++ทุกข์มีไว้รู้

จินตวี ๐.๐๑

ในที่สุด... จินตวีก็ทิ้งผู้รู้ ทิ้งการเป็นนักปฏิบัติ
เธอไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว...

จินตวีเหนื่อยหน่ายกับคำว่า ดูกาย ดูจิต เสียนี่กระไร
เธอทิ้งมันไปอย่างไม่ใยดี และไม่แยแสต่อสภาวะธรรมที่เคยเผชิญ

แต่ว่าการสลัดออกครั้งนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกดี หรือมีความสุขมากกว่าเก่าก่อนเลย
. . .

เธอถกกับเพื่อนร่วมเดินทางอีกครั้งถึงการตัดสินใจครั้งนี้
เค้าไม่ว่าอะไร เพราะเค้าเคยยุให้จินตวี "เลิกรู้กันเถอะ"

แต่การเลิกรู้ครั้งนี้ไม่ใช่เป็นเพราะการส่งเสริมของเพื่อนร่วมเดินทาง
กลับเป็นสิ่งที่จินตวีสลัดออกด้วยตัวเอง

และเธอก็ได้เล่าสภาวะที่เกิดขึ้นกับเธอหลังจากเธอเลิกรู้ ...

จินตวีไม่หวังหรอกว่าเพื่อนร่วมเดินทางจะรับรู้ถึงความหมายที่เธอสื่อรึเปล่า
เพราะคำอธิบายของเธอมักสั้น และยากนักที่จะทำความเข้าใจ

"จิตก็คือจิต กายก็คือกาย จะอธิบายยังไงดีหว่า"
"... คือ มันไม่มีความเกี่ยวข้องกับขันธ์อื่นๆ เลย มันแยกออกมาอย่างเด็ดขาด เข้าใจป่ะ"

จินตวีอธิบายสภาวะที่เธอสัมผัสได้ให้เพื่อนร่วมเดินทางฟังได้เท่านี้จริงๆ
ทั้งๆ ที่สิ่งที่เธอต้องการจะบอกนั้นมันลึกซึ้งกว่านี้อีกหลายเท่าตัวนัก

.
.
.

แต่เธอคิดว่าตอนนี้เพื่อนร่วมเดินทางคงเข้าใจคำที่เคยบอกอย่างแจ่มแจ้งแล้ว
เพราะเค้าเพิ่งใช้คำเหล่านี้อธิบายสภาวะที่ได้เผชิญให้ฟังเช่นกัน




 

Create Date : 21 เมษายน 2551    
Last Update : 21 เมษายน 2551 16:46:14 น.
Counter : 175 Pageviews.  

การันต์ - จินตวี

จินตวีเพิ่งเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อวาน

หลังจากที่จินตวีรู้สึกเบิกบานมาตลอดหลายเดือน
เมื่อวานเป็นครั้งแรกที่โทสะเกิดกับเธอทั้งวัน

จินตวีดู รับรู้ แต่ไม่ยอมรับมัน...

มาวันนี้ เธอเพิ่งเข้าใจถึงคำว่า ความไม่เที่ยง...




 

Create Date : 12 มีนาคม 2551    
Last Update : 28 มีนาคม 2551 9:54:07 น.
Counter : 149 Pageviews.  

การันย์ - จินตวี (๒)

การันย์กำลังแลกเปลี่ยนความรู้ผ่านเครื่องมือสื่อสารในยุคไร้สาย
ปลายทางเป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่คุ้นเคย
ครั้งนี้เพื่อนร่วมเดินทางให้การบ้านมาหัวข้อใหญ่ "ให้รู้ว่าอะไรทำให้เกิดมา"

การันย์รับคำถาม และทิ้งมันไว้...
เขารู้ว่าการใช้ความคิดไม่ใช่ทางในการหาคำตอบ

จินตวีตระหนักดีว่า การบ้านทุกบทของเพื่อนร่วมเดินทาง
...จะทำให้การันย์ หรือ จินตวีเองไปได้อีกหนึ่งก้าวเล็กๆ

การันย์เอี้ยวตัวไปหยิบ headphone ใส่หูตามเดิม
เขาเปิดคลื่นวิทยุที่ค้างอยู่ให้ทำงานต่อ

นานครั้งที่การันย์จะหันมาฟังเพลง...
เขารู้ว่าจินตวีเคร่งกับการตามดูอารมณ์มากจนเกินไป

การันย์กดสลับมาฟังคลื่นบรรยายธรรมบ้าง จินตวีหลับไหลลงไปตามเสียงก็บ่อยครั้ง...

พลันจินตวีก็ตื่นขึ้นเมื่อได้ฟังบทบรรยายของนักจัดรายวิทยุกำลังพูดเรื่องจิต
.. และมันตรงกับคำตอบของคำถามของผู้ร่วมทางพอดิบพอดี

นักจัดรายการกำลังพูดตามในหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งเป็นคำตอบโต้ระหว่างลูกศิษย์กับหลวงพ่อชา

จินตวีจับใจความได้ว่า จิตมันหลงเราจึงเกิด จิตเป็นอนัตตา... เราบังคับไม่ได้

จินตวีเคยฟังคำพวกนี้มาก็มาก แต่ครั้งนี้กลับลึกซึ้ง เข้าไปถึงภายในเกินบรรยาย

เธอพยายามจะทบทวนคำเหล่านั้น แต่มันผ่านไปเร็วเหลือเกิน...
.
.
.

จินตวีรู้สึกเคว้งคว้าง เหมือนไม่มีที่ยึดเกาะ ในเมื่อกายไม่ใช่เรา
จิตไม่ใช่เรา แล้ว... เราเป็นใคร??

การันย์หยิบโทรศัพท์เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เพื่อนร่วมเดินทางฟัง
เพื่อนร่วมเดินทางรับฟัง และเข้าใจสภาวะที่จินตวีกำลังเผชิญเป็นอย่างดี

เป็นเพราะ... สมาธิ และปัญญา ของจินตวีมีไม่เท่ากัน เธอจึงไม่มีกำลังพอที่จะไปต่อได้....




 

Create Date : 04 มีนาคม 2551    
Last Update : 12 มีนาคม 2551 8:12:07 น.
Counter : 127 Pageviews.  

การันต์ - จินตวี (scan)

ชั้นกำลังเดินอยู่บนปากเหวหรือนี่
ยิ่งคิดความคิดของจินตวียิ่งกดให้ตัวเองเป็นทุกข์

การันย์กลับถึงบ้านเปิดตำราหาคำตอบที่จินตวีกำลังเผชิญ
ในตำราไม่เห็นมีบอกวิธีแก้ทุกข์นี่ การันย์รำพึง

การันย์วางหนังสือ...
จินตวีเข้าใจอะไรบางอย่าง

การันย์รีบสมทบหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กพร้อมปากกาขึ้นมาขีด-เขียนสิ่งที่จินตวีเข้าใจ...




 

Create Date : 04 มีนาคม 2551    
Last Update : 12 มีนาคม 2551 8:11:56 น.
Counter : 217 Pageviews.  

การันต์ - จินตวี

การันย์ล้มตัวลงบนเตียง
วันนี้เขาเหนื่อยกับการเคลื่อนไหวมาทั้งวัน

เขาปล่อยตัวนอนนิ่งบนเบาะนุ่ม
มือทั้งสองปล่อยวางระนาบ
เปลือกตาปิดรับรูป โสตหูปิดการรับฟัง
ความมืดแทรกเข้ามาเป็นจุดโฟกัสเดียว
การันย์ผลักตัวนอนสมาธิก่อนที่จินตวีจะดิ่งลงในห้วงลึก

จินตวีเคลื่อนตัวออกไปคิด
ขณะที่การันย์หลับตาพริ้มอยู่อย่างสงบ
เธอคิดอะไรมากมาย ปะติปะต่อบ้าง ขาดช่วงไป...บ้าง

ทันใดนั้นเจ้าตัวที่ ๓ หรือตัวรู้
อวดตัวมารับทันที่จินตวีคิด
ฉับพลันความคิดกับจินตวีหายไป
ปล่อยให้ความมืด ว่าง... เข้ามาแทนที่

เผลอเพียงนิด จินตวีก็เข้ามามีบทบาทอีกครั้ง
ความคิดของเธอไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีที่สิ้นสุด..
เธอคิด... ไป... ไกล... อีกแล้ว

ความคิดนั้นขาดผึงอีกครั้ง เจ้าตัวรู้เข้าแทรก
และปล่อยให้ความว่าง มืด มาแทนที่...เธอ..จม..แช่...

สภาวะนี้วนเวียนดั่งวังวนอีกครั้ง... ๒ ครั้ง
ก่อนจินตวีจะไหลลงสู่นิทรา

ทว่าการหลับครั้งนี้
จินตวีเสี่ยงลงภพภูมิต่ำอีกครั้ง
เธอเผลอดิ่งลงสู่ความมืด ดั่งขาดสติ




 

Create Date : 04 มีนาคม 2551    
Last Update : 12 มีนาคม 2551 8:11:44 น.
Counter : 127 Pageviews.  

1  2  

hopefulness
Location :
Glasgow, United Kingdom

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]











who's online

Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add hopefulness's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.