...คิดว่ายังมีความหวัง ตราบที่ยังมีลมหายใจ...
Group Blog
 
All blogs
 

การ์ตูนคนรุ่นเก่า

ไม่มีอะไรมาอัพบล็อก?

ถามว่าแล้วจะอัพไปทำไม?

คำตอบคือไม่รู้

แต่เปิดบล็อกไว้แล้วก็ต้องอัพไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเลิกบล็อก

เอาเป็นว่าเอาการ์ตูนจากงานที่ทำอยู่มาอัพก็แล้วกัน

(ความจริงอัพมาทีหนึ่งแล้วนะ แต่พอ วันรุ่งขึ้นมาแก้ไข แก้ไปแก้มาหายวับ โส น้า หน้า)



รอรถไฟ แต่รถไฟหยุดเดิน เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ



รอรถไฟ รถไฟไม่มา คนแก่ไปหาปลาดีกว่า (คนหนุ่มๆ เตะตะกร้อแก้เซ็ง
)


รถไฟหยุดแล่นก็หยุดไป อาหารไทย ๆ แบบบ้านอกก็ยังมีเพียบ



รถไฟไม่แล่นไปหารถใช้เองก็ได้ จะเอามอไซค์ หรือ เก๋งดี

แต่ เอ๊ะ มีตังไม่ถึงพันบาทซื้อจักรยานเก่า ๆ ได้สักคันมั้ง



เมื่อมีถนนคนก็ต้องมีรถ(ไม่นับรถไฟ) รถจักรยานก็คือรถไปถึงได้ทุกแห่งเหมือนกัน ถ้าใจถึง



จบปริญาแล้วไปทำนาดีกว่า



มาเลยลูกแม่รออยู่ มาช่วยแม่ทำนาเร้ว ถ้าไม่มาแม่จะเอาที่นาไปปลูกปาล์ม



ชาวนารุ่นใหม่ ขับรถเก๋งมาทำนาก็ได้ ใครจะทำไม



พายเรืออีโปงเก็บดอกโสน



ความสามัคคีที่ไม่ควรส่งเสริม



ถ้านักดำน้ำเจอพญานาคอะไรจะเกิดขึ้น




 

Create Date : 18 ตุลาคม 2552    
Last Update : 18 ตุลาคม 2552 19:22:10 น.  

นาน ๆ จะมีอารมณ์ตูน

นาน ๆ จะได้เขียนตูนที่ดูเป็นตูน

คุณพอจะเห็นด้วยไหมครับ

แฮ่ ๆ แบบว่าหมดมุขไม่รู้จะเอาอะไรมาเล่นแล้ว

ดูกันเล่น ๆ ก็แล้วกันครับ

ถือว่าแก้ขัด



ภาพที่ ๑ ติ๊งต่างว่า "สอยมังคุด"




ภาพที่ ๒ แทงทลายปาล์ม



ภาพที่ ๓ ตลาดนัด


เท่านี้แหละครับไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ว่าแต่ชมแล้วช่วยเมนท์ไว้มั่งนะ เผื่อจะมีกะลังใจเขียนมาแปะใหม่ หมู่นี้เซ็ง ๆ กับตัวเองชอบกล




 

Create Date : 11 ตุลาคม 2552    
Last Update : 11 ตุลาคม 2552 20:58:32 น.  

การ์ตูนตลก จบในหนึ่งหน้า





คิดถึงพังงา ๓

ตอนที่ข้าพเจ้าเป็น หน.กองบรรณาธิการวารสารพังงา ซึ่งออกเป็นรายเดือนระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๒๒-๒๕๒๕ นั้น นอกจากคอยตรวจต้นฉบับเรื่องต่าง ๆ ที่มีผู้ส่งไปให้พิจารณาลงตีพิมพ์ โดยมีค่าตอบแทน ค่าเรื่องหน้าละ ๕๐ บาท ส่วนการ์ตูนของข้าพเจ้า ๆ ตั้งราคาไว้หน้าละ ๑๐๐ บาท นั้น ทุก ๆ เดือนข้าพเจ้าจะเขียนต้นฉบับการ์ตูนเรื่องยาว ลงตีพิมพ์ฉบับละ ๒ หน้ากระดาษ นอกนั้นเป็นการ์ตูนตลกอีก ๑ หน้าหรือครึ่งหน้า อย่างภาพที่ลงในบล็อกภาพแรก เป็นการล้อเลียนครู ในหัวข้อว่า ครูเฉื่อยคนขยัน



ส่วนภาพที่ ๒ เป็นการล้อเลี่ยนเพื่อน ๆ ในสำนักงานส่วนการศึกษา



ตอนที่แรกไปอยู่พังงาใหม่ ๆ มีพวกเพื่อน ๆ ข้าราชการมาเล่านิทานหรือเรื่องแปลก ๆ ให้ข้าพเจ้าฟังเสมอ แล้วข้าพเจ้าก็จะเขียนเป็นนิยายภาพการ์ตูน เล่มละ ๑ บาท ขายโรงพิมพ์สุภา ตราหัวแพะ ซึ่งสำนักพิมพ์อยู่ที่ถนนผ่านฟ้า กทม. เช่นเรื่อง กระจง ๓ ขา



