ใกล้...จนมองผ่านไป หรือว่าไกล...จนสุดมือคว้า
Group Blog
 
All blogs
 
เรื่องเขียนสั้นๆ...แต่เรื่องฉันยาว

คืนนี้ฟ้าโปร่ง ลมเย็นในปลายฤดูหนาวพัดโชยพัดต้องผิวกาย หนาวจนสะท้านไปถึงหัวใจ เงยหน้าดูพระจันทร์ที่วันนี้ดูจะบิดๆ เบี้ยวๆ เนื่องจากมิใช่วันขึ้น 15 ค่ำ

บรรยากาศรอบๆ เงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนที่แทรกผ่านความเงียบออกมาเป็นระยะๆ เท่านั้น

อากาศที่บ้านนอกปลอดโปร่ง ชวนให้สูดหายใจเข้าเต็มปอด แตกต่างจากเมืองหลวงโดยสิ้นเชิง

ถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่...เหลือเวลาอีกวันเดียวก็ต้องกลับไปเผชิญกับชีวิตเร่งรีบและเต็มไปด้วยการแข่งขันอีกครั้ง

คิดพลางก็ยิ้มขำ จริงๆ ก็ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่มาเกือบ 5 ปีเต็มแล้วนะ ทำไมถึงเกิดความรู้สึกเหนื่อยหน่ายแบบนี้อีก จริงๆ ก็น่าจะชินได้แล้วแท้ๆ

จะเป็นเพราะอะไรๆ ที่เปลี่ยนก็คงไม่ใช่เหตุผล เชื่อได้ว่าตลอดเกือบ 3 ปีหลังที่ผ่านมา ชีวิตได้พบเจอกับการเปลี่ยนแปลงหลากหลายรูปแบบ ทั้งดี ทั้งร้าย ทั้งหัวเราะ...และแม้แต่น้ำตา

หรือเพราะคราวนี้มันหมดแรงแล้วก็ไม่รู้

ก้มมองเจ้าแมว 2 ตัวที่วิ่งมาพันแข้งพันขาแล้วก็รูสึกอิจฉาแมวขึ้นมาตะหงิดๆ

เปลี่ยนสปีชีย์ทันมั้ยเนี่ย?!?

ลมหายใจถูกปลดปล่อยมาอีกเฮือกใหญ่ๆ...

ทำอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้าก้มตายอมรับและเผชิญมันไป ท่องไว้ว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด และเวลาก็จะช่วยท่านได้เหมือนทุกๆ ครั้งนั่นแหละ


ปล.เคาะสนิม กับเรื่องสั้นๆ



Create Date : 09 มกราคม 2553
Last Update : 9 มกราคม 2553 20:46:06 น. 1 comments
Counter : 142 Pageviews.

 


โดย: ผมชอบกินข้าวมันไก่ วันที่: 9 มกราคม 2553 เวลา:23:31:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

@ลูกท้อแช่อิ่ม@
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เรียกยู้ได้นะคะ

แล้วก็ลงท้ายที่ MBA
Friends' blogs
[Add @ลูกท้อแช่อิ่ม@'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.