All Blog
ติดเกมช่วงสอบคือ...




  ศุกร์ ๒๙ เมษายน ๒๕๕๙

เมื่อวานนี้ไม่ได้เขียนไดอารี่ และไม่ได้สวดมนต์ก่อนนอน

เพราะ....

มีอีเวนต์ในเกม shironeko project ซึ่งฉันต้องเล่นเกมแข่งกับเวลา ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ได้ตัวละครที่ชอบตลอดไป

ในเกมนี้จะมีการหยอดกาชาปอง (เรียกสั้น ๆ ว่ากาจะ) ใช้เพชรจากการเคลียร์เกมในแต่ละด่านมาหยอด กดหยอดแล้วเราจะได้สุ่มตัวละครใหม่ ๑ ตัว

แล้วเมื่อวานนี้คือวันสุดท้ายที่จะหยอดตัวละครเซ็ทโรงเรียนหมีได้ (มันเป็นอีเว้นต์น่ะ คือจะมีตัวละครจากโรงเรียนหมี (ครูใหญ่มันเป็นหมี ก็เลยเรียกยังงี้) ฉันอยากได้สาวห้องสมุดที่ชื่อคาสุมิ เพราะสกิลนางสวยดี (เห็นคนอื่นใช้น่ะ ฉันไม่มี) 

สุดท้ายหลังจากเล่นจนได้เพชรมาห้าร้อยเม็ด ฉันก็หยอดไปยี่สิบสองตัว คาสุมิก็มาหาฉันเป็นตัวสุดท้ายพอดี (ในที่สุด T T) ตอนได้นี่กรี๊ดเลย ดีใจมาก ๕๕๕ คนไม่เคยทำอะไรแบบนี้คงไม่เข้าใจ

นี่คือหน้าตาของคาสุมิ



แต่ฉันไม่มีดวงเลย กดอาวุธให้เธอไม่ได้ (อาวุธประจำตัวละครนี้คือปากกาที่นางถือน่ะ ความจริงมันจะเป็นคทาร่ายเวทย์ ถ้าใช้ตัวละครตรงกับอาวุธมันจะมีสกิลพิเศษเพิ่มให้)

เอาไปบ่นกับเพื่อน เพื่อนก็ปลอบใจบอกว่าเอาของคนอื่นใช้ ๆ ไป

บรุ่ยย

ตอนนี้ในเกมยังมีอีเว้นต์ของโกลเด้นวีคด้วย (คือตอนนี้ที่ญี่ปุ่นมีวันหยุดยาวอารมณ์สงกรานต์บ้านเรา เรียกว่าโกลเด้นวีค) คือมีของแจกเยอะมากกกกกกกกกกกกกกก แถมเวลาสร้างบ้านในเมืองก็จะลดลงครึ่งนึงงง อื้อหือออออออออ ขนาดฉันไม่ได้อยู่ญี่ปุ่นก็มีความสุขกับโกลเด้นวีคได้ ๕๕๕๕๕ (แต่จะดีมากถ้าคุณขยายเวลากาชาปองออกไป)

จบเรื่องเกม เล่าเรื่องชีวิตดีกว่า

เมื่อวานนี้ฉันไปฟิตเนต ออกกำลังกายครั้งแรกในรอบหลายอาทิตย์ เพราะติดโน่นติดนี่ตลอดไม่มีวันว่างไปฟิตเนตสักที อยู่คอนโดก็ไม่ยอมขึ้นไปวิ่ง (ขี้เกียจ) วันนี้ก็เลยไปฟิตเนตไปเล่นโยคะปั่นจักรยาน (ต้องเล่นอ่ะ ไม่งั้นไม่คุ้มค่าฟิตเนต จ่ายเดือนละพันเก้าร้อย)

