“ความสามัคคีปรองดองเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
กับความรักใคร่เผื่อแผ่ช่วยเหลือกันฉันญาติพี่น้อง
สองประการนี้ คือคุณลักษณะสำคัญของไทย
ที่ช่วยให้ชาติบ้านเมืองอยู่รอดเป็นอิสระ
และเจริญมั่นคง มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน”
*พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙
พระราชทานแก่ประชาชนชาวไทย เนื่องในวันขึ้นปีใหม่ ๒๕๓๒
~ นางร้ายสายลับ โดย 'หัสบรรณ' (ตามกระแสละครออนทีวี) ~





นางร้ายสายลับ
ผู้เขียน : หัสบรรณ
ผู้พิมพ์ : Princess(สนพ.ในเครือสถาพรบุ๊คส์ป
323 หน้า ราคา 220 บาท


เรื่องย่อ(จากปกหลัง):


เพราะรักเพื่อน ความซวยจึงมาเยือนจนเกือบต้องกลายเป็นข่าวใหญ่
แต่ความสวยกับชื่อเสียงที่สั่งสมมาในฐานะ ‘นางร้ายเบอร์หนึ่ง’
สุรีกานต์จึงถูกสารวัตรหนุ่ม (หน้าโฉด!) ขอร้อง (แกมข่มขู่?)
ให้เป็นนางนกต่อหาหลักฐานเอาผิดพ่อค้ายาเสพติดตัวเอ้

แล้วจะปฏิเสธได้อย่างไรเล่า
ในเมื่อหลักฐานความผิดของเธออยู่ในมือผู้พิทักษ์สันติราษฎร์อย่างเขา

ในโลกของการทำงานมีแต่หนุ่มๆ ที่ทำให้หัวใจหวั่นไหว
ไม่เว้นแม้แต่แฟนของเพื่อนสนิท
แต่พออันตรายแยกเขี้ยวเข้ามาหาทีไร
ไม่รู้ทำไมเธอต้องคิดถึงเจ้ากรรมนายเวรหน้าโฉดทุกที

แล้วเธอจะทำ ‘ภารกิจเพื่อชาติ’ สำเร็จไหมหนอ?
ในเมื่อ ‘ภารกิจหัวใจ’ ก็แทบจะเอาตัวไม่รอดแล้ว!








หลังอ่าน...
ขอตามกระแสละครหลังข่าวหน่อยเถอะ...
หนังสือเล่มนี้ได้มาฟรีจากการเล่นเกมอ่านหนังสือในห้องสมุดพันทิปเมื่อสองปีก่อน

ตอนที่ได้มาแรก ๆ พลิกอ่านไปไม่กี่หน้าก็ต้องวาง
ด้วยความรู้สึกวิงเวียน อึ้ง ๆ มึน ๆ ศีรษะคล้ายจะเป็นลม
กับสำนวนฉวัดเฉวียนสวิงสวายของคนเขียน

วางไว้ยาวววว...จนลืมไปแล้วว่าตัวเองมีหนังสือเล่มนี้อยู่
มาเมื่อวันก่อนเห็นละครหลังข่าวแว่บ ๆ ถึงนึกขึ้นมาได้ จึงค้นออกมาจากกองดองเพื่ออ่านต่อ
ก็ไหน ๆ ก็มีหนังสืออยู่ ขี้เกียจรอดูตอนจบของละคร
อ่านไปบ่นไป...แต่ก็อ่านจนจบ...
(ที่บ่นน่ะไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ บอกตรง ๆ ว่าไม่เก็ท ไม่ทันมุกบางมุกของคนเขียนน่ะ)

เรื่องย่อ ๆ ก็ประมาณปกหลังนั่นแหละค่ะ เพิ่มเติมอีกนิด ๆ ...เอ้า!
สุรีกานต์เป็นดาราสาวที่รับบทนางร้ายที่กำลังอยู่ในภาวะขาลง
เธอมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เป็นนางเอกระดับนางฟ้าแห่งวงการ
ทั้งคู่ต่างมีอุปนิสัยที่แตกต่างจากบทบาทที่ตัวเองได้รับอย่างค่อนข้างสิ้นเชิง
ในขณะที่นางเอกสาวอย่างพลอยนิลมีเบื้องหลังที่...
เอาแต่ใจตัว ชอบวีนและเหวี่ยงเมื่อไม่ได้ดังใจ และรักแรงเกลียดแรง
นางร้ายเบอร์หนึ่งอย่างสุรีกานต์กลับเป็นคนประนีประนอม ยอมและเอาใจเพื่อนอยู่เสมอ

เรื่องเริ่มต้นขึ้นเมื่อพลอยนิลขอร้องให้สุรีกานต์ย่องเข้าไปขโมยภาพถ่าย
(ที่เธออ้างว่าเป็นภาพหลุดของเธอที่หากหลุดออกไปสู่สื่อเธอจะต้องถึงกับเสียอนาคตในวงการแน่ ๆ)
ในบ้านของอุษณะ-พระเอกหนุ่มชื่อดัง

เมื่อสุรีกานต์ยอมทำตามเธอก็ถูกตำรวจจับขณะที่กำลังปีนออกมาจากบ้านนั้น...
และเมื่อเธอเห็นภาพที่เธอขโมยออกมาเธอก็ต้องอึ้ง...
เพราะมันเป็นภาพลีลารักระหว่างอุษณะกับนายแบบหนุ่มเนธาน
คนรักคนปัจจุบันของพลอยนิลนั่นเอง
สุรีกานต์นึกรู้ในทันทีว่าตัวเองถูกเพื่อนรักหลอกใช้เอาเสียแล้ว...
(และพลอยนิลก็คงถูกแฟนหนุ่มหลอกมาอีกต่อหนึ่ง)
เธอเสียความรู้สึกมากที่เพื่อนรักโกหก...

ฝ่ายสารวัตรนฤเบศผู้จับและสอบสวนสุรีกานต์ด้วยตัวเองก็เล็งเห็นประโยชน์
ที่จะได้จากการจับกุมนางร้ายสาวครั้งนี้
ทั้งนี้เพราะว่าเขากำลังตามสืบคดียาเสพติดสำคัญ
โดยมีเป้าหมายหลักเป็นพ่อค้ายาเสพติดลูกครึ่งชื่อริชาร์ด
ซึ่งเดินทางมาติดต่อกับหุ้นส่วนสำคัญที่เมืองไทย...
เขายื่นข้อเสนอให้สุรีกานต์ทำงานเป็นนางนกต่อให้กับเขา
แลกกับการที่เขาจะไม่ดำเนินคดีและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ...

นั่นจึงเป็นที่มาของหน้าที่"นางร้ายสายลับ" ที่เธอจะต้องยอมรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

แต่แล้ว ในระหว่างการทำงาน เธอจำเป็นต้องใกล้ชิด พัวพันกับนายตำรวจหนุ่มอยู่เนือง ๆ
เพราะป็นภารกิจเสี่ยงอันตรายที่นายตำรวจหนุ่มต้องคอยปกป้องดูแลเธอ
ก่อให้เกิดความหวั่นไหวขึ้นในใจนางร้ายสาวอยู่ไม่น้อยทีเดียว...

ทั้งนายแบบหนุ่มที่ปรากฏในภาพลับเฉพาะ ที่ทำท่าหันเหจากนางเอกสาวพลอยนิลแล้วหันมาหาเธอ...
สร้างความโกรธแค้นให้เพื่อนรักถึงขั้นแตกหัก
โดยที่เธอไม่สามารถปริปากบอกพลอยนิลได้เลยว่า...
คนรักของเจ้าหล่อนมีพฤติกรรมประหนึ่งเสือไบ...
ซ้ำยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของตำรวจว่ามีส่วนพัวพันในคดียาเสพติด...
เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเผลอไผลมีความสัมพันธ์ด้วย...
แล้วไหนจะพระเอกหนุ่มหน้าใหม่ที่พยายามจะสานสัมพันธ์กับเธอให้ลึกซึ้งกว่าเพื่อนร่วมงานนั้นอีก

ชีวิตนักแสดงของเธอที่เหมือนจะกำลังอยู่ในภาวะขาลง...
จึงมีแต่เรื่องวุ่นวายให้ตื่นเต้น ให้ติดตามลุ้นระทึกขึ้นมาทีเดียวเชียว!







