“ความสามัคคีปรองดองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กับความรักใคร่เผื่อแผ่ช่วยเหลือกันฉันญาติพี่น้อง
สองประการนี้ คือคุณลักษณะสำคัญของไทย
ที่ช่วยให้ชาติบ้านเมืองอยู่รอดเป็นอิสระ
และเจริญมั่นคง มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน”
*พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙
พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทย เนื่องในวันขึ้นปีใหม่ ๒๕๓๒
~ หวานรักในลมร้อน : นิยายรักเบา ๆ พลิ้ว ๆ อ่านชิล ๆ เพลิน ๆ โดย "แสนดี" ~





หวานรักในลมร้อน
ผู้เขียน : แสนดี
ผู้พิมพ์ : สนพ.อรุณ(อุ่นไอรัก)
๓๑๑ หน้า ราคา ๒๒๕ บาท



โปรยปก:


เมื่อลมร้อนกลายเป็นลมรัก หัวใจสองดวงจึงทอถักเป็นรักหวาน

ถ้าเปรียบชีวิตเป็นหนังรัก แสนดีมั่นใจว่าเขาเป็นพระเอก
แต่จู่ๆ ตัวประกอบนิสัยแปลก กลับขโมยซีนไปเสียนี่

แสนดี ลูกชายคนเล็กของค่ายหนังยักษ์ใหญ่ ทำตัวเป็นลูกคนมีเงินครบสูตร
เจ้าชู้ เอาแต่ใจ ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล ใช้เงินซื้อทุกอย่าง
ขณะเดียวกันก็เปี่ยมด้วยเสน่ห์และน่าหมั่นไส้

กลางเมษา หญิงสาวเจ้าของดวงตาพูดได้ รักอิสระ เป็นตัวของตัวเองสูง
ติดดิน มีมุมมองชีวิตไม่ซ้ำใคร ตรงไปตรงมา
ใครอยู่ด้วยก็สบายใจ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งหลงรัก


เมื่อคนสองคนที่ต่างกันสุดขั้ว มีเหตุให้ต้องมาใช้ชีวิตด้วยกัน
ภายใต้แสงแดดอันแผดกล้าและความแห้งแล้งบนแผ่นดินอีสาน
พวกเขาจะรับมือกันอย่างไร หัวใจใครจะตกเป็นของใครก่อน
และหน้าร้อนปีนี้ จะเป็น 'ร้อนร้าย' หรือ 'ร้อนรัก'







อีกเล่มจากนักเขียนนามปากกาไม่คุ้นเคยที่อ่านสนุกและเพลิดเพลินเกินคาด!

เล่าเรื่องย่อ ๆ (ต่อจากปกหลัง)นิดหน่อย...

แสนดีพยายามที่จะเขียนบทหนังให้กับบริษัทของพ่อตัวเอง
แต่เขียนยังไง ๆ ก็ไม่เคยเข้าตาพ่อกับพี่ชาย
ความเป็นคนเอาแต่ใจ ทำให้เขาคิดว่าพ่อกับพี่อคติและไม่ยอมรับในตัวเขา

เพื่อนจึงแนะนำให้เขามีคนรัก
เผื่อจะได้เข้าใจความรักที่นอกเหนือจากเรื่องบนเตียงเพียงอย่างเดียว

แล้วเขาก็ได้พบกับคนที่เป็นสเป็กของเขา...ปิยมน...
เขาจีบเธอได้สำเร็จจนตกลงคบหากัน...
แต่กระนั้น เขาก็ยังรู้สึกว่า มันเป็นเพียงความเหมาะสมคู่ควร...
บางสิ่งบางอย่างมันขาดหายไป...
ที่สำคัญ ปิยมนไม่สามารถเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเขียนบทหนังรักดี ๆ ได้

จู่ ๆ วันหนึ่ง เขาก็ได้พบกับเพื่อนเก่าสมัยม.ปลายที่เขาเกือบจะลืมเลือนไปแล้วอย่างกลางเมษา
หญิงสาวที่มีชื่อเล่นแปลก ๆ ว่า"เก้" ซ้ำยังมีทัศนคติและวิธีคิดที่ออกจะเพี้ยน ๆ ในความรู้สึกของเขา...
แต่ความเพี้ยนของเธอนี่เองที่จับใจเขาอย่างประหลาด
จนต้องสืบเสาะหาเบื้องหลังและความเป็นไปในชีวิตของเธอ
ในช่วงเวลาที่ไม่ได้พบปะเจอะเจอกันร่วมสิบปี...

