Group Blog
 
All blogs
 

กลัวกล้อง!



นังตัวเล็ก สมัยเป็นเด็กในสังกัดร้านก๋วยเตี๋ยว ไม่เห็นมันกลัวฟ้าร้อง ฟ้าผ่า แสงแฟลช ตอนมาอยู่ใหม่ๆ ยังพอมีรูปสวยๆ ให้เก็บ แต่เด๋วนี้ ถ่ายไปเหอะ .. 20 รูป มีดีซักรูปมั้ง..



2 รูปนี้ดีที่สุดแล้ว สำหรับงวดวันที่ 1 พฤษภา ที่ผ่านมา .. ท่าทางมันคงไม่ได้เกิดง่ายๆ แน่ๆ หมาอิชั้น

.. ถ่ายมากๆ ไม่ยอมมองกล้องเร๊อะ .. เชอะ เชอะ .. ถ่ายวีดีโอก้อด้ายฟระ ..


Online Videos by Veoh.com

ดูแล้วมันก็น่ารักดีนะ ไอ่ตัวเล็ก! .. อิอิ .. เหลืออยู่ตัวเดียว ไม่ชมมัน แล้วจะให้ไปชมหมาที่ใหน?




 

Create Date : 05 พฤษภาคม 2550    
Last Update : 8 พฤษภาคม 2550 18:16:08 น.
Counter : 703 Pageviews.  

"ตัวเล็ก"



นังตัวเล็กตัวนี้ เดิมทีเป็นลูกหมาอยู่เพลิงก๋วยเตี๋ยวในซอยข้างบ้าน ถัดไปประมาณ 10 กว่าห้อง โอวโอวเป็นผู้ชักนำเข้าวงการ

วันนึงโอวโอวเดินกลับมาบ้าน มีหมาตัวเล็กๆ ตัวนึงเดินตามมาด้วย ... เราเห็นแล้วแบบว่า อ๊ายย .. น่ารักอะ .. แล้วมันรู้จักเจียมตัวนะ พอเห็นเราเดินไปใกล้ๆ มันก็ค้อมๆ ย่อๆ ตัว ประมาณว่าเจียมเนื้อเจียมตัว อย่าทำอะไรหนูนะ พอเราจะไปจับ .. มันฉี่แตก!

555 อะไรหว่า ยังไม่ทันทำอะไรมันเลย มันฉี่แตกพร้อมทำท่าเหมือนยอมแพ้ซะแล้ว .. เราก็เลยเอาขนมให้มันกิน .. พิจารณาดูดีๆ สีขนที่หลังมันเหมือนโอวๆ มากโดยเฉพาะตรงแผงคอกะเส้นหลังลำตัว เป็นตัวเมียซะด้วย เลยแกล้งถามโอวโอวว่า ลูกโอวเหรอ? .. ตั้งแต่นั้นมา มันมักเดินตามโอวโอวต้อยๆ มาเที่ยวบ้านเราเสมอ มาทุกทีเราก็ให้ขนมกินทุกที .. และเนื่องจากมันตัวเล็กกว่าทั้งแม่แปงค์ กิสโม่ และ โอวโอว เราเลยตั้งชื่อให้มันว่า ตัวเล็ก

นานวันเข้าเหมือนมันชักรู้เวลา เวลาเราเบรคกินขนมบ่าย มันจะโผล่หน้ามาแล้ว มาทุกทีก็ฉี่แตกก่อนทุกที ...

ตัวเล็กถูกรถชน เช้าวันนึง เราได้ยินเสียงหมาถูกรถชน วิ่งออกไปดู .. แง้ .. ตัวเล็กถูกรถชน เลือดกลบปากเลย .. แม่เราจะไปจับมันออกจากถนน มันขู่ด้วย .. คงเพราะสัญชาติญาณปกป้องตัวเอง .. พอเอามันเข้ามาได้ เห็นมันยกหัว เลยพามันไปหาหมอ แล้วก็เอามาปล่อยแถวซอยบ้านมัน

ตอนเย็นเราไม่เห็นมันมา เป็นห่วงเลยชวนแม่ไปดู ถึงได้รู้ว่ามันอยู่ที่ร้านก๋วยเตี๋ยว เจ้าของตั้งชื่อมันซะหรูว่า จูดี้ มันหลบอยู่หลังดงต้นไม้ เราไปเรียกมัน ตัวเล็ก ตัวเล็ก .. มันกระดิกหางตอบรับด้วย .. เจ้าของบอกว่ามันยังงงๆ มึนๆ ...

