Group Blog
 
All Blogs
 

ตอน 6 เรื่องเด่นเย็นนี้

ที่บ้านแทนนี่



สองสาวกับหนึ่ง iPRของวิ กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารกันอย่างสนุกสนาน



"ดีนะที่หนูกวิ้นหลับสนิทไม่กวนเลย ขาดพี่วิซักคนคงหมดสนุก" หนูหมึกจ้อไปผสมเครื่องปรุงไป

"ทำไมจะไม่สนุกละยะ ใช่ให้ชั้นมาปลอกเปลือกกุ้งเนี่ย แกะยากจะตาย ใครเลือกเมนูนี้ฟระ" พี่วิแอบหงุดหงิดเล็กๆ แทนนี่หัวเราะแหะๆ

"ก็เค้าอยากอ่ะ ตัวเองเอาหุ่นมา ทำอันนั้นแหละดีแล้ว คนอื่นทำเดี๋ยวโดนเงี้ยงตำมือเลือดสาด" แทนนี้ให้เหตุผล

"คราวหน้าไปบ้านชั้นจะใช้ให้อานกันเลยทีเดียว" พี่วิร่ายสัญญา อีกสองคนมองตากันยิ้มแบบมีเลศนัย

"เราก็เลือกเมนูที่มันทำง่ายๆสิเนอะ" หมึกกระซิบแทนนี้ ทั้งคู่แอบหัวเราะคิกคัก

"อารายกาน "พี่วิเหมือนจะรู้ทัน "แทนนี้ เปิด TV หน่อยสิ สี่โมงกว่าแล้ว หัดตามข่าวสารซะบ้าง คนสมัยนี้ไม่ไหว เล่นกันแต่อินเตอร์เน็ต"

"เค้าเรียก iVision แหมเช๊ยเชย.." แทนนี้แซว

"มันติดปากโว้ย เรียกกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษ แฟบก็ยังเรียกแฟบอยู่เลยทั้งที่เค้าพัฒนาไปถึงไหนๆแล้ว" พี่วิเถียง

"บ้านพี่วิยังใช้ผงซักฟอกอยู่เหรอ 5555" หมึกขำ

"มันก็สะอาดเหมือนกันล่ะหน่า" แทนนี่ออกความเห็นพร้อมเดินไปเปิดทีวี

"พวกเราๆ" แทนนี่เรียกอีกสองคน

"ปกติคุณธีระดำเนินรายการนี่ แล้วสอรายูดมาทำอะไร วันนี้ทำไมหน้าดูเครียดๆ ทำไมไม่รายงานข่าวกันละ ดูวุ่นๆกันชอบกล " แทนนี่บอก

"ฟังๆ เค้าจะพูดแล้ว วันนี้แปลกแฮะ" พี่วิสั่ง อีกสองคนทิ้งกิจกรรมของเองหันมาฟังอย่างตั้งใจ



"ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงนะครับ พอดีมีข่าวด่วนเข้ามา ซึ่งค่อนข้างสับสน ผมกำลังรวมรวมข้อมูล จับใจความได้ประมาณนี้นะครับ"

"อะไรก่อนดีล่ะ อืม..เอางี้ เวลานี้ได้มีข่าวๆหนึ่งร่อนกระจัดกระจายไปทั่วอินเตอร์เน็ตว่า มีกลุ่มแฮ็คเกอร์ประกาศว่า ได้ข้อมูลลับจากทางการที่พวกตัวเองเจาะเอามา ข้อมูลนั้นบอกว่า ฟังดีๆนะครับ ตอนนี้ทางการได้ค้นพบรูหนอนธรรมชาติ ที่เชื่อต่อไปยังดาวดวงอื่น ไม่เพียงแค่นั้น ดาวดวงนั้นมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงภูมิปัญญาด้วย เอาแค่นี้ก่อน เดิมที่ทางผมก็ได้รับรายงานนี้ก่อนแล้ว และได้ตรวจสอบไปที่กระทรวงคมนาคม ซึ่งในตอนแรกรัฐมนตรีก็ได้ปฏิเสธมาอย่างสิ้นเชิงว่าไม่เป็นความจริง แต่ปัญหามันไม่จบแค่นั้นนะสิครับ



