Group Blog
 
All Blogs
 
เทมมะ-โยฮัน : ขั้วตรงข้ามที่มาบรรจบ

...อย่าเพิ่งเบื่อละกันนะครับ ผมขอไล่ไปทีละขั้น จากการวิเคราะห์ตัวละคร ที่มา แนวคิด คำถามในเรื่องแต่ละจุดก่อน ...พวกคำถามที่ว่า “ทำไมเรื่องนี้จบแบบนี้” “ทำไมจบง่ายจัง”
“ตกลงอสูรกายคืออะไร” “อ่านแล้วงงจัง” ... อดใจไว้ค่อยๆซึมซับทีละประเด็นที่ผมมั่วก่อน แล้วคุณอาจได้คำตอบ และเข้าใจแต่ละคำถามได้ด้วยตัวเองก็เป็นได้

เทมมะ-โยฮัน ขั้วตรงข้ามที่มาบรรจบ

...หลังจาก “ชื่อเรื่อง” ไปแล้ว จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้สร้างขึ้นบนการผูกปมของสองตัวละครที่มีจุดคล้ายกัน ... เทมมะ และ โยฮัน มีความสามารถที่เหมือนกันอยู่อย่างคือ “การกุมชีวิตคนไว้ในกำมือ”

...การเน้นย้ำหลายๆครั้งตลอดเรื่อง ถึงความอัจฉริยะของเทมมะ และชี้ให้เห็นในการผ่าตัดว่า “พลาดนิดเดียวก็ตาย” บ่งบอกอ้อมๆว่า แค่มือของเทมมะขยับจากจุดที่ควรจะเป็นนิดเดียว นั่นคือชีวิตคนนั้นต้องตายลง ...แต่การกุมชีวิตไว้ในมือไม่หยุดอยู่แค่ที่ “การกระทำทางกายภาพ” ของเทมมะเท่านั้น (ผมหมายถึง แค่ขยับมือนิดหน่อยก็ตายได้) สิ่งสำคัญตลอดเนื้อเรื่องที่ทดสอบตัวละครตลอดเวลาคือ “ใจ” (พูดให้เท่ๆคือ ขยับใจนิดหน่อยก็ตายได้) จะเลือกทางไหน รักษาหรือไม่ เค้าเลว เค้าจน ... คำถามที่ได้ยินจนเบื่อแล้วคือ “เค้าเลว เค้าจน แล้วจะรักษาเค้าหรือไม่” แต่ว่ายังครับ ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น ในการ์ตูนเรื่องนี้ถามต่อไปให้หนักขึ้นไปอีกว่า “ถ้ารักษาแล้ว เค้าไปทำเลวต่อ ไปฆ่าคนอื่นต่อ จะรักษามั้ย” ซึ่งคำถามนี้เกิดขึ้นเนื่องจากเทมมะดันไปรักษาโยฮัน แต่ระหว่างทางจะเห็นว่าเทมมะต้องไปรักษาบางคนที่เป็นอาชญากร เทมมะจำเป็นต้องเลือกทางเดินการกระทำตัวเองต่อคำถามเหล่านี้

...ขอตัดมาที่โยฮันก่อน ความอัจฉริยะของโยฮันคือ การชักจูงโน้มน้าว ...ถ้าสิ่งที่เทมมะมีอิทธิพลและบงการได้ดังคิดคือร่างกายมนุษย์ (ผ่านการเป็นหมอ ผ่าตัด ให้ยา ฯลฯ) สิ่งที่โยฮันมีในมือคืออิทธิพลบงการจิตใจนั่นเอง คู่ต่อสู้ไหนจะน่าสนุกไปกว่าการตั้งคำถามผ่าน คนหนึ่งคุมร่างกาย(ผ่านสมองซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สุดของคนเราซะด้วย) อีกคนนึงคุมจิตใจ (ผ่านสิ่งที่เรียกว่าความกลัว) อาวุธของโยฮันคือ ทำลายล้าง ความกลัว ความตาย ความสิ้นหวัง ความมืดมิด อาวุธของเทมมะคือ การช่วยเหลือ ความรัก ชีวิต ปกป้อง และแสงสว่าง ระหว่างเรื่องมีการห้ำหั่นกันระหว่างขุนศึกของสองคนนี้อย่างเห็นได้ชัด (แหม หยั่งกะอ่านสามก๊กแหนะ) เมื่อตัวละครตัวหนึ่งกะลังถูกปั่นหัวจากโยฮันบรรยากาศของเรื่องกำลังมืดมิดสุดๆ เทมมะหรือเพื่อนเทมมะจะเข้ามาเปลี่ยนให้เนื้อเรื่องมีแสงสว่างขึ้นมา เช่นตอนที่โยฮันสอนให้เด็กคนนึงฆ่าตัวตาย ดีเทอร์เป็นขุนพลที่เข้ามาให้แสงสว่าง (เล่ม8) ในทางตรงกันข้าม เมื่อตัวละครมีหวัง โยฮันก็เข้ามาคุมเนื้อเรื่อง และขยี้ชีวิตตัวละครนั้นให้แหลกเหลว เช่นตอนที่ตำรวจพวกโยฮันฆ่านักข่าวที่เทมมะขอให้ช่วยหาตัวนีน่า (เล่ม2) หรือนักสืบริชาร์ดที่วันรุ่งขึ้นจะได้พบลูกสาวต้องถูกฆ่าตาย (เล่ม7)

...สิ่งที่คล้ายกันอีกอย่างของสองคนนี้คือ “การเกิดใหม่” ... การเกิดใหม่ของโยฮันนั้น เห็นได้ชัดเจนจากการที่เทมมะช่วยชีวิต ในตอนต้นมีการเอ่ยถึงด้วยซ้ำว่า เทมมะเหมือน “พ่อ”ของโยฮัน และไม่ใช่พ่อธรรมดาซะด้วย โยฮันรู้ว่าเทมมะต้องสูญเสียทุกสิ่งไปเพื่อช่วยเค้าไว้ ไม่ใช่การช่วยเหลือตามหน้าที่ธรรมดา แต่เป็นการช่วยที่ต้องแลกด้วยหลายๆอย่าง ซึ่งนำไปสู่การทดแทนคุณด้วยการฆ่าผอ.โรงพยาบาล ... หากจะเชื่อมโยงในตอนจบ “พ่อ”คนนี้ขอโยฮัน ช่วยในลักษณะที่ต่างจาก “แม่”ของโยฮันโดยสิ้นเชิง ...ส่วนนี้ผมยังไม่ลงรายละเอียด แต่หลายคนคงเข้าใจแล้วว่าผมหมายถึงอะไร ^_^ ทิ้งประเด็นนี้ไว้ก่อนละกันนะครับ ... มาดูการเกิดใหม่ของเทมมะบ้าง ต้นเรื่องเทมมะเป็นหมอธรรมดาที่เดินตามความเลวร้ายของสังคม สั่งให้ทำอะไรก็ทำ ติดอยู่ในวงการเมือง เงิน และอำนาจ และเมื่อสูญเสียทุกอย่าง เทมมะกลับรู้สึกขอบคุณโยฮันด้วยซ้ำที่ทำให้เค้ากลับมาสู่ความเป็นแพทย์เหมือนเดิม นั่นคือมุ่งรักษาชีวิตคน ไม่ใช่แค่ต้องการวิจัยโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ความเป็นตัวเทมมะใหม่นี้คงอยู่กับตัวละครไปตลอดเนื้อเรื่องที่เหลือ แม้ว่าตอนหลังไม่ได้รู้สึกขอบคุณโยฮันอีกแล้วก็ตาม กลับเป็นความรู้สึกรับผิดชอบต้องตามล่าอสูรร้ายที่ตัวเองคืนชีพขึ้นมา แต่การตามล่านี้ กลิ่นไอที่แรงที่สุดไม่ใช่ความแค้น ไม่ใช่ความผยองโอหังเหมือนพระเอกเรื่องอื่นที่มีหน้าที่ปราบเหล่าร้าย หากแต่เป็นความต้องการให้เรื่องมันจบที่ปนด้วยความเศร้า และไม่ต้องการให้มีใครตายมากไปกว่านี้ หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือ ก็ยังอยู่บนพื้นฐานของการช่วยชีวิตคนอื่นอย่างอ่อนโยนอยู่นั่นเอง

...ผมใช้หัวข้อว่า ขั้วตรงข้ามที่มาบรรจบ ... ความเป็นขั้วตรงข้ามก็คงเห็นอย่างชัดเจนอยู่แล้ว และการบรรจบกันของสองคนนี้ มองไปได้ว่า...เกิดขึ้นในตอนแรก อย่างที่บอก สองคนนี้มีเงื่อนไขคล้ายกัน เกิดใหม่พร้อมกัน มีบุญคุณต่อกันและกัน ต่อจากนั้น ทั้งคู่ก็แยกทางกันไป ดำเนินเส้นทางของตัวเองไป เส้นทางทั้งคู่ตัดกันบ้างให้ระทึกเล่นบางครั้งคราว และสุดท้าย ขั้วทั้งสองก็ดำเนินมาถึงบทสรุปจบในเล่มสุดท้าย ...ซึ่งตอนสุดท้ายก็ขอแปะโป้งไว้ก่อน ตอนจบก็ต้องวิเคราะห์หลังสุดเซ่ะ จิงมั้ยครับ



Create Date : 27 มีนาคม 2548
Last Update : 30 มีนาคม 2548 1:09:39 น. 6 comments
Counter : 756 Pageviews.

 
ข้าน้อยมาอ่านแล้วขอรับ แบบนี้ที่ Blog ข้าน้อยคงไม่ต้องทำ Link แล้วซินะขอรับ

จะมาอ่านบ่อยๆนะขอรับ แล้วว่างๆ ก็มาที่ Blog ของข้าน้อยบ้างนะ ^^


โดย: evil_kun วันที่: 27 มีนาคม 2548 เวลา:9:48:35 น.  

 
เข้ามาอ่านจ้า



โดย: รักดี วันที่: 27 มีนาคม 2548 เวลา:13:50:07 น.  

 
evil kun ... link ไปที่บล๊อคทั่นแล้วนะทั่น ... แล้วจะแวะไปบ่อยๆเน้อ

รักดี... จ้า ขอให้สนุกนะจ้า ตัวหนังสือเยอะอย่าตาลายนะจ้า อิๆ


โดย: ว้างกลางหาว วันที่: 1 เมษายน 2548 เวลา:3:32:29 น.  

 


โดย: Bright IP: 61.91.72.74 วันที่: 25 เมษายน 2548 เวลา:11:24:11 น.  

 
กาตูนเรื่องนี้สนุกมาก ก


โดย: dho_i IP: 124.121.226.131 วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:21:43:47 น.  

 
โยฮัน....คุนรุรึเปล่าว่าบุคคล คนนั้นมีจริงบนโลก หึหึ
เขาไม่ไช่อสูรกายหรอกเขาเป็นเพียงเเค่...โยฮัน


โดย: -*- IP: 114.128.0.188 วันที่: 7 สิงหาคม 2552 เวลา:13:08:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ว้างกลางหาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ก็แค่... อยากคิดอยากเขียนกะเค้ามั่ง

Friends' blogs
[Add ว้างกลางหาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.