ตัวเล็กคนเก่ง หลังจากนั้นพอหายแล้ว มันก็มาซ่าแถวบ้านเราอีก เราเลยเริ่มสอนมันให้ นั่ง .. สวัสดี .. ว้าวว ไม่น่าเชื่อ สอนอยู่ 2 วัน วันที่ 3 มันทำได้เลย ..ฮี่ๆ ฉลาดจริงๆ ไอ้ตัวเล็กเนี่ยะ

หลังๆ มันเริ่มมาอยู่ทั้งวัน ตอนกลางวันไม่เป็นไร แต่ตกเย็นเราจะให้มันกลับ เพราะกิสโม่จะลงมาจากดาดฟ้าแล้ว บางครั้งมันก็ยังซ่าส์เดินกลับมาให้นายกิสโม่เห่าเป็นระยะๆ

เหมือนเป็นดวงว่ามันจะได้มาอยู่ตึก เพราะมันมาได้ไม่นาน กิสโม่ก็จากไป .. วันที่กิสโม่ให้น้ำเกลือ มันยังกระแดะมานั่งเสนอหน้าอยู่หน้ากิสโม่ ประมาณว่าฝากเนื้อฝากตัว .. ซึ่งชั่วโมงนั้นกิสโม่ไม่มีแรงจะเห่ามันอีกแล้ว ได้แต่มองตาปริบๆ

หลังจากกิสโม่ตาย มันก็เริ่มมาอยู่บ้านเรานานขึ้น หนักเข้าต้องถึงกับต้องเดินไปส่ง .. หนักยิ่งขึ้นคือเอาไม้ตี ไล่ก็ไม่ยอมไป .. เอากับมันสิ .. หนูรักบ้านนี้นี่ .. 55

วันประทับใจ วันนึง แม่ไปร้านหมอ เลยซื้อสายคล้องคอมาฝากมัน มีกระดิ่งใหญ่ๆ 1 ลูก .. พอมันมาก็ผูกให้มัน ..

วันต่อมา มันโผล่หัวมา พร้อมคอว่างเปล่า .. เราก็ถามว่า สร้อยไปใหน? มันก็ทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม .. ไปๆ มาๆ อยู่ 2 วัน เราก็ถามทุกทีที่เจอว่า สร้อยไปใหน???

วันนึงมันเดินก้มหน้า ประมาณว่าสำนึกผิด กระดิกหางเดินตรงมาหาเรา แล้วก็นั่งลง ... ปากมันคาบอะไรมาซักอย่าง เรามองไม่ถนัด .. จู่ๆ มันก็ปล่อยของที่มันคาบลงพื้น .. ดึ๋งงง .. อ๊ายยยย มันเอาสร้อยคอเส้นที่แม่ซื้อให้มาคืน กรี๊ดดดด มันรู้เรื่องอะ .. ทำไมเก่งอย่างงี้อะ .. น่าร๊ากกก ... สร้อยขาดไปแล้ว เดาว่ามันคงกัดเล่น แต่ตอนหลังเห็นเจ้าของบอกว่ามันเล่นกะตัวอื่น เลยกัดกันไปกัดกันมาขาด

ไปๆ มาๆ อยู่นานเหมือนกัน หลังๆ ถ้าไม่กลับก็ต้องตีให้กลับ จนวันนึง อยู่ๆ มันก็คาบตุ๊กตาตัวนึงมา แล้วก็วางไว้หน้าบ้าน .. 555 คงประมาณว่าอิชั้นขออพยพมาอยู่ด้วยนะ เอาของเล่นมาเซ่นแล้ว ขำมันมากๆ .. แล้วก็คาบมาเรื่อยๆ 2-3 ตัว .. เราไปถามเจ้าของ เค้าบอกว่าเป็นตุ๊กตาของลูกสาวเค้า มันเอามากัดเล่น

จูดี้เป็นหมันซะแล้ว สุดท้ายแม่เห็นว่า ไม่ไหวแล้ว มันเริ่มโต เด๋วท้องแล้วต้องเอาลูกมาไว้บ้านเราแน่ๆ เลยไปบอกเจ้าของว่าเอามันไปทำหมัน เด๋วจะจ่ายค่าทำให้ เจ้าของก็ยอมพาไป ... วันนั้นคงเป็นครั้งแรกในชีวิตที่นังจูดี้ถูกจับอาบน้ำ!

จูดี้สู่ตึก ตอนหลังเจ้าของร้านเค้าจะย้ายไปอยู่กทม. เค้าเลยมาบอกว่ายกให้เลย เค้าจะเอาอีกตัวไป ท่าทางเค้าเสียดายนะ คงรักจู้ดี้เหมือนกัน ตาแดงๆ เหมือนจะร้องไห้ .. พวกเราก็เลยได้สมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นโดยอัตโนมัติ

ว่ากันด้วยเรื่องชื่อ หลังจากรู้ว่าชื่อจริงๆ มันคือ จูดี้ บางทีเราก็เรียกมัน จูดี้บ้าง ตัวเล็กบ้าง ปนๆ กันไป .. แต่หลังๆ มานี่คุณเธออ้วนมาก .. เธอเลยได้สมญานามเพิ่มเติมว่า นังลูกหมู ต่อมาเราไปเรียนภาษาจีน มันเลยได้เพิ่มอีกชื่อว่า เสี่ยวจู (xiao zhu) .. โอ้ยยย สมญานามเธอเยอะห่ะ แมวน้ำ ก็ยังมี ..



จูดี้เกลียดรถเต่า เดาเอาว่าวันนั้น มันคงโดนรถเต่าชน เพราะเวลารถเต่าผ่านหน้าบ้านทีไร มันต้องเห่าๆๆๆๆ ทุกที ประมาณว่าแค้นมาก .. บางทีรถรุ่นโบราณๆ ทรงกลมๆ มันก็เห่า .. แล้วบังเอิ้ญญ ข้างบ้านอิชั้น ดันใช้รถเต่า .. มันเลยมีหน้าที่เห่าทุกวัน .. มีพี่ที่รู้จักกันเค้าก็มีรถเต่า เคยมาที่บ้านก็โดนมันเห่า เค้าคงไปคุยให้คนในชมรมรถเต่าของจังหวัดฟัง .. รถเต่าคันใหนผ่านหน้าบ้าน โดนมันเห่าจะขำกันตลอด .. ก็เป็นสีสันชีวิตนังจูดี้ไปอีกแบบ

จูดี้เกลียดตำรวจด้วย เดาได้ 2 อย่าง 1 คือมันไม่ชอบรถเต่า หมวกตำรวจก็กลมๆ โค้งๆ เหมือนรถเต่า มันเลยไม่ชอบ เห็นเป็นไม่ได้ เห่าแหลกราญ .. 2 คือตอนอยู่ร้านก๋วยเตี๋ยว คงโดนตำรวจที่มากินรังแก เลยจำฝังใจ .. ไม่ใช่แค่ตำรวจ แต่คนในเครื่องแบบ มันเห่าหมด รวมถึงน้องๆ นักเรียนรด.ด้วย .. เอากับมันสิ

เจอแล้ว .. ลูกโอวโอว หลังจากพิจารณาดูนิสัยใจคอมันอยู่ซักระยะ เราก็ฟันธงได้ว่าจูดี้เป็นลูกโอวโอวแน่นอน .. ไม่ใช่ก็จะยัดเยียดให้เป็นหล่ะ เพราะนอกจากลักษณะภายนอกจะเหมือนกันแล้ว จูดี้ก็ไม่ชอบกินข้าวก้อนเหมือนโอวโอวเลย .. ลูกชิ้นกลมๆ ก็กินไม่เป็นเหมือนกัน ต้องแบ่งครึ่งให้ ถึงจะกินได้ .. อะไรของมันพ่อลูกคู่นี้

แล้วเจ้าของเดิมเวลากลับมาเยี่ยม ก็เล่าให้ฟังว่าเค้าไปขโมยมาจากซอย ที่ถนนด้านข้างบ้าน ฝั่งตรงข้าม ที่โอวโอวชอบไปหาสาวๆ นั่นแหละ เลยยิ่งทำให้เราเชื่อว่า เออ..ลูกโอวโอว แน่แท้แล้ว

จูดี้ขาเป๋ วันนึงมันวิ่งตัวสั่นกลับมาบ้าน แล้วขาก็กระเผกกระเผก .. เราไม่รู้ว่ามันโดนรถชน หรือมันถูกตี แต่หลังจากนั้นขามันก็จะเป๋นิดนึง ถ้าเดินช้าๆ ก็มองไม่ออก แต่ถ้าวิ่งก็จะเป๋ .. แต่เคยไปหาหมอ หมอบอกว่ามันอ้วน! 555

จูดี้ฟันหลอ เขี้ยวของมันหายไป 1 ข้าง เดาว่าจากอุบัติเหตุครั้งนั้นละมัง น่าสงสารจริงๆ

วิญญาณแม่แปงค์กะโอวโอวเข้าสิงจูดี้ เดิมทีมันไม่ค่อยจะรักษาความสะอาดส่วนตัว แล้วก็ไม่ค่อยได้นอนหงายหลัง ผึ่งพุง ไม่ค่อยได้เอามือสองข้างขยี้ตา .. แต่หลังจากไม่มีโอวโอวและแม่แปงค์ .. กิริยาเหล่านั้น มันทำหมด!! ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ .. เดิมมันก็ไม่ค่อยได้กอดแม่ซักเท่าไหร่ แต่เด๋วนี้แม่กลับเข้าบ้านเป็นไม่ได้ กระโดดกอดเหมือนที่สแปงค์ทำเลย .. เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยนั่งชมวิวหน้าบ้านตอนเย็นๆ ค่ำๆ เด๋วนี้มันทำแทบทุกวัน เหมือนที่แม่แปงค์เคยทำยังไงยังงั้น แถมหน้าตาโหงวเฮ้งก็กระเดียดไปทางแม่แปงค์ขึ้นทุกวัน .. โดยเฉพาะหุ่น!

หนัก 25 กก. แล้ว ก่อนหน้านี้ ขามันกระเผกมาก บางทีเกือบลุกเดินไม่ได้ เหมือนๆ คนเป็นเหน็บ ว่าจะลุกขึ้นได้ ต้องพยามอยู่นาน .. พาไปหาหมอ หมอบอกว่าเพราะอ้วน! ตอนนั้นมันหนัก 22 กก.

กลับมาบ้านใหม่ๆ คุมกันใหญ่ ขนมไม่ให้กิน เหมือนๆ อาการจะดีขึ้น ขาก็ไม่กระเผกแล้ว นอนก็ลุกได้ปกติ ... แต่ไหงไปๆ มาๆ เมื่อไม่กี่วันก่อน พามันไปฉีดยา ชั่งน้ำหนักดู .. เหอๆๆ .. 25 กก!! .. แย่แน่ๆ นังจูดี้

ชีวิตจูดี้ยังคงดำเนินต่อไป ... มันเป็นหมาตัวเดียวที่เหลืออยู่ในบ้านตอนนี้ ... ป๋ารักมันมาก ก่อนให้กินขนม มีการให้หอมแก้มก่อนด้วย ... นังตัวเล็กก็บ้าจี้ ทำจริงๆ .. อู้ยยยย ชีวิตมีความสุขทั้งคนทั้งหมา ... ทุกวันนี้มันได้สิทธิ์ขึ้นไปชั้น 2 ด้วย อะไรจะเลื่อนขั้นเร็วปานนั้น ...

ไว้มีวีรกรรมอะไรเด็ดๆ คงได้มาเล่าเพิ่มเติม




 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2550    
Last Update : 15 เมษายน 2550 21:01:13 น.
Counter : 218 Pageviews.  

"โอว โอว"



ถึงคิวสุดหล่อโอว โอว ของเราแล้ว ... โอวโอวนั้นเป็นลูกแท้ๆ ของสแปงค์ จากจำนวนพี่น้อง 9 ตัว แม่เราเลือกไว้เพราะตอนเล็กๆ โอวโอว เหมือนแม่แปงค์ตอนเล็กๆ มาก ด้วยความที่แม่เชื่อว่า ตอนเล็กเหมือนกัน โตมาคงนิสัยเหมือนๆ กัน เลยเลือกมันไว้ ... หารู้ไม่ ... ลูกไม้นั้นหล่นไกลต้นเหลือเกิน 555

โอวโอวรูปหล่อ ถึงจะเป็นตัวผู้ แต่ขาโอวโอวนั้นเรียวสวยเหมือนแม่แปงค์ ชอบเลียแข้งเลียขา สอาดสอ้าน สงสัยจะกลัวไม่หล่อ

โอวโอวค่อนข้างเรียบร้อย ไม่มีวีรกรรมอะไรมากนัก ให้กินอะไรก็กิน แต่ไม่ชอบกินของหวาน .. เวลาใครกินขนม สแปงค์ หรือใครๆ มาขอ มันก็จะเฉยๆ .. มีบางครั้งที่นึกอยากกิน ก้อจะมายกขาขอ .. แต่บางทีพอให้ มันก็จะดมๆ แล้วเอาจมูกดันออก ประมาณว่าไม่กินซะงั้น

วิญญาณมาไกวเข้าสิงโอวโอว เพราะโอวโอวนั้นไม่กินข้าวก้อน .. เหมือนมาไกวเป๊ะ .. เราเรยพูดกันว่ามาไกวมาเข้าสิง หรือไม่ก็ มาไกวมาเกิดเป็นโอวโอวแน่ๆ

โอวโอวขาเป๋ แม่เล่าให้ฟังว่ามันเดินข้ามถนน แต่โดนรถชน ลากไปยาวเลย .. แม่บอกว่าขาเป็นแผลเหวอะ นึกว่ามันจะไม่รอด แต่หมอก็ช่วยมันเย็บแผล และรักษาจนหายสนิท แต่ตั้งแต่นั้นมา โอวโอวก็กลายเป็นหนุ่มหล่อขาเป๋

เป๋เนื้อหอม ถึงจะเป๋ แต่โอวโอวนั้นเนื้อหอมสุดๆ สาวๆ มักจะมาเกยกันถึงบ้าน เพราะปกติมันไม่ค่อยกล้าออกจากบ้านไปไกล คงเพราะเข็ดจากตอนโดนรถชน ..

โอวโอวไม่หยิ่ง ขอบอกว่าไม่เหมือนสแปงค์เลย เวลาเรียกให้หวัดดีคับ มันจะยกมือทำทุกครั้ง ไม่ว่าจะมีขนมหรือของกินให้มันมั๊ยก็ตาม โอวโอวน่ารักที่สุดตรงนี้แหละ ว่านอนสอนง่าย

โอวโอวชอบนั่งไขว่ห้าง ประมาณว่าเท่ห์สุดๆ ไอ้ท่านั้นของมัน นั่งเอาขาขวา(เรียวๆ สอาดๆ)ทับขาซ้าย ตามองตรง เหอๆๆ .. สาวๆ ใจละลายเป็นแถว

โอวโอวก็กลัวกล้อง แม่เป็นไงลูกเป็นงั้นเลยจริงๆ ครอบครัวนี้เป็นอะไร กลัวกล้องเหมือนกันหม้ดดดด ... รูปที่เห็นเป็นรูปเดียวที่มี และหล่อที่สุดที่มีแล้วหล่ะ .. ยังโชคดีนะที่ถ่ายได้แบบหล่อๆ

แม่แปงค์รักโอวโอว ถึงจะโตแล้ว แต่แม่แปงค์ก็มันจะไปเลียๆ โอวโอวตลอด เหมือนช่วยทำความสะอาด หรือไม่ก็เป็นการแสดงความรัก .. เวลาเกิดศึกโอวโอวกะกิสโม่ แม่แปงค์จะเป็นกรรมการคอยห้าม แม่แปงค์จะกระโดดกอดโอวๆ ไว้ ประมาณว่าห้ามไม่ให้กัดกัน

ตัวเล็ก(กว่า)แต่ใจใหญ่ โอวโอวถึงจะตัวเล็กกว่ากิสโม แต่โอวโอวไม่เคยถอย เปิดศึกกันทีไรเป็นได้เลือด เขี้ยวโอวโอวยาวและคม ... ป๋าบอกว่ามีครั้งนึงกัดกัน ห้ามยังไงก็ไม่เลิก สุดท้ายต้องเอาน้ำสาด ...

วันสุดท้ายของโอวโอว แม้จะเคยโดนรถชน แต่นานวันไปมันคงลืม .. พอถึงหน้าบ้าเมีย คงเพราะเป็นหนุ่มแล้ว รอสาวมาหาคงไม่ทันใจ มันต้องออกไปหาสาวๆ เอง ไปถึงโน่น...ถนนด้านข้างบ้าน ฝั่งตรงข้ามซะด้วย ใจกล้าซะไม่มี .. แต่ปกติมันจะไปตอนเช้าๆ ไม่ค่อยมีรถ พ่อเล่าว่าใหม่ๆ มันกลับมาดึกๆ มาเคาะประตูบ้านเรียก พ่อต้องลงมาเปิดให้มันเข้า แต่หลังๆ อาการหนัก ถึงกับไปนอนค้างนอกบ้าน

วันนึงเรากลับมาบ้าน .. ไม่เห็นมันมาต้อนรับ แม่บอกว่าไปบ้าเมีย ... พอสายๆ ป๋าออกไป เห็นมันนอนตายอยู่ที่ข้างๆ บ้าน ห่างจากบ้านเราประมาณ 3-4 ห้อง เรารีบไปดู ปรากฎว่ามันตัวแข็งแล้ว ขามันมีรอยรถชน แผลเหวอะ เลือดกอง .. มันคงพยามกลับมาบ้าน แต่ไม่ไหว .. วันนั้นเราเสียใจนะ แต่ไม่ถึงกับร้องไห้โฮเหมือนกรณีสแปงค์ .. คงเพราะโอวโอวเป็นหมาเรียบร้อย เลยไม่ได้มีอะไรยุ่งเกี่ยวกะมันมากนัก ความผูกพันเลยน้อยกว่ากับสแปงค์

.. ยังไงก็ตาม หลับให้สบายนะโอวโอวสุดหล่อ ..




