I'm limousine dispatcher
ถ้าพูดถึง รถลีมูซีน คุณนึกถึงอะไรคะ?

คนขับรถใช่ไหมเอ่ย...

หลังจากที่เมษาฯ ไปผจญภัยยังโลกใต้ทะเล (พูดซะ) ณ ถลาง
กลับมาก็มาทำงานอยู่ที่โรงแรมหรู ไฮโซ ณ พระนคร ในตำแหน่ง dispatcher ในแผนก limousine
มีหน้าที่จัดส่งรถตามออร์เดอร์ที่ลูกค้าจองไว้
พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ...เด็กคิวรถอ่ะ

นึกภาพ...บขส.นะคุณ ประมาณมีเคาต์เตอร์จ่ายตั๋ว มีลูกค้ายืนๆ รอรถไรเงี้ยะ
เออ...แต่มันต่างก็แค่...บขส.ตั๋วมันมะเท่าไหร่ แต่รถลีมูซีนของโรงแรมที่เมษาฯ ทำอยู่นี่...มันเป็น Benz สั่งประกอบราคาร่วม 7ล้าน

แต่รู้สึกพอบอกใครๆ ว่าทำงานอะไรในโรงแรม บอกอยู่ limousine ปุ๊บ...
จะถุกย้อนถามว่า...
ขับรถรึ?
เช้ดรถรึ?
คุณนายเกรซยิ่งหนัก ทำตาแบ๊วและถามว่า
"Walet" เหรอซุป?

โห..เจ๊...พูดงี้เดี๋ยวหนูก็ส่ง SLK เปิดประทุนไปรับเจ๊ซะนี่ เดี๋ยวเถอะๆ

แต่พูดถึง "Walet" เราเคยถามพี่ที่ทำหน้าที่นี้ว่า ขับรถมาก็เยอะ ทั้งเบนซ์ บีเอ็ม ปอร์เช่ เฟอร์รารี่ เล็กซัส ไม่ได้ขับแต่ฮีโน่อ่ะนะ
ถามว่าชอบรถอะไร...แกตอบว่า รถที่มันวิ่งได้

เท่าที่เราคุยๆ มา เจ๊เกรซเป็นคนเดียวที่ดูสนอกสนใจ ตำแหน่ง dispatcher
มีมานั่งถาม จุ๊กจิก...
มันเป็นไงอ่ะ? ...มันก็เป็นเด็กคิวรถไง
มันยากป่ะ? ....มันก็ยากอยุ่เพราะสัจธรรมที่ตำแหน่งเมษาฯ ทำอยู่ต้องทำใจคือ

"คนขับรถที่มันนิสัยดีๆ น่ะ มันตายไปหมดแล้ว"

ได้ยินดังนี้ เจ๊ก็..."อยู่กับคนรถที่ปวดหัวเนอะ บริษัทฯ พี่ก็เจอ"
(น่าน..มีเข้าอกเข้าใจหัวอกเดียวกัน)

แล้วมันก็น่าปวดหัวดังแกว่าจริงๆ เมื่อเมษาฯ เห็นเจ๊แกใช้ให้คนขับรถหาซีดี 2 แผ่น ตรงประตูรถ....
ซึ่ง..ซอกรถมันก็มีอยู่แค่นั้นน่ะแหล่ะ ก็เดินมาถามอยู่นั่น อยู่ไหนครับคุณเกรซ

คนขับรถของเมษาฯ น่าปวดหัวตรงไหน???
ตรงที่...เวลาเราเรียกให้เค้าขึ้นวินเนี้ยะ...ยากลำบากเหลือเกิน
ไม่อยู่ในห้องคนรถบ้าง ไปกินข้าวบ้าง ไปขี้ ไปเยี่ยวบ้าง
นอนยังไม่ตื่นบ้าง ไม่รู้อะไรกันนักกันหนา

บางทีนะ...ลูกค้าใช้รถจองล่วงหน้า 2-3 วัน
เจ้าตัวก็รุ้นะว่า มีคิวจะต้องขับรถให้ลูกค้า
โน้น...นอนยังไม่ตื่น ลูกค้าหิ้วกระเป๋ามารอแล้ว
เด็ดสุด...ลืมเคลียร์รถ หนังสือพิมพ์เอย ขวดน้ำเอย ของหลายอย่างไม่ได้เก็บกวาด
ก็มาเก็บกวาด เผารถกันตอนนั้นแหล่ะ
ซ้ำร้ายหนัก แผนที่ที่เมษาฯ ให้ไป พี่แกยังหอบมาทิ้งขยะได้หน้าตาเฉย....
แล้วไปตั้งสระบุรีนะคุณ...
dispatcher ต้องมานั่งคุ้ยขยะหาแผนที่อ่ะ...คิดดู๊

เมษาฯ มีคนรถที่ร่วมงานด้วยเนี้ยะทั้งหมด 30 คน...
นึกภาพสาวน้อยหน้าตาน่ารักบอบบาง ต้องเป็นดอกไม้ในหมุ่โจรสิคะ

บางครั้งก็ต้องมีอาละวาดบ้างเมื่อไม่ได้ดั่งใจ (เรา)
ไม่อย่างนั้นก็จะเอาไม่อยู่ คือ..คนบางคน..พูดดีๆ ไม่รุ้เรื่องนะคะ
บางครั้งก็ต้องเชือดไก่ให้ลิงดู แม้คนรถคนนั้นจะนิสัยดีเพียงใด
แต่ทำผิดกฏก็ไม่มีหยวนให้
เพราะถ้าอ่อนให้คนนึง คนอื่นก็จะเอาอย่างบ้าง มันจะปวดหัวหนักไปกว่าเดิม

บางทีก็มีอะไรตลกๆ ที่คาดไม่ถึง เช่น
...ลูกค้าสั่งราดหน้าไว้ที่ร้านเจ้าประจำ
ก็สั่งให้ แผนกลีโม่ ส่งรถไปรับราดหน้า...ด้วยความ ผู้จัดการ front มีความรับผิดชอบสูง ก็นึกขึ้นได้ว่า....แผนกรับจองไม่ได้ถามลูกค้า

เฮ้ย...ราดหน้าต้องแยกน้ำป่าววะ?

หันมาถามเมษาฯ และคนรถ....

โธ่...พี่ขา..
หนูสุดปัญญาจะตอบจริงๆ



Create Date : 21 ตุลาคม 2550
Last Update : 21 ตุลาคม 2550 4:48:42 น.
Counter : 473 Pageviews.

1 comments
  
แวะมาอ่านไรเล็กน้อย

หุหุ เอาเรื่องเนอะ

หวังว่าคงสบายดีทำงาน 55
โดย: ๐๐ IP: 124.157.165.232 วันที่: 21 ตุลาคม 2550 เวลา:12:18:54 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เมษาพาเพลิน
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



โลกใบนี้ก็เหมือนผู้หญิง ยิ่งอายุมาก ก็ยิ่งมีอะไรให้ค้นหามาก มีมุมที่เรามองไม่เห็น มีทั้งสิ่งที่เป็นธรรมชาติและปรุงแต่งตามกาลเวลาของเธอ สักวันฉันจะแบกกล้องท่องโลก


All Blog