เล่าโดย คุณจำเริญ กิ่งผดุง เพื่อนที่ทำงานด้วยกัน และหลังจากข้าพเจ้าย้ายกลับลมาเป็นครู เพื่อจะเขียนการ์ตูนต่อ คุณจำเริญ กิ่งผดุง ก็เลื่อนขึ้นไปเป็น หัวหน้าหมวดวิขาการ (เพราะอยู่ที่นั่นข้าพเจ้าไม่ได้เขียนการ์ตูนเล่มละบาทขาย อีกเลยเป็นเวลา ๓ ปี เพราะถูกเจ้านายใช้งานไม่มีวันหยุด เสาร์-อาทิตย์

อีกเรื่องคือ "ผู้ลบล้างความเชื่อแห่งเกาะรายา" เกาะรายาอยู่ใกล้ ๆ ภูเก็ต เดิมทีเป็นเกาะร้าง ปิศาจร้ายมากจนไม่มีใครนกล้าไปอยู่ แต่เพราะมีหนุ่มสาวคู่หนึ่ง ชายหนุ่มพาสาวหนีจึงถูกพ่อ(ตา)จากนครศรีธรรมราช ตามล่าจะเอาชีวิต จึงหนีไปอยู่เกาะนั้น เขาบอกกลัวคนมากกว่ากลัวผี กลัวอาถรรพณ์ต่าง ๆ ทำให้เกาะสิ้นอาถรรพณ์ ปัจจุบันเป็นเกาะที่เจริญมากในด้านวัตถุ เขตการปกครองขึ้นกับจังหวัดภูเก็ต



ผู้เล่าคือ คุณวิชัย เข้มแข็ง ตอนนั้นเป็นหัวการประถมศึกษากิ่ง อ.เกาะยาว(สมัยยังเป็นกิ่งฯ) ตอนหลังยังย้ายตามข้าพเจ้ามาอยู่ชุมพร เป็น หน.ปอ.แถว ๆ ละแม ปัจจุบันคงเกษียณอายุไปแล้ว เพราะอายุพอ ๆ กับข้าพเจ้า

เรื่องนี้เนื้อหาลุงสามารถทำให้อ่านในเวบนี้ได้แล้ว ถ้ามีผู้สนใจอยากอ่านอาจจะมาโพสต์ให้อ่าน คือว่า คุณต้องขอมา

สำหรับคืนนี้บ๊าย บาย ก่อนนะครับ




กระจงสามขา

เขียนเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๒

พอดีหนังสือเก่ามาก ผุขาด หน้า ๑ หน้า ๒ จึงขาดไปบางส่วน
ลุงขอเพิ่มเติมข้อความในส่วนที่ขาดดังนี้

“มีเด็กวัดคนหนึ่ง อาศัยอยู่กับพระหลวงตาที่วัด....(โปรดสังเกต หน้าตาของหลวงตาตอนนั้น เอามาจากเรื่อง “หลวงตา” ที่สวง ทรัพย์สำรวย(ล้อต๊อก)เป็นผู้แสดง) หลวงตาเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีวิชาทางไสยศาสตร์แก่กล้ามาก จนเป็ที่นับถือของชาวบ้านชาวเมืองทั่วไป

เด็กชายคนนี้เป็นลูกกำพร้า ไม่มีพ่อ แม่ และหลวงตาเลี้ยงมาแต่เล็ก ๆ หลวงตาจึงตั้งชื่อมันว่า “เจ้าโทน (คราวนี้ก็ต่อเรื่องไปได้เลย)





























width='450' height='625' border=0>

















 

Create Date : 05 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 11 กรกฎาคม 2551 23:19:55 น.  

ภาพปกนิยายการ์ตูนเมื่อสามสิบกว่าปีที่แล้ว












 

Create Date : 16 สิงหาคม 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2550 1:08:55 น.  

เขาช้าง ๒๒










 

Create Date : 16 สิงหาคม 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2550 0:38:55 น.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  
pantamuang
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




ไม่อยู่อย่างอยาก แต่ยังอยากจะอยู่
อยู่อย่างไม่ลำบาก เวลาที่เหลือน้อยรีบสอยรีบคว้า
ก่อนจะหมดเวลาให้สอย

ดวงดาวบนฟ้าก็สอยได้ ถ้ารู้จักต่อด้ามฝันให้ยาวพอ

ฝันถึงไหนก็ได้ มีสิทธิ์ฝัน แต่จะเป็นจริงหรือไม่ช่างฝัน
เพราะสิ่งที่ฝันคือนวนิยาย..

ชีวิตก็คือนวนิยายเรื่องหนึ่ง ที่เราเป็นผู้เขียนและกำกับ.

เริ่ม 9 กันยายน 2550

Friends' blogs
[Add pantamuang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.