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดึงดูดให้เขาเฝ้าแต่วนเวียนไปคลุกคลีใกล้ชิด
กลายเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อในเวลาต่อมา...

แต่เขาจะจัดการอย่างไรกับความสัมพันธ์อันคาราคาซังกับคนรักอย่างปิยมนล่ะ...?







ข้างบนนี่เป็นเพียงเศษเสี้ยวของเรื่องราวเองค่ะ...
อยากจะเล่าเยอะ ๆ อยู่เพราะอ่านแล้วค่อนข้างชอบทีเดียว

แต่ก็เกรงว่าจะเผลอไปสปอยล์เนื้อหาเขาหมด...

ที่ชื่นชอบและชื่นชมก็คือวิธีเล่าเรื่องกับการสร้างสรรค์ตัวละครได้มีเสน่ห์ เท่และเก๋ไก๋มาก
โดยเรื่องนี้ค่อนข้างสลับบทบาทกันระหว่างพระเอก - นางเอก

โดยให้พระเอกอย่างแสนดีเป็นลูกคนรวยที่งี่เง่า ๆ เอาแต่ใจ
เหลาะแหละโลเล เจ้าสำราญ ติดหรูรักสบาย...
บางอารมณ์ เหมือนเด็กไม่รู้จักโต

ในขณะที่นางเอกอย่างกลางเมษากลับเป็นคนตรงไปตรงมา
เก่ง ฉลาดและทันคน แถมมีวุฒิภาวะทางอารมณ์ที่เต็มเปี่ยม...

แล้วให้การดำเนินเรื่องเป็นไปโดยผ่านมุมมองของฝั่งพระเอกเสียเป็นส่วนใหญ่
ซึ่งส่วนตัวคิดว่าค่อนข้างแปลก(แต่เท่อะ)สำหรับนักเขียนหญิง...
โดยเฉพาะนักเขียนรุ่นใหม่...

ซึ่งเธอก็ทำได้ดีเสียด้วย ทำให้เรามองเห็นภาพพระเอกที่ห่าม ๆ กวน ๆ ชวนจิกกัด ปากร้าย...
แล้วก็ฟอร์มจัดอีกต่างหาก

ตัวละครที่ชอบที่สุดในเรื่องนี้เป็นนางเอกค่ะ...เธอเก่ง เก๋และเท่มากกกกก...
ตอนที่เจอกับพระเอกเธอเข้าไปทักเขาก่อน...
เขามีท่าทีเหมือนจะจำเธอไม่ได้ โดยโยงไปถึงเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย
ซึ่งเป็นคนละกลุ่ม
เมื่อเขาขอเบอร์โทรศัพท์เธอก็ปฏิเสธหน้าตาเฉย ด้วยประโยคง่าย ๆ ว่า...

"อย่าเลย เธอก็แค่ตื่นเต้นนิดๆ หน่อยๆ ที่เจอเรา
แต่คงจะไม่ได้เจอหรือติดต่ออะไรกันแล้วละ
อีกไม่นานก็ลืม ๆ กันไป เราเองก็เหมือนกัน"


เล่นเอาแสนดีตาค้าง...

หากเมื่อมาเจอกันอีกครั้งหลังจากนั้นไม่นาน
เขาทวงถามเรื่องเบอร์โทรศัพท์ แล้วต่อว่าเธอว่า...

"ทำไมเธอเสียมารยาท...เป็นคนไร้มนุษยสัมพันธ์แบบนี้ละ...
หรือโกรธที่เราจำเธอไม่ได้"


หญิงสาวตอบเสียงราบเรียบว่า

"เรายอมรับว่าเป็นคนไม่มีมารยาท และไม่มีมนุษยสัมพันธ์
แต่เราไม่ได้โกรธเธอ...เราสองคนเป็นแค่เพื่อนร่วมห้องที่คุยกันไม่ถึงห้าสิบคำ
ชีวิตอยู่คนละเส้นทาง มีหรือไม่มี มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นหรือแย่ลง
ขอโทษนะที่เราพูดตรง ๆ แต่เราคิดแบบนี้จริง ๆ "
.......
"......เราแค่ทำในสิ่งที่หลายคนคิด แต่ไม่กล้าทำก็เท่านั้นเอง
เมมชื่อลงไปก็เปลืองพื้นที่เปล่า ๆ เพราะมันจะไม่มีวันถูกใช้"


เอากะหล่อนสิ...

นางเอกเป็นนักออกแบบตกแต่งภายใน(เท่ได้อีก...)
แต่มีงานนอกเวลาเป็นอาสาสมัครดูแลหมาแมวจรจัด
รวมถึงสัตว์เลี้ยงสุดโปรดของเธออย่างช้าง...

ในเรื่องจึงมีฉากที่พระเอก(ที่คอยตามตอแยนางเอกโดยไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองติดใจความแปลกของเจ้าหล่อนเข้าแล้ว)
ต้องไปช่วยนางเอกเลี้ยงช้างที่สุรินทร์ด้วย
ซึ่งเรื่องราวก็ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติและสมเหตุสมผล...
ทำให้เรื่องราวมีน้ำหนักและสมจริง

เรื่องนี้ไม่มีตัวร้ายค่ะ มีแต่ปมขัดแย้งนิดๆ หน่อย ๆ
ชอบนิยายแบบนี้แฮะ ไม่ใช่โลกสวย แต่มันรู้สึกถึงความเป็นไปได้ในชีวิตจริง

ดังประโยคหนึ่งที่เขาโปรยไว้ต้นบทแรกว่า...

"โลกนี้ไม่มีใครเพอร์เฟ็กต์หรอก
ทุกคนต่างมีข้อเสียด้วยกันทั้งหมดนั่นแหละ"



อ่านแล้วก็...อือม์นะ

สำนวนภาษาก็ลื่นไหลทั้งบทบรรยายและบทสนทนา...
ยกตัวอย่างตอนที่ชอบ ๆ สักนิด ๆ หน่อย ๆ

"เอาละ เรามาคุยแบบผู้ใหญ่กันนะดี...
การที่ดีให้ความสำคัญกับเพื่อนผู้หญิงมากกว่าแฟน
นอกจากจะทำให้แฟนไม่สบายใจแล้ว
อาจทำให้เพื่อนกับแฟนผิดใจกันได้ เคยคิดเรื่องนี้หรือเปล่า"

"ไม่ผิดใจหรอกน่า พิงค์เขาเข้าใจ" เขายังมีท่าทีสบาย ๆ
มองออกไปยังท้องทุ่งหญ้าที่ต้นหญ้ากำลังเอนตัวล้อลมอยู่ไหว ๆ

"อย่าพูดเอาแต่ได้ อย่าคิดไปเอง การที่เขาไม่พูด
ไม่ได้หมายความว่าเขาเข้าใจแล้วก็ยอมรับได้นะ"

"แล้วจะให้ทำไงละ" คราวนี้เขาสบตาหล่อนตรง ๆ

"เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ยังไม่รู้อีกเหรอ" กลางเมษาครวญอย่างไม่อยากเชื่อ"เชื่อเขาเลย อะไรเนี่ย"

"เธอรู้ก็บอกมาสิ"

"ไม่ต้องมาหามาวุ่นวายกับเพื่อน แล้วให้เวลาให้ความใส่ใจแฟนมากกว่านี้ไง...
ง่าย ๆ แค่เนี้ย ทำได้มั้ย"หญิงสาวร้องถามเสียงสูง

