นิยายแปล..........แปลแหลก แปลกนักแล Present to you by Maxmaya

"ATTITUDE" The pleasure you get from your life is equal to the "ATTITUDE" you put into it
Group Blog
 
All blogs
 
เปลือย...ใจ ใส่ บันทึก บทที่ 136 - บทสุดท้าย




บทที่ 136
ตอนนี้คุณแม่คนใหม่ก็ได้สวมมงกุฏแห่งความเป็นผู้หญิงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และจากการได้เอาใจใส่ดูแลลูกของเธอเองแล้ว มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่ในโลกที่สดใสอีกครั้ง



คุณเขียนรวดเดียวในเวลายี่สิบนาทีทุกวันวันละหนึ่งครั้ง บางวันอาจจะได้สองครั้งหากว่าคุณโชคดี นั่นเป็นเวลาทั้งหมดที่แจ๊คมอบให้กับคุณได้ในแต่ละวัน คุณจะนั่งที่โต๊ะในห้องที่สว่างสดใสในตอนเช้า หากว่าแจ๊คกำลังนอนหลับสบายไม่ได้ถูกรบกวนเพราะผ้าอ้อมแฉะ ห้องอืดเฟ้อ หรือ นอนหลับไม่เพียงพอ
หกสัปดาห์หลังคลอด ที่แฟลตของคุณยังเต็มไปด้วยดอกไม้ที่คนเอามาเยี่ยม ห้องต่าง ๆ จะอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเหมือนคู่รักแต่งงานใหม่ ๆ คุณยังมีเลือดออกอยู่บ้าง ช่องคลอดของคุณยังไม่หมดกลิ่นคาว กล้ามเนื้อช่องท้องของคุณยังมีรอยแตกลายเหมือนแตกลายงา นมสองข้างของคุณเต่งตูมขึ้นมากกว่าก่อนมากคงจะด้วยน้ำหนักของมันทำให้มันเริ่มห้อยย้อยไม่ชูชันเหมือนก่อน เส้นเลือดรายรอบเหมือนลายแม่น้ำในแผนที่ และเวลาที่คุณเข้าห้องน้ำ คุณรู้สึกหลวมโล่งไม่กระชับ ถ้าหากว่าฉี่ไปโดนแผลเย็บด้วยแล้วมันจะทำให้รู้สึกแสบสะดุ้งได้ อาการท้องผูกของคุณก็แย่มาก กล้ามเนื้อส่วนที่โดนตัดไปที่บริเวณมดลูกของคุณนั้นมีคนบอกว่ามันจะหายไปโดยมีรอยแผลเป็นแข็ง ๆ อยู่แทน ตอนที่คุณมีอายุมากขึ้นมันอาจจะทำให้คุณกลั้นไม่อยู่ นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับคุณหรอก
ความรักต่างหากล่ะ
ความปลื้มปิติ ยินดีในสิ่งที่เกิดขึ้นต่างหากล่ะที่สำคัญ
