'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า
ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น'
*
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)

**พ่อสอนว่า...
ความผิดเป็นครู แต่อย่าทำผิด**

~ กึมซุน ลุ้นหัวใจให้รักเธอ ( Be Strong Kuem Soon !)~






เรื่องย่อ (ที่ยาวววว...มาก และอาจจะมีสปอยล์...)

นาห์กึมซุน เด็กสาวกำพร้า พ่อตายตั้งแต่ก่อนที่เธอจะคลอดออกมา
และแม่ก็ตามไปในเวลาไม่นานหลังให้กำเนิดเธอ...

เธออยู่กับคุณย่าผู้ที่รักและเลี้ยงดูสั่งสอนเธอตามแบบฉบับของผู้หญิงที่สู้ชีวิต ซึ่งหล่อหลอมให้กึมซุนเป็นเด็กที่เข้มแข็ง อดทน ร่าเริงแจ่มใสและมองโลกในแง่ดี

ด้วยวัยเพียง ๒๐ เศษ ๆ และความอ่อนเดียงสา กึมซุนพลั้งเผลอมีสัมพันธ์อย่างไม่ตั้งใจกับเพื่อนชายรุ่นพี่ - โนจองวาน นักศึกษาหนุ่มที่มาเช่าบ้านของอาสะใภ้ของเธออยู่ ผลที่ตามมาคือ เธอตั้งท้อง!!

แม้จะผิดหวังและเสียใจในความผิดพลาดของหลานรัก แต่คุณย่าผูเด็ดเดี่ยวของกึมซุน ก็ต้องทำทุกวิถีทางที่จะให้ฝ่ายชายยอมรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น

โนจองวานเป็นลูกชายคนเล็กในจำนวนลูกชาย ๓ คนของครอบครัวโน ที่มีพ่อและแม่ซึ่งค่อนข้างหัวโบราณ เข้มงวดและตั้งความหวังในตัวลูกชายคนเล็กอย่างล้นเหลือ

พวกเขาจึงผิดหวังและยอมรับกึมซุนไม่ได้เลยในตอนแรก ผู้เป็นแม่ถึงกับบีบคั้นให้กึมซุนเอาเด็กออก แต่เมื่อโนจองวานยืนยันที่จะแต่งงานกับนาห์กึมซุนให้ได้ และคุณย่าบอกว่าจะไปเอาเรื่องโนจองวานถึงมหาวิทยาลัยหากเขาไม่รับผิดชอบ พวกเขาจึงจำใจให้ทั้งคู่แต่งงานกัน โดยให้นาห์กึมซุนย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านพ่อแม่สามีในกรุงโซล ในขณะที่จองวานยังต้องกลับไปเรียนต่อให้จบ

เพียงสัปดาห์แรกที่กึมซุนย้ายเข้าไปอยู่กับพ่อ-แม่สามี ทั้งสองฝ่ายก็ดูเหมือนจะพยายามปรับตัวเพื่อยอมรับซึ่งกันและกัน แต่เพียงไม่กี่วันหลังจากที่จองวานกลับไปมหาวิทยาลัยแล้ว วันหนึ่งกึมซุนตามแม่สามีไปจ่ายตลาดและมัวเถลไถลจนพลัดหลงกัน เธอจำทางกลับบ้านไม่ถูกและไม่มีเงินติดตัวเลยอีกทั้งจำเบอร์โทรศัพท์ที่บ้านไม่ได้ เธอจึงโทรหาจองวานซึ่งอยู่ต่างจังหวัด เมื่อจองวานรู้ข่าวก็เป็นห่วงมาก บังเอิญมีรุ่นพี่คนหนึ่งจะขับรถเข้าเมืองหลวงพอดีเขาจึงติดรถกลับมาด้วย

แต่เคราะห์ร้าย...เกิดอุบัติเหตุขึ้นในระหว่างทาง มีรถพุ่งชนรถที่จองวานโดยสารมาอย่างแรง ...
โนจองวานเสียชีวิตคาที่!!


หลังเสร็จงานศพ พ่อและแม่สามีกดดันให้กึมซุนออกจากบ้านแม้เธอจะอ้อนวอนขอร้องอย่างไรพวกเขาก็ไม่ฟังเสียง บอกให้เธอกลับไปอยู่กับคุณย่าเสีย...

กึมซุนจึงต้องออกมาจากบ้านนั้น แต่เธอไม่กล้ากลับไปหาคุณย่าเพราะเกรงว่าคุณย่าจะเสียใจ เธอบอกกับคุณย่าทางโทรศัพท์ว่าเธอสบายดีและครอบครัวของจองวานทุกคนดีต่อเธอมาก...

อีกอย่างหนึ่ง ในช่วงนั้น เพื่อจะหาเงินมาจัดงานแต่งงานให้หลานสาว
คุณย่าได้ขายบ้านหลังเก่าแล้วย้ายไปอยู่กับอาสะใภ้ของเธอแล้ว และอาสะใภ้ของกึมซุนก็แสดงท่าทีที่ไม่เต็มใจที่จะให้กึมซุนมาอยู่ด้วย

กึมซุนต้องใช้ชีวิตระเหเร่ร่อนอยู่นอกบ้านถึงสามวัน ถูกล้วงกระเป๋า ถูกกลั่นแกล้งรังแก ต่าง ๆ จากที่ ๆ เธอซมซานไปของานทำ ในวันที่สามขณะที่เธอนอนอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งเธอก็ฝันถึงโนจองวาน...นั่นทำให้เธอตัดสินใจกลับมายังบ้านสกุลโน

และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ก่อนหน้านี้เพียงวันเดียวที่คุณย่าของเธอเกิดเป็นห่วงเลยเดินทางมาเยี่ยมเธอ ทำให้คนที่บ้านนั้นรู้ว่าเธอไม่ได้กลับไปหาคุณย่าที่ต่างจังหวัด

พ่อและพี่ชายคนโตใจอ่อน ยอมให้กึมซุนเข้าบ้าน ในขณะที่แม่ยังคงปั้นปึ่งตั้งแง่รังเกียจลูกสะใภ้

กึมซุนพยายามปรนนิบัติเอาใจพ่อ แม่และพี่ ๆ ของสามีด้วยความขยัน อดทนและจริงใจ จนได้รับความรักและเอ็นดูในที่สุด





เวลาผ่านไปสามปี กึมซุนเริ่มออกหางานทำทั้ง ๆ ที่ถูกคัดค้านจากแม่สามีเพราะไม่อยากรับภาระในการดูแลหลานชาย - โนเฮซอง ลูกชายวัย ๓ ขวบของกึมซุน ทำให้หลายครั้งกึมซุนต้องแบกลูกใส่หลังและพาไปขายของด้วย

ในช่วงนั้น ทางบ้านอาสะใภ้และย่าของกึมซุนก็มีปัญหา เนื่องจากอาผู้ชายทำธุรกิจล้มเหลวจนก่อหนี้สินมากมาย และหลบหนีออกจากบ้านไป ทำให้อาสะใภ้ตัดสินใจขายบ้านที่ต่างจังหวัดและพาแม่สามี(คุณย่าของกึมซุน)
กับนาห์กึมอา ลูกสาวย้ายมาอยู่ในเมืองหลวง โดยซื้อบ้านที่อยู่ในละแวกเดียวกับบ้านครอบครัวโน

บางครั้งกึมซุนจึงหอบลูกมาฝากคุณย่าให้ช่วยดูแล แม้อาสะใภ้จะไม่พอใจนัก แต่เธอก็ไม่มีทางเลือก

กึมซุนมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นช่างทำผม เธอจึงไปสมัครงานที่ร้านทำผมหลายต่อหลายที่

แต่ในช่วงแรก ๆ เธอก็ทำงานพิเศษโดยเป็นเซลส์ขายน้ำผักเพื่อสุขภาพ วันหนึ่งเธอแอบเข้าไปส่งน้ำผักให้กับคนไข้ในโรงพยาบาล เพราะในเขตโรงพยาบาลนั้นห้ามขายของ ทำให้เธอได้พบกับหมอคูแจฮี(พระเอกมาแล้ว...) เข้าโดยบังเอิญ และเกิดมีปากเสียงกันขึ้นเพราะเธอทำผิดกฏของโรงพยาบาล...

ในวันต่อมา พ่อ แม่และพี่สามีพากันไปท่องเที่ยวต่างจังหวัดโดยปล่อยให้กึมซุนอยู่บ้านกับลูกตามลำพัง กึมซุนพาลูกไปฝากที่บ้านคุณย่าแล้วตัวเองก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งน้ำผักที่โรงพยาบาล โชคไม่ดี เธอขี่มอเตอร์ไซค์เฉี่ยวชนคูแจฮีจนล้มลง และได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย แต่คูแจฮีกลับโกรธมาก หาว่าเธอแกล้งและมีเจตนาแก้แค้นเขาจึงแจ้งตำรวจจับกึมซุน และให้หมอรุ่นน้องออกใบรับรองแพทย์ที่เกินความจริง

กึมซุนเกรงว่าคุณย่าจะเป็นห่วงจึงไม่ได้บอกความจริง แต่เธอก็ต้องนั่งอยู่ที่โรงพักทั้งคืนเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าปรับ และคูแจฮีก็ปิดโทรศัพท์ไม่ยอมไกล่เกลี่ย

คืนนั้น ทางครอบครัวโนเกิดเปลี่ยนใจกลับมาบ้านกลางดึก แต่ก็ไม่พบกึมซุนอยู่ที่บ้าน ทุกคนก็เป็นห่วง

จนรุ่งเช้า เมื่อแจฮีเปิดโทรศัพท์มือถือ ตำรวจก็โทรไปติดต่อให้เขามาเจรจาไกล่เกลี่ย แจฮีซึ่งเริ่มรู้สึกผิดจึงไปที่โรงพักและเจรจายอมความกับกึมซุน และจ่ายค่าปรับให้กึมซุนด้วย แต่กึมซุนก็รบเร้าจะขอจ่ายคืน...

นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้คูแจฮีประทับใจในตัวของกึมซุน...ยายหัวฟูของเขา

เมื่อกึมซุนกลับไปที่บ้าน เธอก็ต้องตื้นตันใจเมื่อพบว่าพ่อและแม่สามีต่างก็แสดงออกถึงความเป็นห่วงเธออย่างจริงใจ นั่นหมายความว่าพวกเขายอมรับเธอเป็นสมาชิกในครอบครัวอย่างหมดใจแล้ว

กึมซุนไปสมัครงานที่ร้านทำผมที่หรูมากร้านหนึ่ง ตอนแรกเธอถูกปฏิเสธ แต่คุณนายโอเจ้าของร้านเกิดประทับใจในความมุ่งมั่นของเธอจึงให้โอกาสเธอเข้าฝึกงาน
ต่อมากึมซุนก็ได้รู้ว่าที่แท้คุณนายโอเจ้าของร้านนั้นเป็นแม่ของคูแจฮีนั่นเอง

และที่ร้านแห่งนี้มีผู้จัดการสาวสวยชื่อชางอึนจู ลูกสาวคนโตของนายแพทย์ชาง ชางอึนจูนั้นหลงรักแจฮีมานานแล้ว และดูเหมือนว่าคุณนายโอก็ให้ความเอ็นดูเธอเป็นพิเศษด้วยเช่นกัน





กึมซุนเข้าทำงานที่ร้านทำผมแห่งนี้อย่างไม่ราบรื่นนัก เพราะปัญหาหลายอย่างรุมเร้า

เธอต้องปิดบังเรื่องที่เธอมีลูกแล้วกับที่ร้าน
เพื่อนร่วมงานหลายคนไม่ชอบหน้าเธอ เพราะความเป็นคนตั้งใจจริงจนเกินไป
อีกทั้งในช่วงนั้นแม่สามีของเธอเกิดอุบัติเหตุหกล้มจนขาหักทำให้ไม่สามารถดูแลลูกให้เธอได้
เธอต้องหอบลูกไปฝากคุณย่าเลี้ยงทุกวัน ท่ามกลางความไม่พอใจของอาสะใภ้

วันหนึ่ง คุณย่าพาเฮซองออกไปขายของด้วย เฮซองเผลอเดินไปไกลจากย่าทวดจนพลัดหลง
เมื่อกึมซุนรู้ข่าวก็รีบออกมาจากร้านโดยที่ไม่ได้บอกใคร
จนในที่สุดก็มีคนพาเฮซองมาส่งที่โรงพัก คนที่พาเฮซองมาส่งนั้นที่แท้คือหมอชาง พ่อของอึนจูนั่นเอง

นั่นเป็นครั้งแรกที่กึมซุนได้รู้จักกับหมอชาง...แต่...

เธอหารู้ไม่ว่า หมอชางนั้นได้รู้จักเธอมาก่อนแล้ว เขาให้นักสืบตามหาเธอเพราะว่าเธอเป็นลูกสาวของภรรยาใหม่ของเขาซึ่งขณะนี้กำลังป่วยด้วยโรคไตเรื้อรัง และจำเป็นต้องได้รับการเปลี่ยนไตก่อนที่ร่างกายจะปฏิเสธการฟอกไต หมอชางต้องการช่วยภรรยาของตนเองจึงแอบตามหาตัวกึมซุนโดยไม่ได้บอกให้ภรรยารับรู้ เพราะรู้ดีว่าเธอจะต้องไม่ยอมรับไตจากลูกสาวที่เธอไม่ได้เลี้ยงดูเป็นแน่

หลังจากวันนั้น หมอชางก็ให้ความช่วยเหลือกึมซุนหลายอย่าง เช่น ให้คูปองตรวจโรคกับคุณย่าและกึมซุน และช่วยให้อาสะใภ้ของกึมซุนได้เข้าทำงานในโรงอาหารของโรงพยาบาล ซึ่งทำให้ทั้งกึมซุนและคุณย่าและอาสะใภ้ต่างรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของหมอชาง

ฝ่ายแจฮีก็พยายามพาตัวเข้าใกล้ชิดกับกึมซุน และให้ความช่วยเหลือหลายอย่างจนกึมซุนต้องถามเขาตรง ๆ ว่าเขาชอบเธอหรือ...
แจฮีปฏิเสธและแกล้งแต่งเรื่องน้องสาวขึ้นมาว่ากึมซุนเหมือนน้องสาวของเขาที่เสียชีวิตไปแล้ว...

ด้วยความซื่อ กึมซุนจึงไม่ได้เฉลียวใจแม้แต่น้อยว่าแจฮีได้ตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว





วันหนึ่ง ความลับของกึมซุนก็แตก เมื่อคุณย่าพาเฮซองไปหากึมซุนที่ร้านและเกิดพลัดหลงกันอีกทำให้กึมซุนต้องออกไปตามหาลูกจนกลับมาทำงานผิดเวลา

อึนจูโกรธมากเมื่อรู้ว่ากึมซุนเคยแต่งงานและมีลูกแล้ว จึงไล่กึมซุนออกจากงาน เย็นนั้นเมื่ออึนจูมารายงานเรื่องนี้ให้คุณนายโอฟังที่บ้าน แจฮีก็มาได้ยินเข้าโดยบังเอิญ

เขาทั้งช็อคและผิดหวังเสียใจมาก ...เมื่อพบกึมซุนเขาก็ด่าว่าเธอเสีย ๆ หาย ๆ หาว่าเธอหลอกลวงเขา

เมื่อกึมซุนถามว่าทำไมเขาต้องโกรธเธอมากมายถึงขนาดนี้
เขาจึงโพล่งออกไปว่าเพราะเขาชอบเธอมาก จึงผิดหวังที่เหมือนถูกหลอกให้หลงรักแม่ม่ายลูกติด...

กึมซุนก็อึ้งไปด้วยความคาดไม่ถึงว่าแจฮีจะชอบเธอจริง ๆ แต่เธอก็บอกเขาว่าเธอไม่ได้ตั้งใจหลอกเขาและไม่ได้ขอให้เขามาชอบเธอ ดังนั้นเขาไม่มีสิทธิ์มาด่าว่าเธออย่างนี้
แจฮีจึงยิ่งโกรธและพยายามตัดใจจากกึมซุน

กึมซุนมาอ้อนวอนขอร้องคุณนายโอเพื่อขอกลับเข้าทำงาน เพราะเธอเบิกเงินเดือนล่วงหน้าไปแล้วถึง ๓ เดือน
อึนจูใจแข็งไม่ยอม แต่คุณนายโอมองเห็นความมุ่งมั่นตั้งใจจริงของกึมซุนจึงพยายามกล่อมให้อึนจูยอมให้โอกาสกึมซุนอีกครั้ง โดยยอมให้กึมซุนเข้าสอบดัดผม ถ้าสอบผ่านก็ให้กลับเข้าทำงานได้

ด้วยการช่วยเหลือของอาจารย์สอนทำผมที่ร้าน
กึมซุนก็สามารถสอบผ่านด้วยคะแนนสูงสุดและได้กลับเข้าทำงานตามเดิม







หมอชางพยายามหาโอกาสที่จะบอกกึมซุนเรื่องแม่ของเธอ แต่ยังหาไม่ได้ จังหวะนั้นอาผู้ชายของกึมซุนถูกจับ เพราะติดหนี้สินอยู่เป็นเงินจำนวนมาก
เมื่อหมอชางรู้เรื่องนี้จึงได้ไปหาอาสะใภ้และเสนอเงินช่วยเหลือให้ มีข้อแลกเปลี่ยนโดยขอให้อาสะใภ้บอกกับกึมซุนว่าแม่ที่แท้ของเธอนั้นยังมีชีวิตอยู่ และตอนนี้กำลังป่วยหนัก ต้องมีการเปลี่ยนไต

อาสะใภ้ของกึมซุนคิดหนักจนล้มป่วยต้องเข้าโรงพยาบาลทีเดียว

ในที่สุดอาสะใภ้ก็ตัดสินใจบอกกึมซุนเรื่องแม่ กึมซุนตกใจมากเมื่อมรู้ความจริงว่าแม่ผู้ให้กำเนิดเธอออกมานั้นแท้จริงยังมีชีวิตอยู่และแต่งงานใหม่กับหมอชาง

แถมมีชีวิตที่เลิศหรู สุขสบายในขณะที่เธอเองต้องเติบโตมาอย่างลำบากยากจนอยู่กับย่าและอา
เธอจึงเกิดอาการช็อคอยู่ช่วงหนึ่ง เพราะเธอคิดเสมอว่าแม่ของเธอตายแล้วตั้งแต่เธอยังเล็ก ๆ

กึมซุนแอบไปดูหน้าแม่ของตัวเองที่หน้าบ้าน แล้วก็ได้มองเห็นภาพความสัมพันธ์อันอบอุ่นของคนในครอบครัวชาง เธอก็รู้สึกน้อยใจเสียใจมาก

ยิ่งในวันถัดมา แม่ของเธอก็มาทำผมที่ร้านและแสดงความรักใคร่สนิทสนมกับอึนจูซึ่งเป็นลูกเลี้ยง เธอก็ยิ่งขมขื่นใจปวดใจเป็นที่สุด

ด้วยความทุกข์ใจแสนสาหัส กึมซุนเผลอพลั้งปากเล่าเรื่องนี้ให้กับโนแทวาน พี่สามีคนรองที่เธอรู้สึกสนิทใจด้วยราวกับเขาเป็นพี่ชายแท้ ๆ คนหนึ่ง
และเมื่อรู้สึกตัวเธอก็คาดคั้นให้แทวานรับปากว่าจะไม่บอกใคร

วันรุ่งขึ้น แทวานมาส่งกึมซุนที่ทำงาน จากนั้นเขาก็ตรงไปหาหมอชางที่โรงพยาบาลและโวยวายด่าว่าหมอชางที่ใช้วิธีสกปรกบีบบังคับให้กึมซุนสละไตให้แม่ที่ไม่เคยเลี้ยงดูตน และสั่งห้ามหมอชางไม่ให้พบกับกึมซุนอีก

บังเอิญแจฮีเดินผ่านมาหน้าห้องจึงได้ยินเรื่องทั้งหมด แจฮีตกใจมากและนึกเป็นห่วงกึมซุนขึ้นมาทันที เพราะเอาเข้าจริง...เขาก็ไม่สามารถตัดใจจากกึมซุนได้นั่นเอง

กึมซุนสับสนขัดแย้งกับความรู้สึกของตนเอง เธอคิดว่าจะทำเป็นเมินเฉยต่อแม่ที่ทิ้งเธอไปตั้งแต่ยังแบเบาะ แต่หลายครั้งที่เธอแอบได้ยินอาการที่ทรุดหนักของแม่ผ่านการพูดคุยของอึนจู เธอก็เกิดเป็นห่วงขึ้นมา จึงแอบไปเยี่ยม และได้เห็นความทรมานในขณะเข้ารับการฟอกไตของแม่ทำให้เธอเกิดละล้าละลัง

ในขณะเดียวกัน แจฮีก็พยายามตามง้องอนกึมซุน และขอร้องกึมซุนไม่ให้สละไต
ในตอนแรกกึมซุนก็โกรธที่รู้ว่าแจฮีแอบฟังเรื่องของเธอ
แต่เมื่อเธอได้มองเห็นความรักความจริงใจที่แท้จริงที่แจฮีมีต่อเธอ เธอจึงหายโกรธและยอมคืนดีด้วย






แจฮีเข้าพบหมอชางและบอกว่าเขาจะคัดค้านเรื่องการเปลี่ยนไตของกึมซุนเต็มที่ เพราะกึมซุนเป็นผู้หญิงที่เขารัก เขาต้องปกป้องเธอเหมือนกับที่หมอชางพยายามปกป้องภรรยา หมอชางถึงกับอึ้งไป เพราะเขารู้ดีว่าอึนจู ลูกสาวคนโตของเขาหลงรักแจฮีอยู่

แทวานทนอัดอั้นตันใจเรื่องของกึมซุนไม่ไหวจึงบอกให้คนในครอบครัวรับรู้ ทุกคนก็เป็นห่วงกึมซุนมาก และบอกว่าจะไม่ยอมให้กึมซุนสละไตเป็นอันขาด...
พ่อและแม่สามีต่างดุว่ากึมซุนใหญ่โต พร้อมบอกให้เธอคิดถึงลูกซึ่งยังเล็กอยู่ให้มาก...
ทั้งหมดรวบรวมเงินได้ก้อนหนึ่งแล้วมอบให้กึมซุนไปช่วยอาผู้ชายกึมซุน เพราะต่างเข้าใจว่าที่กึมซุนจะสละไตนั้นเป็นเพราะต้องการเงิน

วันหนึ่งแม่สามีไปจ่ายตลาดและพบกับคุณย่าเข้าโดยบังเอิญ จึงเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมา ทำให้คุณย่าซึ่งไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนตกใจและโกรธมาก จึงกลับมาคาดคั้นอาสะใภ้ให้เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง อาสะใภ้จึงยอมเล่า

คุณย่าจึงไปหาแม่ของกึมซุนที่โรงพยาบาลและด่าว่าประชดประชันสารพัด แม่กึมซุนก็ช็อคเมื่อรู้ว่าที่แท้นาห์กึมซุน เด็กสาว...(แม่ม่ายลูกติดชีวิตรันทด)คนที่ทำงานอยู่ในร้านตัดผมนั้นเป็นลูกสาวของเธอจริง ๆ

เธอโกรธสามีของเธอมาก ถึงกับขอหย่าและไม่ยอมรับการผ่าตัดเปลี่ยนไตโดยเด็ดขาด

กึมซุนนั้น เมื่อได้พบแม่หลายครั้งเข้าเธอก็รู้สึกสับสนในตัวเอง เธอคิดว่าเธอไมอาจให้อภัยแม่ของเธอได้หมดใจที่ทิ้งเธอไปตั้งแต่เธอยังเล็กมาก
แต่เธอก็ไม่สามารถทำใจวางเฉยแล้วปล่อยให้แม่ต้องตายไปโดยที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย

เธอเฝ้าอ้อนวอนขอให้คุณย่ารวมทั้งพ่อแม่สามีเข้าใจและอนุญาตให้เธอสละไตข้างหนึ่งให้แม่...
ในเบื้องต้นเธอถูกคุณย่า อีกทั้งพ่อแม่สามีโกรธอย่างรุนแรง แต่เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไรได้แต่แอบร้องไห้คนเดียวด้วยความปวดร้าวในใจ

ในที่สุด กึมซุนก็ตัดสินใจเด็ดขาด เธอยืนกรานกับคุณย่าว่าอย่างไรเสียเธอก็ต้องช่วยแม่ของเธอ เพราะร่างกายของเธอมาจากแม่ ไม่ได้มาจากย่า ย่าก็เป็นได้แค่ย่า เป็นแม่ไม่ได้ เธออยากมีแม่เหมือนคนอื่นเขาบ้าง...

คำพูดของหลานรักทำให้คุณย่าสะดุดและได้คิด คุณย่าสะกดใจกลับไปหาแม่ของกึมซุนอีกครั้งและบอกให้ยอมรับไตของกึมซุนเสีย...

ฝ่ายทางพ่อแม่สามีนั้นเมื่อเห็นกึมซุนจมอยู่กับความทุกข์เพราะความขัดแย้งในใจก็เริ่มใจอ่อน พ่อไปพบกับคุณหมอที่ดูแลเคสนี้และสอบถามถึงผลดีผลเสียข้างเคียงของการผ่าตัดไตหนึ่งข้าง
เมื่อเข้าใจดีแล้วจึงออกปากอนุญาต

ฝ่ายแจฮีหลังจากที่กึมซุนยอมคืนดีด้วย เขาก็เฝ้าติดตามเธอไม่ห่าง
จนวันหนึ่ง เขาบังเอิญได้ยินกึมซุนพูดโทรศัพท์กับพี่รองของเธอแล้วบอกว่าเขาเป็นคนในร้านคนหนึ่ง
แจฮีก็น้อยใจมาก....(แสนงอนเสียจริง คุณหมอ...)

กึมซุนจะต้องทำอย่างไร ถึงจะให้แม่บังเกิดเกล้ายอมรับการเปลี่ยนไต ?
ความรักครั้งใหม่ของเธอกับคุณหมอคูแจฮีจะราบรื่นหรือไม่ ?
อุปสรรคนั้นจะบั่นทอนกำลังใจของเธอให้ลดน้อยถอยลงแค่ไหน...
ยังต้องลุ้นกันอีกนานค่ะ...








รีวิว...

เรื่องราวยังเหลืออีกยาวนานมาก แต่ในทีวีที่ฉายอยู่ดูเหมือนว่าจะมาถึงตอนนี้...เลยไม่กล้าเล่าต่อแล้ว...(กลัวโดนข้อหาสปอยล์อ่ะ แต่ถ้าใครอยากทราบตอนจบหรือเหตุการณ์ต่อจากนี้ก็เชิญหลังไมค์ได้ค่ะ)

อีกอย่าง เท่าที่เล่ามานั้น ยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของเรื่องราวทั้งหมด เพราะเจาะเล่าเฉพาะเรื่องราวของกึมซุน

แต่จริง ๆ แล้วยังมีเรื่องของพี่ใหญ่กับภรรยา(โนซูวานกับโฮซึนลาน)ที่มีประเด็นน่าสนใจอยู่เหมือนกัน

เรื่องราวของชางอึนจู โนแทวาน นาห์กึมอา และตัวละครอื่น ๆ อีกหลายคน กับพัฒนาการของความรู้สึกนึกคิดที่เปลี่ยนแปลงไปของแต่ละคนอย่างสมเหตุสมผล...

แต่มันยาวอ่ะ เล่าไม่ไหวแล้ว แต่ขอบอกว่าซีรียส์เรื่องนี้สนุกจริง ๆ เรียกได้ว่ามีครบทุกรสเลยก็ว่าได้...
ตัวละครทุกตัวมีมิติ มีปุ่มปมเบื้องลึกเบื้องหลังซับซ้อนอีกมากมาย ไม่มีใครดีเลิศประเสริฐศรีเสียทั้งหมด และก็ไม่มีใครร้ายจนผิดมนุษย์มนา...
การดำเนินเรื่องแม้จะยืดยาดยืดยาวไปบ้างแต่ก็น่าดูและมีประเด็น มีแง่มุมให้ขบคิดและชวนติดตามอยู่ทุกตอนเลยทีเดียว

บางตอนก็เป็นปลื้ม ดูแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับบทกุ๊กกิ๊กของพระเอกที่น่ารักซ๊า...
ยิ่งตอนเก้อ ๆ เขิน ๆ กับนางเอกยิ่งน่ารัก...

แต่บางตอนก็แสนจะรันทดหดหู่ ดูแล้วหัวใจถูกบีบจนเหลือแค่นี๊ดเดียว...

หลายตอนดูแล้วซาบซึ้งประทับใจในความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวเดียวกัน...โดยเฉพาะดูเหมือนว่าเขาจะเน้นเรื่องราวความสัมพันธ์ของแม่ผัว - ลูกสะใภ้ ที่...ไม่ว่าชาติไหน ๆ ก็มาอีหรอบนี้ทุกที่ทุกทีไปซีน่า...

(แม้บางครั้งขณะที่ดูจะขัด ๆ ใจกับความเรื่องมาก หัวโบราณของผู้ใหญ่ในเรื่องหลายคน แต่พอนึกถึงบริบทของเรื่องก็พอจะทำใจยอมรับได้ ไม่ถึงกับสะดุดอะไรมากนัก)
หลายตอนดูแล้วมีกำลังใจในการสู้ชีวิต
เพราะกึมซุนบอกเราว่า...ทุกปัญหามีทางออกเสมอ...เพียงแต่เราสู้ สู้...

อ้อ...เรื่องนี้นำแสดงโดย:
นาห์กึมซุน = ฮัน ฮเยจิน
หมอคูแจฮี = คังจีฮวาน


ส่วนนักแสดงคนอื่น ๆ นั้น ขอบอกตามตรงว่าไม่รู้จักชื่อเลยสักคนเดียว (แม้จะคุ้นหน้าจากเรื่องอื่น ๆ ก็ตาม) เพราะปกติส่วนตัวไม่ใช่คอซีรีส์เกาหลีน่ะค่ะ เพิ่งจะมาหัดดูเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ติดหนึบหนับจนอดใจรอดูจากทีวีไม่ไหวต้องไปหาแผ่นมาดู แหะ ๆ


Photobucket


หมายเหตุ ๑.ซีรีส์ "กึมซุนลุ้นหัวใจให้รักเธอ" เป็นซีรีส์ที่ออกอากาศทางช่อง ๓ อยู่ในขณะนี้ค่ะ
ช่วงเวลา บ่ายโมงครึ่งโดยประมาณ (ชุด ตำนานรักดอกเหมยน่ะค่ะ)

หมายเหตุ ๒. ภาพประกอบในบล็อกนี้ ได้มาจากกระทู้กึมซุนฯในห้องเฉลิมไทยของพันทิปค่ะ
ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้










Create Date : 18 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 25 ตุลาคม 2555 10:51:23 น. 45 comments
Counter : Pageviews.

 
เรื่องนี้เค้าดูแล้วเศร้าอะ สงสารนางเอก แง


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:11:48 น.  

 
^
^
มีเรื่องอื่นที่แนว ๆ นี้แนะนำบ้างไหมคุณหมี เห็นส่วนใหญ่มีแต่เรื่องราวความรักหนุ่มสาว ชอบดูซีรี่ส์แนวครอบครัว ๆ แบบนี้อีกอ่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:53:32 น.  

 

src="http://image.ohozaa.com/iq/lattesl701146l.jpg"

/>

สวัสดีค่ะ ขออภัยที่ไม่ได้อ่านเรื่องในบล๊อกนี้เลยนะคะ ปอไม่ถนัดดูหนังแนวนี้เลยค่ะ งิงิ

แต่อยากมาเสริฟกาแฟที่นี่เสมอค่ะ

วันนี้อากาศเย็นน้อยลง อิอิ
เอากาแฟมาเสริฟในวันทำงานค่ะ

มีความสุขมากๆ นะคะ งุงิ ^ ^


โดย: Butterflyblog วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:50:11 น.  

 
ดูจบแล้วเหมือนกันค่ะ ดูตอนแรกเพราะว่าชอบนางเอก ชอบตั้งแต่ตอนที่เป็นคุณหนูโซซอนโนในเรื่องจูมง ดูไปดูมาไหงกลายเป็นชอบคุณหมอแจฮีไปได้ เล่นได้น่ารักจริง ๆ คุณแม่ไก่ชอบกึมซุนหรือคุณหมอคะ คุณย่าก็น่ารักนะ


โดย: ลูกปัดแก้ว วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:44:46 น.  

 
ยาวมั่กๆ บ้านอาเราก็เพิ่งซื้อ DVD มา ตั้ง 15 แผ่น....
อาเราติดงอมแงมเลยล่ะ บอกสนุกมาก

อืมม์เรื่องนางเอกสู้ชีวิตแบบนี้ คล้ายเรื่อง Only you ที่ช่อง 7 ฉายตอนบ่ายนะ
คุณแม่ไก่ ได้ดูรึยังค่ะ
สั้นกว่าเยอะ...เรากำลังดูไปเรื่อยๆ อยู่เนี่ย
(ชอบพระเอกจากเรื่องซอดองโย ก็เลยขอยืมจากบ้านอามาดู)


โดย: นัทธ์ วันที่: 18 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:17:41 น.  

 
อ่านรีวิวช่วงต้นๆ น่ะคะ แต่ว่าตอนปลายๆ ต้องติดเอาไว้ก่อน
เพราะว่าแค่อ่านต้นๆ ยังบอกตัวเองเลยว่า
ไม่ได้การล่ะคะ เรื่องนี้จะต้องซื้อแผ่นมาดูแน่ๆ
เพราะว่าชอบซีรีย์แบบนี้มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เป็นเรื่องครอบครัว ตัวละครมีความสัมพันธ์กัน
แล้วก็มีพันธนาการทางความคิดของตัวเองมาเรื่อยๆ
เรียกว่าเป็นเหตุเป็นผลซึ่งกันและกันน่ะคะ
น่าดูเป็นอย่างยิ่ง ...

แม่ไก่รีวิวหนังได้ละเอียดมากอ่ะคะ อ่านแล้ว
นึกภาพเป็นฉากๆ ได้เลยนะค่ะเนี่ย แบบว่าอ่านแล้ว
ไม่งงกับตัวละครเลยว่าใครเป็นใคร .. เลยทำให้
ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องหาดูให้ได้เลยคะ


ส่วนการติดตามซีรีย์ทางทีวีนี่ต้องบอกว่าไม่สะดวกเลย
เพราะหลังๆ เป็นพวกไม่ค่อยจำเวลาและวัน
เลยลืมและพลาดไปหลายรายการแล้วอ่ะคะ

อย่างวันนี้ตั้งใจเต็มที่จะดูตีสิบช่วงดันดารา
แต่ปรากฏว่าหลับ ... ตื่นมาอีกทีเกือบเที่ยงคืนแล้ว
อ่ะ ผิดหวังจากการรออะไรบางอย่างนี่มันมี
อารมณ์อย่างนี้นี่เองอ่ะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:0:55:20 น.  

 
สวัสดีค่ะ ทุกท่าน

ขอบคุณน้องปอจ้า สำหรับกาแฟถ้วยโปรดที่ขยันมาเสิร์ฟ

คุณลูกปัดแก้ว...แม่ไก่ก็ชอบคุณหมอค่ะ อิอิ ชอบดูตอนเค้าทำท่าเก้อ ๆ น่ารักซะไม่มีล่ะ
แต่ก็ชอบวิธีพูด วิธีสอนของคุณย่าด้วยเหมือนกันค่ะ

ไม่ได้ดูช่องเจ็ดเลยค่ะคุณนัทธ์ เพราะที่บ้านสัญญาณไม่ค่อยดี แต่เห็นน้องสาวเค้าพูดถึงอยู่...คาดว่าเค้าน่าจะมีเพราะขานั้นเค้าคอศีรี่ส์เกาหลี

คุณนิดเจ้า เรื่องนี้เชียร์เต็มที่เลยเจ้า...

เป็นเหมือนกันค่ะที่มักจะเผลอติดพันอะไรอย่างอื่นแล้วลืมดูรายการที่ตั้งใจไว้
อีกอย่าง ที่หาแผ่นกึมซุนฯมาดูเพราะมันยาวมาก ๆ จนอดใจรอดูจากทีวีไม่ไหว แถมช่วงเวลาที่ฉายก็มักจะเป็นเวลาของการทำงานติดพันเสียด้วย...


ปล.ช่วงนี้จขบ.งานเข้าค่ะ มีงานศพใกล้บ้านถึงสองงานด้วยกัน คงต้องแช่บล็อกไว้ที่นี่สักพักล่ะค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:37:41 น.  

