The power of an authentic movement lies in the fact that
it originates in naming and claiming one's identity and integrity
-- rather than accusing one's "enemies" of lacking the same.
- Parker J. Palmer, The Courage to Teach
Group Blog
 
All blogs
 
สนพ.สวนเงินมีมา

เราเห็นสมควรที่จะแนะนำสักที

ว่าเราชอบหนังสือของสวนเงินมีมา

เราคลั่งหนังสือของสวนเงินมีมา เรากะว่างานหนังสือคราวนี้ เราจะไปเหมามาอีกสักห้าหกเล่ม ( ตามกำลังทรัพย์ ) เราคิดว่าพออ่านหนังสือสำนักพิมพ์นี้แล้ว ก็รู้สึกเหมือนโลกมันขยายขึ้นอีกนิดหน่อย และมีอากาศให้หายใจเพิ่มขึ้นบ้าง

###

ตอนแรกเราไม่เคยสนใจสนพ.นี้เลย เพราะเวลาเจอในงานหนังสือ สนพ.ชอบตั้งหนังสืออันแสนภูมิใจ คือ "ญิฮาดกับแมคเวิร์ล" ไว้ข้างหน้าแผง ซึ่งทำให้เรากลัวมาก คือเรารู้ว่าโลกทุกวันนี้มันด๋อย แต่ให้เราอ่านหนังสือการตบตีอันโคตรด๋อยเพื่อจะได้รู้สึกด๋อยยิ่งขึ้น เราก็รู้สึกว่ามันจะด๋อยกับชีวิตของเรามากไปแล้ว ( จงนับคำว่าด๋อยในประโยค )

แต่บังเอิญงานที่แล้ว สนพ.ไม่ได้เอาญิฮาดมาไว้หน้าแผง แต่เอาเรื่อง "ครูในฐานะผู้ทำงานวัฒนธรรม : จดหมายถึงผู้ที่กล้าสอน (Teachers as Cultural Workers)" มาวางแทน

เรากำลังอยากได้ข้อมูลเรื่องครูนิดหน่อย ( ในแนวที่แปลก ๆ ) เราก็เลยซื้อมา



เปล่าหรอก จนป่านนี้เราก็ยังอ่านเล่มนี้ไม่จบ มันแน่นมากจนไม่สามารถอ่านรวดเดียวได้ แน่นจนชนิดที่ถ้าสติหลุดเมื่อไหร่ก็หลุดทันที แน่นขนาดว่าต้องคิดทุกย่อหน้า

แต่ที่ดีคือสนพ.แถมรวมลิสต์หนังสือของสนพ.มาด้วย ( วิธีโฆษณาที่ได้ผล ) เราเอามานั่งดู ๆ แล้วก็เลยซื้อ "พระราชวังกลางสายรุ้ง" มาอ่านต่อ ชอบเล่มนี้มาก ๆ เป็นเรื่องหมอหลวงของทะไลลามะ



หลังจากนั้นก็ได้เรื่อง "โรงเรียนทำเอง homemade school" ของวิศิษฐ์ วังวิญญูมา เล่มนี้ไม่ใช่ของสวนเงิน แต่เราซื้อมาเพราะอยากศึกษาเรื่องครู ปรากฏว่ามันแน่นกว่าที่คิด ( อีกแล้ว ) และแนะนำหนังสือแปลก ๆ ไว้หลายเล่มมาก เราพบว่าสวนเงินแปลหนังสือพวกนี้หลายเล่มแล้ว ( เพราะวิศิษฐ์เป็นกรรมการคนหนึ่งของสวนเงินด้วย ) เราก็เลยซื้อมาอีก

ตอนนี้เล่มโปรดของเราคือ "มีเธอจึงมีฉัน You are therefore I am" ของสาทิศ กุมาร เป็นหนังสือที่น่ารักมาก อ่านแล้วอินเลิฟกะแกไปเลย มันประกาศความคิดที่ว่า ไม่ใช่ I think therefore I am ( เดส์คาร์ต ) หรอก เพราะแม้ว่าฉันจะคิด ฉันก็ไม่ได้มีอยู่ ฉันมีอยู่ได้เพราะฉันเกิดขึ้นท่ามกลางข่ายใยอันซับซ้อนของโลกนี้ต่างหาก เพราะมีต้นไม้ มีอากาศ มีเธอ มีของทุกอย่างตั้งแต่ ( สิ่งที่เราคิดว่า ) ต่ำที่สุดไปจนถึงสูงที่สุด เราถึงอยู่ได้

หนังสือประกาศปรัชญาแห่งการพึ่งพาอาศัยกัน ที่พออ่านแล้วรู้สึกดีไปหลายวัน



อีกเล่มที่ชอบคือ "เปลี่ยนรางชีวิต" ของมาซารุ คาตาโอกะ ซึ่งเป็นนักธุรกิจแนวทางเลือก เขาพูดแบบเดียวกับคนที่เขียนเรื่อง "Rich Dad, Poor Dad" คือให้ทุกคนลองเป็น "เถ้าแก่" ของตัวเองบ้าง

เราเกลียดพ่อรวยสอนลูกมาก แต่เราชอบเปลี่ยนรางชีวิต เพราะเรื่องพ่อรวยสอนลูกนั้น ถึงใครจะว่ามันเป็นหนังสือดีวิเศษเลิศล้ำ แต่เราก็คิดว่ามีความทุนนิยมแบบน่าทุเรศในหนังสือเล่มนั้นเยอะมาก การประสบความสำเร็จตั้งอยู่บนพื้นฐานน่าเศร้าหลายอย่างที่ไปไม่พ้นจากปลายจมูกของตัวเอง และอีกอย่างหนึ่งคือคนเขียนแกดูถูกพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง ( พ่อรวยในเรื่องไม่ใช่พ่อแก แต่เป็นพ่อเพื่อน ) เพราะพ่อแท้ ๆ ของแกเป็นแค่อาจารย์จน ๆ

แต่เรื่องเปลี่ยนรางชีวิต มันเป็นการเรียกร้องให้ลองเติบโตและฝ่าความยากลำบากด้วยตัวเอง คนเขียนบอกว่าคนญี่ปุ่นเข้าเป็นส่วนหนึ่งของระบบมากเสียจนกระทั่งไม่สามารถมองเห็นฟันเฟืองของทั้งระบบ เขายังสนับสนุนการทำธุรกิจขนาดเล็ก ไม่จำเป็นต้องมีกำไรมากขนาดนั้น แต่ให้ลองทำเพื่อสังคม เป็นธุรกิจที่เข้าไปในช่องว่างที่ทุนนิยมทิ้งไว้ เขาบอกว่าการทำสังคมสงเคราะห์ หรือพวก "ออกค่าย" มันไม่สามารถยืนยาวได้เพราะว่าปัญหาเรื่องเงิน แต่พอทำธุรกิจก็ "เงิน" มากจนเกินไป มันควรจะมีจุดบรรจบที่ไหนสักแห่งระหว่าง "สังคม" กับ "ธุรกิจ"



หนังสือบางเล่มของสนพ.ค่อนข้างยาก และต้องใช้กำลังใจมากพอสมควร ( สำหรับคนอย่างเราที่ไม่เศรษฐศาสตร์และไม่วิทย์ - -'' ) อย่างเรื่อง "โลกยุคหลังบรรษัท"



เล่มนี้อ่านด้วยความช้ำเลือดช้ำหนองมาก แต่ไอเดียของมันก็น่าสนใจมาก และที่จริงมันมีอะไรให้คิดเยอะมาก เกี่ยวกับระบบที่เราอยู่ โลกของเรา และสิ่งที่เราสร้างขึ้นมา ( เพื่อปกครองพวกเราเอง ) ระบบเศรษฐกิจน่าเศร้า ( แต่เป็นจริง ) ซึ่งทำให้เกิดความไม่จำเป็นต่าง ๆ เยอะมาก แต่มันก็เกิดและพวกเราก็ไม่รู้

คนเราบางทีถ้าไม่มีใครบอกและไม่คิด ก็ไม่รู้จริง ๆ นะ วนเวียนกันอยู่ในน้ำเหมือนปลา ไม่รู้ว่าน้ำรอบตัวเน่าหรือเปล่า

แต่บางทีก็คิดว่าถึงรู้ว่าน้ำเน่าแบบนี้ ปลาตัวเดียวอย่างเราจะทำอะไรได้บ้างนะ - -''

มีอีกหลายเล่มที่อ่านไปแล้ว แต่คิดว่าไม่แนะนำดีกว่า เพราะบางเล่มนี่แล้วแต่คนชอบจริง ๆ ถ้าไม่ชอบก็คงอ่านยากพอสมควร

ตอนนี้กำลังอ่าน "โยงใยที่ซ่อนเร้น" ของฟริตจอฟ คาปร้า



เป็นแนวนิเวศ-ชีวะ ที่อ่านยากมากสำหรับเรา แต่เราก็คิดว่ามันน่าสนใจดี แค่ตอนนี้ก็เริ่มเห็นแล้วว่าคนเขียนกำลังโต้แย้งกับแนวคิดดาร์วิน โดยการยกความจริงขึ้นมาว่าที่จริงแล้วการ survive ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมิวเตชั่นเท่านั้น เพราะการมิวเตชั่นได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นสิ่งที่เกิดแบบแรนด้อม และไม่ค่อยจะ "ดีขึ้น" เสมอไป

ที่จริงแล้วการ survive มีวิวัฒนาการที่น่าสนใจกว่านั้น คือสิ่งมีชีวิตเล็กจะเข้าไปอาศัยในสิ่งมีชีวิตใหญ่ และพึ่งพาอาศัยกัน เพื่อสร้างเครือข่ายที่ซับซ้อนมากขึ้น ( เช่นจุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ในร่างมนุษย์ )

เขาพยายามจะบอกว่าที่จริงแล้วพื้นฐานมันอยู่ที่การพึ่งพา มากกว่าการเอาชนะคะคาน ตัวใหญ่กินตัวเล็กเสมอไป อย่างที่แนวคิดทุนนิยมเชื่อ

เราคิดว่าอ่านแบบนี้มั่งก็ดีนะ จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ทำให้มุมมองมันเปิดกว้างขึ้นหน่อย

###

เว็บไซต์สนพ.

http://suan-spirit.com/home.asp


Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 16 กรกฎาคม 2551 23:20:11 น. 11 comments
Counter : Pageviews.

 
อ่านแล้วสนใจมีเธอจึงมีฉันกับเปลี่ยนรางชีวิตน่ะค่ะ


ตอนงานหนังสือฯ เค้าเปิดบูทในชื่อสนพ.นี้เลยหรือเปล่าคะ? จะได้ลองไปเมียงๆ มองๆ ดูน่ะค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:12:58:10 น.  

 
โอ๊ส ก๊อปมาให้จากเว็บสนพ.เลยคับ

#

เดินเล่นที่สวนเงินมีมา ในงานสัปดาห์หนังสือ
วัน ที่ 29 เดือน มีนาคม ปี ๒๕๔๙ เวลา ๙.๐๐-๒๑.๐๐ น.

ในงานสัปดาห์์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ ๓๔ และงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ครั้งที่ ๔ ในวันที่ ๒๙ มีนาคม - ๙ เมษายน ๒๕๔๙ ที่จะถึงนี้นั้น สำนักพิมพ์สวนเงินมีมาของเรา ก็ได้เข้าร่วมเช่นทุกครั้ง โดยในปีนี้เรามือดีจับได้บูธ เลขที่ O25 โซน C1 ข้าง สนพ. โป๊ยเซียน

#

งานนี้จะมีหนังสือใหม่ออกอีกหกเล่ม แต่เราอยากได้หนังสือเก่าบางเล่มที่ออกไปแล้วมากกว่า ว่าจะลองโทรไปสั่งเขาไว้ให้เอาไปให้ในงานน่ะค่ะ

สนพ.นี้อยู่ในเครือข่ายของสนพ.แนวทางเลือกอีกหลายสนพ. เพราะอย่างนั้นสามารถหาหนังสือใหม่ ๆ ได้ในสนพ.เครือเดียวกัน เช่นมูลนิธิเด็ก และคบไฟ ค่ะ


โดย: เคียว (ลวิตร์ ) วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:13:49:16 น.  

 
ขอบคุณมากๆ ค่ะ ตอบไวทันใจดีจัง (แต่เราเพิ่งมาอ่าน)



เดี๋ยวงานหนังสือจะไปหามาอ่านแน่นอนค่ะ แล้วจะมาคุยด้วย


งานหนังสือปีนี้ หนังสือเล่มใหม่ของคุณจะออกบ้างมั้ยคะ?


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:18:33:13 น.  

 
ในฐานะเว็บมาสเตอร์ของสวนเงินฯ ก็ขอบคุณมากนะครับ

ที่ชอบหนังสือ สนพ. เรา ตัวลอยกันทั้ง สนพ. แล้วครับ


แล้วเจอกันในงานนะครับ

อ้อ ผมเจอคุณจาก ภาพข้างล่างนี้นะครับ



โดย: Unregistered user วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:17:39:04 น.  

 
เคยอ่านแต่ของคาปร้ากับสาทิศ

หนังสือที่เราจะไม่หยิบมาอ่านแน่ๆ คือ "โลกยุคหลังบรรษัท" เพราะดูชื่อกับหน้าปกแล้วเกิดอาการหนาวยะเยือก

แต่เราพยายามบอกตัวเองว่า หนังสือที่ไม่เคยคิดจะหยิบมาอ่าน คือหนังสือที่ควรอ่านที่สุด




โดย: คุณม้าม วันที่: 1 มีนาคม 2549 เวลา:5:22:16 น.  

 
(พยายามไม่สนใจคุณความคิดเห็นที่ 4 จะได้เมนท์ถูกใจตัวเอง - -'')

ช่วงที่โดนคนบางคนลากไปที่ร้านหนังสือนี้ก็เจอหนังสือน่าสนใจอยู่หลายเล่ม (ส่วนมากเป็นศาสนา) ยังคิดอยู่เลยว่าที่นี่ช่างเป็นที่รวบรวมหนังสือแปลก -_____-'' แต่ไม่รู้ยังไง...น่าสน...น่าหยิบมาอ่าน...น่าลอง

แต่ตอนนั้นก็รู้สึกหน่อยๆ ...ว่าถ้าอ่านมากเราต้องซื้อไปเรื่อยๆ แบบปันแหง

เราโดนสะกดจิต...



โดย: ฯคีตกาล IP: 61.90.250.17 วันที่: 1 มีนาคม 2549 เวลา:11:49:04 น.  

 
พี่ปัน...
เคยเห็นเหมือนกันฮะ และก็เคยหยิบๆ จับๆ หนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนโดยอรุณธาตี รอย (ไม่รู้สะกดถูกป่าว) ว่าจะซื้อมาแต่ก็ไม่ได้ซื้อในที่สุด เป็นเรื่องประมาณชาวบ้านสู้กับการสร้างเขียนอ่ะ อ่านเรื่องย่อแล้วนึกถึงครั้งหนึ่งที่แถวบ้านมีประทวงเรื่องเขื่อนเหวนรกอ่ะ หลายปีมากเลย ไม่รู้ว่ามันไปถึงไหนแล้ว

และก็ไม่รู้ว่าหนังสือมันหายไปไหนแล้วด้วย เพราะไปร้านหนังสือเราก็หามันไม่เจอแล้วอ่ะ ชื่อเรื่องก็จำไม่ได้อ่ะ เวรจริงๆ - -"

ดีจังที่มาแนะนำหนังสือ มีอะไรแปลกๆ มาแนะนำอีกเน้อ

ป.ล. อ่าน "ความสุขของกะทิ" ยังฮะ น่าจะอ่านแล้วนะ ไม่น่าพลาดวรรณกรรมเยาวชน เราว่าเรื่องนี้ดีอ่ะ พี่ว่าป่ะ



โดย: บอยน์ (บอยน์ ใบร่อน ) วันที่: 4 มีนาคม 2549 เวลา:20:09:48 น.  

 
เป็นเรื่องประมาณชาวบ้านสู้กับการสร้างเขียนอ่ะ <---

ผิดๆ -- สร้างเขื่อน ตะหาก ^^"


โดย: บอยน์ (บอยน์ ใบร่อน ) วันที่: 4 มีนาคม 2549 เวลา:20:16:01 น.  

 
งานนี้ไม่มีหนังสือออกค่ะ ( ปั่นไม่ทันแย้ว ) ^^''

ขอบคุณคุณเว็บมาสเตอร์สวนเงินมาก ๆ ที่มาเยี่ยมค่ะ ^/\\^ ไม่นึกมาก่อนเลยว่าจะได้เจอกัน ยังไงก็ขอเชียร์ให้ทางสนพ.ทำหนังสือดี ๆ ต่อไปนะคะ จะอุดหนุนเน้อ

หนังสือที่ไม่หยิบมาอ่าน บางทีหยิบมาแล้วก็กลายเป็นชอบ แต่บางทีหยิบแล้วก็อ่านไม่รู้เรื่องค่ะ - -'' เพราะงั้นคงแล้วแต่ชะตาฟ้าลิขิตละมั้งเนอะ

เรื่องของอรุณธตีน่าจะเป็นเรื่อง "คนนำทาง" หรือเปล่า แต่พี่ไม่ได้อ่านน่ะบอยน์ เพราะเคยอ่านเรื่อง God of Small Things ของอรุณธตีแล้วไม่ชอบเลย ( ส่วนหนึ่งคงเพราะถูกบังคับให้เรียนด้วยละมั้ง ) มันเป็นหนังสือดีนะ ถ้าชอบแนว ๆ อินเดียสมัยใหม่ก็น่าจะชอบ เพื่อนพี่ก็ชอบ แต่ตัวพี่ไม่ชอบน่ะ

ความสุขของกะทิอ่านแล้วจ้า แต่ยังไม่ได้อ่านเล่มสอง คิดว่ามู้ดมาเมื่อไหร่คงไปซื้อมาอ่านนิ


โดย: เคียว IP: 61.91.100.210 วันที่: 5 มีนาคม 2549 เวลา:22:10:42 น.  

 
แนะนำอ่าน สุนทรียสนทนาครับ คนเขียน (วิศิษญ์ วังวิญญู)ค่อยๆ ละเลียดเรื่องราวการฝึกพูดและฝึกฟังที่ได้ทำจาก ปสก.ตรง เน้นที่การฝึกพูด-ฟังแบบมีคุณภาพและนำพาให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสู่การเข้าใจ ที่ไม่ใช่รับรู้และต่อรอง


โดย: พีพี IP: 202.139.215.182 วันที่: 13 มีนาคม 2549 เวลา:23:53:25 น.  

 
ค้นหาคำว่า สุนทรียสนทนา เลยมาเจอ Blog นี้ครับ
กำลังจะได้ไปเรียนหลักสูตรนี้ครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 31 ตุลาคม 2550 เวลา:9:08:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
ลวิตร์
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




ลวิตร์ = พัณณิดา ภูมิวัฒน์ = เคียว

รูปในบล็อค
เป็นมัสกอตงาน Expo ของญี่ปุ่น
เมื่อปี 2005
น่ารักดีเนอะ

>>>My Twitter<<<



คุณเคียวชอบเรียกตัวเองว่า คุณเคียว
แต่ที่จริง
คุณเคียวมีชื่อเยอะแยะมากมาย

คุณเคียวมีชื่อเล่น มีชื่อจริง
มีนามปากกา
มีสมญาที่ได้มาตามวาระ
และโอกาส

แต่ถึงอย่างนั้น
ไส้ในก็ยังเป็นคนเดียวกัน
ไส้ในก็ยังชอบกินข้าวแฝ่ (กาแฟ ) เหมือนกัน
ไส้ในก็ยังชอบกินอาหารญี่ปุ่นเหมือนกัน
ไส้ในก็ยังชอบสัตว์ (ส่วนใหญ่)
ไส้ในก็ยังชอบอ่านหนังสือ ชอบวาดรูป
ชอบฝันเฟื่องบ้าพลัง
และชอบเรื่องแฟนตาซีกับไซไฟ
(โดยเฉพาะที่มียิงแสง )

ไส้ในก็ยังรู้สึกถึงสิ่งต่าง ๆ
และใช้ถ้อยคำเดียวกันมาอธิบายโลกภายนอก

ไส้ในก็ยังคิดเสมอว่า
ไม่ว่าเรียกฉัน
ด้วยชื่ออะไร

ก็ขอให้เป็นเพื่อนกันด้วย




Friends' blogs
[Add ลวิตร์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.