Group Blog
 
All blogs
 

Report UNITED vol.3~Rising Dance Festival~」&Shinya's BD!! 23092010 @Tokyo International Forum Hall A

Report UNITED vol.3~Rising Dance Festival~」&Shinya's BD!! 23092010 @Tokyo International Forum Hall A
DA PUMP/W-inds./Lead/Daichi Miura/Toshihiro Nobuyama


วันนี้เราก็ไปดูยูไนเต็ดมาค่ะ ฉายเดี่ยวไปคนเดียว ไม่มีใครไปด้วย TAT
ก็คราวนี้งานจัดที่ Tokyo International Forum Hall Aค่ะ
จากหอเราไปไม่ต้องเสียค่ารถ มีความสุขมากๆ กับที่ค่ารถฟรีนี่ล่ะ ฮ่าๆ
เพราะมันอยู่ระหว่างทางตั๋วเดือนของเราเอง
ก็ออกจากหอราวๆ สามโมงครึ่ง
เดินไปและร้านร้อยเยนแถวๆสถานีหากล้องส่องทางไกล แต่มันไม่มี เลยเออช่างมัน
ลืมไปถามพี่โหน่งว่ามีมั้ย แล้วก็เออไม่เอาไปก็ได้

ไปลงสถานีกินซ่า แล้วก็เดินอีกราวๆ สิบนาที ไม่ถึงสิน้อยกว่านั้น
เคยมาแล้ว แต่ไม่รู้ว่ามีฮอล์อยู่ตรงนี้ เคยมาบิคคาเมร่า สาขานี้ค่ะ ยูรัคคุโจ
วันนี้อากาศจะยะเยือกๆ ซึ่งต่างจากเมื่อวานลิบลับ คือเมื่อวาน ยังเป็นอากาศแบบฤดูร้อนอ่ะ
อากาศแห้ง แดดเปรี้ยงๆ ราวๆ สามสิมสามองศา ทั้งอาจานแล้วก็ข่าวบอกว่าเมื่อวานจะร้อนเป็นวันสุดท้ายยังไม่เชื่อเลย

แต่แล้วมันก็เป็นงั้นจริงๆ ฝนตกก คือที่นี่ถ้าฝนตกแล้วอากาศจะยะเยือกกกก ราวๆ สิบแปดองศา (อาจจะราวๆ วิบห้าในบางครา) ก็เดินข้ามสะพาน แม่น้ำไปก็ยะเยือกไป ฮ่าๆ
ไปถึงฮอล์ราวๆ สี่โมงครึ่งค่ะ คนเยอะเลย เหมือนรอบบ่ายเพิ่้งเล่นเสร็จแล้วออกมากัน เราก็ยืนๆหาที่รอดู

เนื่องด้วยตอนนี้เรามีFBแล้วไม่ขอทำรูปแยกมาลงที่นี่นะ อ่านเนื้อหาที่นี่แล้วไปดูรูปที่FB ละกันค่ะ!!
พี่เอสตัวโตๆ เนื่องด้วยคนที่เรารับแอดในFBเราถือว่าเป็นคนรู้จัก สนิทและเราไว้ใจเราจึงรับแอดนะคะ
เพราะฉะนั้นแล้ว รูปในนั้น เราจะไม่แปะเครดิตอะไรของเราทั้งนั้น แต่เราไว้ใจนะคะว่าไม่เอาของเราไปโพสที่ไหนอีกเด็ดขาด อยากเซฟ เซฟไปค่ะ แต่ถ้าเราเจอว่าเอาไปลงที่ไหน ที่ไม่ได้เก็บไว้ดูคนเดียว มีบึ้มค่ะ!!
สำหรับคนที่แอดมาเยอะแยะ แล้วถ้ามาอ่านเจอตรงนี้ บางคนเราไม่รับนะ เพราะเราไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร เราไม่รับค่ะ
เพราะงั้นถ้าอยากให้รับแล้ว ขอยูส ที่ใช้นิดส์

คือยืนรอก็เห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตามากมาย ตามที่เห็นทุกๆครั้ง
ทำไมรู้สึกว่ามีคน ใส่เสื้อยิดยูไนเต็ดสีม่วงเยอะมากกก(สีของลีดในครั้งนี้) แล้วก็ทำไมคนรอบๆตัวก็คุยแต่เรื่องลีดๆๆๆ
เราเองก็แต่งตัวธีมม่วงไปค่ะ ถึงจะไม่มีตังซื้อของหน้างาน แต่ก็ใส่สีม่วงไปเชียเด็กม่วงค่ะ ฮ่าๆๆ
รอจน ราวๆห้าโมงที่เค้าว่าจะเปิดประตูให้เข้า ก็มีคนยืนต่อแถวจะเข้าฮอล์ แต่เปิดให้เข้าฮอล์เหลทไปสิบห้านาทีค่ะ
เราก็เข้าไป สต๊าฟฉีกตั๋ว เดินเข้าไปก็จะได้รับถุงกิ๊ฟเซ็ต(?)กลับบ้าน ในนั้นจะมีเหมือนสูจิบัตรเล็กๆ พร้อมโฆษณาสินค้ายูไนเต็ด
แล้วก็ไบปลิวโฆษณา ศิลปินในค่าย รวมถึงมิวสิคัลของลีดด้วย!!
ที่นั่งของเรา ชั้น1 แถวที่33 ที่นั่ง63 ค่ะ ชีวิตเราเจอเลขสามตลอดเลย - -'
เข้าไปนั่ง รอเวลา
ฮอล์ใหญ่กว่านากาโนะซัน เท่าตัว จากที่ดูที่นั่งแล้วก็ฮอล์ วิธีไปก่อนไป
ฮอล์นี้จุคนได้ ห้าพันกว่าคนค่ะ
ก็รู้สึกว่า เห็นเวทีชัดมากกกก ทั้งๆที่ ถ้าเป็นนากาโนะซัน แถวขนาดนั้นแทบมองไม่เห็นแล้ว
ที่นี่เหมือเสต็บแต่ละชั้นจะยกสูงดี แล้วก็เพดานสูงมากกกก
ระหว่างนั้น เวทีไม่ได้ปิดม่านอะไร
เราว่าไอ้โครงสร้างกับจอ LCD มันดูคุ้นๆตานา
เหมือนตอนอัพเทิร์นเด๊ะๆๆๆ
แม้แต่เสาก็มี!!
วิชั่นขาาาา ประหยัดเก่งจริงๆ ฮ่าๆๆ แต่เราก็ชอบนะที่มันเป็นจอแบบนี้
แล้วข้างๆเวทีสองข้างก็มีขออีกด้านละจอค่ะ
รอไปจนถึง 18.15 ซึ่งกำหนดการบอกเริ่มแสดงตอน หกโมง แต่เหลทไป
อยู่ๆไฟก็จะมืด
มืดมากกกกกก
เพราะงานนี้ไม่มีใครใช้แพนไลท์ หรือไซน์ไลท์อะไรทั้งนั้นค่ะ เป็นแดนซ์อีเวนท์ไม่ใช่ไลฟ์คอนเสิร์ต
จอก็ปรากฏภาพกราฟฟิตพร้อมเพลงรีมิกซ์ เป็นโลโก้ของงานครั้งนี้
แล้วก็ปรากฏชื่อ หน้าตาของคนที่จะออกมา
เปิดด้วย ทีมของโทชิแล้วก็แด๊นเซอร์คนอื่นๆ
จำรายละเอียดไม่ค่อยได้มากนะ แต่จะพยายามเล่าค่ะ
เพราะงานนี้รายละเอียดเยอะมาก คนก็เยอะ
ต่อมา ก็เป็นตาของลีด ทุกๆคนใส่เสื้อยืดขาว กางเกงยีนส์ พร้อมแด๊นเซอร์
ออกมาเต้นๆกัน เป็นวงเดียวเลยที่เต้นแล้วมี ยิมนาสติกมาผสมเยอะมาก ตีลังกา ม้วนหนาม้วนหลังเต็มไปหมด
ได้อิทธิพลจากทัมบลิ่งฮิโรกิไปเต็มๆ
แล้วพอจบเพลงนึง ก็เป็นเพลงมิกว์ประจำลีดไปแล้ว ที่ร้อง 'Put your hands up in the air'
แนวการเต้นของลีดก็เป็นลีดตามปกติ แต่ดูเป็นนิวสคูลมากกกก ไม่ฮิพจ๋า หรือป๊อบแบบเก่าๆ
ต่อมาก็ไดจิมั้ง ไม่น่าจะใช่วินส์ก่อนมั้ง ลืมแล้วไง- -'
ทีมไดจิ เน้นเสื้อยืดขาว ใส่แจ๊กเก็ตแดงๆ บานเย็นๆทับ สวยดี
ไดจิ แบบ แนวฟังกี้ๆหน่อย เต้นดีมาก สมแล้วที่เป็นไมเคิ้ล แจ็คสันของญี่ปุ่น
แดนเซอร์ไดจิ มีคนนึงเต้นแนวๆ เป็นแบบฮิพเกิร์ลเลยฮามากกก
ต่อมาก็วินส์ ทุกๆคนแต่งตัวแนวดำๆ ไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่ เรียวเฮ ใส่เชิ๊ตสก๊อต ใส่หมวก
ริวจี้ ใส่เสื้อหนาวตัวใหญ่ๆ รูดแขนขึ้น ใส่ฮุด ปิดหน้า มองหน้าไม่ค่อยเห็น
เคตะ ใส่เสื้อยืดไซส์พอดีตัว เน้นโชว์กล้ามปู เอิ๊กกกก
รู้สึกว่าพอวินส์ออกมาทีไร คนในฮอล์จะ คึกคัน กรี๊ดเสียงดังเป็นพิเศษ ไม่เข้าใจ ฮ่าๆๆ ทั้งที่เหมือนเห็นแฟนๆลีดเยอะ
แล้วรอบๆตัวเราที่นั่งก็เหมือนมีแต่พวกลีด แต่พอลีดออกมากลับไปกรี๊ดกร๊าด แต่วินส์มาปั๊บ เฮกันยกใหญ่ งง
กลายเป็นมีเรา เฮลีดอยู่คนเดวซะงั้น
วินส์มาแนวดิสโก้ บางช่วงเหมือนมิกซ์เพลงของควีนเข้าไป
แต่มันมาก ไฟก็เป็นแบบสีๆดิสโก้เลย
ต่อมาก็ดาปั๊ม จำอะไรไม่ค่อยได้แบล๊งมาก แต่ก็รู้สึกว่าเท่มากกกก กรี๊ดไปหลายอยู่
หลังจากจบส่วนที่เต้นแนะนำตัวเปิดไปแต่ละวงที่มาเล่นแล้ว
ไฟก็เปิด
ทุกๆคนก็นั่งลงกับที่นั่ง ตอนนั้นผ่านไปแล้วราวๆ ครึ่งชั่วโมง
เว้นช่วงซักพัก
ไฟก็มืดอีก
อ่อ ก่อนที่การแสดงจะเริ่มเราก็อ่านใบที่เหมือนสูจิบัตร
ที่เหมือนเป็นโชว์เมนของครั้งนี้

แปลคร่าวๆและเสริมๆในบางส่วนให้แแปลแล้วสมบูรณ์นะคะ
Dance with my red ballon
"มีอยู่วันหนึ่ง เด็กผู้หญิงกำลังยืนฟังเพลงอยู่ในระหว่างที่เดินไปตามท้องถนน ได้พบเจอกับวิวทิวทัศน์ที่ต่างออกไปจากปกติ จนได้พบบกับชายลึกลับ มาเต้นรายล้อมรอบตัวเด็กคนนั้น ล่อลวงให้เข้าไปในกำแพงที่ได้กลายเป็นประตู เบื้องหลังของประตูบานนั้น เป็นป่าที่ใหญ่โต กว้างไกล ในชั่วขณะนั้นเอง ป่าได้กลับพลันหายไป เบื้องหลังประตูบานนั้น เด็กหญิงคนนั้นก็ได้พบเจอกับอะไรมากมาย..."

นั่นล่ะค่ะ ก็เข้าส่วนของโชว์นี้ ในส่วนนี่้จะไม่เน้นศิลปินที่มาร่วมงานซักเท่าไหร่
แต่ที่เด่นๆก็เหล่าแด๊นเซอร์แล้วก็ นักเต้นรับเชิญพิเศษทั้งหลาย

เปิดมาก็เป็นเด็กๆ เหมือนเลิกเรียน เด็กๆแต่ละคนแต่งตัวน่ารักมากกก
ก็จ้องแจ้กจอแจกันไป
มีน้องคนนึงยืนเด่นเชียว ริมเวที ตัดผมสั้นบ๊อบเท หน้าตาแอบเหมือนน้องเดอะเทรนเนอร์หนึ่งเป๊ะ คนที่ผมสั้นที่ฮาๆหน่อย
ยืนฟังเพลงพร้อมเฮดโฟน โยกเต็มที่ จนอยู่ๆก็มีผู้ชาย เดินถือลูกโป่งออกมา ใส่หน้ากากแบบโอเปร่าสีทอง
ใส่สูทดำ แบบหางจิ้งหรีด ข้างในเหมือนหูกระต่าย หรือเนกไทแดงๆเนี่ยล่ะ
มาเต้นรอบๆตัวเด็กผู้หญิงคนนั้น
ตอนนั้นจอข้างหลังเป็นเหมือนกำแพงหิน
เด็กก็เต้นเหมือนโดนสะกดจิตตามลูกโป่งและชายคนนั้นไป จน ตรงกำแพงนั้นกลายเป็นเหมือนหลุมดำๆ แบบในการ์ตูนเวลาจะทะลุมิติ แล้วก็หลอกให้เด็กคนนั้น ตามเข้าไป
ตอนนี้ก็เป็นภาพ เหมือนนิทานแล้ว
เป็นรูปป่า ต้นไม้เยอะๆ เด็กก็เดินหลงตามผู้ชายคนนั้นกับลูกโป่งเข้าไป
1 troops
choreographed by s**t king
จนอยู่ๆ ป่าหายไป ก็เจอเหมือนทหารใส่ชุดเกราะ พร้อมถือธงแดงเข้ามา ก้าวเท้าเสียงดังๆตึงๆ
แล้วจอก็เปิดออก เป็นคนเดินออกมาจริงๆ
จะมีกลุ่มที่ถือธงแดงออกมาแล้วก็ยืนโบกๆเต้นๆไป
ในกลุ่มเหล่าทหารนั้น ก็มีลีดทั้งสี่คนอยู่ด้วย
ใส่เสื้อสีเหลืองทองๆ เป็นลายๆเหมือนเกราะ เต้นเป็นแบบทหารเลย เท่มาก เต้นแน่นโคดๆๆ
อธิบายไม่ถูกอ่ะ ฮ่าๆ
จนเหมือนทัพทหารนั้นเดินผ่านเด็กคนนั้นไป

2.flash
choreographed by PURI
ก็ต้องมาเจอกับ ที่อยู่ดีๆแล้วไฟรอบตัวมืดลง อยู่ๆก็มีแสงแฟลช สาดมาเต็มไปหมด
แล้วก็เป็นวินส์ออกมา เต้นๆ เหมือนจะเป็นเพลง super model ของใครนี่ล่ะ จำไม่ได้
ไม่ก็ชื่อเพลงไม่ถูก
พร้อมกับพอเพลงจบ ก็เป็นรูปเด็กคนนั้น กับผุ้ชายลึกลับคนนั้น หน้าตาแบบตอนโดนแฟลชสาดตกใจสุดๆ
อ้อมันจะช่วงนึงของเพลงที่เป็นอินโทรว่างๆแล้วเสียงแฟลชเยอะๆ
ทั้งสามคนก็ยืนเก๊กเต็มที่ แล้วก็เอาแว่นดำมาใส่ แบบเก๊กมาก แต่หล่อ เท่โฮกกก

3. bar
choreographed by JuNGLE,akihic,DAPUMP-TOMO/KIMI
เป็นฉากแบบ เป็นบาร์เลย แล้วก็เป็นนักเต้นรับเชิญคนผู้หญิงอ่ะ เต้นแนวออกๆแทงโก้นิดๆ ไปรอบๆบาร์
พร้อมกับผู้ชายคนอื่นๆอีก
แนวๆบลูๆหน่อยช่วงท้าย
มันจะเชื่อมกับส่วนที่สี่ต่อเลย
4 club DAPUMP-U_YEAH/KENZO,W-inds-RYOHEI,Lead-Keita
ตรงนี้ลีดก็ออกมาเต้นด้วย คนอื่นเราไม่แน่ใจ อาจจะมีคนตามที่ออกแบบท่าเต้น
ลีดใส่สูทดำ ลุตเพลย์บอยๆ ออกมาเต้นๆ เท่โฮก จังหวะตรงนี้ก็ไม่เร็วมากๆ ก็ยังคงแบบบลูๆอยู่

5 red balloon
choreographed by akihic

อันนี้เหมือนจำไม่ค่อยได้แฮะ รู้สึกจะเป็น ผู้ชายกับเด็กออกมาต่อ
ยังถือลูกโป่งแดง ออกมาเต้นเดี่ยว แล้วก็เต้นไปเต้นมารอบๆเวที
แนวๆไมเคิ่ลหน่อย จะออกแบบมูนวอล์คๆ

6 caravan palace
choreographed by Daichi Miura
ผู้ชายคนนั้นก็จะเต้นเข้าไปหลังจอแล้วก็หายไป จนทั้งเวทีมืดเงีบยไปหมดอยู่ๆ ก็ขึ้นภาพที่จอ พร้อมเพลงแนวละครสัตว์ กล่องเพลงๆ
เป็นรูป ก็อยุ่ในละครสัตว์นั่นล่ะ เป็นโดมๆ ผู้ชายลึกลับถือลูกโป่งแดงนั่งม้าหมุน
พร้อมเด็กคนนั้น ที่นั่งอยุ่ด้านหลัง
แล้ว มุมจอ ไดจิ ก็ค่อยๆโผล่ออกมา บ๊ายบายๆ
ใส่ชุดแนวชาลี แช็ปปลิน
เป็นสีกากี
เชิ๊ตข้างในขาว
ขากางเกงจั๊มปๆ ถุงเท้าขาว ที่คอผูกริบบิ้นแดง
น่ารักมากกกกก
แล้วก็เต้นน่ารักมากๆด้วยยย กรี๊ดดดด ไดจิคุ๊งงงงงง
ทำหน้ากวนๆ แล้วก็เต้นๆไปด้วย เพลงก็ยังเป็นเพลงละครสัตว์
ไดจิก็ไม่ได้เต้นคนเดียวก็มี แดนเซอร์ตามออกมา ใส่ชุดเหมือนกัน
จนเต้นจบ แดนเซอร์ก็เข้าไปด้านหลัง
จอเปิดออก แล้วก็เข็นเหมือนกล่องของขวัญยักษ์ออกมา

7. Toy Box
choreographed by DAPUMP-YORI,SHOTA,KITE
ไดจิก็วิ่งไปยืนอยู่ข้างๆกล่อง
อ้อมีสองกล่อง กล่องใหญ่ กับกล่องเล็ก
ไดจิก็ไปทำท่าเหมือนไขลาน พร้อมมีเสียงไขลานของกล่อง แต่กล่องไม่มีลานติดมาด้วยนะ
คือทำท่าไขลม
จนกล่องเปิดออก มีคนสองคนอยู่ด้านใน แล้วก็เต้นท่าแบบป๊อบปิ้งเป็น ตุ๊กตาๆ แนวๆหุ่นยนต์นั่นล่ะ
กล่องแรกพอเหมือนลานที่ไขไว้หมดกล่องที่สองก็เปิดออก ในนั้นมีอยู่คนนึง
ก็กระโดดออกมาจากกล่องแล้วก็วิ่งเต้นโซโล่ไปทั่วเวที
จนใกล้ๆจบ ไดจิก็ออกมา เหมือนจะปิดกล่องแล้วนะ ทุกๆคนก็กลับเข้าที่
แล้วก็มาช่วยกันเข็นกล่องกลับเข้าไป

8 dark shadow
choreographed by คันจิเยอะอ่ะแอบอ่านไม่ออก ขอโทษด้วยนะคะ ก็ DAZZLE EARIARU พร้อมกับชื่อคันจิอีกคน
ทั้งเวทีก็มืด พร้อมกลุ่มคนออกมา ราวๆ หกได้มั้ง
ใส่ชุดแบบญี่ปุ่น แนวนารูโตะๆ นินจาๆแลย เป็นสีดำ พร้อมสายและตรงขอบแดงๆ
เวทีมืด ไฟฉายไปแค่คนที่ยืนอยู่
เป็นเพลงแบบญี่ปุ่นเลย ซามิเซ็งดีดรัวๆ แต่เต้นเป็นแนวฮิพฮอพ ล๊อกกิ้ง เลย
สุดยอดมาก ทั้งๆที่เป็นเพลงแบบญี่ปุ่นแต่ประยุกต์เข้ากับฮิพฮ็อพได้อ่ะ
ชอบมากๆๆ เท่มากๆด้วย

9. labyrinth
choreographed by YOSHIE,JunGLE,akihic,CanDoo

ถ้าเราจำไม่สลับนะ
อันนี้จะเป็นเหมือน บลูโตเกียวที่ร่วมงานกับฮิโรกิ เป็นทีมของโรงเรียนเดียวกันในทัมบลิ่ง
แล้วก็มีคนนึงออกมา พร้อมมีผ้าขาวๆ จากเพดานเวทีห้อยลงมา
ก็เต้นแบบที่ใครๆหลายคนคงเคยเห็นที่พันๆตัวเองขึ้นไปกลางอากาสด้วยผ้า
จะออกแนวกายกรรมหน่อยๆ
แล้วก็บลูโตเกียวคนอื่นๆ ถือห่วงคู่ อุปกรณ์ยิมนาสติกลีลาในทัมบลิ่งที่ฮิโนะ ใช้ตอนเล่นเดี่ยวนั่นล่ะ
เต้นๆพร้อมกับอุปกรณ์ไป
อันนี้แบบไม่เร็วอะไรช้าๆ เป็นคอนเทมโพราลี่ พร้อมกับยิมนาสติก กายกรรมไปด้วย
คือดูๆอยุ่แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเองโดยไม่รู้ตัวเลย อ่ะ
เข้าใจความรู้สึกเหมือนเวลาดู so u think you can danceแล้วกรรมการดูโชว์แล้วร้องไห้แล้วเลย
แล้วแบบเต้นดีมากๆ ไม่อาจจะบรรยายได้จริงๆ
พร้อมกับไฟดับลงทั้งเวที เพลงก็เงียบ เว้นระยะซักครู่

10. Rain
choreographed by **TAP**SATOMI แล้วก็ชื่อคนเล่นเปียโนกับไวโอลิน ขอโทษอีกแลว้ค่ะคันจิ TAT
อันนี้บรรยากาศช้าๆก็ยังต่อจากเมื่อกี๊
เป็น มุมเวทีสองข้าง ด้านซ้ายเป็นคนเล่นเปียโน ไม่สิ คีย์บอร์ด
ด้านขวาเล่นไวโอลิน ตอนแรกเราไมได้สั่งเกตนึกว่าเปิดเทปค่ะ
แต่เล่นสด!! ตรงกลางเป็นผู้หญิง
เพลงดังขึ้นพร้อมกับเสียงของการเต้นแท๊ป
เพลงบรรเลงก็เพราะมากกกกกก
แท็ปก็เต้นได้ดีมาก จากที่เราก็สามารถพูดได้ว่าเราก็ดูเรื่องเต้นนี่มาเยอะพอสมควร จากรายการของพวกเมกา
คือเราว่าเจ๊คนนี้เต้นแท็ปได้ดีสุดๆ ดีกว่าคนที่เข้ารอบ so u think ทั้งหมดอีกนะ ที่เมนแท๊ปอ่ะ
นี่ดูไม่เบื่อเลย แล้วเพลงมันก็ยาวมาก
คือถ้าแท็ปมันเต้นไม่เก่งไม่ดีจริงเนี่ย มันดูแล้วมันจะน่าเบื่อมากกก
แต่นี่ไม่เลย มีทั้งเสียงเปียโน ไวโอลิน คลอไป พร้อมเสียงแท๊ปได้อารมสุดๆ
จนช่วงหลัง จังหวะจะค่อยๆรัวเร็วขึ้น พร้อมกับแท็ปที่เหมือนกลายเป็นเสียงจังหวะ
ตีกระเดื่องของกลองเลย ถ้าไม่มีภาพเห็นว่าเต้นแท็ปอยู่ก็คิดว่าเป็นกลองได้ล่ะ
ก็มีคนออกมาเต้นเพิ่ม
เพลงช้าลงอีกครั้ง ฮอล์เงียบอีกครั้ง พร้อมเสียงน้ำหยด หลอนๆ มีคนเดินถือร่มในฮอล์ทางเดิน ตรงคนดูทุกๆส่วน ร่มคันใหญ่ๆ สีดำ
ค่อยๆเดินช้าๆหลอนๆขึ้นไปบนเวที
ออกแนว เดินๆหยุดๆ
จนเพลงทั้งเสียงเปียโนแล้วก็ไวโอลินดังขึ้นอีกครั้ง
ก็เป็นแท็ปต่อ จน จอเลื่อนมาปิดพร้อมกับภาพท้องฟ้า ที่ยังเห็นเจ๊ที่เต้นแท๊ปลางๆ เพลงค่อยๆช้าลงๆ จนมองไม่เห็นตัวเจ๊คนนั้นด้วยเหมือนกัน
แล้วก็มีพวกเด็กๆออกมาเต้น กับเด็กคนที่โดนหลอกให้เดินตามเข้าไป ออกมา
จอด้านหลังแหวกออก โทชิ กับแด๊นเซอร์สองคน
ใส่ชุดแนวๆ ทหารๆอังกฤษ สีแดง กางเกงดำ
แต่จะมองเป็นแบบเบลล์บอยก็ได้นะ ฮาาาา
ออกมาเต้นๆ แล้วเด็กๆก็วิ่งหายเข้าไปด้านข้างเวทีออกมาพร้อมลูกโป่งแดง เต้นกับลูกโป่ง
จนมีช่วง ที่เด็กๆจะยืนฟรีซ
แล้วทั้งสามคนนั้น ก็ เต้นไปพร้อม จะไปตบให้ลูกโป่งแตกที่ละลูก
พอเด็กคนไหนโดนตบจนลูกโป่งแตก ก็เหมือนจะหมดสติล้มลงไป
ทีละคนๆ จนหมด แล้วเด็กๆก็เข้าหลังเวทีไป หมด
เหลือแต่เด็กคนนั้นที่หลงเข้ามา ภาพด้านหลังกลายเป็นประตู ที่เด็กหลงเข้ามา กลับไปเป็นฉากแบบเดิม
เด็กๆเหมือนเลิกเรียน ทำอะไรทุกๆอย่างเหมือนเดิมหมด แล้วเด็กคนนั้นก็เดินออกมาจากกำแพงที่หลงเข้าไป
ทำท่างงๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนมีลูกโป่งแดงลอยลงมาจาก ด้านบนเวที
ลแยลงมาเด็กก็ไปรับไว้ ลูกโป่งที่ใช้มาตั้งแต่แรกลืมบอก เป็นลูกโป่งฮีเลี่ยมที่มันขายตามงานวัดเมืองไทยอ่ะ
ที่เป็นลูกโป่ง ที่จับเป็นเชือก ถ้าปล่อยมันก็ลอยหลุดไปเลย
เด็กๆทุกๆคนหายไปจากเวที เหลือเด็กคนเดิม ไปยืนริมเวทีที่เดิม
เอาหูฟังครอบหัว
หยิบไอพอดออกมาเปิดเพลง
จอก็จะเป็นหน้าปกซิงเกิ้ลล่าสุดของศิงปินทุกๆคน แล้วเด็กก็จะท่าเหมือนเลือกๆฟังเพลง แล้วจะมีเหมือนอินเทอวีวเพลงขึ้นมา
ก็ไปจบตรงที่เลือก IssaXsoulJa แล้วทั้งสองคนนั้นก็ออกมาพร้อม
ทำนองเพลง Breath ที่ดังขึ้นมา ทั้งสองคนก็ออกมาเต้น
เข้าสู่ช่วงไลฟ์แล้วค่ะ
ร้องจบ ก็เป็นช่วงMC ก็พูดว่าได้มาทำงานด้วยกัน อีกหน่อยก็คงมีมาอีกเรื่อยๆ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย
มีแซวๆอิสสะ เรื่องสร้อย เสื้อที่ใส่แล้วเปิดอก แล้วโซลจาก็ชอบพูดภาษาอังกฤษใส่อิสสะ
อิสสะก็พูดอังกฤษตอบกลับไป
แต่แบบ ทุกทีดูลีดไรมา มาเจอสองคนนี้พูดแล้วเสียงทุ้ม แบบอย่างหล่อ ฮ่าๆๆๆ แตกต่างมาก
เวลาพูดคนละฟีลกันเลย
อั้นนั้นเฮฮาๆ อันนี้จะเป็นแนวผู้ใหญ่สุขุมๆ หล่อๆ
แล้วก็ร้องอีกเพลง เพลง destiny แล้วพอร้องจบก็บ๊ายบายๆเข้าหลังเวทีไป ไปมืดแป๊บ
ไฟสว่างพร้อม อินโทร speech less!! ลีดออกมาจากจอตรงกลาง
ใส่เสื้อยิดขาวน่าจะเหมือนตอนแรก กางเกงยีน
อากิระ กับเคตะ มีเสื้อกั๊กดำ ทับ
ฮิโรกิ เหมือนใส่เชิ๊ตทับ ใส่หมวกแก๊ปดำ ปักเลื่อมวิงค์ๆ ทำให้มองไม่ค่อยเห็นหน้า
ชินยะ ใส่หมวกแก๊ปแดง เหมือนวันที่ถ่ายทอดสด
แดนเซอร์ก็เสื้อยืดขาวธรรมดา
ตอนแรกเรามองไม่เห็นไดจิ เต้นๆอยู่ไดจิโผล่มาจากไหน
ใส่แจ๊กเก็ตดำ
มาร้องท่อนบางท่อนที่ส่วนใหญ่เป็นท่อนอากิระ
ที่ร้อง 'cos baby I'm Speechless
ก็ร้องเป็นในแบบตัวเองเลย กรี๊ดมากกกกก
แบบ คอส เบ เอ บี้ แอม สึ ปีช จิ เล เอ เอสสสส
มีลูกคอแบบR&B ฮ่าๆๆ กรี๊ดมากจริงๆๆ โฮกๆๆๆๆ
พอร้องจบ ก็ขึ้นอินโทรเพลง the answer ของไดจิต่อ
เต้นๆอยู่ ชินยะกับฮิโรกิหายไป
เหลืออากิระ กับเคตะเป็นแดนเซอร์ พร้อมแดนเซอร์คนอื่นๆเต้นต่อให้ไดจิ
ร้องไปซักท่อน ด้านบนชั้นสองของเวที เคตะทาจิโผล่ออกมา ใส่เสื้อยืดแบบรัดติ้วๆ โชว์กล้ามปูเหมือนเดิมสีน้ำเงิน
ออกมาช่วยไดจิร้อง ก็ร้องแบบเสียงนุ่มมากกกก อืมมมม
ช่วงไหนเคตะร้อง ไดจิก็จะหายไปจากเวที ถ้าไดจอร้อง เคตะก็จะหายไป
จนตอนท้าย เคตะลงมาเต้นข้างล่างแล้วก็เต้นไปด้วยกัน
เพลงจบ เพลงวินส์ก็ขึ้นต่อเลยน่าจะnew world นะ ผิดป่าวหว่า เพราะเราออกแนวไม่ฟังวินส์มาชาติเศษ
หลังจากที่มีคนมาทำให้เราเกิดอคติกับวินส์ ทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดของวินส์เล๊ยยย ขอโทษด้วยนะก๊ะ
ก็ออกแนวคนในฮอล์เทนช่องแม๊กซ์สุดๆอีกอ่ะ ไม่เข้าใจ ฮ่าๆ
ก็ได้อิสสะ ใส่ชุดขาวทั้งตัว ใส่หมวกแนวประจำเฮียออกมาช่วยร้อง
ชินยะออกมาช่วยเต้น เรามองไม่เห็นฮิโรกิอ่ะ อย่างที่บอกชุดมันสีมืดๆแล้วแบบใส่หมวก มองหายากมาก
หน้าก็ไม่ค่อยเห็น
เพลงจบ ขึ้นเพลง if...ของดาปั้มต่อเลย เรากรี๊ดแทบบ้า แบบชอบเพลงนี้ของดาปั้มที่สุดแล้ว
ชินยะก็ยังเต้นอยู่แต่ตอนนี้มีไมค์แล้ว
ก็มาช่วยร้องบ้าง
แล้วก็มาร้องท่อนแร๊พ กรี๊ดดด ไอ้ท่อน มุริๆๆๆ ทำย้งคิดถึงเคตะตอนรีลีสอีเวนท์อีกแล้ว ฮาาาา
จนเพลงจบ ก็ไม่ลงไปไหน เริ่มพูด กันก็สวัสดีๆ เป็นไง ทักทายๆ
ทุกๆคนออกมาพร้อมกับใส่เสื้อสีประจำตัวเอง ยกเว้น กลุ่มที่เพิ่งเล่นเมื่อกี๊เหมือนเดิม
จนเคตะวินส์ไล่ลงไปเปลี่ยนชุด ก็ออกไปกันอากิระเอาอีกแล้ว
ยืนข้างๆเคตะ เอามือปลาหมึกของมันไปคว้าหมับคอเคตะ แล้วก็ บีบๆ โยกๆ ตามแนว ตลอดเวลา
เคตะก็มาMC แล้วเริ่มชี้ไปที่เคตะลีด แบบเฮ้ย เราชื่อเดียวกันนี่
แล้วก็พูดเรื่องที่เวลาเรียกแล้วสับสัน เลยเรียกเคจังว่า โชตะ เคจังก็ฮาๆ แล้วก็บอกว่า พี่ชายเคจังก็ชื่อโชตะนั่นล่ะ
เลยกลายเป็นโชตะไป
แล้วก็พูดว่า เวลาอยู่ด้วยกัน เคตะทาจิก็ชี้ไปที่อากิระ ว่าแบบ อย่างเวลาอากิระเรียกเคตะลีด จะร้องว่า
เค ต่าาา เวลาอ่านออกสำเนียงตามวรรณยุกต์ที่ย้งพิมด้วยนะ ฮ่าๆ แต่อากิระมาเรียกเคตะทาจิว่า ทาจิบานะคุง
เคตะทาจิก็ขำๆว่าไมเรียกงั้นเนี่ย
แล้วก็เล่าว่าเมื่อเช้าตอนมาซ้อมนะก็ร้องทักว่า อรุณสวัสดิ์ ทาจิบานะคุง
เคตะทาจิก็แบบไมต้องเรียกงั้น ขำๆฮาๆกันไป
เสร็จ ตอนนั้นก็เข้าเรื่องว่าวันนี้วันเกิดชินยะนี่งั้นๆงี๊ๆ
ตอนนั้นชินยะเปลี่ยนชุดออกมาแล้ว
แล้วอิสสะก็เดินออกมาหลังจากนั้นหน่อย พร้อมจูงเรียวเฮมั้งนะ ออกมา แบบเรียวเฮดูหงอรุ่นพี่มากๆฮ่าๆ
ไม่เหมือนจูงอ่ะ เหมือนลากออกมามากกว่า แล้วก็ร้องว่า สุขสันต์วันเกิดนะชินยะ
แล้วก็พูดชวนๆ ทุกๆคนร้องเพลงวันเกิดให้ชินจังกัน
คนดูก็พร้อมกันร้องเพลงวันเกิดให้
กรี๊ดดด อิย้งมีความสุข
ปีนี้ได้มาฉลองวันเกิดร้องเพลงวันเกิดให้ ฮิโรกิ วันเกิดลีด แล้วก็วันเกิดชินยะ ><
คราวหน้าขอร้องให้เคจังกับอัคคุงด้วยนะ
แล้วก็เฮฮาๆพูดยินดีๆกันไปแล้วก็พูดถึง โทชิ
แนะนำตัวให้โทชิมาตรงกลาง
โทชิก็พูดชื่อแล้วก็อายุ ทุกๆคนก็แซวว่าเด็กนะเนี่ย เด็กมากๆ แล้วก็พูดถึงเรื่องชื่ออะไรไม่รู้
คือตรงเยื้องๆไปทางด้านขวาเราอ่ะ แฟนคลับญี่ปุ่นเกรียนวินส์ ชอบตะโดนเรียกคนในวินส์ ดังมาก เสียงแปดหลอด
กรี๊ดๆแว๊กๆ แบบช่วงMCก็ไม่เว้น ทำให้เราไม่ได้ยินอะไรไปเยอะมากกกก
เสียงมันไม่กระหึ่มเท่าตอนดูคอนอ่ะ
อิสสะก็บอกว่าเอ้าทุกๆคน เรียกชื่อโทชิหน่อยก็ตะโกนเรียก โทชิ๊ อิ๊ๆๆๆๆๆ
แล้วก็พูดๆต่ออีกหน่อย
อินโทรเพลง we can't stop the music ขึ้น
แล้วก็ร้องๆ เต้นๆไป คราวนี้ดู คนที่ร้องเด่นๆก็ อิสสะ อากิระ แล้วก็ไดจิ ร้องเมน
ดาปั๊มอยู่ตรงกลางของเวที
ลีดแล้วก็โทชิอยู่ด้านซ้าย
วินส์ กับไดจิด้านขวา
จนเพลงจบก็พูดอีกขอบคุณๆๆ แล้วก็เรียก แดนเซอร์เด็กออกมา
กลุ่มนักเต้นรับเชิญออกมา
แล้วก็แดนเซอร์ ขอบคุณๆๆ
ประสานมือกันเหมืนตอนจบคอนทุกๆครั้ง ไอ้พวกแฟนๆเกรียนญี่ปุ่นก็กรี๊ดร้องเรียกชื่อไม่เลิก
อิสสะ ก็รอจนฮอล์เงียบจนหมด อยู่ซักพักแล้วก็ ตะโนพร้อมนำชูมือขึ้น
ขอบคุณมากๆครับ
แล้วก็โค้งขอบคุณ แล้วก็ส่งพวกทุกๆคนเข้าหลังเวที ยกเว้นศิลปินเมนยังเหลืออยู่ แล้วอิสสะก็เอาไมค์มาพูดต่อ
ว่า ครั้งที่สี่ตอนธันว่าจะมากันมั้ย
สนุกกันมั้ย
ถามๆกันไป
ก็เฮๆๆๆ
แล้วยังมาทิ้งมุขส่งท้ายว่าเนี่ยผมนะ มีชื่อกลางว่าจอห์นนี่
แล้วในฐานะที่เป็นรุ่นพี่ของทุกๆคนที่นี่แล้ว
ก็เลยจะเรียกรุ่นน้องทุกๆคนได้ว่า เป็น "จอนนี่ จูเนียร์" ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็ยืนบ๊ายบายๆ
แฟนคลับวินส์ทำท่าพีซมือสองข้างมาต่อกันเป็นตัวW อิย้งไม่ยอมมมม
อิย้งก็ทำเป็นตัว L เอาสิ มาสู้กันฮ่าๆๆ
แล้วก็บ๊ายบายส่งทุกๆคนเข้าหลังเวที
แล้วก็จบ ไฟเปิดกลับบ้าน

ประทับใจมากกกกก
ตอนนี้มันกลายเป็นการแสดงที่เราชอบที่สุดไปแล้วอ่ะ
ดูแล้วรู้สึกว้าคุ้มมาก ตลอดเวลา สองชั่วโมงครึ่ง
คอนลีดบัตรก็ 5800 แต่นี่ 5500 แต่ว่า มีศิลปินเยอะมาก
รวมถุึงนักเต้นรับเชิญ แดนเซอร์ของทุกๆวง การแสดงที่สุดยอดมากๆ ทำเราร้องไห้แบบไม่รู้ตัวไปหลายรอบ
ขนลุกตลอดเวลาที่เพลงจบแล้วเพลงใหม่ขึ้นมา
ยังไงเราก็ชอบเรื่องการเต้นที่สุดแล้วล่ะ ><
เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เรียนเต้นมากมายนัก ยังไงถ้ามีโอกาสก็อยากกลับไปเต้นอีกจัง TATจะมีวันนั้นม๊ายยยยเนี่ยยยยยยย
วันนี้เสียตรงที่คนรอบๆตัวไม่ค่อยเต้น ไม่ค่อยด้องแด้งเลยอ่ะ ทั้งที่เค้าก็มากับเพื่อน อิย้งดิมาคนเดียว เต็มที่
แต่ก็ไม่เต็มที่เท่าไหร่อ่ะ เพราะคนข้างเคียงไม่เต้นเลย ฮ่าๆๆๆ เต้นไม่สะใจ แต่ตบมือตามจังหวะ จนมือปวด แล้วก็คันไปหมด
แต่ที่สำคัญดูไปแล้วก็คิดถึงคนที่บ้าน ไอ้น้องชายอ่ะ
คือดูแล้วคิดว่า ถ้ามันได้มาดูด้วยก็คงจะดี มันก็ชอบดูเรื่องเต้นๆเหมือนกัน แม่มาด้วยก็ดี
เพราะทุกๆที เราดู so u think u can dance กับแม่มาตลอด
ดูการแสดงแล้วก็วิจารณ์ไปด้วยกัน ดูไปคุยกันไป คุยเรื่องแนวการเต้น เชียร์คนที่แข่ง กรี๊ดๆดูด้วยกัน
ส่วนน้องชาย ดู american's best dance crewด้วยกันตลอด แล้วมันชอบรายการนี้มาก
แล้วก็ชอบดูคลิปเต้นแนวๆนั้นตลอด
คือเราดูแล้วเรารู้เลยว่ามันต้องชอบแน่ๆ
ดูแล้วบางที ก็ไม่ได้ร้องไห้เพราะคนบนเวทีแค่นั้นนะ บวกกับ คิดถึงคนที่บ้านว่าอยากให้ได้มาดูด้วยกันมันก็ซึมๆอ่ะ ฮือออ
จากตอนแรกไม่อยากให้มีดีวีดีเพราะไม่มีตัง
ตอนนี้คืออยากให้มี อยากดูการแสดงทั้งหมดนี่อีกครั้ง แบบค่อยๆพิจารณาดูชัดๆ
แล้วเอาให้น้องดู ว่าคนพวกนี้ที่เราบ้ามาเนี่ยมันเจ๋งขนาดไหน!!
ไม่ได้เข้าข้างด้วยนะเออ ของเค้าเจ๋งจิงอ่ะ ฮ่าๆ
คือตอนแรกเราไม่คิดว่ายูไนเต็ดมันจะเป็นได้ถึงแบบนี้อ่ะ เกินความคาดหมายมาก ตอนแรกไม่คิดว่ามันจะมีหลายแนวแบบนี้ นึกว่าจะเป็นแบบ best dance crewที่เต้นๆฮิพๆไปตามเรื่อง
แต่นี่แบบเกินความคาดหมายจริงๆ
อยากให้มีอีกเร็วๆ แยากจะดูการแสดงดีๆแบบนี้อีก
แล้วก็คาดหวังว่ามันจะดีๆแล้วก็เลเวลอัพพัฒนาขึ้นไปอีก
แต่ที่สำคัญ ค่าตั๋ว ยังไม่มี ย้งต้องกินนัตโต้คลุกข้าว อดทนเก็บตังเพื่อจะได้ไปดู ฮ่าๆๆๆ
อยากได้ไบท์ทำเร็วๆจัง TAT

ต่อไปก็รอมิวสิคัลของลีดแล้วววว

รีพอร์ทอัพเทิร์นยังไม่ปล่อยนะคะ รอฤกษ์อยู่ คนที่อยากอ่านรีพอร์ทของย้งรอกันอีกหน่อยนะคะ

ถ้ามีรายละเอียดอะไรที่ตรงไหนพลาดๆผิดๆไปก็ขอโทษด้วยนะคะ รายละเอียดมันเยอะมาก พิมผิดก็มองข้ามๆไปนะ สมองมันไปเร็วกว่านิ้ว

written by Kagimoto Y.y@indywfl.com 23-24092010










 

Create Date : 23 กันยายน 2553    
Last Update : 23 กันยายน 2553 23:15:37 น.
Counter : 437 Pageviews.  

ว่าด้วยผลสอบคันจิครั้งแรก...

วันนี้มาขอบ่นเรื่องคนจีนที่เรียนห้องเดียวกันหน่อย เฮ่อๆๆๆ

คือในห้องเราครึ่งนึงก็เป็นคนจีน นับรวมไต้หวันเข้าไปด้วยนะคะ
อย่างวันอังคารเราสอบอ่านคันจิ
เราก็ทำได้ ไม่มีปัญหา เพราะถ้ามันแค่อ่านเพียงอย่างเดียว เราก็ออกแนวสบายๆ
แต่ถ้าให้เขียนเมื่อไหร่ล่ะก็ ตายยยยยยยลูกเดียวอ่ะ เหอๆๆ
เมื่อวานอาจารย์เข้ามาคาบสองปั๊บ
ก็บอกว่าจะแจกผลสอบที่สอบไปเมื่อวันอังคารคืนให้ ทุกทีผลสอบอื่นๆเค้าจะแจกจากคนที่ได้น้อยมามาก
แต่เมื่อวานเค้าก็เดินยิ้มมาหาเราเลยแล้ว พูด 'ย้งซังได้คะแนนเต็มแพอร์เฟ็ค ยินดีด้วย เป็นคนเดียวในห้องที่ได้คะแนนเต็ม' ทุกคนก็อึ้งๆ ช๊อค พร้อมเสียงซุบซิบๆ ประมาณว่าคะแนนเต็ม
แล้วพอคนจีนที่นั่งแถวเดียวกับเราแต่คนละฟากได้ไป
คนนี้เป็นผู้ชายคนเดียวในหมู่คนจีนค่ะ
ปกติแล้วเค้าก็ดูเป็นคนเอาจริงเอาจังอยู่แล้ว อายุเท่ากัน แต่ชอบทำตัวเหมือนลุคคุณพ่อ แบบตื่นมากินกาแฟอ่านหนังสือพิม อาจารย์เองก็ยังเรียกเค้างั้นเลย ฮ่าๆ เวลาพูดตอบคำถามก็ชอบพูดแบบเร็วๆ แต่จะฟังไม่ค่อยรู้เรื่องนะ
เพราพเสียงแฮียแกจะเก๊กๆในคอ ทุกทีที่คุยกับคนจีนก็คุยกับคนนี้แหละ
ในความเห็นเรา เราว่าพวกผู้หญิงจีน ที่รวมไต้หวันไปด้วย นั่นล่ะ แปลกๆ
โดย ช่วงแรกที่มาเราก็พยายามผูกมิตร ชวนคุยเต็มที่ แต่เค้าไม่คุยกลับมา จนเราแบบ เอ่อ อินี่
ตอนนี้เลยเลิกพยายามชวนคุยไปแล้วล่ะ

ต่อนะคะ พออาจารน์เดินไปแจกคนอื่นๆต่อ อาจารย์ก็พูดแบบฮาๆ ไม่คิดไรอ่ะ ว่า
'คนจีน คนไต้หวัน คนเกาหลีเป็นไรไปกันเนี่ย ทำไมคนที่ได้คะแนนเต็มกลับกลายเป็นว่าเป็นคนไทยไปซะงั้น'
เฮียแก ที่อยู่รงหางตาเราเหมือนของขึ้นค่ะ ยิ่งพอเห็นคะแนนตัวเอง มั้ง เราก็ไม่รู้หรอกว่าคนอื่นๆได้เท่าไหร่กันบ้าง
เราพอจับสำนวนและความรู้สึกได้ประมาณว่าเค้าผิดไม่เยอะ แล้วผิดนิดเดียว
เค้าก็หันไปถามหญิงจีนข้างหลังเค้าว่าผิดยังไง
เหมือนกับแค่ไม่ได้เติมเต้งๆเองไรงี๊ เค้าก็ยิ่งดูยิ่งหงุดหงิดมากกกก
หันกลับมาแล้วก็ขยำกระาษข้อสอบนั้นเลย
อีกแป็บนึงก็ยิ่งดูโมโห แล้วก็ฉีกทิ้ง
เหอๆๆ น่ากลัวป่ะล่ะ
หลังจากนั้นก็เรียน คันจิบทที่สอบไปนั่นล่ะค่ะ แต่เจาะลึกวิธีเขียน
แรกๆอาจารย์เรียกคนจีน ไต้หวันออกไปเขียน หลังๆก็ให้พวกเราประเทศที่ไม่ได้ใช้คันจิออกไปเขียนบ้าง
เราบอกแล้วว่าเราอ่านได้ แต่เขียนไม่ได้ เราก็เอาชีทที่มันมีวิธีเขียนทีละตัวออกไปด้วยไปยืนเขียนหน้าห้อง
เราก็ได้ยินเสียงเฮียนั่นล่ะค่ะ แบบซุบซิบๆ ร้องเสียงเฮ่อๆ หงุดหงิดๆ
อันนี้เราคิดเองนะคะว่า ประมาณว่า เราได้คะแนนเต็มสอบมาได้ไง แต่เรายังเขียนไม่ได้เลย
เมื่อวานเรากลับมาบ้านเราก็บ่นให้แม่เราฟัง แม่เราก็บอกว่าก็ดี มันจะได้รู้ไงว่าเราอ่ะ ไม่ได้ใช้ตัวอักษรจีนเลย
แล้วเพิ่งจะมาหัดจริงๆจังๆ เอาตอนนี้
เราก็ไม่คิดไรนะ เพราะทั้งหมดนั้นเราอาจจะคิดไปเองก็ได้ แล้วปกติมันก็โอเคไม่เคยทำอะไรไม่ดีกับเรา
แล้วพอจะหมดคาบนั้น ก่อนไปพักอาจารย์ ก็ทิ้งระเบิดไว้ว่าสอบ อ่านคันจิเหมือนเมื่อวาน แต่นี่ไม่ได้บอกให้เตรียมตัวค่ะ
เราก็บ่นๆ ว่าตาย ตายแน่ๆ
แล้วอาจารย์เลยมาคุยกับเราว่า 'ย้งซังน่ะไม่เป็นไรมั้ง ที่สอบไปห้าบทเมื่อวานก็ได้คะแนนเต็มอยู่แล้วนี่'
เราก็เลยตอบไปว่า ถ้าแค่อ่านอ่ะโอเคค่ะ เราอ่านได้ แต่ถ้าให้เขียนเมื่อไหร่ ตายลูกเดียว ฮ่าๆๆ
ครั้งนี้ก็ได้คะแนนเต็มค่ะ แต่อาจารย์ แจกข้อสอบโดยไม่ได้พูดอะไรเหมือน ครั้งแรก สงสัยเพราะเห็นอาการเฮียคนนั้นแล้วน่ากลัว กร๊ากกก อันนี้เราแซวนะ แต่เหมือนคราวนี้เฮียแกได้คะแนนคืนแล้วไม่โมโห ก็คงเต็มเหมือนกันมั้ง ฮ่าๆ
ที่เล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอกดีมีคนมาแข่งด้วย แต่พอเราเล่าไปทั้งหมด แม่ก็บอกเอ่อ น่ากลัว อย่าไปแข่งเลย ฮ่าๆๆ
แต่ที่แข่งด้วยในความหมายของแม่เราก็ขำๆนะคะ

แต่ก็แบบน่ากลัวนะที่กล้าแสดงออกท่าทางแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นอ่ะ
ทีเราได้คะแนนสอบแกรมม่าน้อยกว่าเฮียเรายังไม่อะไรเล๊ยยย
เราก็พอใจในคะแนนที่เราพยายามอ่านหนังสือ แล้วก็พยายามสอบมาเต็มที่แล้ว
ที่ว่าเราเต็มคันจิน่ะ นี่มันเพิ่งจะเริ่มเอง ยังง่ายๆอยู่เลยในความคิดเรา แต่ถ้ายากๆไปกว่านี้ยังไงคนจีนที่ใช้ตัวอักษรจีนอยู่แล้วมันก็ต้องได้เปรียบสิ
การทำให้เต็มครั้งแรกน่ะมันไม่ยากหรอกนะ แต่การที่จะรักษามาตรฐานให้ได้เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆอ่ะ ยากกว่าอีก
เราก็คิดว่า เราจะไม่กดดันที่จะพยายามให้เต็มตลอดหรอก เพราะมันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ อย่างที่บอกว่าเรียนไปมันก็ยิ่งยากขึ้นๆ เอาแค่เราสามารถพยายามเต็มที่ ที่จะอ่านหนังสือ แล้วพยายามเต็มที่สอบ แล้วพอคะแนนออกมาเป็นที่น่าพอใจ เราก็พอใจแล้วล่ะ

แต่ตอนนี้ยังไงก็ขอคิดไว้ก่อนว่า ถึงเรื่องเขียน จะแพ้พวกแกนะคนจีน แต่ยังไงเรื่องถ้าให้อ่านคำอ่านอย่างเดียว เราไม่ยอมแพ้หรอก !! ชิๆ
อย่ามาดูถูกคนไทยนะเว้ยยยย




 

Create Date : 19 สิงหาคม 2553    
Last Update : 19 สิงหาคม 2553 7:43:08 น.
Counter : 251 Pageviews.  

[Museum Project@Japan#5-7]Jiyu Gakuen Myounichikan/Tokyo Metropolitan Art Space/AMLUX Tokyo

[Museum Project@Japan#5-7]Jiyu Gakuen Myounichikan/Tokyo Metropolitan Art Space/AMLUX Tokyo

ออกแนวนั่งว่างๆไม่รู้จะไปไหน แต่ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็เกือบเดือนครึ่ง
ก็ยังไม่ได้ไปอิเคะบุคุโระเลย
ก็เลยตัดสินใจว่าจะไปเดินเล่นที่นี่ค่ะ
แต่ยังไม่ละทิ้งคอนเซ็ปที่ว่า จะตามล่าเที่ยวพิพิธภัณฑ์ค่ะ
ก็เลยไปได้ข้อมูลว่าที่นี่ก็มีนะ ไม่ใช่ไม่มี
แต่ไม่ได้เป็นพิพิธภัณฑ์ในแบบที่สะสมของหรือจัดโชว์ค่ะ ที่ ที่จะไปที่แรกนี่ก็ออกแนวไปดูสถาปัตยกรรมค่ะ
ซึ่งเป็นผลงานการออกแบบของ สถาปัตย์ชื่อดังชาวอเมริกัน Frank Lloyd Wright
ซึ่งก็เป็นชาวWisconsinค่ะ คนอเมริกันที่เรารู้จัก ซึ่งเป็นโฮสต์ของพี่สาวเราตอนไปเรียนที่นั่นก็คนที่นี่ล่ะ
ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ของฝากเป็นที่คั่นหนังสือซึ่งเป็นผลงานของเฮียลอยด์มาก่อนด้วย
จริงๆแล้วงานออกแบบของเค้าในญี่ปุ่นก็เยอะใช้ได้เลยค่ะ
ที่ดังๆก็ Imeperial Hotel แต่ที่ที่เราไปวันนี้เป็นโรงเรียนเอกชนค่ะ
ซึ่ง เฮียลอยด์ก็ได้มาทำการออกแบบตึกที่นี่ให้
วิธีไปก็ไม่ยากค่ะ
ลงสถานี อิเคะบุคุโระเลยนะ
ทางออกทางทิศตะวันตกค่ะ
ให้สังเกตว่ามันจะเป็นทางที่เงียบๆค่ะ
ถ้าตรงไหนที่คนเยอะๆไม่ใช่แล้วนะ
ให้ลองหาทางไปใหม่ค่ะฮ่าๆ
พอออกมาจากสถานี ด้านนั้นได้ปั๊บ ก็ง่ายค่ะ มีป้ายบอกทางตลอด เจอป้ายแล้ว ก็เดินตรงตลอดเลย
Photobucket
เว็บเค้านะคะ เข้าไปดูกันได้ค่ะ http://www.jiyu.jp/tatemono/index-e.html
ที่นี่ก็สร้างขึ้นเมื่อ ราวๆ เก้าสิบปีที่แล้วได้แล้วล่ะค่ะ
มาถึงก็แถวๆนี้ก็ดูจะเป็นย่านที่อยู่อาศัยนะ มาถึงก็จะเจอตึกแบบนี้เลย
ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมากมายค่ะ ออกเล็กๆหน่อยด้วย
Photobucket
ก็ซื้อบัตรตรงทางเข้าก่อนนะ มีบัตรให้เลือกสองแบบค่ะ
แบบค่าเข้าชมอย่างเดียว ซึ่งเราเลือกแบบนี้ 400 yen ค่ะ
กับแบบที่สองคือมีขนมและชาหรือกาแฟให้ด้วย ก็ 600 yen
จะได้บัตรและโบรชัวที่นี่มาก็เข้าไปกันเลย
เค้าก็จะมีแผนที่ในโบรชัวให้ดู พร้อมบอกเว้นทางการเดินชมแล้วก็รายละเอียดของห้องต่างๆไว้ค่ะ
เข้าไปก็จะเจอห้องนี้ก่อนเป็นห้องแรก Fujin no Tomo Showroom ค่ะ ในนั้นก็จะจัดแสดงเหมือนกับหนังสือที่พิมพ์ในยุคนั้น มีแท่นพิม แล้วก็แบบหนังสือดั้งเดิมให้ดู
Photobucket

ตาอมาก็เข้าตัวตึกหลักจริงๆแล้วค่ะ
Photobucket
ก็เป็นห้องเรียนนั่นล่ะ
อีกห้องที่ไปก็ห้องเรียนค่ะ
Photobucket
ก็จะมีโชรูปวาดของเด็กๆเต็มไปหมดเลย บางทีที่นี่ก็จะมีการจัดกิจกรรมเปิดสอนอะไรต่างๆด้วยนะ
ก่อนไปต้องเช็คดูด้วยนะคะ ว่าเค้าไม่มีสอน ไม่งั้นจะมาเดินดูแบบนี้ไม่ได้นะคะ
Photobucket
ที่ต่อไปที่เราจะเดินไปดูก็เป็นห้องอาหารค่ะ จะยกพื้นขึ้นไปนิดนึงก็ขึ้นบันไดไป แล้วก็จะเจอกับฮอลล์กว้างๆค่ะ
ออกแนวเก่าๆนะ เดินไปพื้นไม้ก็ดีงเอี๊ยดอ๊าดตลอดเวลาค่ะ
เดินอยู่ในนี้แล้วให้ความรู้สึกเหมือนว่าเราไม่ได้เดินอยู่ที่ญี่ปุ่นเลยล่ะค่ะ
Photobucket
Photobucket
Photobucket
จากนั้นมันก็จะมีบันไดขึ้นไปอีกหน่อยค่ะ จริงๆแล้วด้านล่างของส่วนนี้ก็จะเป็นเหมือนฮอล์ซึ่งตอนนี้ ทำเป็นเหมือนที่ให้คนที่ซื้อบัตรแบบมีชากาแฟให้ ได้นั่งดื่มนั่งชมวิวกันตรงนี้ค่ะ แต่ตรงนี้เหมือนชั้นลอยก็ได้ทำเป็นเหมือนพิพิธภัณเล็กๆที่พูดถึงประวัติของที่นี่ ประวัติขิงเฮียลอยด์ แล้วก็ผลงานของเค้าในญี่ปุ่น
สถาปัตยกรรมที่อื่นๆที่น่าสนใจ
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
หมดจากฮอล์ตรงนี้แล้ว อีกฝั่งก็จะเป็นห้องเรียนเหมือนฝั่งที่ได้เดินไปก่อนเจอห้องอาหารค่ะ
Photobucket
จากนั้นด้านข้างๆหน่อยก็จะมีร้านขายของอยู่นะ
แอบมีที่คั่นหนังสือเหมือนที่เราเคยได้มาเลยด้วย อิๆ
Photobucket
ห้องเรียนด้านข้างนี่ตอนเราไป มีคนกำลังนั่งเรียนฮาร์พด้วยค่ะ
เป็นผู้หญิงสูงอายุหน่อย
จากนั้น ก็ต้องเดินออกจารั้วมาล่ะค่ะ
ข้ามไปฝั่งตรงข้ามจะเป็นเหมือนหอประชุม
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

แถวๆนี้ต้องมีอะไรที่เกี่ยวกับนกฮูกแน่ๆอ่ะ คือเห็นที่มันเป็นนกฮุกเยอะมากค่ะ
แต่ยังไม่รู้ขอเวลาไปหาข้อมูลก่อนนะ
Photobucket

ที่นี่เดินแบบเรา แบบค่อยๆเดินค่อยอ่านๆไป เดินดูดแอร์ไปเรื่อยๆนะคะ
ชั่วโมงเดียวก็ทั่วค่ะ
คนไม่เยอะ
วันที่เราไป เจอคนไปดู รวมเราแล้วราวๆ สิบคน
แต่ละคนก็อยู่ม่นานค่ะ จ้ำๆๆ แล้วก็ออกไป
ด้วยความที่เราดสียดายตังค่าเข้ากลัวไม่คุ้มขออยู่นานๆนะ ฮ่าๆ

แล้วที่นี่ก็เห็นว่า ยังมีที่ให้เที่ยวอยู่ก็เลยเดินเล่นต่อค่ะ ไม่ใกล้ไม่ไกลนั้นก็จะมี Tokyo Metropolitan Art Space ซึ่งตอนที่เดินไปที่แรกก็จะเห็นป้ายบอกทางอยู่คู่กันเลยค่ะ
ก็ขอเดินไปดูหน่อยนะ
ขอนับที่นี่เป็นที่ ที่ 6 ในโปรเจ็คด้วยนะคะ ฮ่าๆ รวมไอ้ถึงที่ที่7 ด้วยนะ เพราะเวลาไป หาข้อมูลในเน็ตเลือกหัวข้อด้านนี้แล้วมันก็จะขึ้นมาด้วยค่ะ
ที่นี่ไปถึงแอบน่ากลัวค่ะ
ด้านหน้ง รวมไปถึงป้ายรถเมล์ มนุษย์กล่องนั่งอยู่เยอะมาก แล้วก็เป็นที่สูบบุหรี่ด้วย
มนุษย์โรงงานบุหรี่ทั้งหลายก็สร้างควันบุหรี่กันตรึม
เราก็ไปเดินวนๆ สองสามทีแล้วก็ออกค่ะ
ไม่ได้เข้าไปด้านใน เพราะเหมือนจะมีงานที่แสดงอยุ่แล้วที่ต้องซื้อบัตรน่ะค่ะ


Photobucket
หลังจากนั้น ก็เดินลงสถานีรถไฟ เพื่อเป็นการจะได้ไม่เดินอ้อมเมือง ไปทางตรงข้ามกับที่ออกตอนแรกค่ะ
คือไปทางออกทิศตะวันออก
ฝั่งนี้คนจะพลุ่กพล่านแล้วก็เยอะมาก
เราก็เดินไปเรื่อย sunshine street,sunshine city
เดินดูของไปเรื่อยๆ อยากช๊อปนะ แต่ไม่มีตัง ฮือออ
ลดทั้งห้างเลยค่ะ เศร้าTAT

จนเดินเสร็จก็ไปเก็บอีกที่นึงค่ะ
Toyota Salon AMLUX Tokyo
มันก็เป็นโชว์รูมของโตโยต้านั่นล่ะค่ะ
แต่จะมีรถเก่าๆให้ดูบ้าง
รวมไปถึง รถทีขายอยู่ในตอนนั้น มากมายๆ เป็นตึก 4-5 ชั้นได้ค่ะ
ก็จะมีเหมือนโรงหนังให้เด็กๆเข้าไปดูได้
มีเกมขับรถจำลองต่างๆให้เล่นได้
Photobucket
Photobucket

เป็นอันจบวัน ของวันนี้ค่ะ ><

สังเกตนะคะ อิเคะบุคุโระ ทางด้านทิศตะวันออก จะออกแนวเป็นเมือง คนพลุ่กหล่าน สถานที่ช๊อปต่างๆ
แต่ทางตะวันตกจะออกแนว สงบๆค่ะคนละเรื่องเลย เป็นแหล่งวัฒนธรรม ไปซะงั้นค่ะ อิๆ




 

Create Date : 14 สิงหาคม 2553    
Last Update : 2 มกราคม 2554 9:07:22 น.
Counter : 563 Pageviews.  

[Museum Project@Japan#4]Tokyo Anime Center 09082010

[Museum Project@Japan#4]Tokyo Anime Center 09082010

ด้วยความดี๊ด๊าหลังจากหาข้อมูลในเน็ต ก็เห็นว่ามันฟรีค่ะ ก็เลยรีบบึ่งไป อากิฮาบาระเลย!!

ไปถึงก็มุ่งหน้าบึ่งไปที่นั่นเต็มที่
Photobucket
เจอตึกแล้วก็ไต่บันไดขึ้นไปเลย
Photobucket
ไปถึงปั๊บบบบ เจอโปเกม่อนที่เห็นว่าจัดนิทรรศการอยู่ เดินๆถ่ายรูปแล้วก็ต้องช๊อค ว่ามันมีแค่นี้จริงๆเรอะ
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

ออกแนวเซ็งค่ะ
จะไม่คาดหวังกับอะไรที่ได้ชื่อว่าเป็น ศูนย์แล้วเข้าฟรีของที่นี่อีกแล้ว TAT

แต่ก็คิดในแง่ดีก็แล้วกันว่า
ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วค่ะว่าเป็น center ใช่มะ มันก็จะมีโตีะกับเคาน์เตอร์ที่เต็มไปด้วยเรื่องอะนิเมะพรึ่มๆ
ก็มีหนังสือโบรชัว พิพิธภัณทางอะนิเมะรวมไว้ให้ ได้แผนที่มาด้วย
ก็โอเคค่ะ
ถิอว่ามาเก็บข้อมูล
แต่พิพิธภัณฑ์อะนิเมะส่วนใหญ่มันไม่ได้อยู่ในโตเกียวง่ะ ฮืออออ

นี่ถ้าไม่จัดโชเรื่องโปเกม่อนคงยิ่งโมโหกว่านี้กรี๊ดๆๆๆ
มันก็คือร้านขายของดีๆนั่นเองนั่นล่ะ กรี๊ดๆๆๆ หงุดหงิดๆ ด้วยความที่ไม่มีที่ไป ก็เดินเล่นมันในอากิบะ นั่นล่ะค่ะ
แต่การที่เป็นผู้หญิงแล้วไปเดินที่นี่คนเดียวมันก็ได้ความรู้สึกที่แปลกจริงๆด้วย เหอๆๆๆ
แล้วเราก็ไปสังเวยน้ำยาย้อมผมกับแชมพูที่ดงกิสาขาอากิบะซะงั้น เดินหลงไปช็อป official AKB48
อยากเข้าไปดูนะ แต่พอไปถึงปั๊บ โอตาคุ ญี่ปุ่นผู้ชาย นึกสภาพโอตาคุของแท้กันนะก๊ะ ต่อแถวอยู่อย่างยาว
เห็นแบบนั้นแล้วก็ต้องขอถอนตัวเดินถอยออกมาค่ะ ฮือออออ

เป็นอันว่าวันนี้ก็จบเท่านี้เถอะ จบอนาถค่ะ




 

Create Date : 12 สิงหาคม 2553    
Last Update : 12 สิงหาคม 2553 15:22:59 น.
Counter : 396 Pageviews.  

[Museum Project@Japan#3]National Museum of Nature and Science 06082010 part 2 Global Gallery

[Museum Project@Japan#3]National Museum of Nature and Science 06082010 part 2 Global Gallery
ต่อจากพาร์ทแรกเลยนะคะ


แล้วก็เดินทะลุตามทางไปโผล่ที่ Global Gallery เลยค่ะ เป็นตึกแบสมัยใหม่แล้ว มี 7ชั้นได้ รวมดาดฟ้า
ซึ่งตอนนั้นก็เกือบบ่ายๆแล้ว
เราก็เลยขึ้นไปดาดฟ้าเลยค่ะซึ่งเป็นสวนสมุนไพร แล้วก็มีร่ม เป็นที่ให้นั่งเหมือนปิกนิกได้
เด็กๆอนุบาลที่คุณครูพามาเที่ยวก็มานั่งดินข้าวกล่องกันอยู่ที่นี่เพียบเลย
กินเสร็จก็นั่งชมวิว ดูท้องฟ้ากันไปหน่อย แต่แดดก็ร้อนมากกกกกกก แต่ก็มีลมค่ะก็สบายดีเหมือนกัน
Photobucket
Photobucket
ร้อนพอแล้วก็กลับเข้ามาเริ่มเดินตั้งแต่ชั้น 6 ไล่ลงไปเลย จะพูดให้ถูกคือ ชั้นนี้เป็นชั้น3 ค่ะ คือเหมือนเค้าแบ่ง ชั้นบนดิน สามชั้น
ลงไปใต้ดินอีก สามชั้น แต่เราเรียกชั้นหกแหละดีแล้วไม่งงนะคะ ฮ่าๆ
ชั้นนี้เป็นชั้น ของสิงสาราสัตว์ค่ะ ฮอลล์ด้านในโล่งก็เป็นตู้กระจกเลย
มีแต่สัตว์สตั๊ฟทั้งห้อง!!
อีกห้องก็เป็นเหมือนแสดงระบบสัตว์เล็กๆตามบึง ใต้ดินและต้นไม้
ชั้นนี้เราไม่ค่อยได้ถ่ายรูปค่ะเด็กๆเยอะมาก
แล้วก็ตอนที่เราไปดูตู้สัตว์สตั๊ฟ เค้าหรี่ไฟลง บอกว่าจะทำอะไรไม่รุ ฟังไม่ทัน
Photobucket
ลงมาที่ชั้น 5 วิวัฒนาการทางเทคโนโลยี
ห้องแรกที่เดินเข้าไปก็ต้องตกใจค่ะเพราะเด็กเยอะเกิ๊นนนนจอแจมากกก เสียงอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด
คือของเล่นมันเยอะนั่นเองค่ะ
เป็นเหมือนเครื่องเล่นต่างๆที่แสดงถึงหลักทางฟิสอกส์ต่างๆเช่น แรงแม่เหล็ก แสงสี ต่างๆบลาๆ
เราเดินผ่านๆเลย ไม่ชอบเด็กค่ะ ถึงจะให้เป็นเด็กญี่ปุ่นที่เคยพูดว่าไม่เกลียดก็เถอะ
ขนลุกส์ค่ะ อึ๋ยๆ
เลยเดินไปอีกห้องทันที
ห้องนี้ก็จะมีเครื่องบิน ยานนั่นยานนี่
เครื่องคิดเลขยุคแรกให้ดูเต็มเลย
ซึ่งก็จะแสดงว่า ของต่างๆกว่าที่ จะมาเป็นแบบที่เราๆใช้กันในทุกๆวันนี้ใครเป็นคนคิดค้น
แล้วต้นแบบเป็นยังไงค่ะ
Photobucket

ลงมาต่อชั้น 4
ถือว่าเป็นชั้นที่เราชอบที่สุดเลยก็ว่าได้ เรื่องbiodiversity
ตอนเรียนม ปลายเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องในชีวะที่เป็นเรื่องโปรดของเราค่ะ
ไฟล่งไฟลั่มอาจารย์สอบเขียนเรานี่ได้A++เลยค่ะฮ่าๆ
แต่ตอนนี้อย่าพูดถึงลืมไปหมดแล้วอ๊ะ><
ส่วนแรกก็จะเป็นเกี่ยวกับสัตว์และระบบในทะเลก่อน
Photobucket
Photobucket
สังเกตกันมั้ยคะว่าห้องไหนรูปเยอะ คือเราชอบค่ะ ฮ่าๆก็เลยถ่ายรัวยิกๆๆ
แล้วก็ต้องกรี๊ดเมื่อเดินลึกเข้ามาอีกส่วน ใครดูละครญี่ปุ่นก็ต้องกรี๊ดเหมือนกันค่ะ
เพราะมันเป็นที่ ที่ละครเคยมาถ่ายนั่นเอง
อันนี้ จากล่าสุดที่เราดูก็เรื่อง atashinchi no danshiเลยค่ะ ที่ว่ามาถ่ายว่าเป็นห้องทำงานของโอคุระนั่นเอง
Photobucket
Photobucket
Photobucket
รูปนี้แอบนำเสนอ เฮียยุ่นเค้าสาวไส้วัว สิงโต กับปลาวาฬมาให้เราดูกันค่ะ กรี๊ดดด
ถูกใจอิย้งมากมาย
Photobucket

เดินห้องนี้นานมากกกก
จนลงไปต่อชั้น3หัวข้อใหญ่ Evolution of Life
ย่อยเป็น -Solving the Mysteries of the Dinosaurs เลย
ไดโนเสาร์นั่นเอง
Photobucket
Photobucket
แล้วก็ลงไปดูต่อชั้น 2 ค่ะ ยังต่อเรื่อง Evolution of Life ต่อ
แต่ชั้นนี้จะเป็นคล้ายๆฮอล์แรก มนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์
แต่มีทั้งของทั้งโลกค่ะ
ฟอสซิล
ชั้นหินต่างๆ แร่ การวิวัฒนาการจากลิงมาเป็นมนุษย์
กระดูกสัตว์ต่างๆเต็มห้อง


Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
จนมาชั้นสุดท้ายล่างสุด ชั้นนี้เราไม่ได้ถ่ายรูปเลยค่ะ
เพราะมันจะมีแต่คอมๆๆ จอๆ
เป็นเรื่อง ทางเคมี แล้วก็อวกาศต่างๆ
ซึ่งชั้นนี้เดินผ่านมากกกกเพราะตัวเราเองเราเกลียดเคมีอยู่แล้ว
แล้วก็เหนื่อยแล้วด้วย เดินมาทั้งวัน
ตอนนั้นมาถึงห้องนี้ก็สี่โมงครึ่งแล้วค่ะ
ก็ออกไปคืนบัตร IC card แล้วก็เดินเล่ยดูของในร้านขายของหน่อยแล้วก็ออก
ข้างๆ นั้นก็จะมีพิพิธภัณฑ์อีกค่ะ รู้สึกจะเป็น national museum of western art
แล้วก็ bunkakaikanด้วยพูดเป็นชื่อไทยก็ศูนย์วัฒนธรรมนั่นล่ะค่ะ
จริงๆก็อยากจะเข้าไปเที่ยวทั้ง สองที่นี้เหมือนกัน
แต่ค่าเข้าออกแนวแพง ราคาที่นี่จะเปลี่ยนไปตามงานที่โชว์ค่ะ
ผลัดไว้ก่อนแล้วเดี๋ยววันหลังเรามาแน่
ก็แวะถ่ายรูป งานที่เค้าตั้งโชว์ด้านหน้าหน่อยละกัน
Photobucket

หลังจากนั้นเราก็ข้ามไปเดินเล่นอาเมโยโกะค่ะ
กะว่าจะไปซื้อปลากลับไปกินซะหน่อย
แต่วันนี้คนน้อยของขายก็น้อยด้วยไม่คึกคักเหมือนเสาร์ อาทิตย์ที่เคยมาเลยไม่ได้ปลาเลยกลับๆๆ

สรุปที่พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์นี่นะคะ
เรารู้สึกว่าคุ้มเงินค่าเข้าดูมาก คิดเป็นเงินไทยก็ราวๆ200 บาท ยิ่งเด็กๆแล้วยิ่งไม่เสียด้วยนี่สิ
เป็นที่ ที่ตั้งแต่ไปมาในโตเกียวแล้วเราประทับใจที่สุดเลยก็ว่าได้ (เฉพาะตัวเรานะคะ)
เป็นที่ ที่แสดงดูได้ชัดเจนมาก ข้อมูล ความรู้เต็มๆ
ถ้าใครอ่านญี่ปุ่นออกหมดนะคะ แล้วอ่านที่เค้าติดไว้ทั้งหมดล่ะก็ ออกมาฉลาดเลยค่ะ
คือเหมือนกับว่า ข้อมูลในtext book ชีวะเกือบทั้งเล่มอ่ะ มาทำให้เห็นชัดๆ มีรูปประกอบ ชัดเจนขนาดนี้เลย
สามารถเรียนรู้ได้ โดยไม่ต้องพึ่งหนังสือแล้วล่ะค่ะ
รวมถึงข้อมูล ที่ได้จากIC card ที่เราสามารถกลับไปเปิดดูอีกเมื่อไหร่ก็ได้นั้น ยิ่งถือว่าคุ้มสุดๆค่ะ
ตามความคิดเรา เราเคยไปทั้ง disney land&sea มาแล้ว ที่นั่นค่าเข้าวันนึงก็ 5800 เยน
กับที่นี่600 เยน เราชอบที่นี่มากกว่าแล้วก็ดูคุ้มมากด้วยค่ะ
แต่มันก็ให้ฟีลที่ต่างกันไปนะ ฮ่าๆ ออกแนวเทียบๆกันไม่ได้เหมือนกันแฮะ
แต่ถ้าใครมาเที่ยวที่นี่ก็ขอแนะนำเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวกึ่งเรียนรู้นะคะ
ถึงจะไม่รู้ภาษาญี่ปุ่น ขี้เกียจอ่านคำบรรยายก็ตาม เชื่อว่าถ้ามาแล้วก็ต้องได้อะไรติดตัวออกไปไม่มากก็น้อยค่ะ
โดยเฉพาะแนะนำเลยค่ะ บ้านที่มีเด็กๆนะคะ ขนาดเราก็อายุเท่าไหร่แล้วเนี่ยจะ 22แล้วก็ยังตื่นเต้น
ตื่นตา ประทับใจกับที่นี่มากๆ ถ้าเป็นเด็กๆก็ต้องชอบแน่ๆ
เราเดินๆไปก็คิดถึงคนที่บ้าน ครอบครัวค่ะ ยิ่งแม่กับน้องชายที่ชอบอะไรเหมือนกันนี่ยิ่งคิดถึง
อยากจะให้ได้มาเดินที่นี่ด้วยกันเลย
ที่นี่เราก็เดินตั้งแต่เค้าเปิดยันปิดเลยล่ะค่ะ คุ้มสุดคุ้ม นี่ชนาดเรายังไม่ได้อ่านที่เค้าติดบรรยายเอาไว้ทั้งหมดนะคะ
แล้วบางชั้นก็เดินแบบไม่ละเอียดนักด้วย
ถ้ามีตัง มีเวลา มีโอกาส เราก็อยากจะกลับไปเดินเล่นที่นี่เรื่อยๆค่ะ
ตอนนี้ที่นี่ก็เป็นหนึ่งในสถานที่โปรดของเราในโตเกียวไปแล้วด้วย
ประทับใจสุดๆเอาไปร้อยคะแนนเต็มเลยค่ะ^^




 

Create Date : 11 สิงหาคม 2553    
Last Update : 11 สิงหาคม 2553 14:56:11 น.
Counter : 363 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  

Kagimoto Y.y
Location :
Tokyo-->Ibaraki Japan

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




follow me @KagimotoYy
facebook: Thai Leaders
メラメラสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539メラメラ
ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียนหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*☆*゚ ゜゚*
New Comments
Friends' blogs
[Add Kagimoto Y.y's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.