My Time & My Life
Group Blog
 
All Blogs
 

เพื่อน ยั่งยืนเสมอ


หลายคนก็คงมีเพื่่อน แต่ บางคนอาจไม่ได้มีเพื่อนรักหลายคนนัก หากทว่า กลับมีคนรู้จักซะมากกว่า

เพื่อนในนิยามของฉัน เป็นคนที่ใกล้ชิด หวังดีกันตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องเห็นสิ่งดีๆ ต่อกัน แสดงสิ่งน้ายๆ ต่อกันได้เสมอที่อยากทำ และพร้อมจะโอบกอดความรู้สึกของเพื่อนเสมอ

เพื่อนจะผิดเพื่อนจะถูก หากเราเลือกข้าง เราก็มักจะเลือกเพื่อนเรานั่นล่ะ

เหมือนที่ หนุ่ยและฉันเคยเลือกต่าย และวันนี้หนุ่ยก็เลือกฉันเช่นกัน

หนุ่ยเป็นเพื่อนที่แสนดีของพวกเราในกลุ่ม จริงๆแล้ว หนุ่ยค่อนข้างเป็นคนเข้มงวดระเบียบแบบแผนมากทีเดียว แต่นั่นล่ะ หนุ่ยยืดหยุ่นเสมอ หากคนๆนั้น คือเพื่อน


หนุ่ย ดูแลฉัน เหมือนเพื่อนรักคนอื่นๆ ของหนุ่ย แต่ สำหรับฉันแล้ว หนุ่ยคือเพื่อนรักและแสนดี คนต้นๆ เลยล่ะ แถมเพื่อนของหนุ่ย ก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของฉันด้วย

ความเจ้ากี้เจ้าการของหนุ่ย บางทีฉันก็เบื่อและหนักใจ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งดีๆ มันก็ลบล้างไปจนสิ้น หนุ่ย เรียกฉันว่าพะยูน เพราะ แต่ละปี ฉันมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นๆ จน เกือบจำไม่ได้ว่า ปีที่แล้ว ฉันมีขนาดตัวแค่ไหนกัน

วันนี้ เราหาภาพเก่าๆ ของที่ทำงาน ทำให้เราพบภาพของพวกเราเมื่อหลายปีก่อนด้วย มันไม่นานนัก แต่ ทำให้เราเห็นตัวเองในวันวาน ฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ในวันนั้น ก่อนจะมาเป็นแม่พะยูน ตามที่หนุ่ยเรียกในวันนี้

ด้วยความกินเก่งของฉัน ทำให้ฉันมาพร้อมกับขนมเสมอๆ ในระยะเวลาสามปี ฉันจำไม่ได้หรอกว่า ฉันหิ้วขนมมาให้เพื่อนๆกินเท่าไหร่กัน เพราะ มันเกือบจะเป็นเอกลักาณืของฉันที่หอบหิ้วมาเสมอ

ทั้งขนมที่ทำเองและขนมที่ซื้อมา อร่อยไม่อร่อยก็ว่ากันไปตามเรื่องตามราว

ต่ายมีลูกชายไปหนึ่งคน หนุ่ยก็ยังเป็นลุงที่รักต่ายและลูกเสมอ ไปไหนก็ คิดถึงหลาน ซื้อขนมฝากหลานไม่เว้นวางวาย ฉันซะอีก ที่ลืมบ้าง คิดถึงบ้าง

หนุ่ยช่วยดูแลสุขภาพฉันเสมอ เพราะฉัน ป่วยออดๆ แอดๆ มาตลอด เพื่อนก็พยายามหาอะไรที่ไม่แสลงมาให้กิน กินบ้างไม่กินบ้างก็ถูกเพื่อนด่าไปตามระเบียบ ด่าไปก็เหนื่อยเองแหละ อิอิๆ

วันนี้ฉันนึกถึง เพื่อนเป็นพิเศษ เพราะ เช้านี้ฉันปวดหลังจนแทบเดินไม่ไหว มีแต่คนทัก ว่าทำไมพี่เดินแบบนั้น ฉันก็ตอบไปว่า เจ็บหลังเจ็บเอวใจจะขาด จะให้เดินอย่างไรเล่า จะลงไปนอนกับพื้นแล้ว

ไม่นานนัก หนุ่ยก็ เหยียบหลังให้ฉัน ทำให้หายปวดไปมาก ฉันก็บ่นๆ ต่ายน่าจะเดินมานะ เช้านี้ยังไม่เห็นมา ที่บ่นไปนั้นเพราะว่า กะจะให้ต่ายเหยียบให้อีกครั้งในตอนบ่ายนั่นเอง

หลังฉันหายปวดไปมาก แต่ในระหว่างที่หนุ่ยเหยียบให้ หนุ่ยบอกว่า รู้ไหม ทำไมวันนี้ผมเหยียบให้ ทั้งๆที่ ผมถือศีลแปดนะเนี่ย

ฉันเลยส่ายหน้า ว่าไม่รู้หรอก แต่ ช่วยรักษาคน คงไม่ถึงกับเป็นบาปหรอกน่า ฉันพูดไปข้างๆคูๆ

หนุ่ยบอกว่าวันก่อน ฉันขอให้นวดหลังให้เพราะปวดหลัง จากการนั่งพื้นในการอบรมเป็นเวลานาน แต่หนุ่ยปฏิเสธที่จะนวดให้ แล้วฉัันก็เอากะลามาเคาะ นวดตามตัวด้วยตนเอง วันนั้น หนุ่ยกลับไปแล้วก็รู้สึกผิด ที่ไม่ได้ช่วยเพื่อนและอาจทำให้เพื่อนนอนทรมานไปตลอดคืน

นี่ละ คำว่าเพื่อน ห่วงเพื่อนเสมอ

แล้วฉันละ ห่วงมันบ้างไหม ไม่รู้ แต่ อะไรทำให้ได้ก็ทำนะ ไม่ได้เกี่ยงหรอก ขนมนมเนยหอบหิ้วมาให้กิน ขับรถให้นั่ง แต่ไม่ค่อยได้หยิบยื่นไมตรีอื่นๆให้กับเพื่อน

ไมตรีที่ฉันมีให้เพื่อนอาจจะดูแห้งแล้ง แต่มันก็มาจากใจของฉัน ฉันกระตือรือร้นเสมอเมื่อเพื่อนลำบาก

หนุ่ยบอกว่า ประทับใจ ตอนที่ต่ายตกงานและลำบาก ฉันเป็นคนแรก ที่กระโดดลงไปช่วยมัน แล้วก็ หาเงินมาจ่ายเงินเดือนให้ ทั้งๆที่ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ต่ายไม่ได้ชอบฉันเท่าไหร่

หนุ่ยสารภาพว่า ผมซะอีกที่ไม่กล้าจะกระโดดลงไปยืนหยัดสู้เพื่อเพื่อนขนาดนั้น แต่มิ้นกลับทำมันลงไป และก็ทุ่มเทลากเพื่อนจนตลอดรอดฝั่ง

ทุกวันนี้ต่ายได้ทำงานเงินเดือนดี และมีความมั่นคง ทั้งหมดนั้นก็มาจาก ผลที่เรากระโดดลงไปช่วยเพื่อนนั่นเอง

มุมเล็กๆ แบบนี้ ฉันอาจไม่ทันคิด แต่สำหรับหนุ่ยแล้ว กำลังยืนมอง สิ่งที่ฉันทำให้กับคนอื่นๆ จึงไม่ยากเลยที่หนุ่ยจะรับไมตรี หยิบยื่นความเป็นเพื่อนให้แก่ฉันอย่างง่ายดาย

ขอบใจเพื่อนที่ ใส่ชื่อฉันเป็นกองบรรณาธิการคนแรก ด้วยอักษรชื่อฉันมาก่อนชื่อหนุ่ย นั่นคือเหตุผล ที่หนุ่ยบอกกับฉัน

ด้วยความทุ่มเทของฉันและหนุ่ย ทำให้หนังสือฉบับแรกของเราเป็นรูปร่างใกล้คลอดเต็มทีแล้ว

เพืิ่อนกันดันงานกัน

ขอบใจนะ..




 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 22 กรกฎาคม 2552 22:53:08 น.
Counter : 167 Pageviews.  

