All Blog
อะไรกันวันนี้


  พฤหัส ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๙

วันนี้มีนัดกับเพื่อนญี่ปุ่น ชื่อมาซายะ ฉันเรียกมาสะ 

วันนี้มาสะจะกลับประเทศญี่ปุ่นแล้ว ครบช่วงแลกเปลี่ยนพอดี มาสะอยากกินข้าวต้มปลาห้าแยกที่พลับพลาชัย (ที่ไหนเนี่ย ไม่เคยไป) ก็เลยนัดเจอกันที่มาบุญครองแล้วก็เรียกแท็กซี่ไปกัน

ฉันปริ้นรูปให้มาสะหนึ่งรูป แล้วก็เป็นผัดไทยจิ๋วปั้นจากดินญี่ปุ่น 

ปรากฏว่าไปถึงแล้วร้านปิด (เดินหาตั้งนาน ร้านมันปิดนี่เอง ถ้าไม่ถามคนขายหวยแถวนั้นก็คงโง่ต่อไป) ร้านมันจะเปิดสี่โมงเย็นน่ะ แต่มาสะต้องกลับหอไปเก็บของ ฮีบอกว่ายังเก็บไม่เสร็จเลย (นี่แกจะบินเย็นนี้ไม่ใช่เรอะะ)

เราก็เลยไปกินอาหารจีนร้านตรงข้าม ร้านนี้ออกทีวีด้วยนะ ฉันสั่งโกยซีหมี่กับน้ำกระเจี๊ยบ มาสะสั่งข้าวหน้าไก่ โกยซีหมี่รสชาติสู้ร้านหน้าโรงเรียนประถมฉันไม่ได้ 

แล้วเราก็จะเรียกแท็กซี่กลับมามาบุญครอง แต่หาแท็กซี่ว่างไม่ได้สักคัน ก็เลยเรียกอูเบอร์

มาสะจ่ายค่าแท็กซี่ให้ฉัน ๑๐๐ นึง (จริง ๆ มันแค่หกสิบ) บอกว่าไม่เอาตังค์ทอน เพราะฉันเลี้ยงข้าวเที่ยงมาสะ

แล้วมาสะก็เดินไปส่งฉันขึ้น BTS ก่อนจากกันฉันก็พาเขาไปแลกบัตร BTS เอามัดจำคืน แล้วก็ลากัน ก่อนไปมาสะก็บอกว่าถ้ามีโอกาสจะกลับมาเมืองไทยอีกให้ได้ ฉันก็สัญญาว่าถ้าฉันไปญี่ปุ่นฉันจะติดต่อไป (ไปอีกแน่ แต่อาจจะไม่ใช่เร็ว ๆ นี้)

แล้วฉันก็เดินทางไปสุรศักดิ์ ไปเรียนอาจารย์แบงค์ 

แต่

ความสามารถในการควบคุมตัวเองเข้าขั้นติดลบอ่ะ ฉันนั่งเรียนไปหลับไป พอพยายามจะตื่นก็เล่นมือถือจนเรียนไม่รู้เรื่อง พยายามจะทำความเข้าใจอยู่สองชม.ก็ยอมแพ้ แล้วออกจากโรงเรียนเดินทางไป TK park

ฉันชอบ TK park ปกติฉันจะหาเวลาไป TK park อาทิตย์ละครั้ง เลือกหนังสือมาเล่มนึงแล้วนั่งอ่านรวดเดียวให้จบ เป็นกิจกรรมที่ฉันโปรดปรานมาก ๆ 

วันนี้อ่านเรื่อง In your sleep (เป็นการ์ตูน ก็เลยอ่านจบเร็ว) กับชายไร้สีกับปีแสวงบุญ ของฮารุกิ มุราคามิ

ฉันชอบทั้งสองเรื่องเลยนะ แต่ชายไร้สีนี่ยังอ่านไม่จบ

พอหิวข้าวฉันก็แหกกฏตัวเองที่ว่าจะกินข้าวเหลือวันละมื้อไปหาข้าวเย็นกินจนได้ ฮืออ กินข้าวหน้าปลาแซลม่อนไป (ไม่อร่อยเลย เสียดายเงิน) กับชูครีมญี่ปุ่น