ในข่าวที่กลุ่มแฮ็คเกอร์ที่ปล่อยออกมา ยังบอกอีกว่า เราสามารถส่ง iPR ผ่านรูหนอนธรรมชาตินี้ไปสำรวจดาวดวงนั้นได้ โดยใช้เสียงจิ้งจก ฟังดูมันก็น่าตลกดีนะครับ เป็นบัคของเครื่อง iProme หรืออะไรก็ไม่ทราบ มันเหลือเชื่อ ทุกท่านก็ทราบดี ว่า iProme ไม่มีความสามารถจะส่งหุ่นสำรวจได้ไกลเกินกว่า รอบๆระบบสุริยะจักรวาลของเรา แต่รูหนอดธรรมชาติในทางทฤษฎีก็เป็นไปได้ยากมาก ยังไม่มีเคยมีใครค้นพบเลย แต่ท่านผู้ชมคน พนักงานไปรษณีย์หลายๆคน เชื่อเรื่องนี้ครับ มีการแจกจ่ายเสียง จิ้งจก บนยูทูป แล้วพยายามเอาไปลองสั่งให้ไอโพรมให้ส่งหุ่นออกไปสำรวจกันอย่างจ้าละหวั่นด้วยความอยากรู้อยากเห็น ที่นี่ก็งานเข้าละสิครับ การขนส่งต่างๆ เริ่มติดขัดหยุดชะงัก ทางการได้ขอร้องให้พนักงานการไปรษณีย์ทุกคนกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองก่อน แต่ก็ยังไม่ค่อยจะไม่ใครเชื่อ



เวลานี้ท่านรัฐมนตรี เรียกประชุมด่วน มีคำสั่งเบื้อต้นว่าให้ตรวจสอบผู้ที่ใช้งานนอกเส้นทางในเวลางาน หากพบจะมีมาตรการลงโทษในภายหลัง และเรียกประชุม พนง. ที่กำลังหยุดงานด่วน เพื่อแจกจ่ายสำภาระจำนวนมากที่ตกค้าง #^%$&@$^"



แทนนี้ตรงไปที่อุปกรณ์สือสาร "มีการเรียกประชุมจริงๆด้วย วิก็คงต้องไปเหมือนกัน"

"ว๊า.. วันนี้หนุก็อดกินผัดสะตอ ฝีมือพีวิสิเนี่ย เฮ้อ.." หมึกพูดพร้อมถอนหายใจอย่างเสียดาย

"หมึกทำกินเองไปก่อนแล้วกันนะ เสร็จงานแล้วจะมาชิม" พี่วิบอก

"ตาของเล่นรู้เรื่องรึยังเนี่ย" แทนนี่สงสัย

"น่าจะรู้เหมือนกันละมั้ง ลองถามดูสิ" วิบอก



แทนนี่ เปิดเครื่องสื่อสารไปหาลุงของเล่น แต่สัญญาณเงียบหาย

"ติดต่อไม่ได้ โทรก็ไม่ติด ลองไปดูที่บ้านแล้วกัน" แทนนี้สวมไอโพรม แต่จุดหมายปลายทางถูกบล็อค

"อะไรเนี่ย ปิดล็อคทุกอย่างเลย วิโทรหามารัทที ให้ไปดูลุงของเล่นหน่อย ชักเป็นห่วงแล้วสิ" แทนนี่เริ่มกังวลพยายามหาวิธีติดต่อลุงของเล่นให้ได้



วิโทรหามารัท สัญญานเรียกนานมากกว่ามารัทจะมารับสาย "ฮัลโหล" มารัทตอบ

"ไม่ไหนมา เรียกตั้งนานไม่ยอมรับสายซักที แล้วรู้ข่าวรึยัง?" วิชักฉุนขาด

"งานเยอะน่ะ แถมโดนจัดหนักอีก อย่างเพลีย ข่าวอะไรเหรอ" มารัทตอบแบบงัวเงีย

"ไปดูลุงของเล่นให้หน่อย เธออยู่ใกล้ที่สุด บ้านลุงของเล่นถูกบล็อค iPR ห้ามเข้า ติดต่อไม่ได้เลย ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แล้วก็เปิดเรื่องเด่นเย็นนี้ย้อนหลังดูซะ!" วิสั่ง

"จ้า.." มารัทลุกจากเตียงด้วยความงุนงง เปิดเน็ตเข้าเว็บย้อนหลังเรื่องเด่นเย็นนี้ จึงตาสว่างฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ

เปิดเว็บยูทูป มีคลิ๊ปเสียงจิ้งจกแจกจ่ายเต็มไปหมดดังว่า มารัทกระโดดออกจากเก้าอี้มุ่งไปบ้านลุงของเล่นอย่างรีบร้อน



บ้านลุงของเล่น



มารัทมาถึงบ้านไม่เห็นพาหนะลุงของเล่นที่เคยจอดอยู่ประจำ แต่ไฟภายในบ้านเปิดอยู่แสดงว่ามีคน

มารัทรี่ตรงเข้าไปในบ้าน สภาพภายในบ้านข้าวของกระจัดกระจาย ลุงของเล่นกับหลวงพี่นั่งอยู่ข้างๆกันอย่างสงบ

"เกิดอะไรขึ้น" มารัทกระหืดกระหอบถาม

"ทางการส่งเจ้าหน้าที่โรบอทมา" ลุงตอบ

"5 ตัว" หลวงพี่เสริม

"ส่งมาทำไม" มารัทสงสัย



ลุงของเล่นเล่าถึงสาเหตุต่างๆให้มารัทฟัง "แล้วพวกมันก็ยึดข้อมูลไป บล็อคบริเวณนี้ กักบริเวณ ยึด iVehicle ไป ให้อยู่ที่นี่จนกว่าจะได้ข้อสรุป"