หมูอร่อย แบบง่ายๆ



จริงๆตั้งใจจะทำหมูมะนาว แต่ด้วย เปิดตู้เย็นเห็นอะไรในตู้เย็นหลายอย่าง แถมมันใกล้จะกลับบ้านเก่าซะด้วย เลยรื้อๆมา ใส่ประกอบอาหารซะ

เครื่องปรุง

เนื้อสันนอก หั่นเป็นชิ้นพอคำ บางๆ
พริกไทยดำ บดหยาบ
กระเทียมโขลกละเอียด
เกลือป่น

คลุกเคล้าแล้วนำใส่ถ้วย ทรงสูง เข้า รังถึงเพื่อนึ่ง
ที่ใส่ถ้วยทรงสูงเพราะน้ำในหมู จะออกมา แล้วชุ่มกลับไปในเนื้อหมู


น้ำยำ

น้ำมะนาว
เกลือป่น
น้ำตาลทราย

นำทั้งหมดมาคลุกเคล้ากัน โดยให้ แหลมไปทางเปรี้ยว และหวานน้อย

ผักตกแต่ง

พริกขี้หนูหั่นยาว
ผักชี หั่นฝอย
ต้นหอม หั่นฝอย
ตะไคร้หั่นฝอย

เสร็จแล้วก็นำทุกอย่างมารวมกัน อย่าลืมตักน้ำเนื้อหมูมาด้วย เพราะ มันจะทำให้ อร่อยสุดๆ คลุกๆ

ก็จะได้ หมู ที่อร้่อย มีกลิ่นพริกไทย กระเทียมและ รสชาติของตะไคร้ กลมกล่อมทีเดียว

หากมีใบสะระแหน่ด้วยก็คงจะดีมากๆ เสียดายวันนี้ในตู้เย็นไม่มี อิอิ

ลืมถ่ายรูปมา ทำเสร็จกินเรียบบ 555

ปล. อย่าเผลอไปใช้น้ำปลาเข้าละ มันจะเปลี่ยนรสชาติไปเลย




 

Create Date : 13 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 13 กรกฎาคม 2552 21:24:09 น.
Counter : 113 Pageviews.  

ตะวันลาลับลงจากขอบฟ้า

ตะวันลาลับลงจากขอบฟ้า ที่เขาแผงม้า




ปีก่อน ฉันยังพาตัวเองขึ้นไปดูกระทิงป่าฝูงสุดท้าย ของป่าผืนนี้

เวลาผ่านไป ทุกอย่างก็แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา

หากตะวันยังขึ้นลงตามเวลาทุกเช้าค่ำ

...

..

.




 

Create Date : 20 มิถุนายน 2552    
Last Update : 20 มิถุนายน 2552 22:34:01 น.
Counter : 111 Pageviews.  

เหนื่อย...ที่หนึ่ง

วันนี้ แม้จะขับรถทางไกล ที่รู้แย่แสนแย่ อาจจะด้วยอาการป่วยมาตลอดทาง ทำให้รู้สึกเหนื่อยกว่าปกติมาก และอาจจะมีความกังวลมากมายในใจทำให้ รู้สึกหงุดหงิดๆ จนน่าประหลาดใจ

ตลอดทางมือสั่นใจสั่น เหนื่อย อยากหลับ แต่หลับไม่ลง ใจก็ คิดว่า ถึงที่หมายแล้ว ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่เปล่าเลย มันเหมือน แทบขาดใจซะงั้น

ตัวเริ่มร้อนเหมือนคนไข้เริ่มจะถามหาต่ำๆ แต่ก็หายไปเองในที่สุด อาจมาจากความเครียดหรืออะไรก็ไม่รู้ รู้สึกกังวลอะไรก็ไม่รู้เต็มหัวไปหมด ปกติก็ไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา

จริงๆแล้ว เป็นมาตั้งแต่กลางคืนที่หลับไป รู้สึก ตัวเองเหมือนจะไม่ไหวๆ ที่จะหายใจอยู่ เหนื่อย แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรกับตัวเองดี

รู้สึกตัวว่าตัวเอง ป่วยสุดๆ ได้ยินเสียงตัวเองพูดไม่เป็นภาษา แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองพูดกับใคร หรือพูดอะไรออกไป แต่ ที่รู้สึกได้ คือไม่ไหวแล้ว

