Group Blog
 
All blogs
 
บ้าน : ที่อยู่ของจิตใจ

 





 



บ้าน เป็นส่วนหนึ่งในปัจจัยสี่
บางคนอาจจะอยู่ที่กระท่อมปลายนา
บางคนอาจจะอยู่ที่คฤหาสษ์หลังใหญ่
บางคนขอเพียงแค่มีที่ซุกหัวนอน
แต่สิ่งเหล่านี้ก็มิได้เป็นตัวชี้วัดว่า
ความสุขของคนที่อยู่ในบ้านจะแปรผันกับ
ขนาดหรือลักษณะของบ้านแต่อย่างใด


   ก่อนหน้านี้ไม่นานผมได้เช่าอพาร์ทเมนต์อยู่  ความรู้สึกตอนนั้นก็ผูกพันกับที่อยู่ในระดับหนึ่ง
มาวันนี้ ได้ซื้อคอนโด ได้เป็นหนี้ แต่เป็นหนี้เพื่อความมั่นคง  ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของบ้าน (ถึงแม้ว่าจะยังจำนอง Bank อยู่)
แต่ความรู้สึกผูกพันกลับเพิ่มขึ้นอีกมายมาย การได้ตกแต่งห้อง  จะเจาะ จะยึด เป็นไปอย่างอิสระ  จะจัดการอย่างไรก็ตามใจฉัน
ถ้าถามฉันว่ามีความสุขเพิ่มขึ้นไหม? คำตอบ  คือ  เพิ่มขึ้น  แต่นั่นก็เป็นความสุขที่เพิ่มขึ้นจากตัววัตถุ


   ในโลกอีกใบหนึ่ง โลกแห่งความฝัน ผมยังมีบ้านอีกหลังหนึ่ง
บ้านหลังนี้นั่นล่ะครับ ที่เป็น ที่อยู่ของจิตใจ  จะสุข จะเศร้า ผมก็เข้าไปพัก
ในบ้านหลังนี้ได้เสมอ ได้หยุดพักจากความวุ่นวายต่าง ๆ  ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง
ได้ดูแลจิตใจของตัวเอง  ทำความรู้จักกับตัวเองให้มากขึ้น  ไม่ว่าผมจะไปอยู่ในสถานที่
แห่งใด  บ้านหลังนี้ก็ติดตามผมไปด้วยเสมอ จึงทำให้ผมเป็นคนที่ไม่ได้รู้จักกับความเหงา
(เท่าไรนัก) เพราะในบ้านหลังนี้ มีความอบอุ่นให้กับผมเสมอ แม้เวลาที่เธอไม่มีใคร 
จึงเป็นที่มาของ อันตัวฉัน (เป็นคนที่ไม่ค่อยเหงา แต่ยินดีที่จะมีคนให้ห่วงใย)
ด้วยเหตุนี้ล่ะครับ  ที่ทำให้ผมไม่ค่อยคิดถึงใคร  แต่ไม่ใช่ว่าผมไม่รักนะครับ
ตรงกันข้ามเลยแหล่ะ  คนที่ผมรัก ไม่เคยหายไปไหน แม้ว่าเจ้าของความรักนั้นจะไม่อยู่ในโลก
ใบนี้แล้วก็ตาม  ความรักของเขาเหล่านั้นจะอยู่ในใจของผมเสมอ และตลอดไป 


   การที่จะรักใครสักคนเป็นเรื่องยาก แต่การที่จะลืมความรักนั้นยากยิ่งกว่า

ผมคนนึงล่ะครับ ที่จะขอจดจำเรื่องราวแห่งความรัก  เก็บไว้ให้ลึกสุดหัวใจ



รักตัวเอง            แล้วเราจะรู้จัก  รักผู้อื่น
เคารพตัวเอง        แล้วเราจะรู้จัก  เคารพผู้อื่น
ไม่ทำร้ายตัวเอง    แล้วเราจะรู้จัก  ไม่ทำร้ายผู้อื่น
 
                      ฯลฯ



ยังมีคนอีกมากมายที่ไม่มีบ้าน  แต่เขาก็หาได้ไร้ซึ่งความสุข


[ในทางกลับกัน]


ยังมีคนอีกมากมายที่มีบ้าน แต่เขากลับหาความสุขในบ้านแห่งนั้นไม่เจอ


แล้วความสุข ขึ้นอยู่กับอะไร  ความสุขอยู่ที่ไหน?



ฝากไว้ให้คิด  : เราจะทำอย่างไรได้บ้าง  ในเมื่อยังมีคนอีกมากมาย ที่ไร้ซึ่ง "ที่ซุกหัวนอน"


 


พบกันครั้งหน้า  : กาลเวลา (ที่ดูจะเลือนลาง)






Create Date : 22 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2552 20:14:25 น. 5 comments
Counter : 515 Pageviews.

 
Nice kitchen.
I start thinking to have a house too.
But I love dog so my house can't be condominium and house price is very high for me.


โดย: Mookoop วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 เวลา:20:24:14 น.  

 
สวัสดีครับ ทักทาย
เวลาผมไปอยู่ต่างที่ ผมมักจะคิดเสมอว่า อยู่ที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ นะครับ

จะทุกข์หรือสุข..เวลาที่กลับมาบ้าน เหมือนบ้านจะช่วยปัดเป่า บรรเมาสิ่งเหล่านั้นออกไปจากใจเราได้จริงๆ

อย่างน้อยๆ ก็มีคนที่รักเราโดยไม่ได้หวังสิ่งใดรออยู่ ที่บ้าน



โดย: Graphic.grap วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:37:21 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ จัดได้น่าอยู่มากเลย


โดย: CrackyDong วันที่: 22 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:41:50 น.  

 
อุ่นใจคะ


โดย: นักเคมี วันที่: 6 ธันวาคม 2552 เวลา:18:53:51 น.  

 
ขอให้การดำเนินชีวิตเป็นไปตามรอยของพ่อหลวงของเราตลอดไปนะครับ!!!!!!!!!!!!!!


โดย: pravieng Atta IP: 180.183.192.114 วันที่: 4 เมษายน 2553 เวลา:22:23:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนหลังภาพ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








มุมมองเล็ก ๆ ที่ฉันเห็น

มุมมองเล็ก ๆ ที่คุณอยากให้เป็น

มาร่วมกันมองคนละมุม

"มองมุมชีวิต "



Friends' blogs
[Add คนหลังภาพ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.