 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2550    
Last Update : 15 เมษายน 2550 19:00:46 น.
Counter : 144 Pageviews.  

"มาไกว"

แม้จะไม่ดูดีมีชาติตระกูลสูงเท่ากิสโม่ เพราะเป็นพันธุ์ผสมระหว่างพุดเดิ้ล-เทอเรีย ... แต่มาไกวก็เป็นน้องเล็กคนโปรดในบ้านไม่แพ้สแปงค์

มาไกวจะออกแนวเทอเรียซะมากกว่า เพราะตัวใหญ่ ไม่อรชรอ้อนแอ้นเหมือนพุดเดิ้ลทั่วๆ ไป ขนมาไกวจะออกสีน้ำตาลอ่อนๆ

มาไกวนั้นมาพร้อมกะกิสโม่ เพราะตอนพ่อไปซื้อกิสโม่ ไปกะน้องสาว น้องสาวชอบตัวนี้ด้วยเลยซื้อทั้ง 2 หนุ่มมาควบ .. กลับมาบ้านแม่อิชั้นกุมหัวเลย และเนื่องจากมาไกวมาพร้อมยุคกิสโม่ เลยไม่มีรูปมาไกวมาโชว์อีกเช่นกัน

มาไกวกลัวความสูง ถ้าจับมันไว้ที่สูงๆ มันจะไม่กระดิกตัวไปใหนเลย ตลกดี

มาไกวจอมนักเลง ปกติแล้วหมาพันธุ์นี้ของชาวบ้านเค้าจะน่ารัก จิ้มลิ้ม แต่มาไกวของเรานั้นไม่ ... มันจะเห่าเสียงก้องมั่กมาก เดาว่าเพราะอยู่กะนายกิสโม่มากไป เลยเลียนแบบนิสัยคุณเพ่โดเบอร์แมนเข้า นักเลงสุดๆ จิ๊กโก๋มาก ..

มาไกวไม่ชอบให้เป่าลมใส่ มันเป็นอะไรไม่รู้ ถ้าเป่าลมใส่หน้ามัน มันจะแลบลิ้นๆๆ ถ้าเป่านานมันก็จะด่า ประมาณว่า ไม่ชอบนะ อย่ามาแกล้งชั้น อะไรทำนองนี้

มาไกวไม่กินข้าวก้อน อะไรของมันไม่รู้ กินข้าวทีไร เหลือแต่ข้าวก้อนกองไว้ในขันทุกที เคี้ยวไม่เป็นหรือยังไง งง..

มาไกวตัวเหม็น สุดยอดความเหม็นยกให้เค้าเลย ไม่รู้ทำไมกลิ่นตัวแรงขนาดนั้น ขนาดอาบน้ำแล้วอาบน้ำอีกก็ไม่หาย จนเราขี้เกียจอาบให้มันแล้ว แต่มาไกวชอบให้หวีผมให้ .. มันจะนอนนิ้งนิ่ง สบ้ายสบาย ให้หวี

เราไม่ค่อยได้เล่นกะมาไกวเท่าไหร่ เพราะมันมาอยู่ตอนเราเรียนอยู่กทม. แล้วมันก็จากไปก่อนเรากลับมาอยู่บ้าน ... แม่บอกว่าด้วยความที่ตัวมันเล็ก เลยวิ่งลอดช่องประตูออกไปหน้าบ้าน หน้าบ้านเป็นถนนใหญ่ มันไม่เคยออกมา เลยโดนรถชนตาย ... แม่บอกว่าตอนมาไกวตาย สแปงค์ยังเดินไปดมๆ เลย

เรื่องของมาไกวเลยสั้นกว่าตัวอื่นๆ คงไม่โกรธกันนะมาไกวผู้น่ารัก




 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2550    
Last Update : 15 เมษายน 2550 18:26:12 น.
Counter : 173 Pageviews.  

"กิสโม"

มะหมาบ้านเรา ตัวที่ออกแนวดูดี มีชาติตระกูลที่สุด คงหนีไม่พ้น "กิสโม่" เพราะมันเป็นสายพันธุ์โดเบอร์แมน

กิสโม่ เป็นโดเบอร์แมนตัวผู้ สีดำสนิท ป๊ะป๋าไปซื้อมาจากหาดใหญ่นานมากแล้ว ราวๆ 3-4 พันบาท กะเอามาเลี้ยงเฝ้าบ้าน เพราะตอนนั้นบ้านเราขโมยขึ้นถี่เหลือเกิน

ชื่อของกิสโม่ น้องสาวเป็นคนตั้ง รู้สึกว่าจะเอามาจากหนังหรือการ์ตูนอีกนั่นแหละ แต่หลังๆ เรามักเรียกมันง่ายๆ ว่า "โม่"

น่าสงสารกิสโม่ที่ไม่มีรูปมาโชว์ เพราะสมัยนั้นเค้ายังไม่ฮิตกล้องดิจิต มีแต่รูปในกล้องวีดีโอ ซึ่งป่านนี้วีดีโอคงเน่าไปแล้ว เพราะนานเหลือเกิน น่าเสียดายที่ไม่ได้เอาไปถ่ายลงซีดีไว้

กิสโม่เป็นหมาที่ดุมั่กมากกก ... เพราะตอนกลางวันเราเลี้ยงไว้บนดาดฟ้า ไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อน ตกเย็นถึงจะได้ลงมา ... มันคงเครียด จนทำให้ดุ เจอใครไม่ได้ เห่าแหลกราญ เวลาจะพาไปฉี่นอกบ้านที ต้องเล็งแล้วเล็งอีกว่าปลอดคน

แต่เวลามันหลุดออกจากบ้าน จะขำมากๆ ... เพราะมันก็จะวิ่งพุ่งตรงไปที่พามันไปฉี่ประจำ โดยไม่ยุ่งกะใครเลย แล้วพอเราเอาโซ่ไปเรียกมันว่า "โม่ โม่ มานี่เร็ว มาใส่สร้อยก่อน" มันก็จะเดินมา แล้วเอาหัวมุดเข้าโซ่เองโดยอัตโนมัติ ... 555 มันไม่ได้โง่หรอก แต่มันคงเป็นกิจวัตรของมันแล้วว่า เวลาเรียกให้มาใส่โซ่ทุกครั้ง มันจะเดินมาให้ใส่โดยดี ... นี่แหละความน่ารักของโดเบอร์แมนตัวบึ๊ก! เรามักเรียกช่วงเวลาที่มันหลุดออกจากบ้านว่า "นาทีทอง" .. เพราะดูว่ามันมีความสุขมาก เป็นนาทีทองของมันจริงๆ ... เสียใจเหมือนกัน เพราะถ้าเราเลี้ยงมันแบบปล่อยๆ มันคงไม่ดุเท่านี้

ตอนมาใหม่ๆ สแปงค์จะรังเกียจกิสโม่มาก เวลากิสโม่เดินเข้าใกล้ สแปงค์จะทำเป็นหลีกๆ เหมือนชีจะรังเกียจว่า หมาอะไรวะ ตัวดำปิ๊ดปี๋ แต่สแปงค์จะรักมาไกว (มะหมาอีกตัวที่จะเล่าให้ฟังต่อไป มันมาพร้อมกะกิสโม่นั่นแหละ) มากกว่า เพราะมาไกวมันน่าร๊ากกก

แต่กิสโม่ก็ไม่แคร์ พอโตขึ้นก็รักเดียวใจเดียวในสแปงค์ ไม่จีบใครเลย มีคนเห็นว่ารูปร่างมันดี อยากเอาตัวเมียมาผสม ไอ่โม่เราดันกัดสาวของเค้าเฉยเลย ... บ้านเราเลยไม่มีโดเบอร์แมนตัวน้อยไว้สืบสกุล

กิสโม่เป็นหมาวิเศษ .. มันร้องเพลงชาติไทยได้ด้วย! ทุกเช้า-เย็น เวลามันได้ยินเสียงเพลงชาติจากวิทยุ มันจะร่วมร้อง วู้ๆๆๆๆๆ จนจบเพลง .. สมัยนั้นมีรายการตามไปดู เรายังเคยคิดว่าน่าจะเรียกหมอซ้งมาถ่ายมันบ้าง แต่กลัวหมอซ้งจะโดนมันงั่มซะก่อน โม่เลยไม่ได้ออกทีวี

โม่ชอบกินผลไม้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทุเรียน เรากินเป็นไม่ได้ มันต้องขอแจมตลอด ฉลาดน้อยซะเมื่อไหร่

น่ารักที่สุดของกิสโม่คือ หาง .. เพราะมันเป็นโดเบอร์แมน เลยโดนตัดหางเหลือสั้นจุ๋ .. เวลามันกระดิกหางจะน่ารักมากๆ ดูตลกดี .. แล้วไม่ชอบให้จับนะ ถ้าจับ ขามันจะอ่อน แล้วเบี่ยงตัวหนี ตลกอีก เราเลยชอบแกล้งมัน

