม่ยกเลิก โดยอ้างว่าเป็นค่าน้ำนม แต่ไม่คิด(หรือคิดแต่แกล้งไม่รู้) ว่าพ่อแม่ก็เลี้ยงลูกชายมาเหนื่อยเหมือนกัน http://www.rsu-cyberu.com/law/news_detail.php?bn_id=36 นักกฏหมายยังไม่เห็นด้วย

ส่วนตัวไม่เห็นด้วยอย่างที่สุด บางคนกะเอาไม่ต้องทำอะไรขายลูกกินรวยเลย ส่วนใหญ่ผู้ชายก็จ่ายทั้งนั้นค่าสินสอด

ในอินเดียที่เค้าจะยกเลิกเพราะอะไร ก็เพราะสิทธิสตรีไงล่ะ ที่คุกคามไปทุกประเทศ เค้าคิดว่าทำไมผู้หญิงต้องจ่าย ก็เลยไม่จ่าย ก็เลยออกมาเรียกร้องยกเลิก

กฏหมาย กฏเกณต่างๆในสังคม ที่ผู้หญิงเสียเปรียบ และได้ถูกยกเลิกก็เพราะกลุ่มสิทธิสตรีเข้าแซกแซงไงล่ะ เคยได้ยิน ขนาดตัวละครในกาตูนย์ฮีโร่ที่เป็นผู้ชาย ก็ยังเป็นประเด็นว่าทำไมไม่เป็นตัวละครหญิงบ้าง รวมถึงในสื่อ ในละคร ในที่ทำงาน ในคุก ที่มีการแซกแซงแล้วยังงี้ยังจะบอกว่ายังไม่เท่าเทียม ไม่มีสิทธิมีเสียงได้ยังไง
โดย: gentleman IP: 58.8.223.86 วันที่: 2 มีนาคม 2556 เวลา:23:19:59 น.
  
แล้วสิงคโปร์ (มาเลย์) ล่ะคะ ^_^ อยากรู้จังเป็นยังไง
โดย: chérie IP: 58.8.23.215 วันที่: 17 มิถุนายน 2556 เวลา:23:15:22 น.
  
แล้วสิงคโปร์ (มาเลย์) ล่ะคะ ^_^ อยากรู้จังเป็นยังไง
โดย: chérie IP: 58.8.23.215 วันที่: 17 มิถุนายน 2556 เวลา:23:24:11 น.
  
ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆคะ อนาคตคาดว่าอาจจะได้ เป็นสะใภ้จีนสิงคโปร์ 555 ถ้าไม่เทลาะจนเลิกกันไปก่อนนะคะ
ในฐานะ ที่เจ้าของบล้อกเป็นศรีภรรยาชาวสิงคโปร์ อยากทราบว่าประเพณีที่ไทยจัดงานกันแบบใหนคะ ?
คนดิฉัน เป็นคนไทย ไม่ใช่เชื้อสายจีนสะด้วย (งง ละสิ ว่าจะทำไง) เลยมาเจอเจ้าของบล้อกนี่ละคะ ช่วยให้คำแนะนำด้วยคะ ว่าจะคุยกับเขายังไง จะต้องทำแบบใหน ให้เขาเข้าใจประเพณีเรา
โดย: Suwaree IP: 1.47.8.33 วันที่: 26 ตุลาคม 2557 เวลา:20:22:00 น.
  
ดิฉันล่ะสะเพร่า จำพาสเวิดจำไอดีไม่ได้ เลยขอตอบตรงนี้
เพิ่งจะเข้ามาดูหลังจากหลายปีแล้ว ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านค่ะ

ส่วนคุณ suwaree ขออภัยด้วยจริงๆที่ตอบช้าไปโข แต่เผื่อผู้มาทีหลังท่านอื่นด้วยนะคะ
ประเพณีที่ไทยเราไม่มีค่ะ แต่หากจะมี ก็คงเป็นในโบสถ์ เพราะทั้งเราและสามีเป็นคริสต์

ส่วนการคุยอย่างไรให้ชัดเจน อย่างนึงเมื่อได้ทราบที่ดิฉันเขียนไว้หมดแล้ว ก็น่าจะพอประมาณการคร่าวๆได้ ส่วนเรื่องรายละเอียดยิบย่อย เช่น รร ไหน อะไรยังไง น่าจะตกลงกันเองได้อยู่ค่ะ อย่าลืมเตรียมเงินรับไหว้ไปแลก ผู้ใหญ่ทางนั้นก็จะเอ็นดูเรามากขึ้นไปอีกทีเดียว