นั่นเป็นเรื่องย่อที่ย่อมาก ๆ เพราะยังมีเรื่องราว รายละเอียดอีกเยอะแยะมากมายจาระไนไม่หมด...
พล็อตเก๋และทันสมัยดีค่ะ หยิบยกเรื่องราวฉาว ๆ คาว ๆ ของคนในวงการบันเทิงมาตีแผ่
ผสมผสานกับปัญหาสังคมอย่างปัญหายาเสพติด...ทำให้เรื่องราวมีแก่นสาระน่าสนใจดี
การดำเนินเรื่องก็รวดเร็ว กระชับฉับไวไม่เยิ่นเย้อยืดยาด...

จะติดอยู่นิดก็ตรงสำนวนภาษาที่ใช้นั่นแหละ
ทังสำนวนการเล่าเรื่อง ทั้งบทสนทนาของตัวละครในเรื่อง
มันช่างแฝงไว้ซึ่งการประชดประชันเสียดสี กระแนะกระแหนอยู่ตลอดเวลา
เจอนิด หน่อย ๆ ยังพอทำเนา แต่นี่เขาเล่นหยอกแกมหยิก จิกกัดอยู่แทบจะทุกบรรทัด ทุกหน้า...
บอกตามตรงว่า...มันเฝือ มันเฝื่อน เยอะเข้า ๆ พานวิงเวียนคลื่นเหียนอีกต่างหาก

แต่นี่ก็เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวค่ะ
นักอ่านรุ่นใหม่ ๆ อาจจะชอบอะไรที่แรง ๆ แซ่บ ๆ แบบนี้ก็ได้ แหะ ๆ

ก็...ตามกระแสละครหลังข่าว อ่านจบแล้วหยิบมาเล่าต่อค่า...

อ้อ พูดถึงละคร ขอเสริมอีกนิด...ปกติส่วนตัวชอบปีเตอร์นะคะ
แต่ดูเรื่องนี้รู้สึกว่าปีเตอร์ไม่เหมือนสารวัตรนฤเบศในหนังสือเลยอะ
ส่วนนางเอก...มาร์กี้ก็ดูจะเด็กไปนิดกับบทนางร้ายเบอร์หนึ่ง
แถมการแสดงเรื่องนี้ก็ดูแปลก ๆ เหมือนจะโอเวอร์แอ็คชั่นไปหน่อยไหม...
ก็ความเห็นส่วนตัวอีกนั่นแหละค่ะ









Create Date : 09 สิงหาคม 2556
Last Update : 9 สิงหาคม 2556 15:32:36 น. 17 comments
Counter : 3237 Pageviews.

 
ยังไม่เคยดูละครเลยค่ะ
แต่อ่านเล่มนี้มาพักใหญ่แล้ว เห็นด้วยว่าเรื่องราวน่าสนใจ แต่สำนวนที่ใช้ไม่ค่อยนุ่มนวลนัก ทำให้คอนิยายดราม่าแบบเราไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ค่ะ
นักเขียนท่านนี้ยังมีผลงานเรื่องอื่น ๆที่เกี่ยวกับวงการบันเทิงด้วยค่ะ เคยหยิบจับแล้วแต่ไม่ได้ซื้ออีกเพราะกลัวเรื่องสำนวนนี่แหละค่ะ


โดย: polyj วันที่: 9 สิงหาคม 2556 เวลา:18:00:48 น.  

 
อยากอ่านเรื่องนี้ เพราะกระแสละคร เช่นกันครับ


โดย: อุ้มสม วันที่: 9 สิงหาคม 2556 เวลา:18:00:58 น.  

 
เล่มนี้อ่านนานแล้วค่ะ ก็ฮาๆ อ่านได้เรื่อยๆ ส่วนละคร...เพราะชอบมาร์กี้ ละครเลยดูสนุกขึ้นค่ะ


โดย: Aneem วันที่: 9 สิงหาคม 2556 เวลา:19:45:14 น.  

 
เห็นว่าเป็นละคร เลยหามาอ่านบ้าง....เดี๋ยวอ่านจบจะรีวิวบ้างค่ะ ดูว่าเห็นตรงกันกับจขบ.มั้ย


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 9 สิงหาคม 2556 เวลา:20:19:13 น.  