ตื่นมาแทบสลบ อ่อนแรง เฮ้อ...เกิดอะไรกับฉันเนี่ย

แต่ ทั้งวันก็ผ่านมาได้ จนถึงบ้านพักแหละ นี่ละ จะขาดใจ

ใจสั่น จะเป็นลม จะล้ม ฝืนๆๆ ใจ กินข้าว กินเกลือแร่ แทนน้ำเกลือ รู้สึกเหมือนตัวเองจะสิ้นลมหายใจ นอนหายใจรวยริน

ใจคิดไปว่า ถ้า คืนนี้ไม่หาย สงสัยต้องไปนอนให้น้ำเกลือที่รพ.แน่ๆ แล้วใครละ จะมายกฉันออกไปหาหมอ

ทั้งบ้าน ไม่มีใครอยู่เลย ไปไหนกันหมดก็ไม่รู้...มีหวังตายอยู่คนเดียวแน่ๆๆ

ท้องเริ่มร้อง เริ่มคลื่นไส้ ปั่นป่วน ทั้งๆที่กินข้าวแล้ว...

โอย...จะอะไรกันนักหนาเนี่ย..

ไปนอน ที่ รพ เลยดีไหมเนี่ย..

มันจะไม่ไหวแล้วนะ..

อาเจียนจนหมดแรง หมดทุกอย่างจนไม่มีแรงจะเดินแล้ว

ยังกังวลอะไรต่อมิอะไรเต็มหัวอีก...

เฮ้อ...

แล้วจะหลับตาลงไหวไหมเนี่ย

ได้แต่นอนพะงาบๆๆ

อยากร้องไห้หาแม่จังเลย...

แม่ขา..ช่วยหนูด้วย หนูเหนื่อยเหลือเกิน

เหมือนหนูจะขาดใจซะอย่างงั้น

ขอให้วันนี้ผ่านไปได้ โดยไม่ต้องไปนอนสายระโยงระยาง ที่โรงพยาบาลอีกเลย

หนูจะพยายามยืนอยู่ ด้วยตัวเองให้ได้โดยปลอดภัย




 

Create Date : 08 มิถุนายน 2552    
Last Update : 8 มิถุนายน 2552 22:19:07 น.
Counter : 108 Pageviews.  

วันทำงานวันแรก หลังสงกรานต์

วันนี้ อาจดู ไม่ค่อยดีนัก เมื่อตื่นเช้ามาก อาบน้ำ แต่งตัว แล้ว ก็ ล้มตัวลงนอนบนเตียงเหมือนเดิม รู้สึกเหมือนว่า ตาจะ ปิดลงซะให้ได้

นอนอีกนิดดีกว่า ยังเช้าเกินไป สำหรับขับรถออกจากบ้านในอาการเช่นนี้

นอนหลับโดยไม่ลืมตั้งนาฬิกาปลุก

ผ่านไป หนึ่งชม. ก็ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น กลับแย่ลงด้วยซ้ำ พาตัวเองลุกจากเตียง เพราะมีการประชุมคอขาดบาดตายรออยู่ตรงหน้า..ตื่นเถิดชาวไทย...อย่ามัวหลับใหล

สุดท้ายก็พาตัวเองออกจากเตียง แล้วเดินไปสตาร์ทรถ ไปทำงานทันที

วันนี้ตัดสินใจ จะไม่เอา เสื้อผ้าและ ของใช้อื่นๆ ติดตัวไปบ้านพักด้วย

เรา...กลับมานอนบ้านสักวันดีกว่า...ในใจ คิดแบบนั้น

การประชุมวันนี้ผ่านไปด้วยดี..แม้จะมีเคร่งเครียดบ้างก็ตามที แต่ก็ไม่ถึงกับเลวร้ายมา เหมือนบางครั้ง...

ประชุมเสร็จก็ บึ่งรถกลับบ้านทันที แต่ อยากกิน ข้าวหมูกรอบใจจะขาด..ไม่น่าเชื่อว่า อยากกินไปได้..งงตึบ

แต่เฮ้อ คนใจลอย ขับรถ เลยที่กินข้าวหมูกรอบ...อยู่ซะเลนกลางจะเลี้ยวจอดได้ทันอย่างไร ผ่านก็ผ่าน ตัดใจ

ขับไปอีกสักพัก ท้องร้อง ไม่ไหวแล้ว ขอไปหาข้าวกินเถอะ จะหมูกรอบ หมูทอด หมูอะไรก็ ขอให้มีกินละกัน อย่ารอให้ถึงบ้านเลย