แล้วฉันก็ไปเดินคิโนะ ร้านหนังสือร้านโปรด แต่เนื่องจากตั้งปณิธานไว้ว่าจะไม่ซื้อหนังสือใหม่จนกว่าจะเคลียร์กองดองหนังสือที่บ้านให้หมดทุกเล่มก่อน ก็เลยได้แต่มองหนังสือใหม่ตาปริบ ๆ ถ้าอยากได้อะไรก็ไปยืม TK park มาอ่านไปก่อน

แล้วฉันก็กลับบ้านตอนประมาณ ๒ ทุ่ม เจอกระเป๋าแบรนด์โปรดมาเซลล์ ๕๐% อยู่ตรงทางออก

ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็เสียตังค์ ซื้อกระเป๋ามาสองใบ หมดไปสามพันสี่ร้อยกว่า.... ทั้ง ๆ ที่งบช้อปปิ้งก็ไม่มีแล้ว (เอาไปซื้อคอมกับแอปกับเพลงหมดแล้ว งบช้อปปิ้งฉันเดือนละพันบาท ตอนนี้ติดลบอยู่สองสามหมื่น...) 

อยากจะตบตีตัวเองให้หลาบจำ ทำไมใช้เงินเป็นกระเฌอก้นรั่วอย่างนี้...

ออกจากเซ็นทรัลเวิร์ลฉันก็ไม่ได้ดีใจเลยที่ซื้อของมา ฉันไม่ใช่คน Happy กับของเซลล์เลยนะ แต่ทำไมหลวมตัวซื้อไปก็ไม่รู้ ต่อไปคงไม่มีใครได้เงินฉันอีกนาน

กลับมาถึงบ้านก็ไม่เจอน้องชายแล้ว วันนี้น้องชายกลับอุบล (เสียใจอ่ะ รู้สึกได้อยู่ด้วยกันแค่แป๊บเดียวเท่านั้นเอง)

ส่วนน้องสาวกลับมาบ้านปุ๊บก็มาเอาคอมฉันไปเล่นเกมซิม (มีเครื่องฉันเครื่องเดียวที่เล่นได้ เพราะคอมน้องเป็นแม็กบุ๊ค มันเล่นไฟล์เกมที่มีไม่ได้ โหลดเถื่อนก็งี้แหล่ะ แต่พอทำงานหาเงินได้แล้วฉันตั้งใจว่าจะไม่โหลดของเถื่อนอีกต่อไป ยกเว้นหาของแท้ไม่ได้ล่ะนะ เพราะฉันมักจะฟังเพลงอินดี้ที่ไม่มีขายใน itunes)

ฉันนั่งอ่านชายไร้สี อ่านจนง่วงจะไปอาบน้ำก็หันไปเจอว่าน้องปิดคอมฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เดินไปเข้าห้องน้ำก็เห็นน้องนอนร้องไห้อยู่บนเตียง

ตกใจ เลยเข้าไปถามว่าเป็นอะไร

เฟิร์นบอกว่าโดนเพื่อนมาใช้ให้ทำงานส่วนของเพื่อนให้ พอเฟิร์นทำให้(บอกว่าใช้เวลาทำให้นานมาก)ส่งให้แล้ว ก็โดนเพื่อนบอกว่าทำแบบนี้อย่าทำมาเลยจะดีกว่า

เฟิร์นก็เลยร้องไห้หนักมากเลย บอกว่าเสียใจมาก แล้วก็โกรธมาก ไม่อยากเจออยากพูดกับเพื่อนคนนี้อีกแล้ว 

ฉันก็เลยปลอบใจน้อง กอดน้อง แล้วก็พยายามเบี่ยงเบนความสนใจให้น้องร่าเริงขึ้น เฟิร์นเป็นคนคิดมากสุด ๆ อยู่แล้ว ยิ่งชอบผูกใจตัวเองกับคนอื่นแบบนี้ยิ่งทุกข์บ่อย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันเห็นน้องต้องร้องไห้เพราะเพื่อน แล้วฉันก็ไล่น้องไปอาบน้ำ เอายานอนหลับให้กิน น้องจะได้หลับสบาย

ฉันก็อาบน้ำนอน แต่ไม่ได้สวดมนต์ดี ๆ สวดแค่ชินบัญชรในใจแล้วก็ล้มตัวลงนอน




Create Date : 15 พฤษภาคม 2559
Last Update : 15 พฤษภาคม 2559 0:43:01 น.
Counter : 51 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นิมมาน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด