ฟ้าหลังฝน...งดงามเสมอ ขอแค่...รอ...จนกว่าจะเจอวันฟ้าหลังฝน
เมื่อชีวิตยืนอยู่บนทางแยก...จะหยุดรอ..หรือไปทางไหนดี

ตั้งแต่จำความได้ จนมาถึง...ปูนนี้แระ
เรื่องความทุกข์ทั่วๆไป ไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่นัก สู้สู้ ผ่านมาได้ตลอด
เพราะเราเกิดมาในราศรีนักสู้อยู่แล้วนิ
แต่...
พอมาเจอะเจอกะเรื่องเศร้าของหัวใจ
ถึงกับพูดไม่ออก แบบว่ามันจุกอก
ไอ้ที่มีคนพูดว่า ไม่เจอกะตัวเองไม่รู้หรอก ว่ามันเจ็บขนาดไหน
ตอนนี้ช้านกำลังเผชิญหน้ากับมันเลยหละ

ชีวิตคู่ อยู่ร่วมชายคามานานนนน 15 ปีเต็ม
ไม่เคยคาดคิด ว่าวันนึง เค้าจะเจอคนที่คิดว่าใช่กว่า
คงขาดไม่ได้ถ้าไม่มี"เค้า"คนนั้น
แล้วเธอไม่คิดเหรอ ว่า"ฉัน"คนนี้ จะอยู่ยังงัยต่อไป
ทุกวันนี้ เรายังอยู่ร่วมชายคา อยู่กันแบบต่างคนต่าง"เงียบบบบบ"

คิดว่าจะยอมทนอยู่กันไปได้อีกนานแค่ไหน
จะยอมหักดิบ เจ็บครั้งเดียว เจ็บแล้วจำ
หรือจะหลอกตัวเอง ว่าสักวัน มันจะกลับมาดีดังเดิม
ให้ความทุกข์มันกัดกินใจต่อไป
แล้วหลอกตัวเองว่ามันคือความสุข ความสุขรอเราอยู่

แม้จะมีคำพูดปลอบเราสักกี่พันกี่หมื่นแสนล้านคำ
มันก้อไม่ช่วยให้เราหายเศร้าได้
เค้าว่ากันว่า ความรักที่ถูกทอดทิ้ง เหมือนไฟ
ถ้าเรายังถือมันไว้ในมือ ไฟมันก้อจะลวกมือ
หากเราอยากหลุดพ้นจากความทุกข์อันเกิดจากความรักที่แตกสลาย
ให้โยนมันทิ้งไปซะ
แล้วค่อยๆ รักษาแผลที่ถูกไฟรักมันลวกที่มือ
เมื่อแผลหายดีแล้ว เราคงจะไขว่คว้าหาความสุขจากสิ่งรอบตัวได้

รู้นะ ว่าทางที่จะหลุดพ้นจากทุกข์ ต้องทำยังงัย
แต่ก้อยังทำไม่ได้ซะที
เพราะเรามัวแต่ไปรักคนอื่นน่ะ
ทำไมไม่กลับมารักตัวเองซะที
ไม่รู้เหมือนกัน


Create Date : 03 กรกฎาคม 2553
Last Update : 3 กรกฎาคม 2553 16:28:03 น. 4 comments
Counter : 102 Pageviews.

 


โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 3 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:37:44 น.  

 
เรื่องแบบนี้ พูดง๊าย ง่าย แต่ทำยากๆ
เรื่อง ทำใจให้ ยอมรับ ความจริงตรงหน้าได้เนี่ย

ก็รู้ว่า ต้องยอมรับความจริงบ้าง
แต่บางทีก็ไม่อยากจะรับมันเลย ไอ้ความจริงเนี่ย

แต่ยังไง สักวัน จขบ ก็คงจะหาหนทางได้นั่นแหล่ะค่ะ
สู้ให้ถึงที่สุดก่อนนะคะ อย่างน้อย เราก็สู้มาป่านฉะนี้แ้ล้ว
ทนไปอีกสักหน่อย ก็คงไม่แตกต่างอะไรกัน

เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ สักวัน ความสุขจะกลับมาหาเราค่ะ
แต่ก่อนหน้านั้น ต้อง จัดการปัญหาตรงหน้าก่อน

นั่นคือ ดับไฟ !!!

(ถ้า ใช้คำ ดู เหวี่ยง หรือว่า ตรงๆไป ขอโทษทีนะคะ >/\\<
อยู่ในช่วงอารมณ์ เศร้าๆ เหงาๆ แปรปรวนๆเล็กค่ะ
เลยควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ = =)


โดย: ปาล์ม (ยอยศทศกัณฐ์ ) วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:0:41:30 น.  

 
ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ค่ะ
บางทีแค่คำทักทาย
หรือคำพูดที่ตรงๆ โดนๆ
มันก้อช่วยให้มีกำลังใจขึ้นมาได้เหมือนกัน
ขอแค่มีคนรับรู้ รับฟัง
แสดงว่าเราไม่ได้ยืนอยู่บนโลกนี้เพียงลำพัง
ขอบคุณจิงๆ


โดย: Mam (Mam Mamos ) วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:17:10:34 น.  

 
ไม่ได้มีประสบการณ์มากมายนะคะ...เลยไม่รู้จะแนะนำยังไง แต่ก็อยากให้ใช้สติและปัญญาพิจารณาให้รอบคอบค่ะ

เป็นกำลังใจให้พบทางออกที่ดีนะคะ


โดย: หมีพูห์บลูเบอร์รี่ วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:46:33 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Mam Mamos
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Mam Mamos's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.