เค้าแทรกอยู่ในทุกอณูไม่ว่าจะเป็นนิ้วมือ เล็บ เสื้อผ้า ที่นอน ผมเผ้า คุณไม่เคยรู้ผูกพันธ์อย่างลึกซึ้งขนาดนี้กับใครมาก่อนเลย กลิ่นลมหายใจเหมือนกลิ่นนมของเค้า ฝ่ามือของเค้า ขาพับที่มีแป้งโรยเพื่อให้แห้งอยู่เสมอ คุณรู้สึกอิจฉาการนอนหลับของเค้า เหมือนกับการนอนหลับได้เอาเค้าไปจากคุณ โคลเสนอตัวที่จะให้อาหารเค้าในบางครั้งเพื่อให้คุณได้พักผ่อน โดยที่แจ๊คจะได้ดูดนมผงจากขวด เหมือนลูกแหง่ดูดนมจากเต้าอย่างเอาเป็นเอาตาย คุณนอนหลับข้างลูกชายของคุณอย่างกับคนรัก แขนของคุณจะโอบกอดเค้าไว้ หันหน้าเข้าหากัน และหัวนมของคุณก็จะมีน้ำนมเป็นสีขาวอมฟ้าไหลซึมอยู่ตลอด บางครั้งคุณก็แอบคิดไปว่าเค้าอาจจะเป็นปีศาจน้อยก็ได้ ส่วนคุณก็เป็นเหมือนเครื่องมือให้อาหารเค้าเท่านั้นเอง คุณพยายามที่จะถอยห่างจากความตะกระตะกรามของเค้า แต่พอเค้ายิ้มออกมาเท่านั้นแหละความรักทั้งหมดที่คุณมีก็กลับมามอบให้เค้าจนหมดใจ เค้ามีพลังเหนือคุณจริง ๆ เค้าเป็นเจ้าปีศาจตัวน้อยที่น่ารักน่าชังของคุณ, น่าสงสารจริง นี่ไม่ใช่ความหายนะในชีวิตซะหน่อย แต่มันจะทำให้ชีวิตโชติช่วงขึ้นมากอีกต่างหากล่ะ
อยู่กับเค้า ทำให้คุณได้รู้จักความสงบในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่ให้นมเค้า คุณได้สลัดสิ่งต่าง ๆ รอบตัวที่คุณไม่ต้องการออกไปหมด เหตุผลง่าย ๆ ก็คือ คุณไม่มีเวลาสำหรับสิ่งเหล่านั้นอีกต่อไป ต่อไปนี้มันจะเป็นช่วงเวลาทองระหว่างคุณกับเค้าเท่านั้น ตอนนี้คุณเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายบางคนถึงได้ใช้เวลาตอนพักกลางวันกลับมาที่บ้านเพื่อมาดูลูกของเค้า หัวของแจ๊คตอนนี้มีกลิ่นคล้าย ๆ กลิ่นคลอลีน และขณะที่คุณนั่งอยู่ที่นั้นพร้อมทั้งอุ้มเค้าอยู่ด้วย เวลาคุณสูดลมหายใจ เหมือนกับคุณได้สูดดมเค้าเข้าไปด้วย ทันใดคุณรู้สึกเหมือนช่วงพักหน้าร้อนเมื่อหลายปีมาแล้ว ที่มีทั้งฟ้าใส ทะเลกว้าง กลิ่นอายน้ำเค็ม และหาดทรายขาว มันเป็นกลิ่นที่สุดยอดที่สุดในตระกูลกลิ่นที่ไม่ใช่กลิ่นอีโรติค ใช่เลย คุณรู้สึกเหมือนเสพติดกับโลกมหัศจรรย์ใบเล็ก ๆ ใบนี้เข้าแล้ว พระจันทร์น้อย ๆ ดวงนี้ซึ่งในขณะนี้ไม่มีอะไรจะมาเบียดบดบังได้เลย



