maigoaroundjapan
Group Blog
 
All Blogs
 
คนขี้น้อยใจเฟ้ยย 僻心

นึกว่าจะหายแล้วนะ นิสัยแบบนี้


เราย้ายมาอยู่ในโตเกียวได้ปีครึ่งแล้ว

แต่ก่อนอ่ะ อยู่ชานเมือง

เคยคุยกันเล่นๆกับเพื่อนว่าเมืองที่พวกเราอยู่กันเนึ่ย "ด่านดักบ้านนอก"

เพราะถึงจะเป็นชานเมืองแต่ก็เป็นเมืองใหญ่ มีทุกสิ่งให้เลือกสรร

ร้านอาหารดังๆ ถ้าโตเกียวมี ที่นี่ก็มี

คนจากบ้านนอกถ้าผ่านคาวาซากิเป็นต้องหยุดทุกราย (อย่าเชื่อ เรามั่ว)


หลังจากเรียนจบโรงเรียนภาษา เพื่อนๆที่จะอยู่ญี่ปุ่นต่อก็เลือกอยู่ที่เดิม (ผู้ชายล้วน)

มีเราคนเดียวที่ย้ายเข้าเมืองกรุง

เพราะว่า

1 เราอยากเลิกพึ่งคนอื่น (ถ้าอยู่ใกล้ๆเพื่อนเป็นต้องวานให้ช่วยนู่นช่วยนี่แน่ๆ)

ตอนจะย้ายบ้านเพื่อนยังไปช่วยหาให้เล้ย ขนของก็มาช่วย

"พอแล้ว ต่อไปนี้จะยืนหยัดสู้ชีวิตในญี่ปุ่นด้วยตัวคนเดียว" คิดอย่างนั้น

2 อยากย้ายไปอยู่ใกล้ๆแฟน (หอแฟนอยู่ระหว่างทางไปโรงเรียนกับบ้าน

ถ้าแวะหาแฟนก็ไม่ต้องเสียค่ารถ เพราะเรามีตั๋วเดือน แสนคุ้ม)

ตอนแรกๆที่ย้ายมา ก็ยังเห่อ ไม่ได้อยู่คนเดียวแบบนี้มานาน​ (ทุกทีต้องแชร์ห้องกับคนอื่นง่ะ)

จะวางของเกะกะก็ไม่มีใครว่า อาบน้ำเสร็จเดินโทงๆออกมาก็ไม่ต้องอายใคร

ห้องเราอยู่ชั้นแปด มองออกไปเห็นภูเขาไฟฟูจิลางๆ หน้าร้อนก็เปิดหน้าต่างนอนได้

ตากเสื้อชั้นในก็ไม่ต้องกลัวถูกขโมย โอ้ อย่างกับสวรรค์

ทั้งๆที่คิดอย่างนั้น

แต่

ทุกวันหลังเลิกเรียน เวลาขึ้นรถไฟกลับบ้าน เห็นเพื่อนเดินกลับบ้านด้วยกัน แล้วมันห่อเหี่ยวพิกล

เวลาเพื่อนคุยกันว่าเมื่อวันหยุดไปเดินเที่ยวที่ไหนมากันบ้าง เราไม่อยากฟัง

วันไหนที่ไปทำงานถึงดึก ทั้งๆที่เหนื่อยจะตาย แต่ไม่อยากกลับบ้าน

เพราะกลับมาก็ไม่มีใครอยู่

(จะมีได้ไงเล่า แกอยู่คนเดียวนะเฟ้ย ถ้ามีก็น่ากลัวแล้ว)

นั่นแหละ สรุปง่ายๆ กรูเหงาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

เหงาโว้ยยย


เราก็เข้าใจนะ ผู้ชายไม่ค่อยคิดเล็กคิดน้อยกัน

ทุกครั้งที่เค้าคุยอะไรกัน เรารู้สึกเหมือนเป็นคนนอก

พวกเค้าสนุกสนานอยู่ในโลกที่ไม่มีเรา

ส่วนเรานั่งง่าวอยู๋บ้านเพราะไม่มีเพื่อนชวนไปไหน

( แฟนก็ไปทำงาน )


เราเริ่มคิดอะไรบ้าๆขึ้นมา เผอิญช่วงนั้นก็ทะเลาะกับเพื่อนอยู่

( ไอ้คุณเพื่อนๆ ไม่ได้คิดอะไรเลย แต่เราโกรธไปเองฝ่ายเดียว )

ไหนๆเพื่อนมันก็ไม่ค่อยจะสนใจอยู่แล้ว ก็ห่างๆไปเลยดีกว่า

ดีกว่ามานั่งน้อยอกน้อยใจ ว่าถูกเพื่อนทิ้ง

เราลบเบอร์เพื่อนออกจากมือถือทั้งหมด แต่ไม่วายส่งเมลไปเตือนก่อนล่วงหน้า

ประมาณว่าชั้นโกรธพวกแกนะเฟ้ย ( คืออยากให้รู้ว่าโกรธ บ้ามั้ยเนี่ย )

เพื่อนก็แสนดี เมลมาง้อแบบจำใจ ( จนป่านนี้ก็คงยังงง ว่าทำอะไรผิด )

จากนั้นก็พยายามโทรมาชวนไปนู้นไปนี่บ้าง เราก็ไม่วายวางฟอร์มเล่นตัว

คงจะเล่นตัวมากไปมั้ง ปิดเทอมหน้าร้อนที่ผ่านมาพวกเค้าถึงๆไปเที่ยวโอซาก้ากันโดยไม่ชวนเรา

ตอนนั้นทั้งเศร้า เหงา เซ็ง น้อยใจ คละๆกันไป

ผิดที่เราเอง ก็เลยพยายามลืมๆไป แต่ดันเปิดเน็ตมาเจอรูปที่พวกเค้าไปเที่ยวกัน

ความรู้สึกที่อุตส่าห์ลืม มันย้อนกลับมา

โหยยยย....แบบ....แบบว่า อธิบายไม่ถูกเลย

เหมือนกับว่า นอกจากแฟน เราก็ไม่มีใครแล้ว

ถูกเพื่อนทิ้งว่างั้นเหอะ


มาคิดๆดูก็สมใจอยากแล้วนี่ "อยากยืนหยัดสู้ชีวิตในญี่ปุ่นด้วยตัวคนเดียว"

แต่ก็ยังพูดไม่ได้เต็มปากเต็มคำหรอกนะ เรายังมีแฟนอยู่ทั้งคน

( ถึงยังไงก็ไม่อยากพูดเต็มปากเต็มคำหรอก )


ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนก็จริง แต่มนุษย์คือสัตว์สังคมอยู่ดีเนอะ
























Create Date : 07 กันยายน 2550
Last Update : 10 ตุลาคม 2553 0:37:32 น. 4 comments
Counter : 219 Pageviews.

 
ง่า หวังว่าคงรู้สึกสบายขึ้นนะคะ เป็นคนขี้ใจน้อยเหมือนกันเลย อุอิ


โดย: thaispicy วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:11:10:53 น.  

 
เอ่อ ครือว่า ขี้น้อยใจเหมือนกันเลยค่ะ ท่าทางจะอาการพอๆกันเลย

เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้ผ่านมันไปได้นะคะ
เมื่อไหร่เราพึ่งพาตัวเองได้
เมื่อนั้นหล่ะ...สวรรค์ที่แท้จริง

ว่าแต่ ทำได้แล้วมาสอนบ้างนะคะ ทำม่ะค่อยได้เหมือนกัน


โดย: cool mint วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:1:00:50 น.  

 
สวัสดีค่ะกลับมาแล้วค้า
ทานอาหารทะเลเผื่อด้วย
ตอนนี้คุณ maigo หายน้อยใจหรือยังค่ะ


โดย: cool mint วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:0:17:40 น.  

 
ฮาโหล สบายดีป่าวค่ะ เข้ามาเยี่ยมค่ะ หายหน้าไปนาน กลัวลืมกัน

ว่าแต่ ไม่เล่าอะไรแล้วเหรอค่ะ รออ่านอยู่น้า


โดย: cool mint วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:1:54:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

maigo
Location :
tokyo Japan

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add maigo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.