แล้วถ้าแต่งที่ไทยจะประมาณไหน ก็หากว่าที่บ้่นมีประเด็นค่าสินสอด ( ดิฉันไม่ค่อยอยากจะยกมาเลยจริงๆ แต่เมื่อเข้าภาคปฏิบัติมันก็พังมานักต่อนักแล้ว คือ ตกลงกันไม่ได้ เลิกเลยดีกว่า ) น่าจะคุยกันให้เรียบร้อยโดยดีน่ะค่ะ
ค่าจัดงานหากเราพอแบ่งเบาภาระได้ช่วยๆกันได้ก็สมควรทำ
เราก็ควรจะลิสต์ในสิ่งที่เราอยากได้ก่อน เช่น อาจจะไหว้พระ รดน้ำสังข์ก็ว่าไป จัดตารางให้เรียบร้อยก่อนว่าเราต้องการให้งานออกมาแบบไหน ทีนี้ลองคุยกับว่าที่เจ้าบ่าวดูค่ะ ว่าจะบวกลบกลบเพิ่มขั้นตอนอีกยังไงจะได้สบายใจทั้งสองฝ่าย
โชคดีนะคะ คุณ suwaree

ทิ้งคำถามไว้ได้นะคะ แล้วดิฉันจะแวะๆมาตอบให้ถ้ามีเวลาค่ะ
โดย: ทิโมธีเองค่ะ IP: 180.183.50.35 วันที่: 6 มีนาคม 2558 เวลา:16:08:56 น.
  
ตอนนี้ดิฉัน มีข้อสงใส และเป็นกังวลม ากๆเกี่ยวกับการไปอยู่ที่สิงคโปร์ ดิฉันมีแฟนเป็นคนสิงคโปร์และวางแผนชีวิตว่าจะไปทำงานที่สิงคโปร์สัก3-4 ปีก่อน (ตอนนี้ดิฉันกำลังเรียนโทอยุในเมืองไทย อีก1ปี จบ ) กะว่าจบปลุ๊บ ก็บินไปหางานที่นั่นเลย หลังจาก3-4 ปี เก็บเงินได้สักก้อน. แล้วกลับมาทำงานที่ไทย และให้แฟนมาลงทุนเปิดร้านที่ไทย อยากทราบว่า การหางานในสิงคโปร์ ยากมั้ยค่ะ ถ้าเรายังไม่ได้แต่งงานกัน (เพราะดิฉันก็อายุยังไม่มากเท่าไหร่ ไม่อยากแต่งงานเร็ว แบบไม่อยากเรียนจบปุ๊บแต่งปั๊บ ) แต่เราก็อยากทำงานที่นั่นเลยหลังจากเราเรียนจบอ่ะค่ะ
แล้วถ้า สมมติว่า ทำงานได้ มีบริษัทรับเราเข้าทำงานจริงๆ และหลังนั้น 2ปี (ขณะที่เราก็กำลังทำงานในสิงคโปร์) เราจะแต่งงานกับเค้า มันจะมีปัญหา หรือ ความยุ่งยากมากมั้ยอะค่ะ กับการดำเนินเรื่องแต่งงาน พวกเอกสารต่างๆ ต้องถูก อินเทอร์วิว เยอะ หรือยุ่งยากอะไรมากมั้ยค่ะ

คือใจอยากทำงานก่อนแล้วค่อยแต่งงานอ่ะค่ะ ไม่อยากเรียนจบปุ๊บแต่งงานปั๊บอ่ะค่ะ

เราต้องทำยังไงดี ทางไหนที่จะดีที่สุด
ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
-ขอบคุณค่ะ-
โดย: หน้อยหน่า IP: 203.159.40.29 วันที่: 4 มิถุนายน 2558 เวลา:16:05:49 น.
  
การหางานที่นั่นมีทั้งแบบถูกประเภทและไม่ถูกประเภทค่ะ
เช่น บางคนขอวีซ่าเพื่อมาทำงานอย่างนึง แต่กลับไปทำงานอีกอย่าง ก็มี
วีซ่าทำงานบางครั้งต่อไม่ได้ค่ะ เช่น อนุญาตให้ทำ6เดือน ก็ทำไป6เดือน แล้วพักอีก6เดือนห้ามต่อ บางคนเลยบินมาแอบทำในระหว่างนั้นด้วยวีซ่าท่องเที่ยว30วัน ยกเว้นงานบางประเภท หรือดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่
ส่วนอีกทาง คืออาจจะให้แฟนช่วยเรื่อง LTVP ค่ะ




ถึง เวบไซต์บางที่ ที่ยกงานเขียนเราตรงนี้ไป modified นะคะ
เราไม่ได้รับรู้แต่ประการใดนะคะ ดังนั้น เราจะติดต่อ Webmaster ในไม่ช้านี้ค่ะ
ทิโมธี
โดย: ทิโมธีค่ะ IP: 183.89.88.169 วันที่: 27 กันยายน 2558 เวลา:17:53:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ทิโมธี
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Hola! Hello! สวัสดีค่ะ


Group Blog