บทที่ 137
ความสดชื่นเบิกบานในความตื่นตัวที่ได้รับในทุก ๆ วัน ได้ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น และ ช่วยพัฒนาทางด้านจิตใจด้วย



ที่ร้านพิซ่าเล็ก ๆ ตรงหัวมุมแฟลตที่คุณอยู่ โคลนั่งตรงกันข้ามกับคุณ ส่วนแจ๊คหลับอยู่ในเบาะซึ่งวางอยู่บนเก้าอี้ข้าง ๆ คุณ โคลจัดหมวกใบเล็กของแจ๊คที่สวมอยู่ให้เข้าที่เข้าทาง ตอนนี้คุณรู้สึกปลื้มกับสามีของคุณในเหตุผลที่ต่างออกไป เช่น ไม่เคยบ่นเวลาที่เค้าเปลี่ยนผ้าอ้อม ซับตัวลูกให้แห้งหลังอาบน้ำอย่างนุ่มนวลแผ่วเบา หรือ อุ้มเค้าไว้ให้เงียบสงบ
ใครจะไปรู้ได้ว่าคุณกับโคลจะเริ่มร่วมรักกันอีกเมื่อไหร่ จู่ ๆ ความต้องการดูเหมือนจะหดหายไปจากชีวิตของคุณ และคุณก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แต่หากว่ามันจะกลับมาเมื่อไหร่หรือไม่ก็ตาม คุณก็คงจะไม่รู้สึกเสียใจสักเท่าไหร่ มันเป็นความจริงที่ต้องยอมรับว่า ณ จุดนี้ คุณไม่สามารถที่จะทนต่อความเย้ายวนและการเลี้ยงเด็กไปด้วยได้ในเวลาเดียวกัน จินตนาการอันบรรเจิดของคุณได้เตลิดหายไปแล้ว คุณคิดถึงมัน แต่ว่าไม่สามารถที่จะยึดคืนมาได้ง่าย ๆ เพราะมันไม่ได้มากับสายลมพัดเสียเมื่อไหร่กัน แต่คุณก็มั่นใจว่าสักวันหนึ่งมันจะมาอีก อย่างน้อยคุณก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น
แจ๊คตื่นนอนและยืดแข้งยืดขาตัวเอง ตอนนี้เนื้อตัวเค้าสมบูรณ์ดีเหมือนกันลูกหมาตัวน้อย ๆ แขนก่ายไปมาบนเหนือหัว มือของเค้ากำแน่น คุณรู้สึกตื้นตันในความรักที่รายล้อมรอบตัวเค้า มันช่างรุนแรงจริง ความสุขที่ถาโถมเข้าใส่ ความละเอียดอ่อนของความเป็นครอบครัว เพื่อน ๆ หรือคนอื่น ๆ ที่รายล้อมเด็กเกิดใหม่ ตอนที่คุณกำลังจะออกจากร้าน นักเขียนคนหนึ่งที่อยู่ในร้านพิซซ่าพูดว่าขอให้พระเจ้าคุ้มครองหนูน้อยด้วย คุณรู้สึกปราบปลื้มมาก คุณเดินยิ้มออกจากร้านอย่างเปิดเผย ก็มันหุบมันไว้ไม่อยู่นี่



บทที่ 138
ภาคสุดท้าย

อาบน้ำ ซักล้าง เปลี่ยนเสื้อผ้า



แกเบรียลกำลังเดินอยู่บนถนน
คุณกำลังเข็นรถนั่งของเด็กโดยมีโคลเดินอยู่ข้าง ๆ คุณเพิ่งกลับจากซื้อของใช้สำหรับเด็กที่ร้าน เบบี้แก็ป คุณทั้งคู่กำลังถกเถียงกันอยู่เล็ก ๆ ด้วยเรื่องที่โคลอยากให้คุณสวมเสื้อโค้ดให้แจ๊ค แต่คุณคิดว่าเค้าอุ่นพอแล้ว ไม่ต้องการเสื้อโค้ดอีก
และแล้ว
สายตาของคุณทั้งสองมาเจอกัน ต่างคนต่างก็เดินผ่านกันและกันโดยไม่มีปฏิกิริยาที่จะแสดงให้เห็นว่าจำกันได้เลย เหมือนกับที่คุณทั้งสองได้เคยให้สัญญาแก่กันไว้แล้วในครั้งหนึ่ง
แต่คุณทั้งสองต่างก็หันหน้ากลับมามองกัน เค้ายิ้มอย่างมีเลศนัยให้คุณนิดหนึ่ง
แล้วผู้คนก็ที่เดินอยู่ได้เข้ามาบดบังระหว่างคุณกับเค้า หลังจากนั้นเค้าก็ลับหายไปในกลุ่มคนเหล่านั้น

