ใกล้...จนมองผ่านไป หรือว่าไกล...จนสุดมือคว้า
Group Blog
 
All blogs
 
ความสัมพันธ์ของเวลากับความรัก

สายน้ำ ไหลผ่านไป ไม่มีวันย้อนกลับ

ฉันใดฉันนั้น...เหมือนเวลา ที่ผ่านไปโดยที่ไม่อาจย้อนคืน

เราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขเหตุการณ์ใดๆ ในอดีตได้ เพียงแต่อย่างน้อย เราก็ได้บทเรียน สำหรับนำไปใช้ในอนาคต

ความรัก อาจมีจุดเริ่มมาจากความประทับใจแม้ในสิ่งเล็กๆ ที่หลายคนมองข้าม อาจจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับอรรถประโยชน์ที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น จนถึงจุดๆ หนึ่ง เมื่อความรักอิ่มตัว ความอดทนคนเริ่มสิ้นสุด รักก็คงค่อยๆ ลดน้อยถอยลงตามหลักการลดน้อยถอยลงของอรรถประโยชน์ส่วนเพิ่ม

แล้วเวลากับความรัก มันเกี่ยวกันอย่างไรเล่า?

สำหรับเรา ยามเริ่มรัก อะไรๆ ก็คงดูสดใส สวยงาม ด้วยความรักอาจบังตาและใจไม่ให้เราเห็นจุดบกพร่องของอีกฝ่าย หรือความรักอาจทำให้เราอดทนพอที่จะยอมรับอีกฝ่ายได้โดยไม่มีเงื่อนไข...หารู้ไม่ว่า การยอมโดยการฝืนใจนั้น จะเร่งการลดน้อยถอยลงของอรรถประโยชน์นั้น เมื่อเวลาผ่านไป

และในที่สุด มันก็ถึงคราวแตกหัก ผลสุดท้าย คนที่ต้องเสียใจคงไม่พ้นทั้งสองฝ่ายนั่นเอง

ทำอย่างไรเล่า มิให้รักสูญหายไปตามกาลเวลา?

มีหลายคนกล่าวว่า ไม่รู้หรอกว่าทำไมถึงได้รัก หาเหตุผลใดๆ มาอธิบายไม่ได้ ซึ่งเราเองก็เชื่อ บางครั้งความรักไม่จำเป็นเลยที่จะต้องมีเหตุผลรองรับตามหลักวิทยาศาตร์ เพียงแต่อยากให้รักกันอย่างมีสติพอเท่านั้นเอง รวมไปถึงการปรับตัวเข้าหากันเพื่อลดช่องว่างของความแตกต่างระหว่างคน 2 คนที่เติบโตและมีวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน

การปรับตัว เป็นเพียงการยอมรับในตัวตนของอีกฝ่าย ในเกณฑ์ที่ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการฝืนความรู้สึกของตัวเอง เพื่อให้มั่นใจว่า...หากจะต้องใช้ชีวิตร่วมกับใครอีกคนไปตลอดชีวิต เราจะอยู่ได้อย่างมีความสุข

เวลากับความรัก?

หลายคนแย้งว่า เวลา ไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ความรักที่ดี
คนบางคน รักกันเป็นสิบปี หากสุดท้าย เวลาสิบปีก็ไม่มีค่าเมื่อในที่สุด ต่างฝ่ายก็ต่างแยกย้าย หรือบางคน ใช้เวลาไม่นานในการรัก แต่อาจใช้เวลาทั้งชีวิตในการลืม

ซึ่งก็จริงนั่นและ แต่เราก็ยังเชื่อว่า เวลาเป็นเครื่องมือในการพิสูจน์ความรักที่พอใช้ได้ตัวหนึ่งทีเดียว

อย่างที่บอกไปตอนต้น ความพอใจของคนเราย่อมลดลงได้เมื่อเรารู้สึกอิ่มตัว ความรักก็เช่นกัน เมื่อเวลาผ่านไปจนความเร่งของความรักค่อยๆ ลดลงจนสู่สมดุลของมัน สิ่งต่างๆ ที่เราเคยอดทนได้เพราะคำว่ารัก ก็อาจกลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจทนได้อีกต่อไป
ดั่งสุภาษิตโบราณ

"ยามแรกรักน้ำผักต้ม รสขื่นขมชมว่าหวาน
รักเก่าเนาเนิ่นนาน เปลี่ยนรสอ้อยให้กร่อยลง"

แม้จะไม่ 100% แต่อย่างน้อย เวลาที่ผ่านไปพร้อมกับอรรถประโยชน์ที่แม้จะไม่เพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่ได้ลดลง คงจะช่วยทำให้มั่นใจในความรักได้บ้างกระมัง


***ขอบคุณบทสนทนายามค่ำคืนที่จุดประกายเรื่องเวลากับความรัก



Create Date : 22 พฤษภาคม 2551
Last Update : 22 พฤษภาคม 2551 23:24:16 น. 0 comments
Counter : 1377 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

@ลูกท้อแช่อิ่ม@
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เรียกยู้ได้นะคะ

แล้วก็ลงท้ายที่ MBA
Friends' blogs
[Add @ลูกท้อแช่อิ่ม@'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.