ตอนเที่ยงฉันก็ไปกินบาร์บีคิวพลาซ่ากับภีม(น้องชาย) แล้วก็คุยกันหลาย ๆ เรื่อง คือฉันกับน้องชายอายุห่างกันห้าปี เพราะฉะนั้นก็เลยไม่ค่อยมีโอกาสได้อยู่ด้วยกันเท่าไหร่ เพราะพอฉันอยู่ป.๖ น้องก็พึ่งเข้าม.๑ ฉันก็ย้ายไปเรียนมัธยมที่อื่นแล้ว พอฉันอยู่ม.๖ ก็กำลังจะเรียนจบไปที่อื่น น้องก็พึ่งมาเข้าม.๑โรงเรียนเดียวกับฉัน แล้วฉันก็ย้ายมาเรียนกรุงเทพ จนเรียนจบมหาลัยแล้ว น้องชายฉันพึ่งจะสอบเอนทรานส์

ถึงจะอายุห่างกันขนาดนี้แต่เราก็คุยกันรู้เรื่องอยู่นะ น้องบอกว่านี่การ์ตูนทุกเรื่องที่น้องดูก็มาจากที่ฉันแนะนำทั้งนั้น ซีรีย์ทุกเรื่องที่ดูด้วย แถมฉันยังเป็นคนแนะนำให้น้องเล่นเกมออนไลน์อีกต่างหาก (นี่ตกลงฉันเป็นคนพาน้องทำเรื่องไร้สาระเหรอฟระ)

ส่วนใหญ่ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ แหล่ะ ฉันชวนน้องเล่น ชวนน้องอ่านการ์ตูน แต่ฉันขี้เบื่อ เกมฉันเล่นนิด ๆ หน่อย ๆ ฉันก็เลิกเล่น กลายเป็นว่าน้องติดเกมมากกว่าฉัน การ์ตูนฉันดูนิด ๆ หน่อย ๆ ฉันก็เลิกดู กลายเป็นน้องที่ดูจนจบ 

แล้วเราก็คุยกันเรื่องแฟน ภีมมีแฟนชื่อหยุ่นหลี เป็นเพื่อนห้องเดียวกัน เด็กเรียนทั้งคู่ หยุ่นหลีสอบติดนิติศาสตร์ม.ขอนแก่น ภีมก็เลยอยากเรียนมข.ตามแฟน จะได้อยู่ด้วยกัน

ภีมบอกว่ารักแฟนคนนี้มาก บอกว่าจะมีผู้หญิงสักกี่คนที่รู้ใจเราไปหมดจนเหมือนอ่านใจกันได้ ยังไง ๆ ก็จะไม่ทิ้งเด็กคนนี้เด็ดขาด ทิ้งไม่ได้ 

ส่วนฉันเหรอ ไม่มีประสบการณ์อะไรจะไปแนะนำน้องเล้ยยย เพราะฉันไม่เคยมีแฟน ๕๕๕๕ แต่ก่อนก็อยากมีนะ ฟังเพลงอะไรเกี่ยวกับเนื้อคู่ ๆ แล้วก็จะมีความอิน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ละ เหมือนจะชินกับความโสด และก็ไม่อยากให้ชีวิตยุ่งยากวุ่นวายไปมากกว่านี้ (แค่เรียนหนังสือ หาตังค์ใช้จากงานพิเศษ เรียนภาษาญี่ปุ่น เล่นเกม อ่านนิยาย แปลการ์ตูน ก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว ถ้ามีแฟนก็คูณร้อยเข้าไป นึกไม่ออกเลยว่าชีวิตจะเป็นยังไง)

เมื่อวานซินเธีย(หัวหน้าในสแกนกรุ๊ป)ก็มาถามว่าจะแปลเพิ่มอีกเรื่องได้มั้ย ฉันก็รับไปแล้ว (ที่จริงที่มีอยู่ตอนนี้ยังแปลได้ไม่ถึงไหนเลย เพราะมาติดสอบไฟนอลซะก่อน) เรื่อง hachimitsu อะไรนี่แหล่ะ หวังว่าจะไม่ยากเกินไปนะ (ฉันแปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาอังกฤษ) ถ้าเห็นชื่อ translator เป็น kurobina ก็ฉันนี่แหล่ะ ลองไปค้นดูก็ได้

