(´¨*♥*´¨):-: SimpliFy Your Life : Just Be Your Self :-:(´¨*♥*´¨)

:: ฝืน ::


รุ่งเช้าที่ฟ้าสาง
ดูเลือนลางไม่สดใส
ล้อเล่นอยู่ในใจ
เมื่อไหร่หรือที่ลืมกัน

ร้างลากันแล้วหรือ
ที่แล้วมาคือความฝัน
กลับกลอกลวงหลอกกัน
ล้อเล่นนั่นหรืออย่างไร

กลับกลายเลือนลาลับ
ย้อนยอกนักเป็นแผลใหญ่
บอกลาล้าเหลือใจ
เดินไปไกลไม่หวนคืน

เรียกขวัญให้กลับมา
แม้อ่อนล้าต้องทนฝืน
แสนช้ำต้องกล้ำ้กลืน
ฝืนต้องรอย่อเวลา

ยิ่งนานก็ยิ่งเจ็บ
หนามในเล็บยากยิ่งกว่า
ถอนใจไกลออกมา
ก่อนเยียวยาเกินกว่าทน






 

Create Date : 15 ธันวาคม 2552    
Last Update : 15 ธันวาคม 2552 17:51:11 น.
Counter : 258 Pageviews.  

:: แค่นี้ก็พอ ::


ชีวิตคนเราก็เท่านี้
ขอบคุณที่มีคนดีมาให้รัก
แม้จะรู้ว่าไม่สมหวังนัก
ยังชื่นใจที่ได้รักคุณ

ไม่ว่าคุณจะรู้หรือไม่
ว่าเป็นกำลังใจคอยเกื้อหนุน
เป็นที่พักใจที่มีไออุ่น
ทุกเวลาที่มีคุณจึงรู้สึกอุ่นๆข้างในใจ

ขอบคุณที่เกิดมาให้รัก
ทั้งที่ไม่ได้พบกันมากนักเหมือนเมื่อก่อน
ขอบคุณที่สละเวลามาคุยก่อนนอน
เตือนกันเมื่อวันก่อนว่าอย่าลืมกินยา

เพียงแค่ยินดีที่ได้คุยกัน
เหมือนมีเสียงจากสวรรค์ส่งมาตามสาย
ที่เคร่งเครียดกลับรู้สึกว่าผ่อนคลาย
ที่ยังกังวลใจค่อยหายกลับคืน

ขอบคุณที่ยินดีให้คำปรึกษา
ในยามที่เราไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
คุณก็ยังมีเวลาแบ่งมาให้
แค่นี้ก็ปลื้มใจเกินพอ







 

Create Date : 15 ธันวาคม 2552    
Last Update : 6 มกราคม 2553 17:06:04 น.
Counter : 261 Pageviews.  

:: ยังเฝ้ารอ ::

แสงทองสว่างกระจ่างแล้ว
มีคนฝากรักเสียงแจ้วส่งมาให้
ถึงหรือเปล่าไม่รู้เพราะอยู่ไกล
โปรดเห็นใจคนไกลที่ฝากมา

แม้ว่าจากกันไปนานแล้ว
ส่งใจแผ่วฝากรักตระหนักถึง
อยู่ที่ไหนไม่สำคัญหรือพรั่นพรึง
ฝากคำนึงส่งถึงกับลมไป

ทุกค่ำเช้ามองหาไม่เคยเห็น
ไม่รักเร้นจากไกลไปหรอกหนา
หากวันไหนอยากใกล้คงกลับมา
ให้พึ่งพาได้เห็นด้วยเย็นใจ




 

Create Date : 15 ธันวาคม 2552    
Last Update : 6 มกราคม 2553 20:10:33 น.
Counter : 240 Pageviews.  

:: เงียบหายไป ::


ความคิดถึงและผูกพัน
คงอยู่ใกล้ๆกันเหลือเกินนี่
ไม่เคยคิดจะวัดกันสักที่
เพียงรู้สึกว่าดีก็เกินพอ

เพียงให้กล้ายังยากนัก
ให้บอกรักเลยหรือนี่
แล้วจะทำอย่างไรดี
ให้เขารู้สักทีว่าคิดอย่างไร

หากบอกไปแล้วเขาเฉย
เงียบหายไปเลยจะทนได้ไหม
แม้ว่าไม่รักไม่เป็นไร
ขอเพียงอย่าเงียบหายไป

---เหมือนหัวใจต้องจากกัน---




 

Create Date : 15 ธันวาคม 2552    
Last Update : 15 ธันวาคม 2552 8:37:15 น.
Counter : 251 Pageviews.  

:: มิตรภาพ ความรัก ::

หลายคนบอกว่ามิตรภาพเกิดขึ้นได้ไม่บาก

แต่การรักษามิตรภาพให้มั่นคงยาวนานนั้นยากยิ่งกว่า

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตเราก็คงไม่ต่างจากคำที่เคยได้ยินมาเช่นกัน
เหมือนเรื่องราวเพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนัก บางเรื่องที่เกิดขึ้นมาในขีวิตมักติดตาตรึงใจอยู่หลายเรื่อง ตรงกันข้ามกับบางเรื่องเราก้ไม่ค่อยจะอยากจดจำมันเท่าไหร่

เมื่อวันก่อนเจอเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันแล้วเพื่อนถามว่าจำได้ไหมที่เราเคยโหนรถเมล์ไปเรียนที่ราม2 กันน่ะทรหดมากเลยนะ ไม่รูว่าเราผ่านช่วงเวลานั้นมาได้อย่างไร จำได้ว่าความรู้สึกในตอนที่ฟังเพื่อนพุดจบ ยังต้องนึกต่อเลยว่ามันคือช่วงไหนน่ะ ไม่รูว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน เราตอบกลับเพื่อนไปว่า

" เออ..เราไม่ได้จำชีวิตช่วงนั้นเลย นี่พอตัวเองพูดถึงก้พึ่งจะนึกได้ว่า ชีวิตเราเคยผ่านช่วงเวลาอย่างนั้นมาด้วยกัน" ไมได้แกล้งหรอกนะ แต่ว่าเราไม่อยากจะเก้บมันไว้ในเมมโมรี่จริงๆ

"เชื่อมั้ยสิ่งที่เราจำได้มากที่สุดคือ ตอนที่เราไปดุฤทธิพร อินสว่างกันที่ราม รู้สึกขอบคุณในตวามมีน่ำใจที่อะญไม่ไชอบอะไรมากมาย แต่ว่าไปเป็นเพื่อนเรา เพราะรู้ว่าเราชอบฟังเพลงของพี่บ๊อบ ฤทธิพร แล้ววันนั้นเราสนุกกันมาก มันเป็นความประทับใจครั้งหนึ่งในชีวิตเลยที่เดียว"

บางคนอาจจะเคยพบกันมาเนิ่นนาน แต่ไม่เคยมีโอกาสได้พูดคุยกัน แต่เมื่อวันหนึ่งทั้งคู่กลับต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน มีหลายอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตเราที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน อย่างเพื่อนของเราคนนี้

เราได้พบกับอัญชลี มาตั้งนานแล้วเพราะ เราอยู่ในหมู๋บ้านเดียวกัน บ้านของอยู่ลึกเข้าไปข้างในหมู่บ้าน ทุกเช้าที่เราทั้งคู่ต้องนั่งรถโดยสารจากหมู่บ้านเข้าไปเรียนในเมือง เราทั้งคู่เรียนคนละที่โรงเรียนอยู่คนละฝั่ง จะได้เห็นหน้ากันเนื่องๆก็ตอนขึ้นรถโยสารนั่นเอง เราไม่เคยคุยกันซักครั้ง

หลังจากที่จบม.ปลายที่ต่างจังหวัด เราทั้งคู่ต่างเดินทางเพื่อมาเรียนค่อในกรุงเทพฯ เพราะเหตุนี้เองจึงทำให้เราได้พบกันอีกครั้ง แต่การพบกันครั้งนี้เราต้องมาใช่ชีวิตอยู่ในบ้านเช่าหลังเดียวกันอีกด้วย

ตอนแรกเราต้องเข้ากรุ้งเทพฯมาอยู่บ้านเช่ากับเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่เป็นเด็กแล้ว เพื่อนคนนี้เป็นลูกของเพื่อนของพ่อเราอีกที เคค้ามาเรียนต่อในกทม.ก่อนเรา เพราะเมื่อตอนที่สอบเข้าเรียนม.ต้น บังเอิญเพื่อนคนนี้สอบเข้าร.ร.ประจำจังหวัดไม่ได้พ่อเค้าเลยให้มาเรียนต่อในกรุงเทพฯ

พอจบม.ปลายเราต้องเข้ามาเรียนต่อบ้าง เลยต้องมาอยู่บ้านเช่าที่ใกล้กับที่เรียนต่อ นั่นเป็นการพบกันอีกครั้งกับอัญ คราวนี้เราต้องมาใช้ชีวิตร่วมกันในบ้านเช่า





 

Create Date : 15 ธันวาคม 2552    
Last Update : 15 ธันวาคม 2552 8:26:49 น.
Counter : 256 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  

chabori
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




(*♥´¨):-: SimpliFy Your Life : Just Be Yourself :-:*♥´¨)

Everyday is means to me:-)
..................o°o
.................O....°
............o°°O.....o
...........O..........O
............° o o o O
......................★
...................★
...............★
...........★
........★
....★
.★
*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥
«-(¯`v´¯)-» KorPai «-(¯`v´¯)-»


***************************

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด



Share |
Total คน
(online)
"ทรายทุกเม็ดมีค่า ทุกครั้งที่มันร่วงลงมา เปรียบเสมือน กาลเวลา ที่ล่วงเลย
(¯`v´¯)-» Welcome To KorP@I Blog«-(¯`v´¯)-
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add chabori's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.