สิ่งเล็กๆที่เรียกว่าน้ำใจ
วันนั้นไปยืนรอรถที่อนุสาวรีย์ ลุงคนหนึ่งจะข้ามถนนแต่ไม่ขึ้นสะพานลอย ลำพังจะเดินยังเดินไม่ไหวเลยต้องใช้ไม้เท้า แกเลยเดินข้ามถนนทั้งอย่างนั้นรถก็เยอะแต่ยังดีที่มีคนช่วยพยุงแก เห็นภาพนั้นแล้วมันรู้สึกแบบว่าตื้นตันน้ำตาจะไหลน่ะ เจอเรื่องแย่ๆมาเยอะเหนื่อยกับการทำงานมาเห็นภาพนี้แล้วทุกอย่างมันหายไปหมดเลย แต่ก็มาย้อนคิดว่า ทำไมไม่มีทางสำหรับคนที่ขึ้นสะพานลอยไม่ไหวไว้ข้ามถนนนะ อาจเป็นคนกลุ่มน้อยที่ต้องใช้ แต่ในอนาคตคนกลุ่มนั้นก็ต้องมีเราอยู่ (เดี๋ยวภาพตามมาทีหลัง )



Create Date : 23 พฤษภาคม 2554
Last Update : 23 พฤษภาคม 2554 9:50:14 น.
Counter : 69 Pageviews.

0 comment
เด็กไทยสมัยนี้
เมือวานฉันนั่งรถเมลล์ไปข้างนอกเป็นปกติของคนเงินเดือนน้อย

รถเมลล์ที่นั่งไปเป็น รถเมลล์แดงสายสองสาม ฉันมองอะไรเรื่อยเปื่อย

ตามประสา หันไปเห็นเด็กนักเรียน โรงเรียนมีชื่อแถววัดธาตุทอง หน้า

ตาก็น่ารักดี แต่เห็นเค้าแต่งหน้าก็เหมาะกับตัวเอง ( ถึงแม้ว่าไม่ค่อยเห็น

ด้วยให้แต่งหรอกนะ ) รถเมลล์เข้าป้ายตรงสนามกอล์ฟ พอรถเคลื่อนตัว

ออกมาเด็กสองคนนั้นก็รีบลุกขึ้นมากดกริ่ง แต่รถออกเลนส์ขวาเพื่อ

เตรียมเลี้ยวเข้าเอกมัย รถเลยไม่เปิดประตูให้ถึงจะติดไฟแดงตรงวัดธาตุ

ทอง

เด็กนักเรียน " เปิดได้ไหม "

กระเป๋า " ไม่ได้นอกป้ายแล้วหนูป้ายนี้ไม่จอด "

เด็กนักเรียน " รถติดไฟแดงเปิดได้ไหม "

กระเป๋า " เปิดไม่ได้เดี๋ยวโดนจับ "

เด็กนักเรียน " ทำไมไม่ได้หล่ะ "

มือที่สามป้าช่างเสี้ยม ขออนุญาตนะคะไม่ไหวที่จะทน

" บอกคนขับสิ ว่าลุงเปิดประตูให้หนูหน่อย "

เด็กนักเรียน " ลุงเปิดให้หนุหน่อย "

ลุงคนขับ เงียบ และ ไม่เปิด

ป้าช่างเสี้ยม " สงสัยจะหูตึง หรืออาจไม่ใช่คนไทย "

พูดไปยิ้มไปเหมือนคนใจดี

ป้าช่างเสี้ยม " เราอยุ่ต่างประเทศกันพูดไทยเค้าฟังไม่รู้เรื่องหรอก ไม่มี

น้ำใจ"

เด็กนักเรียน " ใช่ ไม่มีน้ำใจ "

กระเป๋า " หนูจะลงไหน "

เด็กนักเรียน " ศรี..... "

กระเป๋า " เมื่อกี้เข้าป้ายทำไมหนูไม่ลง "

เด็กนักเรียน " หนูลืม หนูคุยโทรศัพท์อยู่ "

กระเป๋า " มันเลยมาแล้วป้ายนี้ไม่จอดหรอก "

เด็กนักเรียน " รถติดอยู่แค่เปิดประตูให้ลงไม่ได้เหรอ "

กระเป๋า " ไม่ได้เดี๋ยวรถมาชนหล่ะ มันนอกป้ายด้วย "

เด็กนักเรียน " ก็หนูจะลงไม่ได้รึไง "

ป้าช่างเสี้ยม " หนูคนสุพรรณเหรอ เจ้าของโรงเรียนนี้เป็นคนสุพรรณ "

(บ้านเราเสียชื่อเลยมาพูดถึงได้ไง)

กระเป๋า " ผู้โดยสารคนนี้ขึ้นมาจากป้ายนี้ทำไมไม่ลง "

เด็กนักเรียน " ก็หนูคุยโทรศัพท์อยู่ หนูลืม จอดแค่แป๊บเดียวเอง ถ้าไม่มี

น้ำใจก็ไม่ต้องพูด "

เฮ้อ! เด็กไทย ขอโทษนะฉันนั่งอยู่ น้องคนนี้ ไม่ได้คุยโทรศัพท์เลย เห็นนั่งเอานิ้วม้วนผมเหม่อมองอยู่ แต่ถึงงั้นก็ไม่ใช่เหตุที่เอามาเถียงเลย เด็กกว่าตั้งเยอะ ตัวเองผิดอีก ไม่รู้จักแยกแยะ คิดได้ไงเอาคำว่า น้ำใจ มารวมกับ ระเบียบวินัย



Create Date : 20 พฤษภาคม 2554
Last Update : 20 พฤษภาคม 2554 21:54:05 น.
Counter : 75 Pageviews.

1 comment

N_shushi
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]