All Blog
สอบเสร็จแล้ว


  พุธ ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๙

ไม่ได้เขียนบล้อกมาสองวัน เพราะสลบคาเตียงทั้งสองวันเลย ไม่ได้สวดมนต์ด้วย

เพราะอ่านหนังสือเตรียมสอบน่ะ ส่วนเมื่อวานสอบเสร็จก็เตรียมพรีเซ้นต์งานวันนี้ ก็เลยน็อค มันเหมือนนอนดึกตีสองตีสามติดกันมาหลายวันแล้วด้วยแหล่ะ ก็เลยเหนื่อยมาก แบบหมดแรง

วันนี้ก็มีพรีเซ้นต์ที่มหาลัย วิชา EDP ความจริงรายงานทำเสร็จนานมากแล้ว ตั้งแต่ก่อนสอบหนึ่งอาทิตย์ แต่ว่ารอพรีเซ้นต์หลังสอบเสร็จ เพราะอาจารย์ใจดี บอกว่าเอาเวลาไปอ่านหนังสือเตรียมสอบเถอะ ส่วนของครูรอหลังสอบเสร็จก็ได้ (ใจดีมากกกก)

พอสอบเสร็จก็เลยยังไม่เสร็จ ต้องมานั่งทำสไลด์เพื่อพรีเซ้นต์ต่อ ๕๕๕ แล้วเพื่อน ๆ กลุ่มฉันนี่ก็ทำงานละเอียดแบบทุกเม็ดทุกหน่วยจริง ๆ ผิดนิดหน่อยก็นั่งแก้สามสี่ชม.แล้ว (งานนี้จริง ๆ อาจารย์ก็ไม่ได้โหดมากนะ แค่เพื่อนเป็น perfectionist)

พอฉันทำเสร็จฉันก็สลบถึงเช้าเลย เพราะฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ด้วย

เมื่อวานตอนสอบเสร็จเพื่อนทั้งเมเจอร์ก็พากันไปเล่น Lazgam กัน เป็นเกมยิงเลเซอร์ (จริง ๆ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย) สนุกมากกกก วิ่งไปวิ่งมายิงเลเซอร์ใส่เพื่อน ๕๕๕ แต่แพงไปนิด(สำหรับฉันนะ)

วันนี้ตื่นเช้ามาสดชื่นมากเลย ได้นอนเต็มอิ่ม ฉันก็เลยทำความสะอาดห้อง เก็บโต๊ะกลางบ้าน เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ซักผ้า ร้องเพลงไปด้วย (ฉันชอบร้องเพลงเวลาเก็บบ้าน)

แล้วตอนเที่ยงก็ออกไปกินบาร์บีคิวพลาซ่ากับน้องสาวน้องชาย (ฉันอยากกินน่ะ) แล้วก็เอา iPhone3gs ไป Downgrade คือฉันอัพมันเป็น ios7 แล้วเครื่องล็อคเลย เปิดไม่ได้ พอเปิดเน็ตดูก็แบบต้องลงโปรแกรมใหม่โหลดโน่นโหลดนี่เพื่อปลดล็อค ฉันก็ขี้เกียจก็เลยเอาไปให้ร้านทำให้ (ซึ่งเค้าก็เปิด google/youtube หาวิธีทำเหมือนฉันนี่แหล่ะ ๕๕๕ ไม่น่าเลยกรู หาเรื่องเสียตังค์นี่หว่า นึกว่าคนที่ร้านจะมีความรู้เยอะกว่าหรือโหลด iTunes vesion เก่าเอาไว้แล้วซะอีก นี่ก็ไม่ต่างกัน)

เค้าทำนานมากเลย สี่ห้าชม.แน่ะ ฉันก็เลยไปพรีเซ้นต์ก่อนแล้วค่อยกลับมาเอา ในที่สุดก็ได้ iPhone3gs กลับมาฟังเพลงเปิดดิก

คือตอนนี้ฉันเล่นเกม shironeko project ใน Samsung Galaxy Note 5 แล้วมันเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย จะสลับแอปไปมาเพื่อเปิดดิกมันก็ยาก ฉันก็เลยไปกู้ไอโฟนกลับมาเพื่อเอามาใช้ (มันล็อควางเป็นที่ทับกระดาษมาสองสามเดือนแล้ว ฉันไม่สนใจจะเอาไปซ่อมเองน่ะ)

คือตอนนี้ฉันมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกเต็มบ้านไปหมด ทั้งไอแพดมินิ ไอพอดนาโน ซัมซุงโน้ต๕ ไอโฟน๓ โน้ตบุ๊คสองเครื่อง คินเดิล เครื่องปริ้นรูปพกพา ฟิตบิท

น้องมันก็ด่าว่าฉันสิ้นเปลืองอยู่ทุกวัน ๕๕๕ ก็คนมันบ้า ชอบอัพเดทเทรนด์เทคโนโลยีนี่หว่า เห็นอะไรต้องตาต้องใจก็ซื้อหมด ๕๕๕

เมื่อเช้าได้อ่านการ์ตูนวาย (ซักที กว่าจะว่าง) คืออยากอ่านมาซักพักแล้ว วันนี้อ่านของ Ogoretsu Tanaka เป็นการ์ตูนโรมานซ์สั้น ๆ (๑เล่มจบ) ชื่อเรื่อง Neon Sign Amber คือฉันชอบบบบบนักวาดคนนี้มากกกกกก แกวาดรูปคนได้มีเอกลักษณ์และเสน่ห์เฉพาะตัวมาก ฉันชอบงานแกแทบทุกเรื่อง (เรื่องนี้ชอบรองจาก Yarichin Bitch Club เลยแหล่ะ)



ปล. เผื่อใครไม่รู้จัก การ์ตูนวายคือการ์ตูนชายรักชายน่ะ เป็นการ์ตูนแนวหนึ่ง ฉันชอบแนวนี้ (หื่นดี ได้ปลดปล่อยอารมณ์ ได้ศึกษาสรีระผู้ชาย หุหุ)

เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับคนสองคนที่เจอกันในผับ คนนึงเป็นลูกค้าประจำ อีกคนเป็นพนักงานเก็บขวด (พึ่งรู้นี่แหล่ะว่ามีอาชีพนี้ด้วย ในเรื่องเรียก Hall staff ซึ่งฉันก็เห็นมันเดินเก็บขวด) แล้วก็เกิดเรื่องให้คุณลูกค้าประจำนี่ติดหนี้พนักงาน ๕๐๐๐ เยน (ประมาณสองพันกว่าบาท) แต่มันไม่มีเงินเพราะเอาไปเที่ยวหมด ก็เลยบอกว่าจะชดเชยด้วยการทำข้าวเช้าให้กินทุกวันจนกว่าจะครบ ๕๐๐๐ เยน พอดีว่าเป็นลูกเจ้าของร้านอาหารแถว ๆ ผับอันนั้น

ก็เป็นอันตกลง แล้วมันก็รักกัน แล้วก็โน่นนี่นั่น มีเรื่องท้าวความอดีตของคุณลูกค้าประจำ (เป็นเกย์ ก็เลยมีปัญหาโดนแกล้งรุนแรงจนต้องออกจากโรงเรียน เรียนไม่จบ ญี่ปุ่นเค้าแกล้งกันแรงง่ะ) ฉันอ่านแล้วอินจนร้องไห้เลย T T 

เรื่องนี้คือไม่มีฉากเข้าพระเข้านางเลยนะ แค่วับ ๆ แวม ๆ กับฉากจูบนิด ๆ หน่อย ๆ แต่มัน turn me on มากกกกก ชอบ ๆ ๆ ๆ ไม่ค่อยเจออะไรที่ hot ขนาดนี้มาซักพักละ ตั้งแต่ 50 shades of grey บางทีฉันก็รู้สึกว่าฉันอ่านอะไรแบบนี้มากไปจนเจออะไรก็เฉยไปหมดแล้ว นี่ถ้ามีสามีแล้วฉันจะถึงขั้นตายด้านมั้ยนะ แอบกังวล ๕๕๕

