“ความสามัคคีปรองดองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กับความรักใคร่เผื่อแผ่ช่วยเหลือกันฉันญาติพี่น้อง
สองประการนี้ คือคุณลักษณะสำคัญของไทย
ที่ช่วยให้ชาติบ้านเมืองอยู่รอดเป็นอิสระ
และเจริญมั่นคง มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน”
*พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙
พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทย เนื่องในวันขึ้นปีใหม่ ๒๕๓๒
~ รุ้งพรายรัก : นิยาย 3 in 1 โดย "นับดาว" ~






รุ้งพรายรัก
ผ้เขียน : นับดาว
ผู้พิมพ์ : สนพ.ไฟน์บุ้ค (ครั้งแรก/เม.ย. 2552)
592 หน้า ราคา 320 บาท


โปรยปก :



เธอ...อยู่ตรงโค้งรุ้งที่ปลายขอบฟ้า
เขา...อยู่ใต้เงาของเมฆฝน
ความรักครั้งนี้จะลงเอยเช่นไร
เมื่อคนหนึ่งไม่กล้ารัก และอีกคนไม่กล้าฝัน




เรื่องย่อ(จากปกหลัง):


มุกตาภา ผู้ช่วยโปรดิวเซอร์สาวผู้ทรงภูมิ
และมีมันสมองที่เต็มไปด้วยข้อมูลจนน่าขนหัวลุก
เจ้าของนิยาม... ที่ใดมีคำถาม ที่นั่น(ไข่มุก)มีคำตอบ

กัมปนาท ผู้ประกาศข่าวหมายเลขหนึ่งของคนทั้งประเทศ
เจ้าของฉายา...มนุษย์หน้ากาก

นิสัยแปลกประหลาดไม่ซ้ำใครและไม่มีใครอยากซ้ำของเธอ
เรียกรอยยิ้มจากเขาได้เสมอ
มันค่อยๆละลายหน้ากากความเย็นชาลงทีละน้อย...
ค่อยๆ เพิ่มรอยยิ้มมุมปากขึ้นทีละหน่อย
จนกลายเป็นรอยยิ้มกว้างขวางตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

รู้ตัวอีกที...เขาก็ไม่สามารถถอนสายตาและหัวใจจากเธอได้
เขาอยากสานสัมพันธ์กับเธอ ผู้หญิงที่ดื้อเหมือนแรด
อึดเหมือนแมงสาบ และปากแข็งยิ่งกว่านกเงือก !

ทว่า'อดีต' ทำให้เขาไม่กล้าเริ่มต้น...

"...คุณมีสิทธ์ตัดสินใจใหม่เสมอ
หากที่สุดแล้วคุณเห็นผมเป็นเพียงสัตว์เร่ร่อนที่อยากให้อาหาร
ให้ร่มเงาคุ้มแดดคุ้มฝน แต่ไม่ให้หัวใจ"






ก่อนอ่าน...

นิยายเล่มนี้เห็นอยู่บนชั้นบ้านน้องสาวมาสักระยะหนึ่งแล้ว
แต่ด้วยภาพปก ขนาดรูปเล่ม(ความหนา) กับนามปากกาที่ใหม่หมาดและไม่คุ้นเคย
จึงรีรออยู่นาน กว่าจะตัดสินใจหยิบลงมาอ่าน...

อ้อ...อาจจะเพราะเพิ่งรู้ทีหลังว่านามปากกา"นับดาว"นี้
เป็นนามเดียวกับนามปากกา"จันทร์เจ้าขา"
คนเขียนนิยายที่เราได้อ่านไปสองเล่มแล้วติดใจในสำนวนนั่นเอง

และล่าสุดก็เพิ่งได้อ่านนิยายเล่มใหม่ในนามปากกา"นับดาว"ไปแล้ว
ถือว่าอ่านสนุก ใช้ได้เลยทีเดียว

เลยมองข้ามภาพปกกับความหนาไปเสีย...
หยิบมาอ่านในวันฝนตกพรมพรำ...แล้ววาดหวังว่า...
ด้วยชื่อหนังสืออันพร่างพราย จะช่วยทำให้บรรยากาศทึบ ๆ ทึม ๆ รอบตัว
สว่างไสวเปล่งประกายวิบวับด้วยสีสันอันระยับระยิบของสายรุ้งขึ้นมาบ้าง...







หลังอ่าน...

แล้วก็ไม่ผิดหวังจริง ๆ ค่ะ เป็นนิยายรักที่อ่านได้รื่นรมย์สมใจอยากมาก...

ไม่เล่าเรื่องย่อล่ะนะคะ (มันยาวอ่ะ...)
คร่าว ๆ ตามข้างบนนั่นเลยค่ะ

หนังสือหนามากแต่อ่านได้จนจบด้วยเวลาอันสั้น
เพราะคนเขียนเขาเขียนได้ลื่นไหล แทรกด้วยมุกขำมุกฮาตลอด

ส่วนที่เป็นเรื่องราว สาระข้อมูลก็แน่นปึ้ก อ่านแล้วรู้สึกสมจริง...
เหมือนได้อ่านเรื่องราวของคนที่มีตัวตนอยู่จริงในแวดวงสื่อสารมวลชน...
ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่เรามักจะให้ความสนใจกัน

ได้เห็นและรับรู้ถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของคนทำข่าว ทั้งหน้าจอและหลังจอ
ทั้งกระบวนการผลิตสื่อ ว่า...
กว่าจะมาเป็นรายการให้คนดูดูสักรายการหนึ่งว่ามันยุ่งยากซับซ้อนแค่ไหน

รวมถึงการแก่งแย่งแข่งขัน ชิงดีชิงเด่น ขัดแข้งขัดขา อิจฉาริษยากันในวงการ...

คาดว่าคนเขียนคงเป็นคนวงในคนหนึ่ง...
แล้วเก็บเล็กผสมน้อยบุคลิกนิสัยของคนใกล้ตัวนั่นแหละมายำรวม ๆ กัน
เลยได้ออกมาเป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวา เหมือนมีตัวมีตนให้จับต้องได้จริง ๆ

คนอ่านอ่านไปพลอยอินตาม...ดูทีวีแล้วก็นึกจินตนาการว่าคนนั้นคือคนนี้ คนนี้คือคนนั้น...ฯลฯ

(แอบเห็นบางเสี้ยวของเฮียส. อยู่ในตัวพระเอกด้วยล่ะ...
รวมทั้งบางส่วนของรายการเล่าข่าว...
เมาธ์ชาวบ้าน ทั้งเบื้องลึกเบื้องหลังแบบจัดเต็มมาก...)

ก็สนุกไปสิ...เรื่องใกล้ตัวนี่ เห็นกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
เป็นเรื่องที่สนองความอยากรู้อยากเห็น(เผือก...?)ของคนอ่านได้เป็นอย่างดี







แต่...แต่...แต่...อยากจะบอกคนเขียนว่า...
ความที่หนังสือหนาจัด และเรื่องราวมันเยอะแยะไปหมด
อ่านแล้วเหมือนอ่านนิยาย 3 เรื่องในเล่มเดียวอ่ะ

ทำไมต้องวางพล็อตหลักพล็อตรองปะปนกันให้มั่ว...
แต่อ่านแล้วเหมือนได้อ่านคนละเรื่องเดียวกันยังไงยังงั้น

เรื่องแรก...ช่วงต้น ๆ เรื่อง เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ในครอบครัว
ระหว่างพี่สาวจอมจุ้นกับน้องชายจอมเกรียน
เรื่องนี้ให้พชรกับขวัญข้าวป็นคู่เอก มีมุกตาภาเป็นนางมารร้ายคอยขัดขวางความรักของทั้งคู่
(เรื่องนี้อ่านแล้วแปร่ง ๆ ทะแม่ง ๆ อ่ะ แต่ก็ชอบนะ ออกแนวกินเด็ก อิอิ)

เรื่องที่สอง...ช่วงกลาง ๆ เรื่อง ก็เป็นเรื่องรักสามเส้าสี่เส้า
ยุ่งเหยิงวุ่นวายของโปรดิวเซอร์ ผู้ช่วยฯ ผู้ประกาศข่าวชาย-หญิงคู่ขวัญ
เรื่องนี้ตัวละครเยอะแยะไปหมด จำชื่อไม่หวาดไม่ไหว

ตอนนี้มีประเด็นสืบสวนสอบสวนแทรกเข้ามา เพิ่มปมให้นิยายซับซ้อน(ชวนสับสน)ยิ่งขึ้น...

แต่เรื่องนี้เด่นตรงบทสนทนาที่จิกกัด เชือดเฉือน
เกทับบลั๊ฟแหลกตามประสาคนในแวดวงสื่อสารมวลชน
ทำให้อ่านสนุก มองข้ามความ"เยอะ"ทั้งของจำนวนตัวละคร
และความ"เยอะ"ในตัวละครแต่ละตัว...
โดยเฉพาะนางเอก...เยอะแบบเว่อร์ ๆ อ่านแล้วรำคาญแทนพระเอกนะ ไม่รู้รักเข้าไปได้ไง...
พระเอกเองก็"เยอะ"ตรงท่าทีลีลานี่แหละ ไม่ชัดเจน ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา มีปมอดีต...
ฯลฯ

มาเรื่องที่สาม-สุดท้าย...
ตอนท้าย ๆ เรื่องกลับกลายเป็นนิยายรักหวานแหววแนวเกาหลีไปซะงั้น

แถมตัวร้ายจากช่วงกลาง ๆ เรื่องก็โดนกรรมสนองทันใจมาก...
แต่...ง่ายไป โหดไปไหมอ่า ?

ตัวละครบางตัวโผล่มาแว่บ ๆ แล้วก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย...
บางตัวก็...จนเขาจะจบเรื่องอยู่แล้วเพิ่งจะโผล่มาเหมือนขอมดำดิน

แต่...โดยรวมแล้วเรียกว่าอ่านสนุก จบแฮปปี้...

ทว่า...คนอ่านคนนี้กลับไม่ปลื้มตอนจบแบบนี้แฮะ
มัน"เยอะ"ไปอ่ะ หุหุ

อ่านจบสด ๆ ร้อน ๆ ต้องรีบมาเล่าค่ะ เดี๋ยวลืมอารมณ์...
(ยิ่งช่วงหลัง ๆ นี่ความจำสั้นอยู่ด้วย...แก่แล้ว ว่างั้นเหอะ)

แต่ยังไงก็ชวนอ่านนะคะ
ใครกำลังมองหานิยายรักเบา ๆ (แต่ไม่หวิว ไม่โหวงเหวง)
เล่มนี้อ่านได้ไม่ผิดหวังค่ะ













Create Date : 19 กันยายน 2555
Last Update : 21 กันยายน 2555 14:56:15 น. 13 comments
Counter : 3003 Pageviews.

 
ทุกครั้งที่อ่านรีวิวนิยายในบล้อกพี่แม่ไก่
ผมก็ถามตัวเองไปเรื่อยๆว่า
โครงการเขียนนิยายของตัวเองไปถึงไหนแล้ว 555

ยังไม่ไ่ด้เริ่มต้นสักตัวเลยครับ

มัวแต่เขียนบล้อก วาดพู่กันเดียว วาดหมื่นตา ตอบก๋าราณี
เหมือนมันจะหมดปีแล้วล่ะครับ 5555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:12:34:37 น.  

 
ดองเพราะความหนานี่แหละค่ะ


โดย: สารพัดช่าง วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:13:10:27 น.  

 
น่าสนใจมากค่ะ
เพราะเพิ่งสมัครเป็นแฟนนิยายของจันทร์เจ้าขาเหมือนกัน (หลังจากที่อ่านรีวิวพี่แม่ไก่)


โดย: ปลายทางของสายรุ้ง วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:13:20:44 น.  

 
เล่มนี้ชอบค่ะ อ่านด้วยความสนุกสนาน
ยังประทับใจพระรองที่เป็นกึ่งพี่กึ่งหัวหน้านางเอกอยู่เลย


โดย: พุดน้ำบุศย์ IP: 61.91.203.165 วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:13:52:38 น.  

 
คิดเหมือนแม่ไก่เลยค่ะ
สนุก แต่รู้สึกว่าเยิ่นเย้อไปหน่อย
ส่วนตัวว่าตัดประเด็นกินเด็กไปก็ยังได้ เอาไปเขียนใหม่อีก 1 เรื่องน่ะ
ส่วนที่ชอบก็มุกตลก เสียดสี ปะทะคารมกันนี่แหละ
อ่านแล้วนั่งขำเป็นบ้าเป็นหลังอยู่คนเดียว
จบเล่มนี้แล้วก็ไปหาเรื่องอื่นมาอ่านต่อเลยล่ะ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:13:57:44 น.  

 
น่าสนใจ คงต้องหามาอ่านบ้างแล้วค่ะ

ขอนิดนึง...คุณแม่ไก่คะ ภาพในช่อง comment มันมืด จนพิมพ์ไม่เห็นตัวอักษรเลยค่ะ
(นี่เลยต้องพิมพ์ใน Notepad แล้วแปะเอา )


โดย: Serverlus วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:19:00:31 น.  

 
^
^
สวัสดีทุกท่านค่ะ (ขออนุญาตทักทายแบบรวม ๆ )

วันนี้วันเกิดบล็อกค่ะ อยากเปลี่ยนธีมเปลี่ยนอะไรบ้าง
ปลุกปล้ำกับมันมาตั้งแต่เช้าแล้ว
แหะ ๆ ด้วยความอืดเอื่อยของตัวเอง ผลเลยออกมาเป็นเช่นนี้

คุณเอ้คะ ต้องรอนิดนึงหรือเปล่าคะ ตัวหนังสือจะเป็นสีเหลืองจัดค่ะ

ไม่ทราบคนอื่นมีปัญหาแบบนี้หรือเปล่า รบกวนเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่านช่วยดูแล้วกรุณาแจ้งจขบ.ด้วยนะคะ

ไม่อย่างนั้นคงต้องเปลี่ยนภาพล่ะค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่มาทักทายกันนะคะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:21:36:25 น.  

 
นามปากกานี้ สำหรับเราถือว่าอ่านได้ และถ้าเจอให้ราคาเหมาะๆ (คือเห็นแล้วในแผงหนังสือลด 70%) เราก็ว่าจะซื้อ

แต่ก็หยิบวาง หยิบวาง เพราะกลัวความหนานั่นแหละค่ะ


โดย: นัทธ์ วันที่: 19 กันยายน 2555 เวลา:22:18:55 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่แม่ไก่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กันยายน 2555 เวลา:6:16:27 น.  

 
เล่มนี้ไม่เคยอ่านค่ะ และคงไม่ได้อ่านอะค่ะ เพราะไม่ได้ซื้อเก็บไว้


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:0:02:48 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่แม่ไก่










โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:6:02:16 น.  

 
เท่าที่ทราบ ตอนที่เขียนเรื่องนี้ คุณนับดาว(จันทร์เจ้าขา) ยังเป็นนักศึกษาอยู่เลยค่ะ (เคยเอาหนังสือไปให้เธอเซ็นตอนงานสัปดาห์หนังสือ เธอใส่ชุดนักศึกษา)

ฝ้ายฯ เป็นแฟนคลับเธอ เก็บนิยายเธอเกือบทุกเรื่อง ยกเว้น 2 เรื่องที่ไมได้เก็บ ช่วงหลังเธอเงียบไป ไม่มีผลงานออกมาอีก คาดว่าเรียนจบแล้วทำงานก็เลยไม่มีเวลา แอบคิดถึงเธอเหมือนกันนะคะ บล็อกก็ปิดไปแล้ว เลยไม่รู้จะติดต่อเธอยังไง


โดย: ฝ้ายฯ IP: 202.60.203.182 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 เวลา:16:03:07 น.  

 
^
^
สวัสดีค่ะคุณฝ้าย นับดาวไม่ถึงกับเงียบไปนะคะ ล่าสุดเธอเพิ่งมีงานออกใหม่ี่พิมพ์กับสนพ.อรุณสองเล่มแล้วค่ะ แต่แม่ไก่เพิ่งได้อ่านเล่มเดียวคือ Cupidพรหมลิขิตผิดประตูใจ ก็น่ารัก อ่านสนุกตามสไตล์ของเธอนั่นแหละค่ะ

มีรีวิวอยู่ในอีกกลุ่มบล็อกหนึ่งค่ะ
ขอบคุณที่มาแชร์กันนะคะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:35:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 166 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


~ อาคม/ชลนิล~

~กลรักเกมเลือด/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ห้วงลวงรัก/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ ไพรีนฤมิต/ญนันธร~

~ รื่นรักรมย์ลวง@หัวหิน/กิ่งฉัตร~

~ เมียเจ้า/Amy Tan (นรา สุภัคโรจน์/แปล)~

~ความฝันครั้งที่สอง/ว.วินิจฉัยกุล~

~ตะวันไม่มีวันตกดิน/อาสดา~

~มณีแห่งนิรันดร์/อสิตา~

~มงกุฏอัคคี/อสิตา~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.