แล้วตอนเย็นฉันก็มานั่งปั่นเพชรกดคาสุมิ แล้วก็ไปนอนตอนตีหนึ่ง

วันนี้ตื่นเช้ามาก็อาบน้ำแล้วออกมาสอบ คุยกับกี้(เพื่อนสนิท)ก็พึ่งรู้ว่าวิชาที่สอบวันนี้ (multirural study) มันไม่open book ฉันก็เลยยืนอ่านในรถไฟฟ้า

ก็ไม่ยากนะ วิชานี้ถือว่าเป็นวิชาง่าย ๆ ไม่มีคนตก เรียนชิว ๆ มันจะไปยากตอนทำโปรเจ็คจบเทอมนี่แหล่ะ ต้องไปเข้าค่าย สำรวจชนบท อะไรเทือกนั้น 



ทำข้อสอบเสร็จตอนสิบโมง แล้วฉันก็ไปกินบิงซูกับเพื่อนในกลุ่ม เพื่อนกลุ่มฉันเล่น snapchat กันหนักมาก ส่งมาตลอดเวลา ๕๕๕ แต่ฉํนไม่ค่อยชอบเล่นเท่าไหร่

ตอนนี้มีแอปใหม่มา ที่คล้าย ๆ snap chat แต่เป็นของเกาหลี แบบมีfeature รูปน่ารักกว่าเยอะมากกกก เพื่อน ๆ ฉันก็เลยกำลังจะย้ายกันไปละ ฉันก็คงตาม ๆ เพื่อนไปน่ะแหล่ะ (แอปชื่ออะไรฉันจำไม่ได้ เดี๋ยวปิดเทอมค่อยโหลด)

พอกินเสร็จฉันก็ไปเรียนภาษาญี่ปุ่นอาจารย์แบงค์ชดเชย เพราะวันอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันโดด (สอบ Advance Audit วันอังคาร กลัวตก ก็เลยโดดไปอ่านหนังสือวันอาทิตย์) ฉันต้องไปเรียนชดเชยกะคอมพิวเตอร์

วันนี้ฉันไม่เดินไปละ นั่งมอร์ไซ ๒๕ บาท เฮ้อออออ จริง ๆ นี่ถ้าฉันไม่ติดสอบฉันจะเดินนะ เพราะตั้งแต่ไปอยู่ญี่ปุ่นก็ไม่กลัวการเดินมาก ๆ ละ (ที่แตกต่างคือที่โน่นมันก็เดินชิวไปเรื่อย ๆ แต่ที่นี่เดินแล้วเหงื่อแตกพลั่กแดดแผดเผา) นั่งมอร์ไซเปลืองตังค์

วันนี้ก็เรียนโหดเหมือนเดิม คำศัพท์เยอะมากกกกก มีสอบคำศัพท์ที่เรียนครั้งที่แล้วด้วย ฉันก็ท่องมาแหล่ะ แต่จำไม่ค่อยได้ ก็เลยตอบ ๆ เว้น ๆ ไป (ฮือออ ขอโทษค่ะ)

เรียนเสร็จฉันก็ไปกินข้าวที่สีลมคอมเพล็กซ์ แล้วก็ไปเดินเล่นในนั้นประมาณ ๑ ชม. แล้วก็กลับบ้านมานั่งปั่นไอเทมในเกมต่อ

เดี๋ยวนะ แกลืมอะไรไปหรือเปล่า

แกยังสอบไม่เสร็จนะโว้ยยย หนังสงหนังสือไม่อ่านเรอะะะะะ

ความชิวนี้คืออะไร..






Create Date : 29 เมษายน 2559
Last Update : 29 เมษายน 2559 22:21:31 น.
Counter : 214 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นิมมาน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด