แม่จะเข็มแข็งเพื่อหนู/ที่หนึ่งในหัวใจ
Group Blog
 
All blogs
 
เพื่อน ใหม่

กิจกรรมตลอดอาทิตย์ที่แล้วเยอะจนสามารถเขียนได้แทบทุกวัน

วันนี้ขอเขียนเฉพาะเรื่องของปันปันก่อน

วันอาทิตย์หลังจากเราคุยธุระกับน้องที่ทำหนังสือแล้ว

ตอนบ่ายเพื่อนสาวโสดและนซิงสองคนมารับเราไปเยี่ยมแม่ลูกสอง

ไปถึงเจอน้องปริมโตกว่าปันปัน 6 เดือน กับน้องปลายที่อายุแค่ 9 เดือน

เจอกันปุ๊บก็คงเหมือนที่เราไปมีทติ้งทั่วๆ ไป

คุณพ่อต้องออกไปซื้อของมาประเคนให้บรรดาเพื่อนภรรยารับประทาน

ส่วนภรรยาและเพื่อนก็เม้าท์กันอย่างออกรสออกชาด

เด็กๆ ตอนแรกที่เจอกัน ยังต่างคนต่างเล่นกันอยู่

พอผ่านไปสักชั่วโมง เครื่องติดเหมือนแม่

ก็ตัวติดกันตลอด ปริมเดินไหน ปันปันเดินตาม

เล่นอะไรก็เล่นด้วยกัน แถมช่างเจรจาพาทีและเจ้าหลักการเหมือนกันอีก

ด้วยปริมไม่ใช่สาวห่วงสวย และปันปันไม่ใช่หนุ่มห้าวนัก

สองคนเลยเข้าขากันดี

ปริมชวนปันเล่นเกมส์ในโทรศัพท์มือถือ

แบบผลัดกันเล่นคนละเกมส์

เห็นตอนปันเล่นเกมส์แล้ว อืม เอาดีด้านนี้ไหมลูก

ตั้งใจและพยายามอย่างมาก

เราบอกให้ทำอะไรก็ทำ ช่างว่าง่ายดีแท้

อยู่กันตั้งแต่บ่ายสองถึงสองทุ่ม

กินอาหารว่างและต่อด้วยอาหารเย็น

ร้านเรือนหยกสุกี้โบราณ

เราว่าถ้าเทียบราคา+คุณภาพ+รสชาด+บริการ

ก็ถือว่าสอบผ่านสำหรับเราเลยหล่ะ

เด็ก 2 ผู้ใหญ่ 4 คน กินไป ห้าร้อยกว่าบาทเอง

ถ้ามื้อนี้ไปกินเอ็มเคคงต้องเป็นหลักพันหน่ะ

ร้านอยู่แถวถนนราษฎร์บูรณะ ฝั่งตรงข้าม บิ๊กซี

ใครว่างเชิญให้ไปชิมนะค่ะ

เป็นครั้งแรกที่ปันปันเอ่ยปากว่า หนูขอนั่งข้างๆ เพื่อนนะ

ฟังแล้วชื่นใจ เพราะเหมือนว่า ปันปันเริ่มที่จะรู้จักผูกมิตรกับคนอื่นบ้างแล้ว

กลับมาบ้าน อาม่ายืนรออยู่ พร้อมกับบอกว่า

ปันปันยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย ครูสั่งมาบอกให้อ่าน

เด๋วจะมีทดสอบที่ รร ด้วย

5555555555555555555555555555

คิดดูสามทุ่มครึ่งเมื่อคืน ปันปันไปหยิบหนังสือ ดรุณศึกษา มานั่งอ่านให้เราฟังอ่ะ

พออยู่กับเรา ปันปันนั่งอ่านได้เป็นคำๆ

แต่ถ้าอยู่กับอาม่า ปันปันจะต้องลีลาทำอ่านไม่ได้บ้าง ง่วงนอนบ้าง

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

จนอาม่าหมั่นไส้บอกว่า งั้นก็ไปสอนกันเองแม่ลูกหล่ะกัน เชอะ

เราขำ เพราะอาม่ากับปันปันงอนกันบ่อย ถึงอาม่าจะพูดแบบนี้ประจำ

แต่พอข้ามวันไป อาม่าก็ทำเหมือเดิม คือ จับปันปันมานั่งอ่าน นั่งเขียนหนังสือ

เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ช่วงเย็นวันจันทร์ อาม่าพาปันปันไปตัดผม

ปันปันบอกกับช่างตัดผมว่า

บ้านหนูเป็นร้านขายของเล่นชื่อ ร้านปันปันทอยส์

ช่างถามว่า แล้วหนูอ่ะชื่ออะไร

ปันปันบอก ชื่อปันปัน

ช่างพูดอีก ไม่ใช่ ชื่อหนูอ่ะ ไม่ใช่ชื่อร้าน

ปันปันบอก ก็ชื่อปันปันไง

กว่าช่างจะเข้าใจก็ปาไปสามยก

เราฝึกให้ปันปันพูดตั้งนานว่า เวลาเจอเพื่อนให้บอกเพื่อนว่าร้านขายของเล่น เพื่อนจะได้มาซื้อ

555555555555555555 เอาลูกเข้าล่อ

แต่ดู๊ ดู ปันปันทำ ดันไปบอกกับช่างตัดผม

แล้วเค้าจะมาซื้อไหมหล่ะเนี้ย



Create Date : 26 พฤษภาคม 2551
Last Update : 5 มิถุนายน 2551 22:15:36 น. 1 comments
Counter : 248 Pageviews.

 
หนุ่มน้อยคนเก่ง ขอให้ร้านปันปันทอยส์ ขายดิบขายดีนะลูกนะ


โดย: viji (viji ) วันที่: 4 มิถุนายน 2551 เวลา:9:14:14 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่เจ้าปัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ขอรหัสผ่านหลังไมค์นะค่ะ
Free Counters
Friends' blogs
[Add แม่เจ้าปัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.