ตอนเย็นฉันก็ไปร้าน My porch ร้องคาราโอเกะกับพี่ในชมรม ชื่อพี่ไจ๋อง พี่เค้าไปทำงานที่ญี่ปุ่นสองปี (บริษัทส่งไป) กลับมาก็ชอบคาราโอเกะมาก ปีที่แล้วฉันก็ไปแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่น ๑ ปี กลับมาก็ชอบคาราโอเกะมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๕๕๕๕ นี่จริง ๆ อยากซื้อ nintendo wii ไม่ก็ 3ds มาเพราะมันมีคาราโอเกะเพลงญี่ปุ่นนี่แหล่ะ ฉันชอบมาก ร้องเกือบทุกวัน

กลับมาบ้านฉันก็อาบน้ำ แล้วก็สลบคาโซฟา แล้วน้องก็มาปลุก เพราะน้องจะใช้โซฟา ฉันก็เลยลุกมาเขียนบล้อก รู้สึกช่วงนี้สลบบ่อย ๆ เออก็ดีละจะได้นอนพักผ่อน 

คือเมื่อวานนี้ทั้งไอทั้งจาม พอนอนมาก ๆ ตื่นมาหายดีทุกประการ ร่างกายคนเราก็แปลกดี

จะว่าไปตั้งแต่ฉันมากรุงเทพฉันไม่เคยไปหาหมอเลยเวลาเป็นหวัด ปล่อยให้หายเองตลอด คือตอนอยู่อุบลก็มีคลินิกประจำไง ตรวจกับคุณอาที่เป็นหมอ ก็เลยไม่เคยชินกับการไปโรงพยาบาลเวลาป่วยหรือเป็นอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่พอมาอยู่กรุงเทพดันไม่มีคลินิกรักษาโรคครอบจักรวาลให้ฉันไปตรวจบ้างเลย จะให้ไปโรงพยาบาลก็ไปไม่เป็น จริง ๆ พึ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่านิสิตจุฬาฯไม่สบายไปตรวจรักษาที่จาม๙ ได้ แต่ก็นะ ฉันเรียนจบแล้วเนี่ย คงไม่ได้ไปใช้บริการแล้วล่ะ ๕๕๕

คือฉันเกลียดการกินยาที่สุดในสามโลก นอกจากยาโรคประจำตัววันละครึ่งเม็ดก่อนนอนฉันก็ไม่กินอะไรอีกเลย นี่รวมพวกอาหารเสริมด้วยนะ ซื้อมาแล้วหมดอายุทิ้งทุกที ไม่เคยกินหมดเลย ฉันก็เลยคิดว่าต่อไปนี้จะไม่มีการซื้ออาหารเสริมอีกแล้ว เพราะซื้อมาฉันก็ไม่กิน ไม่ชอบอ่ะ มันเหมือนเราเอาสารเคมีเข้าร่างกาย ถึงสารเคมีนั้นมันจะมารักษาเราก็เถอะ สารเคมีก็คือสารเคมี ส่วนยาปฏิชีวนะก็คือเชื้อโรคป้ะ เราเอาเชื้อโรคเข้าร่างกายเพื่อมาฆ่าเชื้อโรคอีกตัว แต่เชื้อโรคก็คือเชื้อโรคอ่ะ ฉันไม่โอเค

เพราะฉะนั้นถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ฉันจะไม่กินยาเลย 

วันนี้ดึกละนอนก่อน ง่วงมาก



Create Date : 04 พฤษภาคม 2559
Last Update : 4 พฤษภาคม 2559 23:40:55 น.
Counter : 198 Pageviews.

1 comments
  
ยินดีกับความสำเร็จนะคะ ก้าวผ่านชีวิตนักศึกษาแล้ว
อ่านบันทึกของคุณแล้วได้ความรู้ และความเข้าใจเกี่่ยวกับชีวิตของคนรุ่นใหม่มากขึ้นเลยค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณในก้าวเดินต่อไปนะคะ
โดย: ไลยเลศ (สมาชิกหมายเลข 3026015 ) วันที่: 5 พฤษภาคม 2559 เวลา:9:00:24 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นิมมาน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จัก หวังว่าเราจะได้ทำดีต่อกัน

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามมิให้ผู้ใด ทำซ้ำ คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข หรือเผยแพร่ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดใน Blog นี้ ทั้งโดยเผยแพร่ไม่ว่าจะเป็นการส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด