“ความสามัคคีปรองดองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กับความรักใคร่เผื่อแผ่ช่วยเหลือกันฉันญาติพี่น้อง
สองประการนี้ คือคุณลักษณะสำคัญของไทย
ที่ช่วยให้ชาติบ้านเมืองอยู่รอดเป็นอิสระ
และเจริญมั่นคง มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน”
*พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙
พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทย เนื่องในวันขึ้นปีใหม่ ๒๕๓๒
~ ราชบุตรเขยเจ้าสำราญ ๑-๒-๓ โดย BiscuitBus ~





ราชบุตรเขยเจ้าสำราญ ๑-๒-๓
ผู้เขียน : BiscuitBus
ผู้พิมพ์ : สนพ.อรุณ (มีนาคม ๒๕๕๘)
๓๒๕ - ๔๕๖ - ๕๗๑ หน้า, ราคา ๒๕๐ - ๓๒๕ - ๓๗๕ บาท


เรื่องย่อ ๆ จากคำโปรยปก...

(เล่ม ๑)


ลิขิตสวรรค์ไม่อาจคาดเดา

หนึ่งบ่าว หนึ่งองค์หญิง
หนึ่งสตรี หนึ่งบุรุษ
เรื่องราวกลับตาลปัตร
เมื่อหญิงไม่ใช่หญิง ชายไม่ใช่ชาย
ความอลหม่าน...จึงเริ่มต้น

ไต้หยี่ บ่าวน้อยจากตระกูลบ้านนอก ปากกล้า ทว่ามากน้ำใจยิ่ง
ท่องเที่ยวทั่วหล้าสวมชุดรัดกุม คุ้มกันข้าวของ
ทำงานสนองพระคุณนายท่าน ผู้คนไม่เห็นว่ามันเป็นสตรี
มันยิ่งลืมไปแล้วว่าตนเป็นสตรี

กระทั่งได้พบกับองค์หญิงเจียงจูผู้อ่อนช้อยงดงามยิ่ง
แต่แท้จริงกลับเป็นบุรุษ!

(เล่ม ๒)

เหตุใดสวรรค์จึงชอบกลั่นแกล่งนัก

ไต้หยี่ ที่คิดเพียงแต่จะเดินทางกลับบ้าน
แต่จู่ๆ กลับได้เป็นบุตรบุญธรรมของอิงอ๋องจ้าวฝาน
จากที่คิดจะมีชีวิตอย่างเรียบง่ายต่ำต้อย
ยังต้องมาเป็น'อ๋องน้อย'อยู่ในเมืองหลวง
กลการเมืองวุ่นวายซับซ้อนอย่างยิ่ง ทุกก้าวย่างควรระแวดระวัง

สวรรค์เอ๋ย...
หากฮ่องเต้ทรงทราบว่าบ่าวน้อยล่วงเกินองค์หญิงไปอย่างไรแล้ว
ต่อให้บ่าวน้อยมีสักสิบหัวก็ยังคงไม่พอให้กุดเป็นแน่!

(เล่ม ๓)

พบเพียงเพื่อผ่าน ทว่ายิ่งนานวันกลับยิ่งผูกพัน

สำหรับไต้หยี่ หากสามารถอยู่อย่างสงบสุข
ไม่ต้องเข่นฆ่าทำร้ายผู้อื่น คบสหายดื่มสุราไม่ต้องแบ่งแยกเชื้อพันธุ์
นี่ย่อมเป็นชีวิตที่ประเสริฐยิ่ง
กบฏเริงโลด สงครามคุโหม บ้านเมืองวุ่นวาย
หากเป็นเพียงบ่าวน้อยหนึ่ง ยังสามารถหันหน้าหนีไม่มอง ไม่ฟัง ไม่รับทราบ
ทว่าหน้าที่'ราชบุตรเขย'บนบ่ากดทับ
สถานที่อันสุขสงบมีเพียงอ้อมกอดของตัวโง่งมของมันเท่านั้น
และมันยินดีปกป้องสิ่งนี้ด้วยชีวิต!






เม้าท์มอยหลังอ่าน...
ตอนที่หนังสือชุดนี้ออกใหม่ ๆ ดูเหมือนจะเป็นที่ฮือฮามาก
มีเพื่อนบล็อกหยิบยกมาอ่านแล้วเล่าขานกันให้เอิกเกริก
แทบจะทุกรีวิวกล่าวค่อนข้างตรงกันว่าสนุก...

สิ่งที่จุดประกายความสนใจมีอยู่สองประการ:
ประการแรกก็คือ คนเขียนนิยายเรื่องนี้เป็นคนไทย
แถมที่รู้ ๆ กันโดยนัยก็คือเธอเป็นหญิงสาว อายุอานามก็น่าจะยังไม่มากไม่มายนัก...
เธอ"กล้าดี"อย่างไรถึงได้อาจหาญมาจับงานที่ดูเหมือนจะสงวนไว้เฉพาะ"จอมยุทธ์"ตัวจริงเท่านั้น
ช่างท้าทายฟ้าดิน...

อีกประการก็คือ...จากเสียงร่ำลือถึงเนื้อหาในนิยาย
มีจุดที่แปลก แหวก และแตกต่างจากนิยายจีนกำลังภายในโดยทั่วไปอยู่อย่างหนึ่ง
กับคำโปรยที่ว่า...

'.. เมื่อหญิงไม่ใช่หญิง ชายไม่ใช่ชาย
ความอลหม่าน...จึงเริ่มต้น'

ก่อให้เกิดการคาดเดาไปต่าง ๆ นานา...
พยายามประพิมพ์ประพายภาพนางเอกหนังจีนสวย ๆ แต่มีวรยุทธ์ห้าวหาญราวบุรุษ
หรือไม่ก็พระเอกหน้าหวานที่ต้องปลอมตัวเป็นสตรีด้วยเหตุผลบางประการ...
แล้วโชคชะตาก็นำพาเขาทังสองให้มาพบกัน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้กัน บลา...บลา...บลา
แหม...ออกจะโรแมนติก...

...............

แต่พอได้อ่านเข้าจริง...เงิบค่ะเงิบ มันไม่ยักกะเป็นไปอย่างที่คาดหรือคุ้นเคยแฮะ

หากมันล้ำ...และเหนือกว่านั้นเยอะ...
ทั้งแปลก แหวกและแตกต่าง แหกกฏประดามีของนิยายจีนกำลังภายในเท่าที่เคยอ่านผ่านมา

ก็จะไม่แปลก...แหวกได้อย่างไร ก็นิยายเรื่องนี้มีพระเอกเป็นผู้หญิง...จริง-จริ๊ง
ชื่อเรื่อง "ราชบุตรเขยเจ้าสำราญ" ก็บ่งชัดอยู่แล้วว่าชูตัวเอกที่มีฐานะตำแหน่งเป็น"ราชบุตรเขย"
ซึ่งในที่นี้ก็หมายถึง "ไต้หยี่" บ่าวคุ้มภัยแห่งบ้านตระกูลมู่
เจ้าตัวมันเองก็ตระหนักแน่แก่ใจ (ทั้งไม่เคยปิดบังตัวตน)ว่ามันเป็นสตรีเพศ
แต่อาจจะเป็นด้วยอุปนิสัยใจคออันกว้างขวางเปิดเผย
คุณสมบัติต่าง ๆ ที่พระเอกหนังจีนคนหนึ่งควรมี ก็อยู่ที่มันทั้งสิ้น
เก่งกล้าสามารถในเชิงวรยุทธ์ เฉลียดฉลาดว่องไวมีไหวพริบปฏิภาณ
ด้านอุปนิสัยก็ถ่อมเนื้อถ่อมตัว...ดังถ้อยคำที่ติดปากมันอยู่สำนวนหนึ่งคือ...
“ข้าพเจ้าไม่มีสิ่งใดอวดอ้าง มีแต่เอาตัวรอดเก่งกับสหายเยอะนี่แหละ”
แม้ภายนอกจะดูห่าม ๆ ทะลึ่งทะเล้นปนเจ้าเล่ห์เฉโก
หากลึก ๆ แล้วมันออกจะมีมารยาท รู้กาละเทศะและเป็นสุภาพบุรุษพอสมควรเลยแหละ...

กอปรกับลักษณะการทำงานที่ต้องคลุกคลีกับสหายบ่าว ตลอดถึงภาวะผู้นำที่ค้ำคอมันอยู่
ทำให้ผู้คนรอบข้างต่างพร้อมใจกันลืมเลือนเสียสิ้นว่า...มันเป็นหญิง!

ตอนอ่านตลอดเรื่องทั้งสามเล่ม คนอ่านเองก็แทบจะไม่รู้สึก หรือมีจินตภาพได้เลยว่ามันเป็นผู้หญิง


เมื่อโชคชะตาบันดาลให้มันได้มาพบกับองค์หญิงเจียงจู พระขนิษฐาที่องค์ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานนักหนา...
แน่นอน...นางเป็นนางเอก...
ทว่า...เพียงช่วงแรก ๆ ที่ได้พบพาน ไต้หยี่มันก็ได้รู้และเห็นเต็มตามันว่า...
องค์หญิงผู้สิริโฉมงดงามยิ่งกว่าหญิงใดในแผ่นดินนี้มีเครื่องเพศเป็นบุรุษ!

นางไม่ใช่กะเทย ไม่ใช่เกย์ ไม่ใช่ทอมหรือสาววายอะไรทั้งนั้น
นางเป็นชายทั้งแท่งนั่นล่ะ เพียงแต่นางไม่รู้จักเพศสภาพของตัวเอง
ด้วยถูกเลี้ยงดูฟูมฟักมาเยี่ยงสตรีนางหนึ่งมาแต่อ้อนแต่ออก...

เช่นนี้แล้วจะไม่ให้ไต้หยี่มันเรียกขานนางว่า"ตัวโง่งม"กระไรได้...

และตอนที่ได้พบกันนั้น เป็นการพบกันในซ่องโจร...
ไต้หยี่มันมีวรยุทธ์แกร่งกล้าพิสดาร เพราะก่อนหน้านี้จับพลัดจับผลูได้รับวิทยายุทธ์อันมิสามัญ
สามารถเอาชนะหมู่โจร จนหัวหน้าโจรชอบใจ สาบานเป็นพี่น้อง และมอบหญิงงามให้เป็นกำนัล
โดยหญิงงามนั้นก็เป็นของมีค่าที่กองโจรปล้นชิงมาได้
โดยที่หารู้ไม่ว่านั่นคือองค์หญิงที่ลอบหนีออกจากวังหลวงเพื่อออกเดินทางไปหาชายคนรักที่อยู่ต่างเมือง

นางตัวสั่นงันงกยามถูกไต้หยี่จับต้องแม้เพียงปลายเท้า...
ด้วยนางถูกเลี้ยงดูมาอย่างทนุถนอมมิเคยต้องมือชาย
เมื่อมาถูกยกให้เป็นเมียโจร ต้องถูกมันแหย่เย้าตามใจชอบ นางย่อมรู้สึกเกลียดกลัวมันยิ่งนัก
จึงเง้างอดเรียกขานมันเป็น "โจรชั่ว" ทุกคำ





นอกเหนือไปจากเรื่องราวความรักอันโลดโผนพิสดาร สลับบทบาทระหว่างโจรชั่วไต้หยี่
กับตัวโง่งมจ้าวเหลียนหยา อันเป็นปมหลักของนิยายชุดนี้แล้ว...

เรื่องราวรายละเอียดอื่น ๆ ของนิยายก็ดำเนินไปตามคัลลองของนิยายกำลังภายในทั้งหลายเป็นอย่างดี
ผู้เขียนได้วางเค้าโครงเรื่องไว้อย่างแน่นหนาแข็งแรง และแยบคายมาก
แล้วก็นำเสนอออกมาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน โลดแล่นเรียบเรื่อย มีเหตุมีผล ที่มาที่ไปชัดเจน

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเมืองระดับแผ่นดิน ระดับเมือง ไล่ลงมาถึงระดับกลุ่มก๊วนชาวยุทธ์
รวมถึงการเมืองภายในวังหลวง...การแก่งแย่งแข่งดี จี้ชิงอำนาจ...ฯลฯ

โอยยยย...เรื่องมันเยอะค่ะ เล่าได้ไม่หวาดไม่ไหว
ชะตาชีวิตของเจ้าโจรชั่วไต้หยี่มันมหัศจรรย์พันลึกเหนือคำบรรยายจริง ๆ

ตัวละครเยอะแยะมากมาย แต่อ่านได้เพลิดเพลินไม่สับสน
เพราะคนเขียนเค้าเรียงลำดับการบอกเล่าได้ดี นำเสนอตัวละครแต่ละตัวออกมาได้อย่างมีเป้าหมายชัดเจน

สำนวนภาษา ลีลาท่าร่าง การบรรยาย ไม่ว่าจะบทรักบทใคร่ บทบู๊ บทกระเง้ากระงอด กุ๊กกิ๊ก ๆ...
บทรำพึงรำพัน ความรู้สึกนึกคิดของตัวละครแต่ละตัว ทำได้เนียนมากกกกกกกกกก...(ก.ไก่ล้านตัว)
มันครบรสครบครันไปหมด...

อ่านแล้วได้อารมณ์และบรรยากาศไม่ผิดแผกแตกต่างไปจากการอ่านนิยายจีนกำลังภายในทั้งหลาย
ที่รจนาโดยบรรดานักเขียนแถวหน้า ๆ เลยแม้แต่น้อย

เรียกได้ว่าลื่นไหลไร้ที่ติ...ชอบมากกกกกกกก....(ก.ไก่อีกหนึ่งพันตัว)
ขอคารวะด้วยใจจริง !!!

อ่านจบแล้วหยิบมาเล่าขาน ชวนอ่านกันอย่างแรงค่ะ
(เพราะเท่าที่เล่าไปยังไม่ได้แม้เพียงเศษเสี้ยวของความสนุกสนาน เพลิดเพลินที่ได้รับ...
เช่นนั้น...ต้องอ่านเองค่ะ)










Create Date : 18 กรกฎาคม 2558
Last Update : 18 กรกฎาคม 2558 15:58:25 น. 10 comments
Counter : 1890 Pageviews.

 
สวัสดีค่า ขออนุญาตทักทายท้ายบล็อกตรงนี้ก็แล้วกันนะคะ
คือพอดีอัพบล็อกไปแล้วเพิ่งนึกได้ว่าเคยมาร์คไว้ในใจจุดหนึ่งตอนที่อ่านเล่ม ๑ กับเล่ม ๒
ว่าจะต้องพูดถึง แต่ก็ลืมเสียได้...

คือมันตงิดใจนิดนึง ความที่ไต้หยี่เป็นหญิง แต่จากการแต่งกาย ท่าทีอุปนิสัยต่าง ๆ ผู้คนต่างเข้าใจว่ามันเป็นชาย
ซึ่งมันก็ไม่มีปัญหาอะไร ดีเสียอีกเพราะจะได้ไม่มีใครกล้ารังแก

แต่ก็มีบางครั้งบางทีเกิดเหตุจวนตัวเข้า มันจำเป็นต้องพิสูจน์ให้คนอื่นรู้ว่ามันเป็นหญิงนะ
ซึ่งวิธีพิสูจน์ของมันนั่นแหละที่เรารู้สึกทะแม่ง ๆ ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ
อย่างไรเสียมันก็เป็นหญิง จู่ ๆ ฉวยมือผู้ชายไปแปะที่หน้าอกหน้าใจตัวเอง
เพื่อให้เขาสัมผัสได้ถึงทรวดทรงควา%C


โดย: แม่ไก่ วันที่: 18 กรกฎาคม 2558 เวลา:16:20:02 น.  

 
ต่อ...(ทำไมคอมเม้นต์มันขาดห้วนไปดื้อๆ)

คือจะบอกว่ามีหลายครั้งที่ไต้หยี่มันฉวยมือบุรุษไปจับหน้าอกตัวเอง เพื่อพิสูจน์ความเป็นหญิง....

กระทั่งฮ่องเต้มันก็ไม่เว้น....
อ่านแล้วมันแปร่งๆ ทะแม่งๆ ชอบก๊ล

ไม่ทราบว่าคนอื่นๆที่อ่านแล้วคิดยังไงกับมุกนี้คะ ?



โดย: แม่ไก่ IP: 1.47.139.28 วันที่: 18 กรกฎาคม 2558 เวลา:16:37:36 น.  

 
โดนส่วนตัวมุขจับมือผู้ชายให้จับหน้าอกตัวเองนี่
เหมาะสมกับไต้หยี่ดีค่ะ (เขียนชื่อถูกหรือเปล่า) คือจะบอกพี่แม่ไก่ยังไงดี

จากบทบรรยาย
ชีวิตที่ผ่านมาของนางเอกที่ดูใกล้เคียงกับพระเอกคนนี้ เธอมองว่าทุกเพศเท่าเทียมกันอะคะ ก็เลยเล่นมุขนี้เพื่อพิสูจน์ตัวเองแบบไม่แคร์

ชอบเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 18 กรกฎาคม 2558 เวลา:19:54:01 น.  

 
แวะมาบอกว่าชอบมากเหมือนกันค่ะ คนเขียนทำได้ดีทั้งเนื้อเรื่อง บทสนทนา การจับวาง การดำเนิน อารมณ์ น้อยคนที่จะครบเครื่องได้ขนาดนี้

นอกจากนี้ยังเก่งที่นำพล็อตที่ประหลาดมาทำเป็นเรื่องธรรมชาติ ให้คนอ่านรู้สึกร่วมไปกับเนื้อเรื่อง

ตอบคุณแม่ไก่เรื่องการพิสูจน์ เอาจริงๆ โอว่าไต้หยี่ไม่สนด้วยซ้ำว่าตัวเองจะเป็นผู้หญิง แค่มันรู้และเข้าใจว่ากายเป็นหญิงก็พอ ส่วนคนอื่นจะรู้สึกอย่างไร เข้าใจแค่ไหนมันไม่สน

โอคิดว่าถ้าไต้หยี่อาย ตัวละครตัวนี้จะไม่ใช่ไต้หยี่ต่อไป


โดย: ออโอ วันที่: 18 กรกฎาคม 2558 เวลา:20:49:48 น.  

 
ก็เพราะไต้หยี่ มันไม่มีนิสัยแบบผู้หญิงอยู่ในตัวสักกะติ๊ดน่ะสิคะ

มันเลยไม่มีความรู้สึกที่ต้องสงวนตัวอะไรทำนองนั้น ...แบบว่า ถ้าจับแล้วยังไม่เชื่อ มันคงถอดเสื้อโชว์ละค่า

อยากเชียร์ให้คุณแม่ไก่ ไปอ่านชุดนางซินค่ะ
นองเค้าเขียนได้ดีมาก จนไม่คิดเลยว่าเป็นนิยายที่คนไทยเขียน (ตอนอ่านก็ทำใจกับคำผิดที่มีเยอะมาก สักหน่อยละกันค่ะ)


โดย: Serverlus วันที่: 19 กรกฎาคม 2558 เวลา:20:26:31 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วอยากอ่านขึ้นมาเลยค่ะ ทั้งๆที่เลิกความสนใจต่อเรื่องนี้ไปแล้วนะนี่ (พยายามตัดๆกิเลสตัวเองสุดๆ สงสัยคงจะไม่รอดค่ะ >__< 555)


โดย: kunaom วันที่: 19 กรกฎาคม 2558 เวลา:23:31:51 น.  

 
อูยยย พระเอกมาดแมนกับนางเอกตุ้งติ้ง พิศดารน่าดู เมื่อวานเพิ่งเห็นในB2Sกำลังคิดอยู่ว่าน่าอ่านไหม คงจะซื้อมาอ่านเปิดหูเปิดตาจากรักแหววๆมากกว่ารักบ้าง ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคะ


โดย: imsummerrain วันที่: 21 กรกฎาคม 2558 เวลา:10:03:19 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากเหมือนกันค่ะ


โดย: Prophet_Doll วันที่: 21 กรกฎาคม 2558 เวลา:13:32:04 น.  

 
เรื่องนี้เห็นในร้านนายอินทร์ ช่วงที่กำลังเสพนิยายจีนค่อนข้างมาก ส่วนตัวแล้วไม่ชอบคำว่า เจ้าสำราญ และมีหลายเล่มจึงไม่กล้า อีกอย่าง .. พอเพื่อนซื้อมาอ่าน กลับบอกว่าผิดหวังกับเรื่องนี้ ก็เลยหมดความสนใจไปเลย

อ่านรีวิวนี้แล้ว ประกอบกับคอมเมนท์ที่หลายคนชอบ จะติดเยื่อใยต่อกันกับราชบุตรเขยเจ้าสำราญเอาไว้ก่อน


โดย: prysang วันที่: 23 กรกฎาคม 2558 เวลา:23:36:05 น.  

 
ตอนแรกนี่กะจะยืมเพื่อนอ่านเลยค่ะ 555 เพราะดันถลุงเงินไปซื้อมากกว่ารักท้้งของใหม่เก่า แถมนิยายจีนจากห้องสมุดอีก เรียกว่าฟีบแบบสุดๆ แต่พออ่านรีวิวเปลี่ยนใจไปซื้อมาดีกว่า เผื่อเก็บสะสมค่ะ 555


โดย: Sab Zab' วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 เวลา:19:46:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 166 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


~ อาคม/ชลนิล~

~กลรักเกมเลือด/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ห้วงลวงรัก/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ ไพรีนฤมิต/ญนันธร~

~ รื่นรักรมย์ลวง@หัวหิน/กิ่งฉัตร~

~ เมียเจ้า/Amy Tan (นรา สุภัคโรจน์/แปล)~

~ความฝันครั้งที่สอง/ว.วินิจฉัยกุล~

~ตะวันไม่มีวันตกดิน/อาสดา~

~มณีแห่งนิรันดร์/อสิตา~

~มงกุฏอัคคี/อสิตา~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.