แล้วก็ตัดสินใจแวะแฟชั่นไปกินข้าวหมูเกาหลี ไม่ได้ชอบเลย แต่ หมดปัญญาหาอะไรกินได้ดีกว่านี้แล้ว ที่เขาขายๆ กินไม่ลงสักอย่าง

เดินไปซื้อของเข้าบ้านนิดหน่อย เดินๆ ไป ปวดท้อง...ต้องเดินกุมท้อง..เวรกรรม

คิดๆ ไปถึง อุปกรณ์รัดหน้าท้องที่ช่วยบล็อกกล้ามเนื้อท้องและหลัง...มันหายไป...นั่น...เพราะ...คุณแม่ท่านขอยืมไปเก็บไว้ดูเล่นที่บ้านแม่ โดยไม่ได้ใช้เลย เห็นวางอยู่ในถุงเรียบร้อย...

ทนเจ็บๆ นิดหน่อย..ช่างมัน

ขากลับ รู้สึกรถแกว่งๆ มีเสียงไม่ราบ เลยแวะเติมลมยาง ที่ไหนได้ รถ ลมยางไม่เท่ากันจ้า...ลมอ่อนไปล้อเดียว...เชื่อเลย..

และก็แวะซื้อยาทาแก้ผื่นแพ้...จะเสียยาค่าผื่นแพ้อีกเท่าไหร่เนี่ย

กลับถึงบ้านไม่นาน หนุ่ยโทรมาคุยด้วย เล่าเรื่อง...มากมาย..

ก็รับฟัง แล้วเล่าเรื่องจะย้ายออกไปอยู่หอ แทนบ้านพัก หนุ่ยไม่เห็นด้วยนักที่ต้อง เสียเงิน จึงเสนอให้ขอ ย้ายบ้านพักไปอยู่หลังใหม่ แทนหลังเดิม

ก็ คิดไม่ออก เหมือนกันว่ามันจะดีกว่าเดิมไหม...

บ้านใหม่มันไกล แต่ก็สะดวกกว่า..

คิดยากเหมือนกันนะเพื่อน..

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า..ยังไงดี...

ก็ช่างๆ มันเหอะ แล้วแต่บุญกรรม

ในวันที่ปลงๆ..หนังสือก็อ่านไม่จำ..

แวะไปดูปลาทองตัวใหม่ น้อย...อยากบอกว่า โชคดีจัง..

วันนี้ปลาทองตัวใหม่ เขามีไข่ติดท้องมาด้วย..เขาไข่เต็มเลย

พี่สาวก็ถามว่าทำไมอีกตัวไล่ต้อนอีกตัว...ก็เลยบอกว่า สงสัยมันจะตั้งท้องแน่ๆๆ พี่สาวก็บอกว่า มันจะท้องได้ยังไง เพิ่งได้มันมาสองวัน..

ฉันไปดู บริเวณตู้ เห็นไข่เล็กๆ มัน หลายสิบฟอง...ไม่นานนักมันก็ไข่โชว์ฉันกับตา..

โชคดี รู้ไหม ที่ปลาออกไข่..เล็กๆ แม้ว่าอัตราการรอดของไข่ปลาทอง จะแทบไม่มีเลย สำหรับตู้แบบนี้ แต่ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี อยากตักไข่มันไปฟัก นอกตู้มาก แต่ช่างเหอะ...ปล่อยไปตามธรรมชาติ

ส้มจี๊ด น่ารักมาก ส่วนเจ้าเข็มหลวง กำลังตั้งท้องออกลูก เชียวละ



การมีชีวิตใหม่ในบ้านของสรรพสัตว์ เป็นสิ่งที่น่ายินดีอยู่เสมอ




 

Create Date : 20 เมษายน 2552    
Last Update : 20 เมษายน 2552 23:09:06 น.
Counter : 122 Pageviews.  

1  2  3  4  5  

noomint
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








ฉันไม่ได้ยินดีในความตาย
แต่พร้อมที่จะจากไปอยู่เสมอ

เวลาในการมีชีวิตฉันเหลือน้อย
จะใช้สอยอย่างมีคุณค่าทุกนาที



Friends' blogs
[Add noomint's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.