"แล้วทำไมบ้านมันต้องกระจัดกระจายแบบนี้ละ?" มารัทงง

"ออ จนท.กับเราช่วยกันล่าจิ้งจกตัวนั้นกันด้วย ทางการต้องการไปเป็นตัวอย่าง " ลุงตอบ

"ถ้างั้น มันก็จริงตามข่าวนะสิ" มารัทบอกด้วยความตื่นเต้น ตาลุกวาว

"หาโครตยากเลย" ลุงบอก

"อาตมาเห็นด้วย" หลวงพี่กล่าวสัมทับ

"มันคือการค้นพบครั้งยิ่งใหญเลยนะเนี่ย ไม่นึกว่าจะเป็นลุง" มารัทแสดงอาการลิงโลด

"จิ้งจกเหรอ" ลุงของเล่นมึน

"เค้าหมายถึง รูหนอนธรรมชาติโว้ย!" หลวงพี่เซ็ง




 

Create Date : 23 กันยายน 2554    
Last Update : 23 กันยายน 2554 11:29:01 น.
Counter : 255 Pageviews.  

ตอน 5 ผู้มาเยือน

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ลุงก็สังเกตเห็นว่า ประตูบ้านยังเปิดอยู่ และรองเท้าแตะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็ถูกวางอยู่อีกหนึ่งคู่

ลุงของเล่นเดินเข้าไปค้นหาผู้มาเยือนที่อยู่ภายในห้อง หนูหมึกคงกลับไปแล้ว เพราะไม่เห็นม้าของเธออยู่แถวนั้น

เมื่อเดินเข้าไปในห้องก็เห็นร่างๆหนึ่ง ห่มผ้าสีเหลืองๆคลุมอย่างหลวมๆ

"อะ หลวงพี่เองเหรอ มานานรอรึยังครับ" ลุงของเล่นทัก

"ก็สักพักนึงแล้วละโยม จะฝากส่งของให้หน่อย" หลวงพี่ตอบ

"โยมแม่รู้รึยัง ว่าหลวงพี่มา" ลุงถาม

"รู้แล้ว เล่นไพ่อยู่" หลวงพี่ตอบ

"จะส่งของไปไหนละครับ แล้วจะพักสักกี่วัน" ลุงถาม พร้อมกับมองหา iProme "เอ..ยายหมึกมันวางตัวควบคุมไว้ที่ไหนนะ"

"ส่งไปชลบุรี วัดเดิม อาตมาไม่ค้างคืนหรอก ส่งของเสร็จเล่นเกมสักหน่อยก็จะกลับ" หลวมพี่ตอบ

"ไม่สักหน่อยละมั้ง สักหน่อยของหลวงพี่มันตะวันตกดินทุกที ระวังรถจะไม่มี"

"แล้วเล่นเกมบ่อยๆนี่ ไม่ผิดศีลเหรอหลวงพี่" ลุงหมูถามพร้อมกับก้มลงหยิบ iProme ที่หล่นอยู่ด้านข้างโต๊ะ

"ไม่ผิดหรอก ฝึกสมาธิน่ะ" หลวงพี่เหมือนจะแถ

"เล่นอย่างหลวงพี่ไม่ใช่ฝึกสมาธิหรอก แบบนี้เค้าเรียกว่าติดเกมแล้ว" ลุงพูดพร้อมกับตรวจตัวควบคุม

"ไม่คิดจะสึกบ้างเลยเหรอหลวงพี่ เอะ หลวงพี่ๆ" ลุงเรียก

"หืม อะไรนะ จะสึกทำไมกิจนิมนต์ดีจะตาย" หลวงพี่หันไปมอง ขณะกำลังเปิด DotA เพื่อจะเล่น

"iPromeRobot ยังไม่กลับมานี่ หลวงพี่เปิดมันเล่นเหรอ" ลุงจับ iProme สวมศรีษะดู

"ป่าวน่ะ เข้ามาก็นั่งรอเฉยๆ ไม่เห็นเจอใคร" หลวงตอบ

"สงสัยนังหมึกจะไม่ได้ปิดเครื่อง ซุ่มซ่ามจริงๆเลย เอ๊ะ! แล้วนี่มันที่ไหนกันละ" ลุงมองไปรอบๆอย่างสงสัย

"แล้วแม่หมึกเอาไปเที่ยวที่ไหนมาละ" หลวงพี่ถาม

"ดวงจันทร์ แต่ที่นี่มันไม่ใช่นะ คล้ายๆ โลกแต่ดูแปลกๆ แผนที่ดาวมันก็แปลกๆ เหมือนไม่ได้อยู่ในระบบสุริยะ เป็นไปได้ยังไง" ลุงของเล่นงง

