Life is sweet อยากให้ชีวิตมีแต่ความหวาน
Group Blog
 
All blogs
 

Happy Birthday my REO อ้วนน้อยครบหนึ่งขวบแล้วจ้า

18 October 2011

เด็กอ้วนอายุครบหนึ่งขวบแล้ว
ปีนี้ได้ไปฉลองวันเกิดที่เมืองไทย
มีคุณตา คุณยาย น้าเบียร์และป้านิดป้ากิ๊ก
อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา



ขาดก็แต่ปะป๊าที่นั่งเหงาเฝ้าบ้านที่ญี่ปุ่นคนเดียว
ไม่ได้มาร่วมเป่าเค้กอวยพรวันเกิดให้หนู
คาดว่าปะป๊าต้องแอบเศร้า ร้องไห้คนเดียวแน่เลย อิอิ



ตอนนี้หนูเริ่มเดินได้บ้างแล้ว เดินห้าหกก้าวก็ล้ม
ก็นะอยู่เมืองไทยหนูแทบไม่ได้เท้าติดพื้น
มีคนอุ้มตลอด ไม่ก็นั่งรถเข็น
พอดีบ้านคุณตาคุณยายไม่เหมาะกับเด็กซนอย่างหนูด้วย
ของเต็มไปหมด แอบอันตราย




หนูพูดได้แต่คำอะไรก็ไม่รู้ไม่เป็นภาษา
แต่ก็น่ารัก อาจ้า อาจ้า ไปวันๆ
เมื่อไหร่จะเรียกหม่ามี้ได้น้าาาา



หนูเป็นเด็กที่ไม่ชอบทำตาม
หม่ามี้พยายามสอนให้หนูบ๊าย บาย หนูก็ทำบ้างไม่ทำบ้าง
ถ้าบอกให้ทำจะไม่ทำ อาจจะทำบางเวลา
อย่างเวลาส่งปะป๊าไปทำงาน เวลาปะป๊าหันหลังให้
หนูจะบ๊ายบายเต็มที่ พอปะป๊าหันหน้ามาหนูก็ไม่บ๊ายบายซะงั้น
แอบกวนนะเนี่ย ฮ่า ฮ่า




หนูทำตามที่หม่ามี้บอกได้บ้าง แต่ก็แล้วแต่อารมณ์
หม่ามี้รู้สึกหนูจะแอบมีสายตาเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
ท่าทางโตขึ้นจะซนไม่เบานะเนี่ย



หนูติดหม่ามี้มากกกกกกกก
ตั้งแต่กลับมาญี่ปุ่น หนูก็ไม่ยอมห่างหม่ามี้เลย
ไปไหนต้องไปด้วย ไม่เห็นหน้าก็ร้องทันที
หม่ามี้ทำอะไรไม่ได้เลย ต้องคอยอยู่ข้างๆหนู
จะนั่งหน้าคอมทำนู่นนี่นั้น หนูก็มาร้องไห้ไม่ยอมอีก
ตอนนี้เลยวุ่นวายชีวิตกับหนูเช้าจรดเย็น



หนูกินข้าวเก่งขึ้นมาก
กินหมดตลอด ชอบกินข้าวกับซุปมิโซะ
กินทุกอย่างที่ขวางหน้า
เสียดายที่หนูแพ้นม ไข่ แป้ง
ไม่งั้นหนูคงได้อ้วนกว่านี้เป็นแน่ มีเค้ก ขนมอร่อยๆรอหนูอยู่



ตั้งแต่กลับจากไทยหนูก็นอนยาว
มีตื่นมาตอนตีห้ามาป่วนหม่ามี้ทำเบนโตะเล็กน้อย
แต่พอส่งปะป๊าไปทำงานเสร็จก็นอนต่อกันทั้งแม่ทั้งลูกจนเกือบสิบเอ็ดโมง
แล้วหนูก็นอนกลางวันอีกทีตอนบ่ายสองบ่ายสาม
ชีวิตเริ่มเป็นระบบดีขึ้นมาก หม่ามี้ไม่เหนื่อยมากเหมือนแต่ก่อนแล้ว



--------------------------------------------------------------

กว่าจะได้อัพก็ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้ว
ช่วงนี้หม่ามี้ยุ่งวุ่นวายชีวิตกับหนูมาก
ซน ซ่าส์ ป่วน กวน มากมาย

แต่ยังไงก็รักมากนะจ๊ะ อ้วนน้อยของหม่ามี้







 

Create Date : 06 พฤศจิกายน 2554    
Last Update : 11 ธันวาคม 2554 8:38:58 น.
Counter : 1498 Pageviews.  

เด็กอ้วนครบ 11 เดือน ยิ่งโตก็ยิ่งกวน ป่วน แต่ก็น่ารัก

18 September 2011

อีกแค่เดือนเดียวก็จะครบขวบแล้ว

เวลาผ่านไปเร็วมากมาย

สิบเอ็ดเดือนเต็มที่เฝ้าฟูมฟักเด็กอวบคนนี้

หม่ามี้เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แต่มีความสุขมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกว่า^-^







ไม่น่าเชื่อว่าหนูจะโตเร็วขนาดนี้

ตอนนั้นยังเป็นเบบี๋ตัวเล็กๆหน้าแหลมๆอยู่เลย

ตอนนี้กลายเป็นเด็กน้อยตัวใหญ่ยักษ์ซะแล้ว








ช่วงที่ผ่านมาหนูมีฟันเพิ่มขึ้นมาเป็นหกซี่แล้วน้า

ของบนสี่ ข้างล่างสอง

หนูชอบกัดนู่นนี่นั่นเป็นที่สุด

โดยเฉพาะกัดนมหม่ามี้

เวลากินนมชอบแอบกัด

พอหม่ามี้ร้องโอ้ยเจ็บ หนูยิ่งได้ใจ

ยิ้ม หัวเราะร่า แล้วก็ค่อยๆกัดอีก

ร้ายนักนะอ้วนนนนน







เดี๋ยวนี้หนูแอบเดินได้นิดนึงแล้ว

เปลี่ยนจากคลานเป็นเกาะกำแพง

เดินเกาะไปรอบบ้าน หม่ามี้ล่ะกลัวหนูพลาดล้ม

ต้องคอยดูไม่ห่างสายตาเลยล่ะ

หนูเดินแบบปล่อยมือได้ก้าวสองก้าว

เคยเดินได้เยอะสุดสามก้าว

หม่ามี้ดีใจมากๆ แต่ก็แอบคิด ต่อไปจะเหนื่อยมากขึ้น

ถ้าหนูเดินได้ วิ่งได้ หม่ามี้คงผอมลง







หนูนอนกลางคืนดีขึ้น

มีแค่บางคืนที่ไม่ยอมนอน

แต่ก็ไม่โหดกับหม่ามี้เหมือนก่อน

กลางวันก็ยังคนนอนง่ายมากเหมือนเดิม

ทำไมกลางคืนไม่นอนง่ายๆอย่างนี้บ้างน้า







หนูเลิกกลัวคนแปลกหน้าแล้ว

ตอนพาหนูไปงานครบรอบ49วันของคุณย่า

หนูก็เล่นกับญาติปะป๊าได้ดี

ไม่งอแงเท่าตอนกลับไปคราวก่อน

เดี๋ยวอาทิตย์หน้ากลับไทย

หวังว่าหนจะเล่นกับคุณตาคุณยาย

ถ้าจะให้ดีให้ติดไปเลยก็ได้

หม่ามี้จะได้พักผ่อนหย่อนใจ อิอิ








หนูยังกินข้าวน้อยเหมือนเดิม

วันๆจะกินแต่นมหม่ามี้

นมหม่ามี้แฟ่บไปหมดแล้ว

ไม่ใช่แค่นม ตัวหม่ามี้ก็แฟ่บไปด้วย

สงสัยอาหารที่หม่ามี้ทำไม่อร่อยอะเปล่าน้า







หนูขี้อ้อนมาก

สมกับที่เค้าว่ากันว่าลูกชายจะอ้อนแม่

บางวันตื่นมาก็จะเห็นหนูนอนหลับฟุบบนตัวหม่ามี้

บางทีก็ชอบเอาหัวมาไถๆนอนตักบ้าง

เวลาหม่ามี้นั่งหนูก็มาเกาะเดินรอบๆตัวไม่ห่างไปไหน

แถมถ้าทำไม่สนหนู หนูจะร้องอ้อนสุดๆไปเลย







หม่ามี้รักเรโอะมากนะลูก

รักมากที่สุดในโลกเลย

คิดไม่ออกเลยว่าถ้าไม่มีหนู

หม่ามี้จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้ยังไง

แค่ได้เห็นรอยยิ้มของหนู

หม่ามี้ก็มีความสุขสุดๆแล้ว










 

Create Date : 19 กันยายน 2554    
Last Update : 19 กันยายน 2554 13:20:30 น.
Counter : 705 Pageviews.  

10เดือนเต็มๆ ความน่ารักของอ้วนน้อยเกิน100



18 August 2011

อ้วนน้อยครบสิบเดือนเต็ม
เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินเวลาเลี้ยงลูกเนี่ย
ยุ่ง วุ่น มากกกกกกก ก็เลยรู้สึกเวลาเดินเร็ว?



ช่วงนี้ดูเหมือนเรโอะจะสูงขึ้น
ก็เลยดูผอมลง(มั้ง)
ส่วนสูงไม่รู้ แต่น้ำหนักล่าสุด 11 กิโลกรัม
คาดว่าคงไม่หนักไปกว่านี้อีกแล้วสักพัก
คงไว้เท่านี้นะลูกน้าาา หม่ามี้ไม่อยากเปลี่ยนไซส์ผ้าอ้อม
มันเปลืองงงงงงง ฮ่าาาา



เรโอะคลานเร็วมากๆๆๆๆๆๆ
หนีแทบไม่ทันเวลาถ่ายรูป
จะคลานมาหาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า(เว่อร์ไปนั่น)
ชอบเล่นที่ผลักเดินที่สุด
ต้องไปจับหันให้เดินวันๆไม่รู้กี่รอบ





เดี๋ยวนี้เล่นคนเดียวได้แป๊บๆก็เรียกร้องหา
ไม่ยอมอยู่คนเดียวต้องให้ไปนั่งข้างๆ
ต้องเล่นกับอ้วน ไม่งั้นมีวีน
หม่ามี้ไม่ต้องทำมาหากินอะไรแล้ว



ติดหม่ามี้เป็นตังเม
แกะกันไม่ออก
เห็นเผลอๆก็รีบไปล้างจาน
แต่อ้วนก็รู้ทัน รีบคลานตามมาทันที
มาเกาะแข้งเกาะขาไม่ยอมไปไหน
เกาะอย่างเดียวไม่พอ ทำเสียงร้องออดอ้อนอีก
ถ้าทำไม่สน องค์จะลง กรี๊ดลั่นบ้านอีก เฮ้อ



กลางคืนเป็นค้างคาวไม่หลับไม่นอน
ทั้งๆที่พยายามไม่ให้นอนกลางวันมาก
ไม่ให้นอนหลังสามโมงเย็น กลางคืนจะได้นอน
ปรากฎว่าสองทุ่มกว่าสามทุ่มก็ง่วง นอนให้หลงดีใจ
เที่ยงคืน ตีหนึ่ง ตื่นมาเล่นอีก
วันดีคืนดีตีสามตื่นมายันเช้า
กลางคืนหม่ามี้ได้นอนอย่างเก่งไม่เคยถึงสามชั่วโมงเลยนะลูก



ทีนอนกลางวันล่ะง่ายมาก
นอนเองยังได้ หันไปอีกทีนอนก้นโด่งซะแล้ว
หม่ามี้ก็รีบนอนตามทันที เก็บแรงไว้รบกับหนูต่อตอนดึก
นี่เห็นว่าอ้วนน่ารักมากนะนี่ ถึงได้ไม่โกรธไม่ว่าหนู อิอิ



สิ้นเดือนกรกฎาคุณย่า(แม่เลี้ยงของปะป๊า)ของเรโอะเสีย
เลยต้องไปไซตามะ บ้านเกิดปะป๊าอาทิตย์นึง
เรโอะเลยได้เจอคุณปู่เป็นครั้งแรก
ปะป๊าก็ได้เจอพ่อหลังจากไม่ได้เจอมานับสิบปี
ไม่รู้มีเรื่องอะไรมากมายถึงไม่ยอมไปเจอปีนึงคุยโทรศัพท์ครั้งนึง
แต่การไปครั้งนี้ทำให้ปะป๊าเกิดอาการต่อมกตัญญูทำงาน
เห็นพ่อแก่ลงไปมาก แล้วยังต้องอยู่คนเดียวอีก
ก็เลยตัดสินใจจะกลับไปอยู่ไซตามะ ไปอยู่ใกล้ๆพ่อ
และถ้าพ่อตกลงก็จะอยู่ด้วยกันเลย ซึ่งตอนนี้ปะป๊าก็ยังไม่กล้าบอกพ่อตัวเอง
ว่าอยากกลับไปอยู่ด้วย บอกแค่ว่าจะย้ายไปทำงานที่ไซตามะ



กลับมาสู่เรื่องเรโอะกับคุณปู่
คุณปู่ใจดีแบบสุดๆๆๆๆๆ เล่นกับเรโอะอย่างสนุกสาน
ให้รื้อของได้เต็มที่ บอกว่าอย่าว่าอย่าโกรธเรโอะ
เพราะการเล่นการรื้อคืองานของเด็กวัยนี้
ทั้งๆที่คุณปู่กำลังเสียใจเรื่องคุณย่า
แต่ท่านก็ยิ้ม คุย ให้การต้อนรับหม่ามี้และเรโอะเป็นอย่างดี
ไปจองโรงแรมให้นอนทั้งๆที่เราจะนอนบ้านคุณปู่ก็ได้
แต่คุณปู่คงจะเกรงใจ เพราะศพคุณย่ายังนอนอยู่ในบ้าน
เอาจริงๆก็แอบกลัวเหมือนกัน แหะแหะ



เรโอะดี๊ด๊าเข้าหาคุณปู่มากกกกกกกกก
ปกติกลัวคนจะแย่ แค่ป้าๆมาทักยังร้องลั่น
แต่นี่คลานเข้าใส่ ไปเกาะแกะคุณปู่เฉยเลย
รวมถึงอาๆทั้งหลาย เรโอะก็ไม่กลัว ให้ทุกคนอุ้มได้
หรือจะรู้ว่านี่คือญาติตัวเองมั้ง



เรโอะมีลูกพี่ลูกน้องหลายคนทีเดียว
รวมที่จะเกิดเดือนหน้าอีกก็แปดคน
ต่อไปจะไม่เหงาแล้ว ถ้าย้ายไปอยู่แถวนู่น
จะมีญาติๆมาเล่นด้วยแล้ว



อยู่ด้วยกันยี่สิบสี่ชั่วโมงมาตลอดเกือบสิบเดือน
ก็มีวันต้องห่างกับอ้วนชั่วคราว
ช่วงที่ต้องไปร่วมพิธีงานศพ คือวันที่ไปฟังสวด(เทียบกับงานไทย)
กับวันเผาซึ่งเป็นวันถัดไป ไม่ได้พาเรโอะไปร่วมพิธีด้วย
เพราะพิธีศพที่นี่เคร่งครัด เงียบสงบมากกกกกกกกก
ไม่มีเสียงคุยหรืออะไรเลย ทุกคนตั้งใจร่วมพิธีมาก
ก็เลยต้องพาเรโอะไปฝากเลี้ยงที่เนอสเซอรรี่ยี่สิบสี่ชั่วโมง
เค้าคิดชั่วโมงละ 840yen ฝากไปสองวัน วันละหกชั่วโมง
ครั้งแรกที่ไปส่งอ้วน น้ำตาไหลพราก คิดถึงสุดๆ
ไม่เป็นอันทำอะไร นั่งคิดถึงอ้วนอย่างเดียว ร้องไห้ไปหลายรอบมาก
แถมยังมีโทรศัพท์มาอีกว่าอ้วนไม่ยอมกินอะไร
แต่ก็ต้องทำใจ พองานเสร็จก็รีบไปรับทันที
ต่อไปจะไม่ห่างอ้วนไปไหนอีกแล้ว คิดถึงมากกกกกกกกก



อ้อ ลืมเล่าไปว่าการเดินทางครั้งนี้
เป็นครั้งแรกที่พาเรโอะนั่งรถนานขนาดนี้
ปะป๊าขับไปง่วงไปก็ต้องจอดนอนเป็นระยะๆ
กว่าจะถึงก็เกือบสิบชั่วโมง มัวแต่จอดนอน
เด็กอ้วนของเราก็น่ารัก นอนตลอดเหมือนกัน
ชอบนอนบนรถมาก สงสัยที่นั่งจะสบาย
เห็นขึ้นรถทีไรหลับทุกที



เดือนหน้าต้องพากลับไทยแล้ว
ไม่รู้บนเครื่องจะเป็นยังไง
สมัยตอนพากลับมาญี่ปุ่นตอนยังไม่ครบสองเดือน
นอนนิ่งตลอดเส้นทาง สบายมั่กมาก
แต่ตอนนี้คุณเธอคงไม่ยอมนอนแน่ๆ
เตรียมตัวเตรียมใจกันแต่เนิ่นๆละ



เดือนนี้รูปน้อยหน่อย
เพราะช่วงที่ไปไซตามะไม่ได้ถ่ายเลย
วุ่นกันทั้งวัน งานศพญี่ปุ่นเค้าไม่ถ่ายรูปด้วย
ก็เลยมีรูปน้อยเช่นนี้แล



แล้วเจอกันเดือนหน้านะจ๊ะ
จริงๆว่าจะอัพพวกขนมทั้งหลายที่ทำ
งานศพแบบญี่ปุ่นแบบละเอียด
แต่ด้วยความกวน ป่วนสุดๆของเด็กอ้วน
ก็เลยทำให้ทำไม่ได้จ้า
ไว้ว่างๆจะลงนะจ๊ะ






 

Create Date : 18 สิงหาคม 2554    
Last Update : 18 สิงหาคม 2554 14:21:44 น.
Counter : 768 Pageviews.  

อ้วนน้อยครบ9เดือน จากหมูน้อยกลายเป็นลิงอ้วน-ปลิงยักษ์-จิ้งจกอวบ

อ้วนน้อยครบเก้าเดือนแล้ว เร็วเหมือนโกหก


แป๊บๆครบเก้าเดือนเต็มๆแล้วนะจ๊ะอ้วนน้อย
ช่วงชีวิตแปดเดือนของหนูพัฒนาการดีขึ้นมากมาย
จากเมื่อเดือนที่แล้วหนูเริ่มลุกขึ้นมานั่ง คลาน เกาะยืน
เดือนนี้หนูยิ่งเก่งไปกันใหญ่



คลานเร็วมากกกกกกกกกกกก
หม่ามี้ไปห้องน้ำแป๊บๆ หนูรู้ตัวปุ๊บ รีบคลานตามไปเฝ้าทันที
เรียกว่าไปไหนไม่ได้เลย หนูคลานตามด้วยความเร็วเต็มสปีด



ตอนนี้หนูไม่ลุกมานั่งงอแงตอนกลางคืนแล้ว
เพราะหนูฟลุ๊บนอนเป็นแล้ว
ต้องเรียกว่าฟลุ๊บนอน เพราะหนูเอาหน้าฟลุ๊บลงกับที่นอน
แล้วก็นอนก้นโด่งบ้าง ขาอยู่ในท่านั่งบ้าง น่ารักดี



หนูนอนดิ้นมาก
ที่นอนครึ่งนึงต้องเว้นให้หนูดิ้นไปดิ้นมา
ตื่นมาดูบางทีไปอยู่ขอบที่นอน นั่งหลับอยู่ตรงกำแพงยังมี



เกาะยืนได้ทุกทีที่มือน้อยๆสัมผัสได้
กำแพง ประตู หน้าต่าง สามารถแปลงร่างเป็นจิ้งจกเกาะยืนได้
ที่ชอบอีกอย่างคือ เกาะขาหม่ามี้เวลาทำกับข้าว
ไม่ก็มาเกาะพุง เกาะก้นเวลาหม่ามี้นอนดูทีวี
เรียกว่าเกาะแกะเป็นปลิงเลย



เกาะแล้วก็มีการย่างก้าว
หนูจะเกาะชั้นทีวีแล้วย่างไปทางซ้ายทีทางขวาที
เบื่อก็คลานไปเกาะโซฟาบ้าง เก้าอี้บ้าง
ไม่ก็ไปเกาะที่ผลักเดิน ค่อยๆเดินเองช้าๆ
อีกไม่นานคงได้เป็นเพนกวินแล้วสินะจ๊ะ



บ่นพรึมพร่ำไม่เป็นภาษา
ไม่รู้หนูจะพูดอะไร พยายามออกเสียงในคอ
ไม่ออกมาเป็นคำที่รู้เรื่องในภาษามนุษย์เลย
บางทีก็ออกแนวคำรามเป็นก็อตซิล่าไป



หนูเริ่มนอนโอเคมากขึ้น
นอนสี่ห้าทุ่มเพราะนอนพร้อมกันเรียงกันสามคนหน้าทีวี
อากาศร้อนไปนอนในห้องไม่ได้ ไม่ได้ติดแอร์ แหะแหะ
ตื่นตีสี่ตีห้าพร้อมหม่ามี้มาทำเบนโตะให้ปะป๊า
แล้วก็นอนอีกทีตอนหกโมงกว่าหลังส่งปะป๊าไปทำงาน
ตื่นมาอีกทีก็สิบเอ็ดโมง
แล้วก็ไปนอนภาคบ่ายตอนสี่ห้าโมงเย็น
เวลานอนอาจจะไม่ได้นอนเร็วตื่นเช้าอย่างที่ควรจะเป็น
แต่ทำไงได้โนะ นอนรวมกันตื่นพร้อมกันก็เลยต้องเป็นกิจวัตรแปลกๆอย่างนี้



หม่ามี้พยายามสอนเบบี้ซายน์หนูเท่าที่จะทำได้
บางทีกินข้าวอยู่แล้วหนูงอแงก็สอนไม่ได้ ก็ทำบ้างไม่ทำบ้าง
แล้วเมื่อไหร่หนูจะเข้าใจและซายน์กลับมาละนี่
เดือนนี้ต้องตั้งใจใหม่ ทำให้ถื่ขึ้นล่ะ



หลังจากใส่เสื้อพี่อันปังมาเดือนกว่า
หม่ามี้เริ่มเบื่อก็เลยหาซื้อเสื้อแนวใหม่ให้หนู
แนวเด็กญี่ปุ่นแก่นๆหน่อย จะได้ดูเป็นอ้วนซ่าส์ อิอิ



นอกจะเป็นปลิงยักษ์เกาะติดหม่ามี้แล้ว



หนูยังเป็นจิ้งจกยักษ์เกาะตามกำแพง กระจก หน้าต่างอีกด้วย



อาการผื่นภูมิแพ้ของหนูกลับมาเห่ออีกแล้ว
คงเป็นเพราะอากาศร้อน ร้อนมากๆไม่แพ้เมืองไทยบ้านเรา
หนูเลยเกาทั้งวัน หม่ามี้ต้องพาไปหาหมอเอายามาเพิ่ม



หนูชอบค้น ชอบรื้อมาก
แถมเลเวลอัพอีกต่างหาก
เปิดตู้เองได้แล้ว
ลิ้นชักก็สามารถ
แถมของที่อยู่สูงยังอุตส่าห์เอื้อมถึง
บางทีก็แอบไปในครัว ไปค้นหาของกินซะงั้น



หม่ามี้รู้สึกว่าหนูยิ่งโตยิ่งแอบฉลาดแกมโกง
สายตาเจ้าเล่ห์ ยิ้มมุมปากมีเลศนัย ฮ่าาา
แบบเวลาทำอะไรที่หม่ามี้ไม่อยากให้ทำ
พอหม่ามี้หันไปเจอหนูจะทำหน้าแบบ
อ๊ะ โดนจับได้ซะแล้ว แล้วก็ยิ้มให้หม่ามี้
โกรธไม่ลงหรอก น่ารักซะขนาดนี้



หนูขี้อ้อนมากกกกกกก
ทำเสียงอ้อนเก่งมาก เล่นๆอยู่เบื่อๆอยากให้อุ้มให้กอดก็ร้อง
ร้องแบบเสียงเล็กๆ แบบอ้อนๆ
ปะป๊าบอกหนูนี่ขี้อ้อนได้หม่ามี้ อิอิ



เดี๋ยวนี้หนูชอบดูรายการเด็กของNHK
จะหนูชอบดูเด็กๆร้องเล่นเต้นรำ
คงอยากเต้นกับเค้า หม่ามี้ก็จับหนูเต้นไปด้วยกัน อิอิ
หนูดูรายการภาษาอังกฤษสำหรับเด็กแล้วหัวเราะ
หม่ามี้งงมากว่าหนูรู้เรื่องด้วย
หนูจะหัวเราะเฉพาะตอนที่เค้าร้องoopppp!
ฮาสุดๆ หนูน่ารักจัง (ชมกันเองตลอด)



หม่ามี้กับปะป๊ารักหนูมากนะลูก จุ๊บๆ





 

Create Date : 17 กรกฎาคม 2554    
Last Update : 18 กรกฎาคม 2554 11:38:22 น.
Counter : 750 Pageviews.  

อ้วนน้อยเรโอะ สุดๆไปเลยกับชีวิตเบบี๋ 8เดือนเต็ม

18 June 2011


อ้วนน้อยครบแปดเดือนแล้วนะจ๊ะ
ไม่แน่นะต่อไปอาจจะไม่ได้เรียกหนูว่าอ้วนแล้วก็ได้
เพราะหนูกำลังซน วันๆออกกำลังกายเยอะอาจจะผอมลง อิอิ




เดือนนี้อ้วนน้อยพัฒนาการสุดๆ
หนูทำได้หลายอย่างในช่วงเดือนที่ผ่านมา
หม่ามี้ตามแทบไม่ทัน





ลุกขึ้นมานั่ง

อยู่ๆหนูก็พลิกตัวคว่ำ แล้วก็ค่อยๆยันตัวขึ้นมานั่งซะงั้น
หม่ามี้แอบดีใจ ไม่ต้องคอยจับหนูนั่งแล้ว
แต่ปัญหาที่ตามมาคือ ทุกครั้งเวลานอนแล้วหนูพลิกคว่ำ
หนูจะยันตัวมานั่งเป็นสเตปๆไป ทั้งๆที่หนูง่วงนอน ตายังหลับอยู่เลย
แล้วหนูจะนอนก็นอนไม่ได้เพราะล้มตัวลงนอนไม่เป็น
หนูเลยงอแง กลางคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ลุกมานั่งตลอด
เป็นอย่างนี้เกือบอาทิตย์ หม่ามี้แทบเป็นลม



คลาน

หลังจากนั่งคล่องแล้ว หนูก็ค่อยๆเพิ่มเลเวล
แรกๆก็ค่อยๆดึงขาไปมา เหมือนอยากจะเคลื่อนที่
ว่าแล้วหนูก็พุ่งตัวมาข้างหน้า แบบหน้าคว่ำ รับกันแทบไม่ทัน
เป็นอย่างนี้อยู่วันสองวัน หนูก็เริ่มคลานได้
หลังๆคลานคล่องแล้ว คลานไปทั่วบ้าน ตามเก็บกันทั้งวัน





เกาะยืน

ที่บ้านไม่ค่อยมีที่ให้หนูเกาะเท่าไหร่
โซฟาก็เตี้ยไป ชั้นทีวีก็สูงไป เก้าอีก็เหมือนจะสูงเกิน
เห็นหนูพยายามจะหาที่เกาะสุดๆแต่ก็เกาะไม่ถึง
หนูเลยชอบเกาะขอบอ่างเวลาอาบน้ำ
หม่ามี้เลยลำบากเพราะหนูมัวแต่จะยืน อาบน้ำกันทีเหนื่อยเลย



ฟันขึ้น

หลังจากเฝ้ารอมานานว่าเมื่อไหร่อ้วนนจะงอแง
ก็เห็นงอแงทุกวันแต่ฟันไม่เห็นจะขึ้นซะที
ตอนนี้หนูดอกไม้บานแล้วน้า
ล่างซ้ายค่อยๆโผล่มาก่อนตามมาด้วยล่างขวา
ฟันเล็กๆอย่างนี้ กัดเจ็บมากๆเลย
ให้นมหนูอยู่ก็เจ็บจี๊ดๆ
ไม่อยากจะคิดตอนหนูมีฟันเต็มปากเลย



ติดแม่

จากที่เป็นเด็กรักปะป๊ามาก
ตอนนี้กลายเป็นลิงอ้วนเกาะหม่ามี้ซะแล้ว
ติดมากๆ มาอยู่ใกล้ๆคลอเคลียตลอด
หม่ามี้แว๊บไปเข้าห้องน้ำ หนูยังคลานตามไปหา
ไม่เห็นหน้าหม่ามี้แป๊บเดียว ร้องหาซะลั่นบ้าน
บางทีเวลาหนูง่วงมากๆหนูจะคลานมานอนที่ตักหม่ามี้เอง
รู้ไหมว่าหนูน่ารักแบบหม่ามี้แทบจะอดเอาหนูมากอดแน่นๆไม่ได้
ก็ดีใจอยู่น้าที่หนูหันมาติดหม่ามี้
แต่ปะป๊าหนูนะสิ น้อยใจสุดๆไปเลย
ปะป๊าเรียกหนูสิบครั้ง หนูก็เมิน
ปะป๊าจะอุ้มหนู หนูก็หันคลานหนีมาหาหม่ามี้ซะงั้น
แอบสงสารปะป๊าเหมือนกันน้า
หนูเห็นใจปะป๊าหน่อยนะครับ ปะป๊าเค้าอยากกอดหนูสุดๆ



ช่างกรี๊ด

กรี๊ดเสียงดังมากกกกกกกกกกกกกกก
ดังไปแปดบ้านสิบบ้านเลยล่ะ
กลางวันจะกรี๊ดไม่ว่า แต่นี่หนูเลยกรี๊ดกลางดึก
ตีสองตีสาม ลืมตาตื่นมาร้องกรี๊ดๆ
กว่าจะปลอบกันให้สงบ ชาวบ้านคงตื่นกันหมดแล้ว
เวลาไม่พอใจ หรืออยากให้อุ้ม ให้ทำอะไรก็กรี๊ด
หม่ามี้กำลังเริ่มสอนbaby signหนู
หวังว่าพอหนูเริ่มsignได้ คงจะกรี๊ดน้อยลงนะจ๊ะ



ชอบกิน

เห็นแววเป็นเด็กกินจุแต่เด็กเลย
หนูชอบกินข้าว กินกล้วย กินขนม
หม่ามี้เอาอะไรให้กิน กินหมด
ข้าวก็หมดทุกมื้อ กล้วยก็วันละลูก
ไหนจะขนมระหว่างมื้ออีก
ส่วนนมหนูก็ยังกินอยู่ ก่อนนอนทุกช่วงจะต้องกินนม
เพราะหนูติดนมแม่ ต้องดูดเต้าถึงจะหลับได้
หม่ามี้ก็แฮปปี้นะเวลาหนูกินนม กินไปเรื่อยๆได้เลยนะจ๊ะ






การละเล่นของอ้วน

หนูเล่นคนเดียวได้โดยหม่ามี้ต้องอยู่ใกล้ๆ
หม่ามี้ก็เลยเล่นเน็ตไป หนูก็เล่นของหนูไปอยู่ข้างๆกัน
สบายไปเลย อิอิ
หนูชอบเอาของเล่นเข้าปาก
ชอบเล่นของต้องห้าม เช่น กระดาษทิชชู่ สายไฟ ฯลฯ
ชอบเล่นหมุดโต๊ะ หมุดเก้าอี้ ให้หัวชนไม่เว้นแต่ละวัน
ชอบเล่นหม้อ ถังขยะ รีโมท พรมและของที่ไม่ใช่ของเล่นอื่นๆ
ต้องคอยดูตลอด แม้ว่าจะเก็บบ้านเรียบร้อยแล้ว ก็วางใจอ้วนไม่ได้







แฟชั่นเด็กอ้วน

ตอนนี้หนูใส่เสื้อผ้าไซส์80แล้ว
ไม่ใช่เสื้อผ้าแนวเบบี๋แล้ว
หม่ามี้ซึ่งบร้าาาาอันปังแมนเป็นทุนเดิม
ก็ได้ที ซื้อเสื้อผ้าอันปังแมนให้หนูใส่เต็มที่
มีของมาส่งทุกวัน วันไหนไม่มีปะป๊าหนูจะถามว่าเลิกบร้าแล้วเหรอ ฮ่า ฮ่า
ก็นะเสื้ออันปังแมนมันใส่ได้แค่ช่วงนี้นี่นา
โตไปก็ใส่ไม่ได้แล้ว ก็ตามใจหม่ามี้หน่อยน้า
อ้อ อีกอย่างหม่ามี้อยากให้หนูมีน้ำใจเหมือนพี่อันปังแมนด้วย
ก็เลยปลูกฝังให้หนูชอบแต่เล็กๆไง อิอิ



แปดเดือนที่ผ่านมาไม่มีวันไหนที่หม่ามี้ไม่รู้สึกเหนื่อย
แต่ก็ไม่เคยเบื่อหรือท้อเลยนะครับ
เพราะอะไรรู้ไหมเอ่ย
แค่หม่ามี้มองหน้าหนู เห็นหนูยิ้มให้
ความเหนื่อยล้าก็มลายหายไปหมด
มีความสุข สุขที่ได้เลี้ยงดู ได้เห็นหนูเติบโตทุกๆวัน
เพิ่งจะเข้าใจคำว่า ลูกคือแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ ก็ตอนมีหนูนี่แหละ
ขอบคุณที่เกิดมาเป็นลูกหม่ามี้นะครับ อ้วนน้อย
รักมากๆ รักมากกว่าปะป๊าหนูอีก ฮ่าาาาา












 

Create Date : 17 มิถุนายน 2554    
Last Update : 18 มิถุนายน 2554 20:08:08 น.
Counter : 1119 Pageviews.  

1  2  3  4  5  

กล้วยหอมรสนม
Location :
Aichi Japan

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




สิ่งต่างๆที่ได้พบ ทั้งความสุขและความเศร้า หล่อหลอมให้เป็นตัวเองในวันนี้ อยากจัดเรียงความทรงจำ ประสบการณ์ต่างๆให้เข้าที่ ปัดฝุ่นให้มองเห็นได้ชัดขึ้น ให้คนใกล้ตัวหรือคนที่เพิ่งผ่านมา ได้หวนคำนึงถึงความทรงจำไปด้วยกัน


ถ้าบังเอิญผ่านมาก็มาเป็นเพื่อนกันนะคะ
สวัสดี...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

Friends' blogs
[Add กล้วยหอมรสนม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.