 
เรายืมน้องมาอ่าน รู้สึกว่าสำนวนภาษาไม่ลื่น แต่ผลงานชิ้นหลังๆ ของนามปากกานี้ พอใช้ได้อยู่นะ ถือว่า อ่านเอาเรื่องละกัน


โดย: นัทธ์ วันที่: 9 สิงหาคม 2556 เวลา:22:01:17 น.  

 
เห็นด้วยกับคุณแม่ไก่เรื่องปีเตอร์-มาร์กี้ค่ะ
สารวัตรหน้าโฉด หนวดเฟิ้ม มาหล่อจนนางเอกจำไม่ได้เอาตอนสุดท้ายโน่น แต่ในละครหน้าหล่อเด้งมาตั้งแต่ต้นเรื่องเชียว
นางเอกต้องเกือบๆ 30 แล้ว มาร์กี้เด็กไปสำหรับบทสุรีกานต์จริงๆด้วยค่ะ


โดย: papiyongy วันที่: 10 สิงหาคม 2556 เวลา:13:30:45 น.  

 

เรื่องนี้เคยอ่านค่ะ ก็อ่านได้พอใช้ แต่ก็ไม่ได้ซื้อเก็บไว้
เห็นด้วยค่ะ ในละครคุณปีเตอร์ ห่างไกลจากพระเอกในหนังสือ (หล่อเกินพระเอกในหนังสือเกินไป 555)


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 10 สิงหาคม 2556 เวลา:18:50:09 น.  

 
ละครมีแต่คนบอกว่าสนุกมาก แต่หนังสือเห็นคอมเมนต์เรื่องสำนวนเลยไม่กล้าอ่านเลยค่ะ แฮ่ ยิ่งนามปากกาไม่คุ้นเคยนี่ขอบายจริงๆ


โดย: ~*Sing Praise*~ วันที่: 10 สิงหาคม 2556 เวลา:21:50:56 น.  

 
ไม่ได้อ่านนิยายและดูละครเลยค่ะ แต่ส่วนตัวชอบมาร์กี้ค่ะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 11 สิงหาคม 2556 เวลา:8:37:36 น.  

 
โอ้ สองBlog ติด ๆ กันเลย
เสียแต่ว่าเราเป็นคนไม่ค่อยดูละคร ....เลยไม่ตามกระแสเท่าไร

คงรอดูหากลดราคา ค่อยว่ากันเนอะ


โดย: serverlus IP: 125.25.152.246 วันที่: 11 สิงหาคม 2556 เวลา:20:07:41 น.  

 
แวะมาทักทายครับคุณแม่ไก่ เรื่องนี้ยังไม่มีโอกาสได้อ่านเลยครับ แต่สมาชิกที่บ้านกำลังติดละครเรื่องนี้กันทั้งบ้านเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 12 สิงหาคม 2556 เวลา:14:33:39 น.  

 
อยากอ่านอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ฟาก Princess หวานเย็นไม่มีดองไว้อะค่ะ รวมถึงเรื่องนี้ด้วย


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 12 สิงหาคม 2556 เวลา:20:25:46 น.  

 
คิดเหมือนกันเลยคะ นางเอก เด็กไป ไม่เหมาะ เอามาทำละคร กลายเป็นไม่สนุกเลย ไม่ชอบ


โดย: jutarath IP: 171.98.8.45 วันที่: 13 สิงหาคม 2556 เวลา:22:14:03 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่แม่ไก่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 สิงหาคม 2556 เวลา:7:04:14 น.  

 
อ่านในหนังสือกับละคร ความน่ารักของศาลาวัด ความกุ๊กกิ๊กคนละอย่าง ชอบในละครมากค่ะ ฟินมากมาย


โดย: น้ำแข็ง IP: 115.87.196.65 วันที่: 15 สิงหาคม 2556 เวลา:13:13:48 น.  

 
เป็นธรรมดาที่มนุษย์จะมีความรู้สึกที่แตกต่างค่ะ โดยส่วนตัวไม่มีความรู้ความสามารถในการวิจารณ์ผลงานแต่อย่างใดไม่ว่าจะเป็นงานเขียนหรืองานละคร ที่สำคัญไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ค่ะ ดังนั้นขออนุญาตแสดงความรู้สึกในฐานะผู้ชมละครคนหนึ่งนะคะ เป็นผู้ชมที่อยู่ในช่วงวัยสี่สิบกว่าค่ะ

อยากบอกความรู้สึกนี้ให้กับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับละครเรื่อง 'นางร้ายสายลับ' ทุกท่านค่ะ (รอเวลาให้ละครจบไปนานพอสมควรเพราะอยากรู้ว่าความรู้สึกของเรายังเหมือนเดิมหรือเปล่า)

ปรากฏว่าความรู้สึกที่มียังเหมือนเดิมค่ะ คือรู้สึกประทับใจ ละครเรื่องนี้เป็นละครหลากรสแต่เมื่อรวมกันผลลัพธ์คือ คำว่าสร้างสรรค์สังคมค่ะ ที่บ้านดูกันตั้งแต่แม่ซึ่งอายุเกือบเจ็ดสิบและหลานสาวซึ่งอายุเจ็ดขวบ (ดูไปก็มีเรื่องราวให้สอนกันไป) ภาษาของตัวละครแม้จะเป็นภาษาของช่วงเวลาแต่ผู้ใหญ่อย่างดิฉันก็รับได้ค่ะ พระเอกนางเอกน่ารักมากส่วนประกอบอื่นๆ ในเรื่องก็น่าประทับใจ จำได้ว่าละครเรื่องนี้ก่อนจะออกอากาศได้ทำความรู้จักกับผู้ชมน้อยมาก แต่เมื่อได้รู้จักกันก็ประทับอยู่ในใจเลยค่ะ ตั้งตารอเมื่อใกล้ถึงเวลาจะได้ดู หลังจากนั้นเมื่อเวลาเช้ามาถึงก็เอาเรื่องราวที่ได้ดูมาคุยกันอีกครั้ง (อันนี้เป็นพฤติกรรมของคนอายุเยอะรึเปล่าคะ)

อยากฝากความรู้สึกดีๆ ไปถึงผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับละครเรื่องนี้ทุกๆ ท่านค่ะและแม้จะไม่เคยอ่านหนังสือเรื่องนี้แต่ก็ต้องขอขอบคุณผู้เขียนที่ความคิดและจินตนาการของคุณเป็นจุดตั้งต้นที่ทำให้ผู้ชมอย่างดิฉันและอีกหลายๆ คนที่ชื่นชอบนางร้ายสายลับได้ชมละครน่ารักๆ เรื่องนี้

โดยปกติหากชมละครแล้วจะไม่ชอบอ่านบทประพันธ์ หรือถ้าอ่านบทประพันธ์มาก่อนก็จะไม่ชมละครค่ะ แต่เพราะละครเรื่องนี้ทำให้อยากรู้จักเจ้าของนามปากกาเลยคิดว่าจะต้องหามาอ่านค่ะ


โดย: ความปรารถนาดีของเทวดา IP: 27.145.102.202 วันที่: 20 กันยายน 2556 เวลา:17:48:09 น.  

 
^
^
ขอบคุณที่มาแชร์ความรู้สึกละความคิดความเห็นค่ะ
ส่วนตัวก็ติดใจนายศาลาวัดปากกว้างจนติดละครหนึบหนับเหมือนกันค่ะ

ละครทำออกมาน่ารักน่าลุ้นกว่าหนังสือเยอะ...แต่เขาก็รักษาเนื้อหากับพล็อตของนิยายได้ครบถ้วนดีค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 20 กันยายน 2556 เวลา:21:04:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 166 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs


~ อาคม/ชลนิล~

~กลรักเกมเลือด/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ห้วงลวงรัก/กีโยม มุสโซ เขียน/จรัมพร หาญพล แปล~

~ ไพรีนฤมิต/ญนันธร~

~ รื่นรักรมย์ลวง@หัวหิน/กิ่งฉัตร~

~ เมียเจ้า/Amy Tan (นรา สุภัคโรจน์/แปล)~

~ความฝันครั้งที่สอง/ว.วินิจฉัยกุล~

~ตะวันไม่มีวันตกดิน/อาสดา~

~มณีแห่งนิรันดร์/อสิตา~

~มงกุฏอัคคี/อสิตา~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.