"ทำได้ก็ทำไปนานแล้ว ไม่มายืนให้ไล่ปาว ๆ แบบนี้หรอก"

เขาโต้กลับเสียงเรียบ ทว่าแววตาแสนจะจริงจัง

"คิดว่าอยากมาหาเธอนักเหรอไง แต่มันห้ามใจไม่ได้
รู้ทั้งรู้ว่าทำแบบนี้อาจจะเสียเพื่อน แต่มัน...ก็อยากมาหา
มาเห็นหน้า มาเห็นยิ้มอะ เข้าใจปะ"



.............


ตอนแรกบอกตามตรงว่ามีจุดที่ลังเลเล็กน้อยที่จะหยิบชึ้นมาอ่าน
นั่นก็คือการที่คนเขียนใช้ชื่อตัวเอกชื่อเดียวกับนามปากกาที่ตัวเองใช้

เพราะส่วนตัวค่อนข้างมีอคติต่อการแต่งนิยายโดยเอาตัวเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว

แต่เรื่องนี้กลายเป็นข้อยกเว้นค่ะ หลังจากได้อ่านพรีวิวจากหน้ารองปก
ก็รู้สึกว่า...อ๊ะ น่าสนใจ ๆ
เหมือนจะเป็นแนวเพื่อนรัก-รักเพื่อนอีกเล่มแล้ว เข้าทาง ๆ
กะจะอ่านเล่น ๆ แต่ปรากฏว่าพอเริ่มอ่านก็เพลินจนเผลออ่านรวดเดียวจบแบบชิล ๆ

ชวนอ่าน ชวนสนับสนุนนักเขียนใหม่ ๆ ฝีมือมีแววพัฒนากันค่ะ
พวกเขาจะได้มีกำลังใจรังสรรค์งานดี ๆ ให้กับพวกเราไงเนาะ














Create Date : 11 มีนาคม 2556
Last Update : 11 มีนาคม 2556 15:49:07 น. 13 comments
Counter : 2614 Pageviews.

 
สวัสดีคะพี่แม่ไก่

น่าอ่านมากๆ เลย
แค่ปกก็รู้ว่าหวานเนอะ
แค่เรื่องย่อก็สนุกแล้วล่ะ

หลายครั้งที่งานเขียนดีๆ
ถูกปฏิเสธด้วยกระบวนการตลาด
น่าเสียดายจังเลยค่ะ

มีความสุขมากๆ นะค่ะ



โดย: บุปผาลีลาวดี (Pikake ) วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:16:07:35 น.  

 
นามปากกาใหม่ แต่นักเขียนไม่ใหม่
คนเดียวกับนามปากกา วิรัตต์ยา


โดย: ดาว IP: 115.87.124.52 วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:16:09:34 น.  

 
เพิ่งรู้ว่าเป็นนามปากกาเดียวกับวิรัตต์ยา อย่างนี้พลาดไม่ได้ซะแล้ว


โดย: เบบูญ่า วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:16:33:36 น.  

 
การเปลี่ยนนามปากกามีผลให้มองผ่านนะคะ
อ่านรีวิวจขบ.แล้ว รู้สึกว่าเป็นแนวธรรมดาที่น่าอ่าน...


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:17:39:29 น.  

 


ขอบคุณคุณแม่ไก่มากๆ ค่ะ ที่ไม่มองข้ามเรื่องนี้ไป และดีใจมาก ที่มีส่วนที่คุณแม่ไก่ชอบ สำหรับเรื่องชื่อพระเอกกับชื่อคนเขียนนั้น มีที่มาอย่างนี้ค่ะ ตอนแรก พระเอกเรื่องนี้เขาชื่อ ขณะดี อันมีความหมายว่า เกิดในช่วงเวลาที่ดี แต่ปรากฏว่าทางสำนักพิมพ์ท้วงว่าชื่อ ขณะดีนี้ ดูจะแปลกแหวกแนวไปสักหน่อย 55555 แบบว่านางเอกชื่อก็แปลกแล้ว เลยขอให้เปลี่ยนชื่อ คนเขียนพยายามหาชื่อที่ลงท้ายด้วยคำว่า ดี เพื่อให้พ้องกับชื่อคนในครอบครัวพระเอก ก็คิดไม่ออก จะเอารวยดี ก็ดูเว่อร์ไปนิด หรือ หล่อดี ก็เดี๋ยวคนหมั่นไส้ 55555 บวกกับเวลากระชั้นมาก ก็เลยงั้นเอาชื่อ แสนดี ไปเลยก็แล้วกัน ง่ายดี แหะๆ

ขอบคุณคุณดาว ขอบคุณน้องเพ็นด้วยจ้า ^__^

คุณพุดน้ำบุศย์คะ...การเปลี่ยนนามปากกาใหม่ในครั้งนี้ เป็นนโยบายของทางสำนักพิมพ์ค่ะ


โดย: แสนดี (บราวนี่รสเสน่หา ) วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:21:42:04 น.  

 
น่ารักดีนะคะนี่



โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:22:15:45 น.  

 
สีสันปกน่ารักดีนะคะ...


โดย: Aneem วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:22:20:33 น.  

 
" เรายอมรับว่าเป็นคนไม่มีมารยาท และไม่มีมนุษยสัมพันธ์ แต่เราไม่ได้โกรธเธอ...เราสองคนเป็นแค่เพื่อนร่วมห้องที่คุยกันไม่ถึงห้าสิบคำ ชีวิตอยู่คนละเส้นทาง มีหรือไม่มี มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นหรือแย่ลง ขอโทษนะที่เราพูดตรง ๆ แต่เราคิดแบบนี้จริง ๆ "

.......

"......เราแค่ทำในสิ่งที่หลายคนคิด แต่ไม่กล้าทำก็เท่านั้นเอง เมมชื่อลงไปก็เปลืองพื้นที่เปล่า ๆ เพราะมันจะไม่มีวันถูกใช้"


ชอบประโยคนี้จังค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 11 มีนาคม 2556 เวลา:22:22:28 น.  

 
น่าอ่านค่าาาาา


โดย: nanaspace วันที่: 12 มีนาคม 2556 เวลา:9:01:02 น.  

 
เล่มนี้น่าอ่านคะ


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 12 มีนาคม 2556 เวลา:13:15:28 น.  

 
คำว่าเพลินเกินคาดนี่ อาจทำให้อยากเสียตังค์ได้ค่ะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 12 มีนาคม 2556 เวลา:14:20:42 น.  

 
พระเอกงี่เง่านี่ ไม่ใช่แนวค่ะ

แต่ติดใจประเด็นนางเอกชอบฃ้างค่ะ

เพราะตัวเองก็รักช้างเหมือนกัน ^^


โดย: naracha IP: 118.174.165.104 วันที่: 12 มีนาคม 2556 เวลา:19:50:54 น.  

 
น่าสนใจนะ

เรื่องการเปลี่ยนนามปากกาเนี่ย
เราว่าปกตินะ มันเป็นการแยกสไตล์ของเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกันได้
นักเขียนรุ่นเก่าแต่ละท่าน จึงมีกันหลายนามปากกา ตามแนวของเรื่องที่เขียนออกมา


โดย: นัทธ์ วันที่: 13 มีนาคม 2556 เวลา:7:32:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 166 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


~ เมียเจ้า/Amy Tan (นรา สุภัคโรจน์/แปล)~

~ความฝันครั้งที่สอง/ว.วินิจฉัยกุล~

~ตะวันไม่มีวันตกดิน/อาสดา~

~มณีแห่งนิรันดร์/อสิตา~

~มงกุฏอัคคี/อสิตา~

~วงกตกุหลาบ/อุธิยา~

~สิเน่หารอยคำ/อาพัชรินทร์~

สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.