หัวใจของคุณเต้นโครมคราม โครมคราม

ที่ไฟแดง โคลก้มลงเพื่อติดกระดุมเสื้อโค้ดให้แจ๊ค คุณยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไร คุณคิดถึงหนังสือที่คุณกำลังเขียนอยู่ สิ่งที่คุณทำทั้งหมดอยู่ในนั้น แต่สามีของคุณจะไม่มีทางรู้ได้เลย เพราะคุณเป็นภรรยาที่ดี คุณจะจบหนังสือว่าอย่างนี้แหละ เพราะคุณเป็นภรรยาที่ดี คุณหยุดยืนอยู่ที่หัวมุมถนน ภาพของความเป็นครอบครัว คุณอยู่ในชุดกระโปรงสีชมพู สมหมวกถัก มีรถเข็นเด็กอยู่ข้างหน้า และสามีอยู่ข้าง ๆ ในวินาทีนั้นเอง คุณรู้สึกแข้มแข็งและหวั่นไหว แต่จะไม่มีใครสังเกตุได้หรอกว่าสิ่งที่เค้าเห็นจากภายนอกกับสิ่งที่คุณคิดอยู่ภายในนั้นมันไม่เหมือนกันสักนิด และคุณก็พอใจมากที่มันเป็นอย่างนั้น ความสุขยิ่งใหญ่ที่เข้ามาในชีวิตคุณนั้น มันทำให้คุณคิดถึงหนังสือไม่มีชื่อของ อลิซเบฐาน ที่อยู่เป็นเพื่อนกับคุณมาโดยตลอด เป็นสิ่งที่คอยผลักดันคุณ คุณบอกกับเธอถึงเรื่องราวแปลก ๆ แพรวพราวในชีวิตของคุณให้เธอฟัง ส่วนเรื่องอื่นๆ ดูเหมือนจะยังไม่มีค่าพอที่จะเล่า
..........................................



บทส่งท้าย



และนั่นก็คือตอนที่ต้นฉบับจบลง จวบจนถึงวันนี้ ลูกสาวของฉันอยู่ที่ไหนไม่มีใครรู้ รถเข็นหลานชายของฉันถูกเจออยู่ข้าง ๆ หน้าผา แต่ร่างกายของเค้ายังไม่เคยได้พบเห็นเลย






Create Date : 01 พฤษภาคม 2554
Last Update : 1 พฤษภาคม 2554 11:13:13 น. 1 comments
Counter : 201 Pageviews.

 
ทักทายยามบ่ายนะจ่ะ อากาศวันนี้มันดีมากๆๆๆๆๆ


โดย: ตะวันเจ้าเอย วันที่: 1 พฤษภาคม 2554 เวลา:15:05:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maxmaya
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แม๊กซ์ ครับ อยากเขียนนิยายแต่ไม่เก่ง ก็เลยอาศัยการแปลจากที่คนอื่นเขียนไว้แล้วไปก่อน รวมทั้งงานเขียนอื่น ๆ แล้วแต่อยากจะเขียน ลองติดตามกันดูนะครับ

เปลือย...ใจ ใส่บันทึก เป็นเรื่องราวของ

ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีสามีแล้ว แต่โชคชะตาพาเธอ

ให้ไปพบกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง ซึ่งชักนำชีวิต

ของเธอ ให้ต้องเจอกับเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย

ที่พูดไม่ได้ห้ามใจไม่อยู่ เลยต้องเปลือยใจใส่

ไว้ในบันทึก.....อาจเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับใคร

หลายคน แตกต่างกันไปในรายละเอียด และ

จุดจบ.......

สิทธิพิเศษสำหรับผู้ที่สนใจผลิตภันณ์จาก Dream Cosmetique จาก Link เวชสำอาง ข้างล่างนี้ ท่านจะได้รับส่วนลด 10% ทันที เพียงท่านแจ้งการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ว่าได้ข้อมูลจาก Maxmaya http://www.dreamcosmetique.com/

New Comments
Friends' blogs
[Add Maxmaya's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.