"ซูมแผนที่ออกมาห่างๆ ดูสิ" หลวงพี่แนะ

"ซูมแล้ว ดูไม่รู้เรื่องเลย ผมยิ่งห่วยดาราศาสตร์อยู่ เดี๋ยวลองเปิดบันทึกย้อนหลังดู ยายหมึกสั่งปลายทางไว้ที่ไหน



ลุงของเล่นสั่งแสดงภาพช่วงที่หมึกเก็บ iProme มันก็ถูกปิดไว้เรียบร้อยดี แต่เจ้าหมึกก็รีบมากจนวางไม่ดี สักพักอุปกรณ์ก็เลื่อนตกลงพื้น สวิชถูกเปิดออก ลุงของเล่นเห็น iProme ถามถึงจุดหมายปลายทางอยู่หลายรอบ สักพักดันมีเสียงจิ้งจกร้องขึ้น ทันใดนั้น iProme ก็เดินเครื่องส่ง iPR ไปที่ไหนสักแห่ง



"ได้ไงวะ รับคำสั่งจากเสียงจิ้งจก กูจะบ้าตาย.." ลุงพูดอย่างมึนๆ

"ที่ไหนก็ช่างมันเถอะ เอากลับมาแล้วส่งของให้อาตมาก่อนแหะ" หลวงพี่แนะ

"เดี๋ยวก่อนสิครับ ขอดูรอบๆให้รู้ก่อนว่ามันที่ไหน แปปนึ่งๆ เดี๋ยวกลับมาค่อยเอาพิกัดไปวิเคราะห์ดูว่ามันไปโผล่ถึงไหน" ลุงดื่อดึงจะสำรวจต่อ

"iProme มันไปไกลกว่าระบบสุริยะจักรวาลของเราไม่ได้ใช่ไหม อาตมาเคยได้ยินมา"

"ใช่ครับ ที่นี่แปลกจัก โว้ว ด้านโน้นมีเมืองด้วย" ลุงเปิดจอแสดงให้หลวงพี่ดู

"ตรงนั้นๆ ตรงนั้นด้วยทางขวา หรือว่าจะอยู่อยู่บนโลกนี่แหละ" หลวงพี่ให้ความเห็น

"ไม่ใช่แน่นอน แผนที่มันไม่ได้แสดงอย่างนั้นเลย" ลุงแย้ง



ทันใดนั้นก็มีร่างๆนึงโผล่เข้ามากลางจอ ยืนจ้องเขม็งมาที่ iProme หลังจากหายตกใจ ลุงก็พยายามทักทายอยู่หลายวิธี แต่ก็ไม่มีการตอบสนองกลับมา

"ตัวอะไรเนี่ยหลองพี่ มนุษย์ต่างดาวเหรอ" ลุงเริ่มตื่นเต้นลนลาน "ทำยังไงมันไม่ยอมสื่อสารด้วย หลวงพี่จะลองไหมเผื่อมันสื่อสารด้วยพลังจิต"

"บ้า อาตมามีพลังจิตที่ไหน" หลวงพี่ปฏิเสธพร้อมผลักกล่องควบคุมที่ลุงของเล่นยื่นมาให้กลับไป

"ลองหน่อยสิหลวงพี่" ลุงคะยั้นคะยอ

หลวงพี่ทนการรบเร้าไม่ไหวหยึบตัวควบคุมขึ้นมาสวม

"สายตามันดูไม่ค่อยจะต้อนรับเลยนะโยม" หลวงพี่เปรยกับลุงของเล่น แต่ทันใดนั้นมนุษย์ประหลาดกลับพยักหน้า

"หลวงพี่ เห็นรึเปล่า?" ลุงของเล่นกระซิบ

"อืม เห็น" หลวงพี่ทำอะไรไม่ถูก ตัวประหลาดเริ่มเอื้อมมือขึ้นมาจับที่ส่วนบนของ iPR หลวงพี่รู้สึกถึงกระแสบางอย่างพุ่งทะลุเข้ามาตามช่องสัญญาณรูหนอนจนถึง เครืองควบคุม iProme เริ่มมีเสียงแหลมดังแสบแก้วหู หลวงพี่ร้องอย่างตกใจ "เฮ้ย! เอาหุ่นกลับมาก่อนเหอะ เอากลับมา!"

ลุงของเล่นสั่งเปิดรูหนอนแล้วส่ง iPR กลับมายังโรงเก็บ

"ทำไงดีๆ หลวงพี่ จะแจ้งทางการดีไหม หรือไม่แจ้งจะดี ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ส่ง iPR ไปในบางที่ เค้าต้องมาตรวจสอบผมแน่เลย พวกเค้าจะลงโทษผมไหม" ลุงของเล่นเสียสติลนลานทำอะไรไม่ถูก

"โยม ใจเย็น อยู่เมืองไทยมาตั้งแต่เกิด ยังไม่รู้อีกเหรอว่า ปัญหามันต้องเกิดก่อน ทางการเค้าถึงจะเริ่มทำอะไร" หลวงพี่เรียกสติลุง

"เคยเห็นทางการเตรียมพร้อมอะไรไว้ล่วงหน้าสักอย่างไหมละ สิ่งที่เราพบมันน่าตื่นเต้นมากกว่าอีก เวลานี้ทำชิลๆไว้ก่อนน่ะ มา มาเล่น DotA กับอาตมาซักเกม แล้วค่อยไปวิเคราะห์หาตำแหน่งปริศนานี้ด้วยกัน" ลุงของเล่นพยักหน้า และใจก็เริ่มเย็นลง




 

Create Date : 22 กันยายน 2554    
Last Update : 22 กันยายน 2554 22:58:43 น.
Counter : 239 Pageviews.  

ตอน 4 การปฏิวัตินวกรรม


ลุงของเล่นควบเจ้า iV มาถึงบ้านมารัทอย่างรวดเร็ว เดินดุ่มๆเข้าไปตะโกนเรียกที่หน้าบ้าน

"มารัท! เปิดประตู! กูขอถีบหน้าซักทีเหอะ"



"จะเปิดไม่...." ทันใดนั้นประตูก็บ้านเปิดออก "เปิด" ลุงของเล่นจบคำถูกอย่างงงๆ

"ทำไมมันง่ายจังวะ" แล้วเดินเข้าบ้านไป



ลุงของเล่นเห็นมารัท กำลังง่วนอยู่หน้าอุปกรณ์กู้ภัย แล้วก็เข้าห้องไปตบไหล่มารัทอย่างแรง "มานี่ มาคุยกันก่อน"

"เดี๋ยวๆ กำลังยุ่งอยู่ " มารัทตอบส่งๆ

"ยุ่งแล้วเสือกมีเวลาไปฉี่รถผักกูได้ไงวะ" ลุงของเล่นถามอย่างโมโห

"เอาหน่าไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยว่ากัน มีคนทำ iV ไปตายอยู่ซะอีกตั้งซีกโลกแน่ะ เรากำลังจะช่วยอยู่" มารัทอธิบาย

"มันขับไปเจ๊งที่ไหนวะ ขึ้นภาพให้ดูหน่อย" ลุงของเล่นถามพร้อมกับสั่ง

"เกาะแมนฮัทตัน" "สงสัยต้องส่ง iV คันใหม่ไปเปลี่ยนให้หวะ ปล่อยให้เดินไปที่ชุมชนทางตะวันตกคงไกลเกิน"



iPRกู้ภัยตัวใหญ่ของมารัท ลาก iV คันที่เสียเข้ารูหนอนแล้วส่งไปยังศูนย์ซ่อม มารัททำเรื่องเบิก iV สำรองสำหรับใช้ในกรณีฉุกเฉิน



"ไม่น่าเชื่อ ที่นี่เคยเป็นมหานครใหญ่ เค้าเก็บกวาดกันเก่งจริงๆ เดี๋ยวนี้กลายเป็นป่าทึบสมบูรณ์เชียว" ลุงของเล่นพูด

"ตั้ง 7000 กว่าปีมาแล้วนี่ คงไม่เหลือสภาพเดิมๆอีกแล้วล่ะ" มารัทให้ความเห็น

"เหมือน คืนความสมบูรณ์ให้ธรรมชาติ ทีดินปากแม่น้ำอุดมสมบูรณ์ทำประโยชน์ได้อีกเยอะ จะว่าไป Apple ยืดโลกไปมันก็ดีอยู่นะ" ลูงของเล่นพึมพำ



"ดี กะผี เราไม่เห็นจะชอบเลยโลกแบบนี้ หลักจาก iProme เป็นที่นิยม การขนส่งเดิมๆก็หมดความหมาย ผู้คนนิยมหอบ iProme หนีไปตั้งหลักแหล่งอยู่กับธรรมชาติ อยากจะได้อะไรก็ส่ง iPromeRobot ไปซื้อตามหมู่บ้านโอท็อบ เมืองใหญ่ๆ หมดแม่เหล็ก ไรซึ้งสิ่งดึงดูด การคมนาคมเริ่มไม่คุ้มค่าที่จะลงทุน เหลือไว้แต่เฉพาะที่มันจำเปินจริงๆ พวกเศรษฐี่ชนชั้นสูงรวมตัวกันย้ายกันไปตั้งเมืองใหม่ที่สุดแสนจะไฮเทค iWorld นั่นไง ฉันชอบชีวิตในเมืองนะ แต่ iWorld มันมาตรฐานสูงเหลือเกิน ไอ้เมืองเก่าร้างๆ จะไปอยู่ก็คงจะอยู่ไม่ไหว ธุรกิจทุกอย่างพังพินาศไปหมด ขืนอยู่แถวนั้นคงถูกผีหรอก" มารัทบ่นไปทำงานไป



"ความจริง Apple ก็ไม่ได้เป็นเจ้าของทุกอย่างไปซะหมดหรอกนะ ยังมีบางอย่างที่แกชอบเหมือนกับฉัน ฮ่ะๆๆ" ลุงของเล่นออกความเห็นแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม ทันใดนั้น



"มารัท"



"ตอบด้วย มารัท" เพื่อนมารัทส่งเสียงดังออกมาจาก กูสด

"ใครวะ" ลุงของเล่นสงสัย

"ออ..ยายผึ้ง" ลุงของเล่นยังไม่ทันจะพูดจบ เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีก



"เร็วหน่อยสิ มารัท! เตรียม andoll ไว้ด้วย ให้ไวๆ ด่วนเลย" เสียงจากฝั่งตรงข้างของนู๋ผึ้งเร่งเร้า

"งานเข้าแล้วสิกู กำลังยุงๆอยู่เนี่ย" มารัทเริ่มสับสนวกแวกทำอะไรไม่ถูก

"ฮั่นแน่..บอกให้เปิด android girl ซะด้วย แกกำลังคบย้ายผึ้งอยู่เหรอวะ 5555" ลุงของเล่นขำกลิ้ง



"มาหื่นอะไรตอนนี้วะ อีนี่..!" มารัทสบถ



"นี่ไงสิ่งที่ทำให้ แอปเปิ้ลไม่ได้ครองโลกอย่างเบ็ดเสร็จ ถ้าแกไม่ว่าเดี๋ยวฉันสวมรอยให้เอาไหมวะ ผึ้งมันไม่รู้หรอก ฮะๆ" ลุงของเล่นแหย่

"แสดดดด! ที่บ้านเมิงก็มี กลับไปเล่น anDol lของเมิงเองเลย เห็นมั้ยว่า วันนี้กูโคตรยุ่งเลย ไป๊!!!" มารัทตะคอกใส่อย่างโมโห

"เออๆ กูล้อเล่นหรอกน่า ไอ้ผึ้งนี้มันเหมือนกับน้องสาวกู ทำไม่ลงหรอกโว้ย 5555 " พูดเสร็จก็รีบไสหัวออกจากบ้านมารัทไปทันที



"มารัท ! อยู่รึเปล่าเนี่ย วันนี้ขอจัดหนักๆนะ" เสียงพูดนั้น ไม่ได้รู้สถานะการณ์ของอีกฝั่งนึงบ้างเร๊ย..




 

Create Date : 22 กันยายน 2554    
Last Update : 22 กันยายน 2554 16:53:58 น.
Counter : 236 Pageviews.  

ตอน 3 OldWorld และ iWorld


"บอสทำอะไรตะเองหรอ.. งอนซะใหญ่โตเลย คิคิ" หมึกเริ่มสนทนาแกมหยอกนิดๆ "บอสไม่มีเวลาให้เค้าเลย" แทนนี่ตอบ

"ช่วงนี้เค้าอาจจะงานเยอะรึเปล่า อยู่ iWorld ก็เป็นแบบนี้ทุกคนแหละ" หมึกอยากให้กำลังใจ

"อย่ามากอ้างเลย คนที่ iWorld ลืมง่ายทุกคน ไม่น่าเผลอไปหลงไหลคนพวกนี้เลย" แทนนี้ตัดพ้อต่อว่าบอส

"แล้วแทนนี่ไม่คิดจะขอย้ายไปอยู่ที่ iWorld บ้างละ จะได้ไปอยู่ใกล้ๆบอส" หนูหมึกแนะ

"เรา รักที่นี่ เราชอบอะไรที่เป็นธรรมชาติ เรียบง่าย ไม่ต้องรีบเร่ง แข่งขันชิงดีชิงเด่นกัน ที่สำคัญเรารักงานไปรษณีย์ของเรา เห็นมะอยากไปไหนมาไหนก็ได้ตามใจชอบ หมึกไม่สนบ้างเหรอ" แทนนี่อธิบาย

"มัน ก็ใช่นะ ดีอย่างเสียอย่างงานหนักพอดู แต่หนูมีเป้าหมายของหนูแล้วล่ะ แต่เพื่อบอสน่ะ ลองปรับตัวนิดนึงเดี๋ยวก็ชินไปเอง" หมึกให้กำลังใจต่อ

"แต่ เราก็ไม่ชอบคนที่นั่น โดยเฉพาะสายตาของพวกเขา ต่อหน้าเค้าก็สุภาพกับคนอย่างพวกเรา แต่พอเผลอพวกเค้าชอบทำสีหน้าแปลกๆ" แทนนี้อธิบายต่อ

"คนที่นั่นต้องเนียบ เวลาเจอคนที่แต่งอะไรเชยๆ หรือทำตัวเชยๆ ต่อหน้าเค้าก็ทำดีด้วย แต่สุดท้ายก็พากันเมินเฉยไม่เคยใส่ใจเราอย่างจริงจัง"

แทนนี่แสดงทัศนะคติที่ไม่ค่อยจะดีนักต่อ iWorld และคนกรุง



"มัน เป็นธรรมชาติของพวกเขา" หนูหมึกให้เหตุผล "ชนชั้นสูงก็เป็นแบบนี้แหละ เขาไม่ได้ตั้งใจทำอย่างนั้นจริงๆหรอก เค้ามีอะไรต้องรับผิดชอบมากมายเหมือนกัน"

"อย่าคิดมากไปเลยนะ ดูอย่างหนูสิ ดูดีได้โดยไม่ต้องฟุ่มเฟือย ไม่ต้องถึงกับเลอเลิศก็ได้" หมึกเริ่มโม้อย่างมั่นใจ

"ไปเจอด้วยตัวเองแล้วจะรู้สึก" แทนนี่เริ่มขู่

"แต่แทนนี้ก็ออกจะเกินไปนะ ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปหน่อย ถ้าไปอยู่ในสังคมแบบนั้น มันสำคัญที่ ลุค ภาพพจน์ของเราต้องมาก่อน

ต้องให้ดูดีตลอด ใส่ใจตัวเองอยู่เสมอ ทำให้เป็นส่วนนึ่งของชีวิตไปเลย หนูเชื่อว่าแทนนี่ต้องทำได้ เค้าอาจจะเคยเห็นเราดูไม่ดีบ้าง

แต่ ถ้าพยายามรักษาลุคให้ดูดีอยู่เสมอ มันก็เป็นการแสดงออกเหมือนกันว่า เราก็ใส่ใจคนอื่นอยู่ตลอดเหมือนกันนะ พวกเค้าชอบอะไรที่มันดูดี พอเราสม่ำเสมอต้นเสมอปลาย พวกเค้าก็จะเริ่มยอมรับ แล้วเริมดีกับเราไปเอง" หมึกจ้อให้แทนนี้ฟังอย่างเพลิดเพลิน



"หึ คนเราไม่ได้ชอบอะไรเหมือนทุกคนหรอกหน่า ดูพูดเข้า พอเรียนจนก็เตรียมจะไปอยู่ iWorld แน่นอนแล้วละสิ" แทนนี่ลุกขึ้นมองไปที่ขอบฟ้าของดวงจัทนร์ที่ดำสนิท แต่เต็มไปด้วยดวงดาวสว่างไสว

"แต่ไม่รู้จะได้งานที่นั่นรึเปล่านะ..เห็นว่าโคต้ารับคนน้อยมาก" หนูหมึกเริ่มแสดงความไม่มั่นใจ

"ดี นะที่หนูไม่ได้ติด กูสด เหมือนชาวบ้าน หนูว่าหนูก็เรียนดีระดับหนึ่งเชียวแหละ เฮ้อ.. ถ้าไม่ได้ขึ้นมา ไอ้ที่เรียนๆมาเยอะไม่รู้จะเอาไปทำซากอะไรนะสิ" พูดเสร็จก็ลุกขึ้นหันมองตามแทนนี่ไป "โลกจะขึ้นแล้วเหรอแทนนี่ โหย..ตื่นเต้นๆ" ^__^

"ได้ใช้หมดจนหนูนึกไม่ถึงเลยแหละ เชื่อเรา ตั้งใจเรียนให้ดี" แทนนี่แนะนำ "ดูนั่น! ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาแล้ว..เย้.." ^ ^

โลก สีฟ้าดวงโตค่อยๆโผล่ขึ้นจากขอบฟ้าของดวงจันทร์ มีสีฟ้าขาวสว่างนวลตาโดดเด่นอยู่ในความมืดที่มีดาวกระจัดกระจายล้อมรอบอยู่ เต็มท้องฟ้า

"โห๋ สวยจังเลย รู้แล้วทำไมพี่แทนนี่ถึงชอบมาที่นี่" หนูหมึกพูดด้วยความประทับใจจากภาพที่ได้เห็นอยู่ตรงหน้า



"ดูเสร็จแล้ว เดี๋ยวเย็นนี้เราทำอะไรกินกันนะ ชวนพี่วิมาทำด้วย" หมึกชวน

"ตอนนั้นหวังว่ากวิ้นยังจะหลับอยู่ รีบๆมาเลย เดี๋ยวจะมืดซะก่อน" แทนนี่กำชับ

"หนูขี่ม้าเก่งอยู่แล้ว อิอิ เตรียมของให้พร้อมก็แล้วกัล" หมึกหันไปเปิดเวิร์มโฮลเตรียมจะกลับ แล้วหันมาสั่งอีกเล็กน้อย

"เตรียมที่นอนให้หนูด้วยละ แล้วก็อย่าลืมหญ้าด้วย"

"เออทำไม ไม่เอา iPromeRobot มาซะเลยละ จะได้ทำกันเดี๋ยวนี้เลย " แทนนี้แนะ

"อยากเจอแทนนี่ตัวเป็นๆมากกว่า อยากกอด ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย คิดถุง เค้ารักแทนนี่นะ"

"รู้แล้วน่า แอะ เดี๋ยวนี้หัดกินหญ้าตั้งแต่เมื่อไหร่" แทนนี่แซว

"ให้ม้าของหนูตะหากเล่า.. แทนนี่นี่ก็ ^*^ " หนูหมึกหัวเราะคิกคัก แล้ว iPR ก็เดินผ่านเวิร์มโฮลไป



แทน นี่ยังคงยืนนิ่งอยู่สักพัก ดื่มด่ำกับภาพตรงหน้าให้เต็มอิ่ม สักวันฉันจะมายืนอยู่ตรงนี้ มองภาพนี้ด้วยตาของฉันเอง มีคนว่ามันสวยกว่าการมองผ่าน iPR มากมายเหลือเกิน..




 

Create Date : 22 กันยายน 2554    
Last Update : 22 กันยายน 2554 16:52:56 น.
Counter : 218 Pageviews.  

ตอน 2 เมื่อ กูสด


“ตะเอง.. ทำอะไรอยู่หรอ หายไปไหนมา ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ” หนูหมึกควบคุม iPR ให้เดินเข้าไปใกล้ๆ iPR ของแทนนี่ iPR ของแทนนี่หันมามอง

“หมึกเหรอ หาเราเจอได้ไง?” พอเห็นว่าเป็น iPR ของลุงของเล่น แทนนี่ก็แสดงท่าทางเหมือนจะหายสงสัย

“ลุงของเล่นให้ยืม” หมึกตอบ

“กำลังเล่น กูสด อยู่ละสิลุง” แทนนี่เดา

“ฮืม..”

“ เค้ามานั่งดูโลกขึ้นบนดวงจันทร์..” แทนนี่ตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าๆ

“เหย.. โลกยังไม่ขึ้นตอนนี้หรอก” หนูหมึกค้านด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะเชื่อแต่แรกแล้ว พางมองไปรอบๆ

“ว้าวๆๆ ดาวเยอะแยะเลย หลุมอุกกาบาตก็เต็มไปหมด อ่ะ อ้าว .. อะไรกันเนี่ย ข้าวของกระจัดกระจายเรี่ยราดอย่างนี้ละ?” หมุกสงสัย

“ทีแรกเค้ากะจะสร้างอนุสรณ์แห่งความรักระหว่างเค้ากับบอส แต่เค้าไม่เอาแล้ว”

“ เค้าจะสร้างสุสานของเค้าตรงนี้แทน” แทนนี้พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือระคนเศร้าเหมือนจะร้องไห้

“โอ๋ๆ อย่าเศร้าไปเลยนะตัวเอง บอส...คงไม่..” หมึกยังไม่ทันจะพูดจบ ก็มีเสียงลุงของเล่นตะโกนแทรกผ่านเข้ามา



“เออ..! เดี๋ยวมึงได้ตายสมใจแน่!!!”



หนูหมึกหันไปตะหวาดลุงของเล่นอย่างโมโห “อะไร ของลุงเนี่ย! คนกำลังเศร้า มาพูดแบบนี้ได้ไง!”

ลุงของเล่นสะดุ่ง รีบหันมาขอโทษขอโพย “อะ เออะ เออ.. ลุงขอโทษๆ ไอ้มารัทมันมาฉี่ใส่ผักลุงอีกแล้ว”

“ตะล๊อด.. ตลอด.. ห้ามกี่ทีก็ไม่เคยเชื่อ เดี๋ยวเจอกันๆ” ลุงของเล่นลุกขึ้นจากเก้าอีกอย่างอารมณ์เสีย

“อะไร! แค่เนี๊ยะนะ แล้วนั่นลุงจะไปไหนอะ” หนูหมึกร้องถาม

“ลุงจะออกไปสดกับมัน บอกแล้วว่า กูสด” ลุงของเล่นวิ่งไปคว้า iVehicle แล้วขี่ออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

“เฮ้ย..” หมึกร้องตามแบบงงๆ

“ทะเลาะกับมารัทอีกละสิ ” แทนนี่เปรย

“ใช่ เกรียนจริงๆ ” หมึกสบถ -*-

แทนนี่ -___-“ ...




 

Create Date : 22 กันยายน 2554    
Last Update : 22 กันยายน 2554 16:51:43 น.
Counter : 229 Pageviews.  

1  2  3  4  

ของเล่นใหม่
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ
Friends' blogs
[Add ของเล่นใหม่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.