 
ปั๋นบุญ ปั๋นปรกันถ้วนหน้าครับปี้แม่ไก่

ผมเป๋นแค่คนนำสารครับ อิอิอิ
แต่ "สารแห่งความสุข"
ถูกส่งมาจากทุกสารทิศครับ






โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:39:22 น.  

 

Comment Hi5 Glitter


สุขใจเสมอที่ได้แวะมาทักทายกันนะคะคุณแม่ไก่



โดย: หอมกร วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:21:13 น.  

 


ธ ร ร ม ะ ส วั ส ดี จ๊ ะ

แวะมาเยี่ยมช่วงค่ำจ๊ะ

ว่างมั๊ย จะชวนไป ดู….ทำบุญแบบง่ายๆ ไม่ต้องจ่ายสตางค์จ๊ะ

อากาศเริ่มเย็นๆแล้ว …รักษาสุขภาพและทำงานอย่างมีความสุขนะจ๊ะ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:11:59 น.  

 
โห ชีวิตอะไรจะรันทดขนาดนั้นค่ะเนี่ยปี้สาว
ว่าแต่ว่านางเอกน่ารักดีเนอะ


โดย: BeCoffee วันที่: 19 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:54:52 น.  

 
ติดงอมแงมเลย ดูแล้วมีความสุข อมยิ้มได้ตลอด...อยากดูแบบยาวๆเป็นชุดเลย


โดย: goong IP: 124.121.200.139 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:38:49 น.  

 
ทำไมถึงรันทดอย่างนี้ล่ะนางเอกเรา


โดย: ทินา วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:5:44:11 น.  

 
หวัดดีค่ะ..พี่แม่ไก่
เปิดมา..ต๊กกะใจ บล็อกมาก
คงเป็นที่ตัวหนังสือใหญ่ด้วย

ขนาดยาว..ยังเล่าไม่จบซะนี่
อยากดูเหมือนกันค่ะ..เรื่องนี้
เคยดูในยูทูป..แต่ว่ามันมีแค่บางตอน
นิดๆหน่อยๆ..พอให้เราอยากดู
แต่โห..ทำไมมันเยอะจัง..ตั้งสิบห้าแผ่น
อ่านเรื่องย่อแล้วชอบค่ะ...ชอบนางเอกแนวนี้
แล้วก็ชอบละครครอบครัวด้วยเหมือนกัน
เรื่องนั้นก็น่ารักนะคะ เรื่องอะไรนะ
ที่มีน้องน้อยชินบิ...พ่อกับแม่ได้เสียกันโดยไม่ได้ตั้งใจ
ภายหลังคลอดลูก..ก็เหมือนจำใจต้องแต่งงานกันเพื่อลูก
ไม่ถึงกับบีบคั้นหัวใจ...น้ำตาร่วงริน
แต่ก็ถือว่าสนุก..ที่ได้ดูความเป็นพ่อคนแม่คน
ที่ต้องพยายามประคับประคองชีวิตคู่เพื่อลูก

ถ้าดูแล้ว...ขออภัยด้วยค่ะ..เล่ายาวเลย
ถ้ายังไม่ได้ดู..ยิ่งต้องขออภัยที่สปอยส์
แต่จำชื่อไม่ได้จริงๆ...ตอนนี้
รู้แต่ว่า.."คิมแจวอน"เป็นพระเอก
พระเอกจากเรื่อง"Romance 19*25"
"Romance 19*25"แล้วนางรองเรื่องนี้
ก็คือคนที่เป็นนางเอกเรื่อง"กึมซุน"ของพี่แม่ไก่นั่นแหล่ะค่ะ

ปล.เพิ่งรู้ว่าพี่ก็ชอบดูละครเกาหลีด้วย
ถ้าใช่..คริ คริ...คอเดียวกัน


โดย: nikanda วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:7:39:08 น.  

 

Comment Hi5 Glitter


มีความสุขสดใสในวันศุกร์นะคะคุณแม่ไก่



โดย: หอมกร วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:9:32:49 น.  

 
ชอบโนจองวานจัง ใครรู้ช่วยบอกหน่อยจ๊ะว่าชื่อจริงชื่ออะไร


โดย: narakorn IP: 124.120.129.81 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:10:38:24 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่ะ

แม่เราน่ะ ติดซีรี่ส์เรื่องนี้สุดๆ เลยค่ะ แกให้หาแผ่นให้ ยังไม่ได้หาเลย เหอๆ




มาขอบคุณสำหรับการแปลให้นะคะ

ส่วนร้านนี้ หวังว่าคงได้ไปอย่างที่หวังนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:10:26 น.  

 
สวัสดีครับปี้แม่ไก่


ปลื้มลูกก่เหมือนปลื้มพ่อ
อิอิอิ


พาสุดหล่อมาสวัสดีป้าแม่ไก่เลยครับ หุหุหุ




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:20:28 น.  

 

โห คุณแม่ไก่ทันสมัยมากๆ ครับ

อ่านเรื่องแนวเกาหลีเสียด้วย

สมแล้วเนอะที่เป็นนักอ่านตัวจริง

อ่านทุกแนวจริงๆ นะครับ


โดย: ห่วงใย วันที่: 23 พฤศจิกายน 2551 เวลา:5:45:50 น.  

 
มีน้อง ๆ หลายคนขอให้เล่าต่อจนจบ แต่เรื่องราวมันยาวมากกกกก...ส่งหลังไมค์ไม่ไหว เลยขอมาเล่าต่อตรงนี้ แต่คงไม่สามารถเล่าจนจบภายในวันเดียวได้ แหะ ๆ

เอาเป็นว่าเล่าต่อจากที่กำลังฉายในทีวีตอนนี้เลยนะคะ และขอเล่าเฉพาะเรื่องราวของกึมซุนเหมือนเดิมนะคะ จริง ๆ แล้วมีเรื่องราวของพี่ใหญ่กับแฟน(แม่ม่ายอีกคนหนึ่ง) กับแทวานกับกึมอา และเรื่องของอาสะใภ้ที่เกิดมาท้องตอนแก่...อิอิ (ส่วนนี้น่าจะเป็นมุกตลกที่แทรกมา แต่ดูแล้วก็น่ารักดี ได้เห็นถึงน้ำใจคุณย่าในอีกมุมหนึ่ง)



โดย: แม่ไก่ วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:07:28 น.  

 
**เขตสบอยล์ค่ะ**

อึนจูแอบสงสัยในความสัมพันธ์ของแจฮีกับกึมซุน จึงสะกดรอยตามแจฮี จึงได้เห็นว่าคนทั้งสองกำลังคบหากันจริง เธอรู้สึกทั้งผิดหวังทั้งเสียหน้าที่แจฮีปฏิเสธเธอ แต่กลับไปชอบกึมซุน ซึ่งเป็นม่ายลูกติดแถมมีฐานะด้อยกว่าเธอมากมาย
ต่อมาเธอก็แอบได้ยินพ่อกับแม่เลี้ยงพูดถึงคนที่สละไตให้ว่าคือนากึมซุน เพราะเป็นลูกสาวที่แท้ของแม่เลี้ยงเธอ
เธอโกรธมาก ที่ทุกคนปกปิดเธอรวมทั้งแจฮีซึ่งรู้ความจริงทุกอย่างมาแต่ต้น

แจฮีซื้อแหวนให้กึมซุนและขอแต่งงาน แต่กึมซุนปฏิเสธและบอกแจฮีว่าเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเธอคือการเป็นช่างทำผม และเธอก็คิดว่าตนกับแจฮีมีฐานะที่แตกต่างกันเหลือเกิน คงเป็นไปไม่ได้ที่จะคบกันต่อไป
อึนจูบอกคุณนายโอว่าคนรักของแจฮีคือนากึมซุน คุณนายโอโกรธมาก ถึงกับตบหน้ากึมซุนและจะไล่ออก แต่กึมซุนดื้อแพ่งไม่ยอมออก และให้สัญญาว่าเธอจะไม่พบกับแจฮีอีก

กึมซุนพยายามหลบหน้าแจฮีและบอกเขาว่าเทียบกับครอบครัวพ่อแม่สามีแล้วเธอรักพวกเขามากกว่าแจฮี แจฮีเสียใจมาก แต่ก็ยังไม่ยอมเลิกรา ครั้งหนึ่งเขาส่งข้อความไปนัดให้กึมซุนออกมาพบ บังเอิญแทวานได้เห็นข้อความนั้น และออกมาพบแทนพร้อมกับไล่แจฮีไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับกึมซุนอีก ทั้งคู่เกิดชกต่อยกันขึ้น
แจฮีน้อยใจกึมซุนมาก เมื่อพบกันวันรุ่งขึ้นเขาก็คาดคั้นถามเธอว่าเธอบอกให้แทวานออกมาพบเขาจริงหรือเปล่า กึมซุนต้องการตัดปัญหา จึงบอกไปว่าใช่ แจฮีจึงจากไปด้วยความเจ็บปวด

หมอชางเล่าเรื่องของกึมซุนให้อึนจูฟัง และบอกว่าเขาได้ทำผิดต่อกึมซุนอย่างไม่น่าให้อภัย ทำให้อึนจูรู้สึกเห็นใจกึมซุนขึ้นมาและรู้สึกผิดต่อการกระทำของพ่อ เธอตัดสินใจจะไปเมืองนอกเพื่อตัดใจจากแจฮีให้ได้
อึนจูนัดพบแจฮีเพื่อจะบอกกับเขาเรื่องนี้ แต่แจฮีต่อว่าเธอเรื่องที่เธอบอกคุณนายโอเรื่องของเขากับกึมซุน อึนจูน้อยใจมากจึงต่อว่าเขากลับเรื่องที่เขาไม่บอกเธอเรื่องการเปลี่ยนไตของแม่เลี้ยงเธอและความสัมพันธ์ของแม่เลี้ยงกับกึมซุน เมื่อพูดจบเธอก็รีบผละจากไป
แต่โชคร้ายเธอเดินชนเข้ากับพนักงานเสิร์ฟที่ถือถาดแก้วเดินผ่านมาพอดี ถาดแก้วหล่นลงจนแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น อึนจูเกือบจะหกล้มแต่แจฮีถลามารับไว้ทัน แต่ตัวเขาก็ล้มลงจนข้อมือถูกเศษแก้วบาดลึก อึนจูรีบพาเขาไปโรงพยาบาล (ทั้งเรื่อง ทั้งกรุงโซลมีโรงพยาบาลอยู่โรงเดียวค่ะเรื่องนี้...)

ปรากฏว่าอาการของแจฮีค่อนข้างหนักทีเดียว เพราะเศษแก้วบาดลึกจนเกือบถึงเส้นประสาท ซึ่งมีผลอย่างมากต่อการเป็นศัลยแพทย์ของเขา

คุณนายโอขอร้องอึนจูไม่ให้บอกกึมซุนเรื่องที่แจฮีได้รับบาดเจ็บ

แต่เมื่ออึนจูไปเยี่ยมแจฮีก็เห็นถึงความเครียดของเขา และการแสดงออกที่เย็นชาต่อคุณนายโอ อึนจูรู้สึกผิดและโทษว่าเป็นเพราะตนเองที่ทำให้แจฮีบาดเจ็บ เธอจึงตัดสินใจบอกกึมซุน
กึมซุนตกใจมาก รู้สึกเป็นห่วงแจฮีมากจึงรีบรุดไปเยี่ยมทันที แต่แจฮีกลับไล่เธอออกมา เพราะยังโกรธเธอไม่หาย กึมซุนรู้สึกเจ็บปวดใจมาก เธอจึงมาปรึกษาคุณย่า และขออนุญาตไปพบกับแจฮีอีก
คุณย่าให้กำลังใจกึมซุน แล้วบอกว่าถ้ารักเขาก็ไปเถอะเพราะหนูไม่ได้ทำอะไรผิด ในเมื่อจองวานก็เสียชีวิตไปนานแล้ว เธอไม่ได้คบชู้นี่ เธอยังสาวยังสวยมีสิทธิ์ที่จะคบใครก็ได้

วันรุ่งขึ้นร้านปิด กึมซุนจึงไปหาแจฮีอีกครั้งทั้ง ๆ ที่กำลังไม่สบายมากเพราะมีไข้สูง (ฉากนี้ซึ้งมากค่ะ ขอบอก... ไม่น่าพลาดด้วยประการทั้งปวง)...

เป็นขณะเดียวกับที่แจฮีกำลังเก็บของจะกลับบ้านพอดี กึมซุนสารภาพรักกับแจฮีและบอกว่าต่อจากนี้ไปเธอจะขออยู่เคียงข้างเขา และเชื่อฟังเขาคนเดียว
เมื่อต่างเข้าใจกันแล้วกึมซุนก็เป็นลม ซบอยู่ในอ้อมแขนของแจฮี


โดย: แม่ไก่ วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:13:06 น.  

 
ใกล้จบยังอ่ะค่ะ
เอาอีกอะค่ะ หนุกหนาน


โดย: k-Pop IP: 125.25.141.26 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:31:34 น.  

 
ถ้ามีเรื่องย่อกึมซุนอีก
รบกวนส่งเมลล์มาให้หน่อยจิค่ะ
sujaree_k@yahoo.com
ขอบคุงค่ะ


โดย: K-Pop IP: 125.25.141.26 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:33:15 น.  

 
มาต่อค่ะ...
**ย้ำว่าสปอยล์นะคะ**

ต่อมาเมื่อคุณนายโอพบกึมซุนในห้องคนไข้ของแจฮี เธอก็โกรธมาก และไล่กึมซุนออกอีกครั้ง หนนี้กึมซุนยอมลาออกแต่โดยดี เพราะรู้สึกตัวว่าไม่สามารถทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณนายโอได้
คุณนายโอประกาศไม่ยอมรับกึมซุนเป็นสะใภ้เด็ดขาด

ในขณะที่ทางบ้านพ่อแม่สามีกึมซุนก็เริ่มระแคะระคายว่ากึมซุนกำลังมีคนรักใหม่ เพราะแจฮีขอให้กึมซุนพาไปพบเฮซอง และเขาก็รู้สึกรักใคร่ผูกพันกับเด็กน้อยทันทีที่พบหน้า แจฮีจึงแอบไปหาและไปเล่นกับเฮซองที่โรงเรียนอนุบาลและแม่สามีก็มาเจอเข้าครั้งหนึ่ง

กึมซุนตั้งใจจะพูดเรื่องของเธอกับพ่อแม่สามี แต่บังเอิญช่วงนั้นทุกคนกำลังเครียดกับเรื่องของพี่ใหญ่กับภรรยา ที่ความจริงเปิดเผยออกมาว่าสะใภ้ใหญ่นั้นที่แท้เคยแต่งงานมาแล้วและมีลูกติดคนหนึ่ง...

กึมซุนจึงผัดผ่อนเรื่องของตัวเองออกไป แต่คุณนายโอทนไม่ได้เมื่อเห็นรูปถ่ายของแจฮีที่ถ่ายกับกึมซุนและลูก จึงแอบเอารูปถ่ายนั้นมาที่บ้านสกุลโน เพื่อต่อว่าและบอกเล่าเรื่องราวให้พ่อแม่สามีกึมซุนฟัง

ทุกคนตกใจและโกรธกึมซุนมากที่ปิดบังเรื่องของตน แต่เมื่อได้คิด พ่อสามีก็บอกให้กึมซุนพาแจฮีมาพบที่บ้าน เมื่อเฮซองเห็นหน้าแจฮีก็เรียกแจฮีว่าพ่อ...ทำให้พ่อแม่สามีโกรธขึ้นมาอีก และบอกว่าอนุญาตให้กึมซุนแต่งงานใหม่ได้แต่ห้ามพาเฮซองออกไปด้วย

กึมซุนกับแจฮีเสียใจมากกับคำขาดนั้น เพราะกึมซุนนั้นรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะพรากจากลูกชายได้ แต่ถ้าจะหักหาญเอาตามใจตนเองเพราะสิทธิ์การเลี้ยงดูบุตรนั้นเป็นเป็นของเธอเต็มที่ เธอก็ไม่อาจทำได้ ยิ่งเห็นพ่อสามีเอารูปของจองวาน(พ่อเฮซอง)ออกมาดูแล้วร้องไห้ เธอก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจ
ในขณะเดียวกันกับที่คุณนายโอก็ยอมอ่อนข้อลงให้นิดหนึ่ง โดยยอมให้แจฮีแต่งงานกับกึมซุนได้แต่ห้ามพาลูกมาด้วย...
ทั้งคู่จึงรู้สึกว่าหนทางรักนั้นช่างตีบตันไปหมด



คุณย่าจึงบอกกึมซุนให้ตัดใจเสีย เพราะดู ๆ แล้วท่านมองเห็นความไม่คู่ควรของทั้งคู่ คุณย่าบอกว่า...ไม่มีคู่สมรสคู่ไหนจะมีความสุขได้ท่ามกลางการคัดค้านจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย
คุณย่าเองก็เจ็บปวดใจกับหลานรัก แต่ท่านก็ต้องออกโรงอีกแล้ว คุณย่าเรียกแจฮีมาพบและเกลี้ยกล่อมให้แจฮีเป็นฝ่ายบอกเลิกกึมซุนเถอะ เพราะถ้าไม่เช่นนั้นกึมซุนก็จะไม่สามารถตัดใจจากแจฮีได้

ในช่วงนี้นก็เป็นช่วงที่พ่อของแจฮีเดินทางมาจากเกาะปูซาน...และมาเยี่ยมคุณนายโอ เพื่อขอพบแจฮี...(แจฮีเองก็เป็นลูกกำพร้าพ่อ และมีปมเรื่องพ่อมาตลอด นั่นทำให้เขาไม่เคยคิดจะแต่งงานมาก่อนจนกระทั่งพบกับกึมซุนนั่นแหละ แจฮีได้ชื่อว่าเป็นลูกนอกสมรส เพราะแม่ของเขาเป็นเมียน้อยของพ่อ และพ่อก็เลือกครอบครัวมากกว่า คุณนายโอจึงผละจากมาทั้ง ๆ ที่กำลังตั้งครรภ์ และไม่ได้บอกพ่อของเขา...ฯลฯ)
ในตอนแรกแจฮีแสดงอาการไม่อยากพบพ่อ เพราะที่แท้ เขาเคยแอบไปพบกับพ่อ (ซึ่งเป็นหมอเหมือนกัน...และนั่นก็น่าจะเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เขาเข้าเรียนหมอ) เมื่อครั้งที่เขาเอนท์ติดแพทย์ใหม่ ๆ
และอีกครั้งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ เขาก็ได้พบกับพ่อในห้องทำงานของหมอชาง แต่พ่อไม่รู้จักเขา...แจฮีรู้สึกสะเทือนใจมาก

เมื่อคุณนายโอขัดขวางเรื่องความรักของเขา โดยยกตัวอย่างความรักของเธอที่มีต่อพ่อของเขาว่า...มันสามารถเลือนหายได้กับกาลเวลา...
แจฮีจึงย้อนแม่ของเขาว่า...ถ้าความรักของแม่เลือนหายไปได้จริง ก็แสดงว่าแม่เขาคงไม่ได้รักเขาเลย และคงเสียใจที่มีเขาเป็นลูกใช่ไหม...?
เขาถึงกับท้าทายว่า...ถ้าแม่ตอบว่า "ใช่" เขาก็จะตัดใจเลิกกับกึมซุนเหมือนกัน...
ทำให้คุณนายโอถึงกับอึ้งไปกับคำถามของแจฮี

(พรุ่งนี้ค่อยมาอ่านต่อนะคะ)


โดย: แม่ไก่ วันที่: 25 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:35:10 น.  

 
อยากอ่านต่อไวไว จังเลย

หนุกมากค่า


โดย: nok IP: 58.9.40.210 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:35:16 น.  

 
แอ๊...ขอโทษค่ะ

เน็ตไม่ดีเลย ส่งคอมเมนต์แล้วหลุดไปสองรอบแล้ว...



โดย: แม่ไก่ (แม่ไก่ ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:26:28 น.  

 
รบกวนคุณแม่ไก้ช่วยส่งเรื่องย่อต่อจากนี้มาทางเมลล์ได้มั๊ยครับ
yamatano324@yahoo.com
และขอบคุณที่พิมพ์เรื่องย่อใน comment คับ


โดย: earby IP: 58.9.168.92 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:16:23:00 น.  

 
ขอบคุณคะ อยากอ่านต่อแล้ว อิอิ


โดย: หม่อมแม่ไม่ว่าหรอก... IP: 117.47.216.172 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:46:48 น.  

 
อยากอ่านต่อจัเลยคร่า



โดย: nok IP: 58.9.43.151 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:42:29 น.  

 
มาต่อให้จบนะคะ ต้องขอย้ำอีกครั้งว่าย่อสุด ๆ ค่ะ

****************

แจฮีตัดสินใจทำตามคำขอของคุณย่า คือบอกเลิกกึมซุน
ทั้งคู่จากกันด้วยดี แม้จะเจ็บปวดด้วยกันทั้งสองฝ่าย (ฉากนี้ใครดูแล้วไม่หลั่งน้ำตา คงต้องเช็คต่มอารมณ์บ้างแล้ว...งือ )

กึมซุนกลับมาบ้านสกุลโน แล้วเสแสร้งทำเป็นร่าเริง บอกกับพ่อแม่และพี่สามีว่าเธอบอกเลิกกับแจฮีแล้ว ต่อนี้ไปจะขอฝากตัวไว้ที่บ้านนี้จนกว่าพ่อกับแม่จะเบื่อหน้า
แทวานโวยวายใส่กึมซุน เพราะเขาเองก็รู้ชัดแล้วว่าแจฮีรักกึมซุนและลูกด้วยความจริงใจ

พ่อกับแม่รู้สึกเห็นใจกึมซุน และรู้สึกผิดที่บังคับกึมซุนให้ทิ้งลูก
กึมซุนทุ่มเทให้กับการฝึกเป็นช่างทำผมเพื่อเข้าสอบในปีนั้น (อ้อ...กึมซุนไปสมัครเข้าทำงานที่ร้านใหม่ และได้รับคำรับรองจากอาจารย์ที่ร้านเก่า จึงได้งานนั้น)
แต่หลายครั้งพ่อกับแม่ก็แอบเห็นกึมซุนนั่งเหม่อซึม และจมอยู่กับความทุกข์ แม้ภายนอกเธอจะแกล้งทำเป็นสดใสเหมือนเคยก็ตาม

พ่อของแจฮีมาลาคุณนายโอ และบอกว่าเขาอยากพบแจฮี แต่ถ้าแจฮีไม่อยากพบเขา เขาก็เข้าใจ
คุณนายโอจึงเอาหนังสือพิมพ์ที่สัมภาษณ์พ่อแจฮีให้แจฮีดู และบอกว่าพ่อจะเดินทางกลับปูซานในตอนเย็นวันนั้น

ตอนแรกแจฮีไม่อยากพบพ่อ แต่เมื่ออ่านบทสัมภาษณ์ที่พ่อพูดถึงเขา เขาจึงตัดสินใจไปหาพ่อที่ท่ารถ
สองพ่อลูกปรับความเข้าใจกัน แจฮียอมเรียกพ่อว่า "พ่อ" ในที่สุด

เมื่อแจฮีกลับมาบ้าน เขาก็คุกเข่าขอโทษแม่ที่เคยล่วงเกินแม่หลายอย่างก่อนหน้านี้ และบอกว่าต่อไปเขาจะตามใจแม่เพราะเขาอยากเห็นแม่มีความสุข
วันรุ่งขึ้น คุณนายโอจึงบอกแจฮีว่าให้พากึมซุนกับลูกมาพบ แจฮีบอกว่าสายไปแล้ว เพราะเขาบอกเลิกกึมซุนไปแล้ว คุณนายโอรู้สึกแปลกใจเมื่อได้ยินดังนั้น

พ่อแม่สามีกึมซุนรู้สึกละอายใจต่อกึมซุนมาก ที่ทำเหมือนกับเห็นแก่ตัวที่เหนี่ยวรั้งกึมซุนไว้
หลังจากใคร่ครวญอยู่ทั้งคืน พ่อก็ตัดสินใจนัดพบกับแจฮีเพื่อบอกว่าเขายินดีให้ทั้งคู่แต่งงานกันและยกเฮซองให้เป็นลูกของแจฮีแล้ว

แล้วพ่อก็พาแจฮีเข้ามาในบ้านและบอกถึงการตัดสินใจครั้งนี้ให้กับทุกคน
กึมซุนกับแจฮีดีใจมาก รู้สึกราวกับฝันไป แจฮีบอกกึมซุนว่าแม่ของเขาก็อนุญาตแล้วเช่นกัน

พ่อกับแม่สามีกึมซุนตัดสินใจรับกึมซุนเป็นลูกสาว แล้วให้เฮซองเปลี่ยนไปใช้แซ่เดียวกับแจฮี เพื่อเฮซองจะได้ไม่สับสนเมื่อโตขึ้น
เมื่อกึมซุนพาเฮซองไปพบคุณนายโอ คุณนายโอก็ตกหลุมรักเฮซองในทันที

ทั้งคู่จึงได้แต่งงานกันอย่างมีความสุข เมื่ออึนจูมาอวยพรให้ กึมซุนจึงขอเรียกอึนจูว่าพี่ ซึ่งอึนจูก็อนุญาต

อาสะใภ้กึมซุนให้กำเนิดบุตรชายอ้วนจ้ำม่ำ ตั้งชื่อว่า "กึมแช"
และคุณย่าก็ยังคงเป็นคุณย่าผู้เข้มงวดกับลูกสะใภ้ แต่รักหลานเป็นชีวิตจิตใจเหมือนเช่นเคย

*************** จบแล้วจ้า ***************

ปล. ซีรี่ส์เรื่องนี้ยาวจริง ๆ ที่ฉายทางทีวีตอนนี้น่าจะอยู่ในตอนที่ประมาณ 100 กว่าต้น ๆ แต่เรื่องราวทั้งหมดมีถึง 163 ตอน
คาดว่า...(ถ้าช่อง 3 เขาไม่หั่นออกเลย... ) คงได้ลุ้นกันไปจนถึงต้นปีหน้านู้นนนน....แหละค่ะ กว่าจะจบ
รู้สึกดีใจที่ดูจากแผ่น รวดเดียวจบไปแล้ว เพราะถ้ามีเวลา กลับมาดูทางทีวีอีกรอบ ความซาบซึ้งประทับใจก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิม
ที่เล่า ๆ ไปข้างบนนั้นย่นย่อและรวบรัดที่สุดแล้ว

เพราะเรื่องนี้รายละเอียดเยอะมาก แต่ความเคลื่อนไหวหรือบทสนทนาของตัวละครทุกตัว เป็นเหตุเป็นผลต่อการดำเนินเรื่องทั้งหมด
เรียกได้ว่าเก็บทุกเม็ด และขมวดปมทุกปมที่เปิดไว้ อย่างไม่มีข้อให้เคลือบแคลงสงสัยอะไรอีกเลยในตอนจบ...
(ไม่สร้างความอึดอัดคับข้องใจเหมือนละครไทยบางเรื่องที่...โอยยยยย....ทำไมไม่พูด ทำไมไม่บอกกันตรง ๆ นะ ไม่รู้หรือว่าความเจ็บปวดจากการรอคอย หรือการถูกทิ้งนั่นมันทรมานกว่าการร่วมรับรู้ปัญหาความเจ็บป่วยของคนที่เรารักเป็นไหน ๆ ไม่เข้าใจจริงจริ๊ง...แหะ ๆ )


โดย: แม่ไก่ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:14:28:17 น.  

 
งืมๆ หนุกหนานมากๆ เลยจร้า
ขอบคุงนะ ค่ะ ;p


โดย: K-Pop IP: 125.25.111.179 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:15:01:33 น.  

 
ขอบคุณมากคับคุณแม่ไก่ถ้าไม่ได้เรื่องย่อนี้ผมคงแย่แน่เลย


โดย: earby IP: 58.9.161.7 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:31:14 น.  

 
ขอบคุณมากๆคะ สนุกมากเลยจ้า


โดย: หม่อมแม่ไม่ว่าหรอก... IP: 222.123.83.196 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2551 เวลา:20:17:08 น.  

 
ลูกปัดแก้วคงต้องไปเช็คต่อมอารมณ์จริง ๆ น้ำตาไม่ไหลอ่า แต่นอนดูแผ่นจนถึงตีสอง กว่าจะจบเรื่องลูกตาเป็นหมีแพนด้าเลยแหละ หลงรักหมอแจฮีอีกต่างหาก อิอิ


โดย: ลูกปัดแก้ว วันที่: 28 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:26:30 น.  

 
เเม่ผมชอบดูเรื่องนี้มากเลยเเล้วชอบคูณย่าเเละยายหัวฝูมากๆเลยคับมีอะไรโทรมาที่0818824127,054314370อิอิ


โดย: แม่หลวยเเม่ค้าก๋วยเตี๋ยวลำปาง IP: 114.128.9.17 วันที่: 1 ธันวาคม 2551 เวลา:20:23:17 น.  

 
ดีคะคุณแม่ไก่ อึนนาก็ดูคะ ติดขนาดงานการไม่ทำเลยู ตีสามตีสี่ทุกวันคะ (แบบว่าดูแผ่น) รอดูช่อง 3 ไม่ไหวทรมาน นี่รอบสองแล้วคะยังสนุกเหมือนเดิม
อยากรบกวนถามคุณแม่ไก่ว่าตอบจบคือฉากที่มีคนในร้านทำผมมาเรียกกึมซุนว่าอาจารย์กึมซุนมีแขกมาให้ทผมป่าวคะ
ปล เพราะมันจบด้ห้วนไปหน่อยแบบว่าอยากให้ต่ออีกหน่อยเลยงงคะ


โดย: อึนนา IP: 202.44.45.30 วันที่: 4 ธันวาคม 2551 เวลา:12:09:26 น.  

 
^
^
ถูกต้องนะค๊า.....

อ๊ะ...จะโดนข้อหาสปอยล์ไหมเนี่ย...
คือเขาจะเน้นไงคะว่าในที่สุดกึมซุนก็สามารถทำตามความฝันของเธอได้สำเร็จ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยม มาอ่านนะคะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 4 ธันวาคม 2551 เวลา:12:22:49 น.  

 
ดูจบเเล้วคับทั้งหนุกทั้งเศร้า


โดย: ลูกไก่ IP: 114.128.42.118 วันที่: 6 ธันวาคม 2551 เวลา:13:55:53 น.  

 
ขอบคุณมากเลยค่ะสำหรับเรื่องย่อ เพราะไม่ค่อยมีเวลาดู แต่เห็นว่าเป็นเรื่องที่ดีมากๆ ขยาดอ่านเรื่องย่อยังน้ำตาเล็ดเลย


โดย: เปิ้ล IP: 125.27.66.131 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:12:26:27 น.  

 
ขอบคุณมากๆๆเลยนะค่ะ
ที่เสียสละเวลามาเล่าเรื่องย่อให้ฟัง

ที่จริงแล้วอยากดูมากๆๆเลย
แต่ไม่มีเวลา เพราะมีเรียน

แค่ได้อ่านเรื่องย่อแบบนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว
แต่เรื่องราวก็ใกล้จบแล้วนะ
เพราะเห็นหนังเรื่องใหม่มาแทนประมาณวันที่ 19 ม.ค 52 นะ ถ้าจำไม่ผิด

**ขอบคุณจริงๆๆสำหรับเรื่องย่อ**


โดย: กระรอกด๊อง IP: 222.123.228.30 วันที่: 4 มกราคม 2552 เวลา:20:12:24 น.  

 
ชอบมากเลยค่ะดูทุกวันเลยไม่อยากให้มีเสาร์อาทิตย์ อยากทราบว่าในแผ่นเสียงพากษ์ของช่อง3รึเปล่าคะ ตอนนี้เห็นว่าช่อง3เค้าออกแผ่นแล้ว อยากได้เสียงพากษ์นี้อ่ะค่ะ


โดย: ชิชิจัง IP: 124.120.163.196 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:23:06:20 น.  

 
ต้องขอบคุณคุณแม่ไก่มากๆเลยค่ะสำหรับเรื่องย่อ เหมียวเคยดูตอนออกอากาศทางช่อง 3 แต่ว่าไม่มีโอกาสได้ดูต่อเนื่อง กระทั่งตอนจบก็อดดู ได้แต่ค้างคาใจมาตลอด พอมาเจอในบล๊อกนี้ ดีใจมากเลยค่ะ แถมคุณแม่ไก่ยังเล่าได้ดี สรุปใจความสำคัญออกมาได้ครบถ้วน ชอบภาษาที่ใช้ด้วยค่ะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ

ปล. ตอนนี้เหมียวติดเรื่องเส้นทางแห่งรักอยู่ล่ะค่ะ ลุ้นพอๆกับเรื่องนี้เลยค่ะ ^^


โดย: young_angle วันที่: 26 มีนาคม 2552 เวลา:1:09:26 น.  

 
เคยได้ดูถึงตอนที่ไปเป็นช่างทำผม หลังจากนั้นก็ไม่ได้ดู ตามหามาตั้งนานแล้วจนมาเจอที่ช่องเคเบิ้ลก็ตามดูทุกวันดูจนถึงตอนที่พี่แจฮีบอกเลิกกึมซุน(เศร้ามาก น้ำตาท่วมจอจริงๆ)สามวันต่อมาก็ไม่ได้ดูอีกพอว่างอีกทีก็จบซะแล้ว (เฮ่อ!เรื่องมันเศร้า)ก็พยายามตามหาตามแผงหนังซีรี่ย์เกาหลีแต่ก็ไม่มี จนถึงวันนี้ลองค้นในเน็ตดูเพิ่งรู้ชื่อเรื่อง เข้าไปดูย้อนหลังก็ดันดูไม่ได้ เลยเปลี่ยนมาอ่านเรื่องย่อ โชคดีมากที่มีคนได้ดูจนจบ และมาเล่าต่อให้ฟัง ขอบคุณมากมายนะค่ะ เดี๋ยวจะไปหาซื้อแผ่นเก็บไว้และอยากดูใหม่ด้วย สนุก สุข เศร้า ชอบมากกกกอีกเรื่องหนึ่งค่ะ


โดย: leknoi IP: 110.49.150.144 วันที่: 29 มกราคม 2555 เวลา:22:09:40 น.  

 
ดูเรื่องกึมซุนแล้วกี่ครั้งๆก็ไม่เคยเบื่อ คุณแม่ไก่พูดถูกมากที่บอกว่าตัวละครทุกตัวมีความสำคัญและมีพัฒนาการของตนเอง การดำเนินเรื่องก็มีเหตุมีผล ดูแล้วได้ข้อคิดได้อะไรดีๆมากมาย รักนางเอกและเอ็นดูหมอแจฮีที่ทำเด๋อด๋าตอนแอบรักแอบสนใจกึมซุน และร้องไห้หนักมากกับฉากที่พระเอกบอกเลิกกับนางเอก จับใจกับคำพูดของกึมซุนที่บอกว่า "ชาติหน้าฉันจะเกิดเป็นลูกคนมีเงิน จะได้เรียนหนังสือ และจะไม่มองผู้ชายคนไหนจนกว่าจะเจอคุณ" ดูกี่ครั้งก็ร้องไห้ตอนนี้เผลอคิดว่าตัวเองเป็นกึมซุนไปแล้ว ...


โดย: punnarai IP: 1.1.244.149 วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 เวลา:17:07:30 น.  

 
สวัสดียามสายค่าาา

หนังสือที่ดองๆไว้ ก็เยอะเหมือนกันค่ะ ฮ่าาา แต่เล่มที่เอามาเล่า คือ เล่มที่ผ่านไปกี่ปีก็ยังชอบมากๆเหมือนเดิม ฮาา

อ่านรีวิวซีรี่ย์จบแล้ว อยากดู๊อยากดู แต่กลัวดูแล้วติดไม่เป็นอันกินอันนอน


โดย: วนานันทน์ (eat pray love ) วันที่: 12 พฤศจิกายน 2555 เวลา:15:26:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


~"มรกตสนธยา" โดย "ริญจน์ธร"~

~กึ๊ดเติงหาอ้ายจรัล...กับเพลง "เดือนดวงเดียว"~

~"ม่านทิวาพชร" โดย "บุลินทร"

~"โมรารัตติกาล" โดย "อสิตา"

~กำบ่ะเก่า(กำอิแม่สอน)~

~เรื่องเล่าถึง'พี่'ผู้จากไป (2)~

~เรื่องเล่าถึง'พี่'ผู้จากไป (1)~

~อย่าร้องไห้เมื่ออาทิตย์ลับฟ้า : ข้อคิด-ธรรมะโดย พระไพศาล วิสาโล~

นาฏนฤมิต/มุตตา

รองเท้านารี/ดาริส

ปล่อยใจไปกับ...เช็ก/กิ่งฉัตร

มัศยาข้างสระ/ช่อมณี

สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.