โม่ชอบเอาหัวมามุดหว่างขาคนในบ้าน เพื่อจะได้ลูบหัวมัน ประมาณว่าชอบให้คนโอ๋ .. คงเพราะอยู่แต่บนดาดฟ้า ขาดความอบอุ่นนั่นเอง

โม่ติดผ้ากระสอบ เวลานอน มันจะมีผ้ากระสอบประจำตัว .. ใช้ผ้าขนหนูธรรมดาไม่ได้เพราะมันตัวใหญ่ .. มันจะดึงของมันมาใช้เอง ไม่ต้องขอร้องใครช่วย เพระแม่จะพับไว้บนตู้ ถึงเวลานอน มันจัดการคาบลงมาปูนอนของมันเอง บางทีก็ใช้นอนกอดเอา

ไฟเกือบไหม้บ้านเพราะกิสโม่ ตอนกลางคืนยุงเยอะมาก ป๋าสงสารมันเลยซื้อแผ่นอาร์ทมาติด แต่ตอนหลังกลัวว่ามันจะสูดกลิ่นพิษเข้าไปมาก เลยเปลี่ยนเป็นจุดยากันยุงแทน .. ด้วยความที่กิสโม่เวลานอนต้องติดผ้ากระสอบ .. วันนึงนอนยังไงไม่รู้ ผ้ากระสอบไปติดกะกล่องยากันยุง เหอๆๆ ... ไฟลุก ... ดีนะมันลุกตอนแม่ตื่นลงมาพอดี ดับไฟทัน ไม่งั้น ... กลายเป็นโม่ย่างแน่ๆ

การจากลาของกิสโม่ กิสโม่อยู่กับบ้านเราประมาณ 10 ปีนิดหน่อย ... ประมาณ 4-5 ปีที่แล้ว วันนึงมันไม่สบาย ไอค่อกแค่กเหมือนคนเลย เราไม่ได้พามันไปหาหมอ เพราะมันดุมาก ด้วยความประมาท เลยแค่ไปเล่าอาการให้หมอฟัง แล้วเอายามาให้มันกิน .. ความจริงหมอบอกว่าต้องพามันมาให้ตรวจนะถึงจะดี เราก็ยืนยันว่ามันดุมาก คงพามาไม่ได้ .. หลังจากให้ยาไปไม่กี่วัน อาการมันทรุดมาก เราไปหาหมออีกครั้ง แล้วเรียกให้หมอมาที่บ้าน .. ตอนนั้นมันไม่มีแรงแม้แต่จะเห่าหมอแล้ว ... สุดท้ายหมอให้น้ำเกลือ แล้วพูดว่าถ้ามีเครื่องช่วยหายใจ มันคงมีสิทธิ์รอด น่าเสียดายที่อนนั้นคลีนิคหมอยังไม่พัฒนาเท่าปัจจุบัน

ให้น้ำเกลือไปได้ 1 วัน กับ 1 คืน มันไม่กินอะไรเลย ให้กินน้ำก็อ๊วกออกมา หมอเลยให้อาหารหลอด เราป้อนมันกิน มันก็เลียๆ กลืนๆ ไปได้นิดหน่อย ...

... เช้าวันต่อมา เด็กที่บ้านวิ่งขึ้นไปปลุก ... เรารีบวิ่งลงมา ... กิสโม่ หมดลมหายใจไปแล้ว ...

หมอบอกว่า มันคงเป็นอาการเกี่ยวกับปอด น่าจะปอดบวมหรืออะไรประมาณนั้น เรากะแม่เอามันไปฝังไว้ที่ๆ ว่าง หน้าวัดแห่งนึง น้องเณรกับพระ(ที่บังเอิญเป็นลูกค้าที่ร้านมาก่อน) ช่วยกันขุดหลุมให้ ...

หลับให้สบายนะกิสโม่ที่รัก


น่าเสียดายนะ ถ้าเราไม่ประมาท มันคงอยู่ได้นานกว่านั้น เพราะปกติกิสโม่เป็นหมาสุขภาพดีมาก ไม่เคยป่วยเป็นอะไรเลย ... ขอโทษด้วยนะโม่นะ




 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2550    
Last Update : 15 เมษายน 2550 19:10:05 น.
Counter : 190 Pageviews.  

1  2  

ขอโทษนะคร้าบ ขอแจมด้วยคน
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




www.flickr.com
This is a Flickr badge showing public photos and videos from koo-story. Make your own badge here.

Counter Stats
optometry
optometry Counter


Free shoutbox @ ShoutMix
Friends' blogs
[Add ขอโทษนะคร้าบ ขอแจมด้วยคน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.