~Lady in Lotus~เม้นก็ได้ ด่าก็ดี มีคุณค่ากับนางผู้นี้ทุกประการค่ะ
Group Blog
 
All Blogs
 
chapter18

“ทุกคนระวัง ยัยแม่มดยังไม่ตาย!!” เป็นเสียงของบุญยงที่ร้องบอกทุกคน ในขณะที่กำลังจับจ้องร่างของแม่มดที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า เหนือป่่าต้องห้ามที่มืดครึ้ม ปั่นป่วน และมีแต่ความน่ากลัว

เีสียงกรีดร้องโหยหวนของนางทำให้ทุกคนต้องอุดหู และต้องพยายามปัดป้องตัวเองไม่ให้แม่มดลอยเข้ามาใกล้ บุญยงดึงอัญมณียอดมงกุฏออกมา ก่อนอธิษฐานให้กลายเป็นดาบยาวอันแหลมคม ด้วยมุ่งมั่นตั้งใจว่าจะต้องฆ่านางแม่มดให้ได้

บุญยงจ้องร่างนางแม่มดผมขาวอย่างไม่วางตา พลางเล็งหาจุดตายของแม่มดเฒ่า ชั่ววินาทีบุญยงก็พบว่านางแม่มดผมขาวเหมือนจะกลัวเปลวไฟสีน้ำเงินที่เจ้าพิตบูลพ่นออกมา และจะเอามือเหี่ยวๆมาปิดหน้าทุกครั้ง

…..ใช่แล้ว…….

จุดตายของนางต้องเป็นที่ใบหน้า แล้วมันส่วนไหนกันล่ะ

แต่ขณะนั้นนางแม่มดกำลังลอยพุ่งตรงมาที่สามสาวซึ่งนั่งอยู่รวมกันอย่างรวดเร็ว พร้อมแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บแหลมหวังจะทำร้ายพวกเธอ ไม่มีเวลาจะคิดอะไรอีกแล้ว

บุญยงใช้พลังทั้งหมดของกบตัวโตๆตัวหนึ่งที่มี ถีบตัวขึ้นขวางหน้าแม่มดผมขาวพร้อมกับใช้ดาบวิเศษคู่มือนั้นแทงเข้าไปตรงกลางหน้าผากของแม่มดเฒ่าจนมิดด้าม ก่อนที่ร่างของบุญยงจะตกลงมากระทบพื้น พร้อมๆกับร่างของแม่มดชั่ว

เสียงหวีดร้องอันปวดร้าว ทุกข์ทรมานแสนสาหัสของแม่มดนั้นออกมาพร้อมกับกลุ่มควันสีดำจากร่างเหี่ยวย่น ชั่ววินาทีเสียงนั้นก็หายไปพร้อมกับกลุ่มควัน เหลือเพียงกระดูกสีคล้ำกองเล็กๆกองหนึ่ง ไม่นานนักก็มีเสียงร้องโหยหวน ตามมาลั่นป่าต้องห้าม เพียงไม่นานเสียงนั้นก็ค่อยหายไปพร้อมกับความมืดมด ความสดใสสว่างเจิดจ้าก็เข้ามาแทนที่ทันที

“แม่มดตายแล้ว สัตว์อสูรถูกปลดปล่อย ป่าก็คืนสู่สภาพปกติ”นางฟ้าเปรยขึ้นอย่างดีใจ

แต่ทว่า….

“บุญยง แกอย่าตายนะ!!!” เสียงของสโนว์ฮยอนครวญขึ้นเื่มื่อบุญยงไอออกมาเป็นเลือด ผิวสีเขียวนั้นเริ่มซีด

“ภารกิจเรายังไม่สำเร็จ จะทิ้งเราไปทั้งอย่างนี้ไม่ได้นะบุญยง”น้องมินเอ่ยเสียงสั่นเครือ

“พี่บุญยง พี่บุญยงอย่าเพิ่งทิ้งน้องไปนะ”ชินเดอเรล่าร่ำไห้จนแทบจับความไม่ได้

เจ้าบุญยงแย้มริมฝีปากน้อยๆ ก่อนเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา

“สโนว์ฮยอน ชินเดอเรล่า น้องมินหมวกแดง พวกเธอรู้ไหม พวกเธอคือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตของยงเลยนะ ตั้งแต่ยงได้มีพวกเธอเข้ามาในชีวิต ยงลืมความทุกข์ในอดีตไปจนหมดเลย เพราะปัจจุบันที่มีพวกเธอ ยงมีความสุขที่สุด”

“ฉันขอโทษนะที่เคยด่าแกว่าขี้เหร่ แต่ความจริงแล้วแกเป็นกบที่หล่อที่สุดเลยนะ”สโนว์ฮยอนเอ่ยทั้งน้ำตา

“ยงรู้ตัวดีว่าตัวเองน่าเกลียดแค่ไหน แต่พวกเธอก็ยังดีกับยงมาตลอด ขอบใจนะ ที่ทำให้ชีวิตสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง มีค่ามากมายขนาดนี้ พวกเธอเป็นปาฏิหาริย์ของยงแท้ๆเลยนะ รู้ไหม”เจ้าบุญยงพูดเสียงพร่า

“บุญยง บุญยง”น้องมินได้เพียงเรียกชื่อเท่านั้นเพราะก้อนสะอื้นแล่นมาจุกที่คอพร้อมกับความรู้สึกปวดร้าวที่แผ่ซ่านไปทั้งหัวใจ

“พี่ต้องไม่เป็นอะไร พี่ต้องอยู่กับน้องนะ พี่บุญยง”ชินเดอเรล่าคร่ำครวญปานใจจะขาด

“ความจริงแล้ว…ยัยแม่มดผมขาว เป็น คนที่สาปยง…ให้..เป็นแบบนี้”เสียงของบุญยงเริ่มแผ่วและขาดๆหายๆ “ในเมื่อแม่มดตาย คำสาป..ก็ต้องสลาย…ด้วย แต่ยง…คงไม่มีโอกาส…ได้คืนร่างเดิม” คำพูดที่ออกมาอย่างยากลำบากของเจ้าชายในร่างกบบีบหัวใจดวงน้อยของสามสาวเหลือเกิน “ยงขอโทษนะ ที่..ทำตามความหวัง…ของบรรพบุรุษ..ไม่ได้…คงต้องฝาก…พวกเธอ..แล้ว” มีน้ำตาหยดเล็กๆหยาดลงมาจากหางตาของบุญยง

“อย่า..ร้องไห้..สิ เดี๋ยว..ไม่สวย” ดวงตาคู่เล็กนั้นของบุญยงคลอด้วยน้ำตา”พวกเธอ..ต้อง..เข้มแข็ง ต้อง..สู้..ต่อไป...นะ”

“คุณนางฟ้า อยู่ไหนอ่ะ มาช่วยบุญยงสิ นางฟ้า!!”สโนว์ฮยอนร้องลั่นราวกับคนเสียสติ แต่ไม่ปรากฏว่านางฟ้าอยู่ตรงนั้น

บุญยงเคลื่อนสายตาที่เริ่มพร่ามัว มองหน้าของแต่ละคนอย่างช้าๆราวกับจะให้ภาพหน้าสวยๆเหล่านี้ประทับในหัวใจ และตราตรึงจนตราบนิจนิรันดร์

“สิ่ง..สุดท้าย…ที่ยง…อยากจะบอก คือ…ยง..รัก..พวกเธอ..มาก..นะ” แล้วดวงตาคู่นั้นของบุญยงก็ปิดลง พร้อมกับทุกอย่างที่ดับวูบ



Create Date : 01 ตุลาคม 2553
Last Update : 1 ตุลาคม 2553 10:11:52 น. 0 comments
Counter : 88 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นางในดอกบัว
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเพียงคนที่รักในอักษร
แม้บางอ่อนด้อยความรู้อยู่แค่ไหน
จินตนาการความฝันหล่อเลี้ยงใจ
เดินต่อไปอย่างเป็นสุขทุกคืนวัน
Friends' blogs
[Add นางในดอกบัว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.