Group Blog
 
All blogs
 
My Love ตอนที่ 7


"ลูกหายโกรธคุณแล้ว คุณยังไม่หายโกรธผมอีกเหรอ" เมฆาทักถาม เมื่อเห็นหญิงสาวนั่งเงียบไม่พูดไม่จา หลังจากที่ส่งชมพู่เข้าโรงเรียนไปแล้ว และได้อยู่กันตามลำพังในรถ

"ฉันรู้จากปรางว่าเรากำลังจะหย่ากัน" ชมดาวเอ่ยออกมาในที่สุด คิดว่าเธอควรจะมีเวลาตั้งรับสถานการณ์ อย่างน้อยๆ ถ้าคุยกันให้รู้เรื่อง เขาจะได้ไม่ต้องทำบ้าๆ อย่างเมื่อวานนี้อีก

"ปรางบอกคุณเหรอ?" เมฆาทำเสียงประหลาดใจ แล้วตามมาด้วยน้ำเสียงประชด

"ผมนึกว่ามันเป็นเรื่องของเราสองคนเสียอีก"

"ก็ฉันบอกแล้วว่าจำไม่ได้"

"อ้อ ผมลืมไป" ชายหนุ่มทำท่าเออออ แล้วว่าต่อ

"นังปรางนี่ นอกจากจะสู่รู้ แล้วยังแสนรู้ขึ้นทุกวัน คุณว่าไหม?" 

"อย่านอกเรื่องค่ะ ฉันรู้ว่าคุณอยากหย่า"

"ผมเคยบอกคุณอย่างนั้นเหรอ?"

"เปล่า คุณบอกคุณวี"

"เรื่องนี้เราตกลงกันแล้วนี่"

"เราตกลงกันว่ายังไงคะ คุณช่วยทวนอีกทีได้ไหม?" ชมดาวถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ผมจะแบ่งสินสมรสให้คุณครึ่งหนึ่ง ส่วนเรื่องชมพู่ยังตกลงกันไม่ได้ เพราะคุณต้องการยึดลูกไว้คนเดียว แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นแม่ที่ดีได้"

"แล้วถ้าฉันมีข้อเสนอใหม่ล่ะ"

"ข้อเสนออะไร?"

"ฉันขอบ้านสักหลัง ขอพบชมพู่อาทิตย์ละครั้ง แล้วก็ให้คุณช่วยดูแลค่ารักษาพยาบาลจนกว่าชมดาวจะหายเป็นปกติ ส่วนทรัพย์สินอื่น ฉันจะไม่แตะต้อง" 

"คุณล้อเล่นหรือเปล่า?" เมฆาไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

"ฉันพูดจริง แต่วันหย่าต้องให้ฉันเป็นคนกำหนด"

"ทำไม?"

"ฉันยังไม่พร้อม"

"ผมจะแน่ใจได้ยังไง คุณอาจจะพร้อมอีกสักสิบยี่สิบปีข้างหน้า"

"ไม่ต้องห่วงค่ะ อย่างมากก็แค่คดีความฉันสิ้นสุด หรืออาจจะเร็วกว่านั้น"

"ตกลง ผมหวังว่าคุณจะรักษาสัญญาที่เราพูดกันในวันนี้ด้วย"

เมื่อได้เคลียร์ทุกอย่างแล้วก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย อย่างน้อยๆ เธอก็มีที่ไป หากต้องติดคุกติดตารางจริงๆ ก็คิดว่าจะคืนอิสระภาพให้เขาก่อนหน้านั้น เพราะเขาอาจจะมีใครใหม่อยู่แล้วก็เป็นได้ ถึงได้ดูร้อนลนเรื่องนี้นัก



"คุณจะพาฉันไปไหน?" ชมดาวมองซ้ายมองขวา แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องเส้นทาง แต่ก็แน่ใจว่าเขาไม่ได้พาเธอกลับบ้าน ในใจพลางนึกกลัวว่าเมฆาจะทำอย่างเมื่อวานอีก ซึ่งเธอก็ไม่เข็ดเสียที ไม่มีอะไรติดตัวมาอีกเช่นเคย เพราะคิดว่ามาส่งชมพู่ที่โรงเรียนใกล้ๆ แค่นี้แล้วก็จะกลับ

"อยุธยา" ชายหนุ่มตอบสั้นๆ

"คุณคงไม่ได้ตั้งใจจะพาฉันไปไหว้พระเก้าวัดใช่ไหม" ชมดาวว่าพลางนึกหวาด เมื่อวานเขาอาจคิดว่าปล่อยเธอใกล้เกินไป

"หึ เดี๋ยวก็รู้" เมฆาหันมามองแล้วยิ้มขำ พอจะเดาได้ว่าหญิงสาวคิดอะไรอยู่ในใจ 

"ทำไมคุณไม่บอกก่อน"

"รู้แล้วคุณจะไปตื่นเต้นอะไรล่ะ" 

ชมดาวทำหน้าบึ้ง คิดว่ายังไงเสีย เขาก็คงไม่ยอมบอก จะลงรถตอนนี้ก็คงตายเปล่าอยู่ดี ที่ไหนก็ไม่รู้ มีแต่ต้นไม้กับถนนนับสิบเลน อย่างมากคงถูกเอามาปล่อยแบบเมื่อวาน จะดีกว่าก็ตรงที่เธอรู้จักเขามากขึ้น และจะไม่ยอมหลงกลเขาง่ายๆ อีกเป็นอันขาด 

สักพักเมฆาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งงาน ชมดาวนั่งฟังเงียบๆ พร้อมกับเฝ้ามองอากัปกิริยาเขาด้วยความสนใจ เพราะจนป่านนี้เธอยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเขาทำมาหากินอะไร รู้เพียงว่าเขาต้องมีฐานะดีมากๆ จากบ้านที่ดูจะเป็นคฤหาสน์สำหรับเธอ รถหรู ของใช้ การแต่งตัว ดูดีไปหมด คิ้วเข้มๆ กับดวงตาคม ริมฝีปากหยักสวย รูปร่างสูงใหญ่สมชาย ทำให้เขาดูเท่ห์และฉลาดมากๆ ในสายตาเธอ

"อยู่กันมาตั้งเจ็ดปี คุณคงไม่ค่อยได้มีโอกาสมองผมชัดๆ แบบนี้สินะ" พอวางโทรศัพท์ได้ เขาก็เหน็บเธอทันที

"ฉันแค่อยากมองให้ชัดๆ เจ็ดปีมานี้ ฉันคงไม่เคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณ ไม่งั้นคงไม่ถูกคุณหลอกง่ายๆ"

"ตั้งแต่ความจำเสื่อม ดูเหมือนเขี้ยวคุณจะคมขึ้นเยอะเลยนะ"

"เขี้ยวอะไร?"

"กัดเงียบแต่เจ็บลึก" เมฆาว่าแล้วหัวเราะ

"นี่คุณหาว่าฉันเป็นหมาเหรอ?!"

"เปล๊า! ผมคิดว่าคุณเป็นแวมไพร์สาวเจ้าเสน่ห์ต่างหาก" ชายหนุ่มแก้ตัวทันควัน

"แล้วไปค่ะ" ชมดาวมองค้อนแล้วแอบยิ้ม แม้จะรู้ว่าเป็นการหลอกด่าดีๆ นี่เอง


"คุณทำอาชีพอะไร?"

"ผลิตเฟอร์นิเจอร์ส่งออก"

"แล้วพ่อแม่คุณล่ะคะ ท่านอยู่ที่ไหน"

"เสียชีวิตในอุบัติเครื่องบินเมื่อห้าปีก่อน"

"คุณคงคิดถึงท่านมากสินะ" ชมดาวพูดด้วยความเห็นใจ ที่แท้เขาก็เป็นกำพร้าเหมือนเธอ ผิดกันตรงที่เธอไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ที่แท้จริงเป็นใคร

"ก็คิดถึงเป็นบางอารมณ์ พ่อแม่ผมรักกันมาก ผมไม่เคยเห็นท่านทะเลาะกันเหมือน... ช่างเถอะ"

"เหมือนคุณกับฉันเหรอ"

"อืม"

"งั้นเราเลิกทะเลาะกันดีไหม ไหนๆ เราก็จะเลิกกันแล้ว"

"หึ เวลาไม่โกรธคุณก็พูดได้ แต่พอเวลาโมโหนี่สิ"

"ฉันสัญญา ฉันจะไม่โมโห ฉันจะควบคุมตัวเอง"

"เช่นตอนทะเลาะตบตีกับคนอื่นกลางงานเลี้ยง หรือขับรถไล่ชนคนจนตกน้ำตกท่าด้วยหรือเปล่า"

"ฉันทำขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"นั่นยังน้อย"

"อืม.. เอาเป็นว่าฉันจะไม่ทำอย่างนั้นอีก เราจะได้จากกันด้วยดี"

"คุณอย่าดีแตกซะก่อนก็แล้วกัน"

"ส่วนคุณก็ห้ามยั่วโมโหฉันก่อน ถึงจะฝึกมาดียังไง ความอดทนฉันก็มีขีดจำกัด"

"ครับผม" เมฆารับไปอย่างนั้น เพราะไม่คิดว่าหญิงสาวจะทำได้

ชมดาวซักถามเขาไปเรื่อยๆ ทุกเรื่องที่อยากรู้ แล้วเขาก็เป็นฝ่ายตอบโดยไม่ตั้งคำถามกลับ คงเพราะคิดว่ารู้จักเธอดีในทุกแง่มุม ทั้งที่จริงแล้วเขาไม่รู้อะไรเลย 


"คุณจะแวะเข้าห้องน้ำ หรือซื้อของกินไหม มีปั้มน้ำมันอยู่ข้างหน้า" เมฆาถามเมื่อรถแล่นออกจากมอร์เตอร์เวย์แล้ว

"ก็ได้ค่ะ" ชมดาวลังเลอยู่ชั่วครู่ เกรงว่าเขาจะมีแผนอะไรอยู่ในใจ

"คุณจะลงไปด้วยกันไหมคะ" หญิงสาวหันมาถามเมื่อรถจอดสนิทอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อภายในปั้ม

"ไม่ต้องกลัวผมทิ้งคุณไว้ที่นี่หรอกน่า ผมจะรออยู่บนรถ"

"ฉันไม่มีเงินติดตัวมาเลย"

"นึกว่าอะไรเสียอีก" เมฆาล้วงหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา และถูกแย่งไปจากมือทันที

"รออยู่นี่นะคะ" ชมดาวได้ของต้องประสงค์แล้วจึงยอมลงจากรถ ปล่อยให้อีกฝ่ายนั่งขำ คิดว่าเธอคงจะไม่ไว้ใจเขาไปอีกนาน



"บ้านที่จะยกให้คุณหลังจากเราหย่ากัน" ชายหนุ่มคิดว่าต้องได้ยินเสียงกรี๊ดแน่ ภัสสรไม่เคยชื่นชอบธรรมชาติ เธอดูจะหลงติดกับวัตถุและความศิวิไลในเมืองหลวงมากกว่าจะชอบอยู่ที่แบบนี้  เขาก็เพียงต้องการทำตามที่เธอเสนอ เพราะคิดว่าพอเอาเข้าจริง เธอก็คงวิ่งกลับไปอยู่กับพ่อแม่ แล้วก็ผิดคาด...

"ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมคะ" ชมดาวดวงตาเป็นประกาย เมื่อเห็นเรือนไม้สองชั้นมีบริเวณรั้วรอบขอบชิดแน่นหนา แถมมีศาลาท่าน้ำเหมือนในละครย้อนยุคที่เคยเห็น แม้จะดูรกร้างไปสักหน่อย แต่ถ้าได้เก็บกวาดคงน่าอยู่ทีเดียว

"บ้านคุณปู่ผม" เมฆามองไปรอบๆ บริเวณที่เคยมาวิ่งเล่นในวัยเด็ก สภาพเมื่อก่อนแตกต่างจากตอนนี้มาก

"ฉันชอบที่นี่ค่ะ ไม่คิดว่าคุณจะทำตามข้อตกลงได้รวดเร็วขนาดนี้"

"แน่ใจนะว่าคุณจะอยู่ได้"

"อยู่ได้สิคะ ฉันจะทำตรงโน้นเป็นแปลงผัก หาพวกไม้ดอกไม้ประดับมาลงเสียหน่อย ต้องน่าอยู่มากทีเดียว" หญิงสาววาดฝันไว้เสร็จสรรพ

"หึๆ พื้นที่เป็นไร่นะคุณ ไม่ได้ปลูกลงกระถาง"

"ฉันทำได้ค่ะ ฉันเคยทำ"

"แบบงานการกุศล พรวนดินสองทีก็เสร็จแล้วน่ะเหรอ" เมฆาหัวเราะ

"ฉันจะขอให้นายมดกับอนงค์มาช่วยค่ะ ตกลงตามนี้นะคะ" ชมดาวเริ่มเตรียมการไว้ในใจ เมื่อเธอเซ็นใบหย่าเมื่อไหร่ เธอก็พร้อมจะมาอยู่ที่นี่

"ผมจะโอนที่แปลงนี้ให้คุณ เมื่อเรื่องของเราเรียบร้อยแล้ว"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันแค่ขออาศัย แต่อนาคตฉันหวังว่าคุณจะยกกรรมสิทธิ์ที่นี่ให้ชมพู่ เพราะต่อไปคุณอาจจะแต่งงานใหม่ แล้ว..."

"ผมสัญญา"

"ขอบคุณค่ะ"

"ไปดูข้างในบ้านกันดีกว่า" เมฆาชวนแล้วจูงมือหญิงสาวเดินนำ และนั่นทำให้ใจคนที่เดินเยื้องไปข้างหลังรู้สึกอบอุ่นจนร้อนเรื่อขึ้นมาได้ถึงใบหน้า



บ้านรูปทรงสี่เหลี่ยมกะทัดรัด มีระเบียงเล็กๆ เข้าสู่ตัวบ้านชั้นล่างซึ่งเป็นส่วนของห้องรับแขก และมีครัวอยู่ด้านหลัง ชั้นบนมีสองห้องนอน ข้าวของภายในทุกอย่างถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี มีผ้าคลุมกันฝุ่นปกปิดมิดชิด ส่วนพื้นไม้โบราณยังคงสัมผัสได้ถึงความเรียบลื่นภายใต้ฝุ่นละอองที่โรยตัวลงปกคลุมทุกหนแห่ง 

"ยังสภาพดีอยู่เลยนะคะ" ชมดาวมองด้วยความพอใจ คิดว่าพื้นที่เท่านี้เธอคงดูแลคนเดียวได้สบายๆ

"ถึงจะปิดตายไว้ แต่ผมก็ให้คนดูแลเป็นอย่างดี ตอนเด็กๆ ผมชอบมาอยู่กับปู่ที่นี่" เมฆาว่าแล้วนั่งลงหน้าเปียโนขนาดย่อมตั้งอยู่ติดฝาใกล้หน้าต่างซึ่งมีม่านปิดไว้สนิท เขาจรดนิ้วเรียวยาวลงบนคีย์ คล้ายกำลังรื้อความทรงจำ ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวนิ้วไปอย่างคล่องแคล่ว ขับเสียงใสกังวานราวร่ายมนต์สะกดให้หญิงสาวเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ เขาโดยไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มหันมาส่งยิ้ม แล้วพยักหน้าเชื้อเชิญให้เธอเล่นร่วมกับเขา ซึ่งเธอคนนั้นคงเคยทำเช่นนั้น แต่เธอคนนี้อย่าว่าแต่เล่นเลย ไม่เคยสัมผัสมันด้วยซ้ำ

"ทำไมล่ะ?" เมฆาพยักหน้าเป็นการเชิญชวนอีกครั้ง เมื่อเห็นอีกฝ่ายส่ายหน้า

"นี่เพลงโปรดคุณไม่ใช่เหรอ?"

"เออ ฉันจำไม่ได้ ว่ามันเล่นยังไง" ชมดาวจำต้องแก้ตัวน้ำใสๆ 

"งั้นมานี่" เขาให้หญิงสาวเลื่อนมานั่งตรงกลางพลางขยับไปนั่งซ้อนที่ด้านหลัง เกยคางไว้บนไหล่บอบบาง แล้วกุมมือเรียวเล็กให้ขยับตามไปทีละคีย์ ไล่โน้ตไปช้าๆ จนเริ่มชิน เสียงดนตรีผิดๆ เพี้ยนๆ ฟังไม่รื่นหู สร้างบรรยากาศเพลิดเพลินและเสียงหัวเราะให้เรือนร้างที่เงียบเหงามานานกลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง

"ไม่เล่นแล้วเหรอคะ" ชมดาวเอียงหน้าขึ้นถามคนข้างหลัง เมื่อเขาขยับออกแล้วเลื่อนมือมาโอบกอดที่เอวแทน  แววตาและรอยยิ้มสดใสของภรรยาสาวย้ำเตือนถึงภาพในอดีต แล้วความรู้สึกเหล่านั้นก็ซัดกลับเข้ามาราวระลอกคลื่น เมฆาขยับมือข้างหนึ่งล็อคเข้าที่ลำคอขาวนวลด้วยอารมณ์เผลอไผล แล้วโน้มลงจูบริมฝีปากบางระเรื่อแผ่วเบา หญิงสาวหลับตาลง รู้ว่าไม่อาจปฏิเสธเขาได้ ตั้งแต่วินาทีที่เห็นสายตาสะกดวิญญาณคู่นั้น

นิ้วเรียวเล็กทั้งสิบเกาะกุมลำแขนที่พาดผ่านบริเวณหน้าอกขึ้นมา สั่นสะท้านไปกับสัมผัสอ่อนโยนค้นหา หญิงสาวค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นลูบไล้ที่ข้างแก้มเขียวขรึมด้วยไรหนวดเมื่ออารมณ์เริ่มเตลิดไปกับมนต์เสน่ห์แห่งจุมพิตและฝ่ามือใหญ่ที่เริ่มเคลื่อนไหวบนลำคอแผ่วเบา แล้วค่อยๆ ลูบไล้ต่ำลงเรื่อยๆ จนกระชับเข้าที่ทรวงอก เมื่อจุมพิตเพิ่มความดูดดื่มยิ่งขึ้น จากอารมณ์ที่ไม่อาจเก็บกักไว้ภายใน

"ออกไปสูดอากาศข้างนอกกันดีกว่านะคะ" ชมดาวถอนริมฝีปากออก พูดหายใจหอบ พลางจับมือซนของอีกฝ่ายกดลงบนตักตัวเอง

เมฆายิ้มแล้วกอดหญิงสาวกระชับเข้าอีกครั้ง กดปลายจมูกและริมฝีปากลงบนแก้มแดงเรื่อหนักหน่วง ตระหนักถึงอารมณ์ชั่ววูบของตน และคิดว่าที่นี่คงไม่เหมาะ 





"รอด้วยสิ ภัส" ชายหนุ่มก้าวเร็วๆ ตามไปที่ศาลาท่าน้ำ เมื่อชมดาววิ่งออกไปยืนรับลมที่นั่น หญิงสาวสูดหายใจแรงจนรู้สึกหัวใจเริ่มเต้นช้าลง

"เป็นอะไรไป" เมฆาโอบกอดจากด้านหลังแล้วกระซิบถาม นึกประหลาดใจอาการเขินจนออกนอกหน้าของอีกฝ่าย

"อายชาวบ้านเขานะคะ" ชมดาวมองเรือนักท่องเที่ยวลำใหญ่ที่กำลังแล่นผ่าน  พยายามจะคลายอ้อมแขนแข็งแรงออก


"คุณเคยชอบให้ผมทำแบบนี้ในที่สาธารณะจะตายไป" เมฆาว่าล้อแล้วหอมแก้มไปฟอดใหญ่

"นั่นมันก่อนที่ฉันจะความจำเสื่อมค่ะ" หญิงสาวหันมาดันอกเขาไว้ ไม่สามารถนำพาตัวเองหลุดพ้นจากอ้อมกอด

"งั้นเรามาฟื้นความจำกันหน่อย ดีไหม" เมฆายิ้มเจ้าเล่ห์ กระชับอ้อมแขนเข้าแล้วโน้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอ

"ปล่อยฉันค่ะ คุณเมฆ" แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งก้าวถอยเขาก็ยิ่งรุกตาม จนทั้งคู่มาหยุดอยู่ใกล้ขอบศาลาโดยไม่รู้ตัว

"บอกให้ปล่อย!" ชมดาวเริ่มโมโห ผลักชายหนุ่มอย่างแรง เขาจำต้องปล่อยมือ ส่วนตัวเธอกลับหงายหลังร่วงลงน้ำไป  เมฆาตกใจไม่น้อยเพราะคว้าไว้ไม่ทัน แต่แล้วเขากลับหัวเราะจนตัวงอ เมื่อเห็นภรรยาสาวโผล่ขึ้นมาจากน้ำด้วยใบหน้าบึ้งตึง

ชายหนุ่มช่วยฉุดมือขณะปีนบันไดท่าน้ำจนกลับขึ้นมาบนศาลาได้ แล้วปล่อยมือบางออก พอเธอขยับเข้าใกล้เขากลับเป็นฝ่ายถอย เพราะกลัวจะเปียกไปด้วย หญิงสาวได้ที เดินรุกเข้าไปเรื่อยๆ

"จะหนีไปไหน คุณเมฆ" ชมดาวออกวิ่งไล่ตามเขาไป จนสะดุดกอหญ้าล้มแทบหน้าทิ่ม

"โอ้ย!" เสียงอุทานทำให้เมฆาต้องหันกลับมามอง มือเรียวเล็กกุมข้อเท้าด้วยความเจ็บปวด ไม่รู้ว่าเป็นวันอะไร ทำไมถึงได้เจอแต่เรื่องร้ายๆ

"ซุ่มซ่ามจริงๆ เมียใครเนี่ย" ชายหนุ่มว่าล้อ แล้วนั่งลงช่วยดูอาการ แต่กลับถูกฟาดเพี้ยะเข้าที่แขน

"ถ้าตีผมอีก จะแกล้งทำหลุดมือซะให้เข็ด" เขาอุ้มร่างเปียกปอนขึ้นจนตัวลอย แล้วพากลับเข้าบ้าน


"คุณถอดเสื้อผ้าออกก่อนดีกว่า" เมฆาว่าหลังจากดูข้อเท้าที่เริ่มบวมช้ำ

"นี่!" ชมดาวทำหน้าบึ้ง คิดว่าเวลาอย่างนี้ เขายังจะมีอารมณ์มา...

"ตัวเปียกๆ แบบนี้ เดี๋ยวจะไม่สบาย ผมจะพาขึ้นไปข้างบน คงมีผ้าพอให้คุณใช้ห่มได้" หลังจากอธิบายเสร็จสรรพ หญิงสาวจึงยอมตามนั้น

เมฆาถลกผ้าคลุมเตียงออก แล้วพยุงให้นั่งลง

"คุณออกไปก่อนได้ไหม ฉันจะได้..."

"อะไรภัส! คุณทำยังกับผมไม่เคยเห็น"

ชมดาวอ้ำอึ้ง จะบอกเขาได้อย่างไรว่า อะไรที่เขาเคยเห็นน่ะ ตอนนี้มันเปลี่ยนมือไปแล้ว และเธอก็ไม่ชินที่จะให้เขาเห็น

"แค่ยืนหันหลังก็ได้ ฉันถอดเองได้จริงๆ"

"ตามใจ" เมฆาถอนหายใจ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่าภรรยาเขาเกิดจะมาเขินอายอะไรตอนนี้  สายตาเขามองเพลินไปยังต้นมะม่วงที่เคยปลูกเองกับมือ มาบัดนี้ สูงใหญ่เท่าตัวบ้านทีเดียว ชิงช้าไม้ที่เคยนั่งแกว่งไกวหันออกสู่วิวแม่น้ำ เก่าจนสนิมเกาะโซ่เหล็กและโครง ลีลาวดีลำต้นใหญ่ที่เคยปีนเล่น ก็ยังออกดอกสวยงาม ท่ามกลางต้นหญ้าแห้งๆ ในฤดูร้อนเช่นนี้

หลังจากผ่านไปเกือบห้านาที หันกลับมาหญิงสาวก็ยังคงยักแย่ยักยันกับกางเกงยีนส์ขาลีบเล็กแนบตัว ที่เพิ่งดึงลงมาถึงใต้สะโพก พร้อมกับร้องอุทานเบาๆ เมื่อพยายามดึงมันออกจากเท้าด้วยความยากลำบาก

"พอได้แล้ว" เมฆาเดินเข้ามาใกล้แล้วจับหัวกางเกงดึงลงมาจึงถึงเข่า

"คนบ้า!" ชมดาวรีบดึงผ้าห่มมาปิดต้นขา ขณะที่อีกฝ่ายยกปลายเท้าเธอขึ้น เพื่อรูดกางเกงออกไป

"เสื้อ" ชายหนุ่มยื่นมือมาตรงหน้า  หญิงสาวมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วถอดยื่นให้ เขาตากไว้ที่ขอบหน้าต่างเรียบร้อยก็หันกลับมาอีก

"อีกสองชิ้น"

"นี่! ไม่ต้องแล้วค่ะ ฉันทำเองได้" ชมดาวว่าหน้าเรื่อ

"งั้นเดี๋ยวผมจะออกไปซื้อยากับอาหาร คุณรออยู่นี่นะ"

"คุณจะทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวเหรอคะ?"

"เดี๋ยวผมจะล็อคประตูข้างล่างไว้ ไม่มีอะไรหรอกน่า ผมไปแป๊บเดียวก็กลับ"

"รีบกลับมานะคะ" ชมดาวรู้สึกกลัว แต่ก็จำต้องให้เขาไป






















Create Date : 28 เมษายน 2555
Last Update : 2 พฤษภาคม 2555 18:27:18 น. 60 comments
Counter : 482 Pageviews.

 
ต้องออกไปข้างนอกแล้ว เดี๋ยวเย็นนี้กลับมาต่อค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:16:35:55 น.  

 
เปิดมาเจอน้องกันโหนแข่งกับน้องแกงส้มพอดี เกือบไม่ทัน อิอิ


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:22:15:59 น.  

 
กรี๊ดดด วันนี้ได้ดูทั้งแม่เสือกะลูกจิ้งจอก มางานเดียวกันเลย ถูกใจสุดๆ


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:05:57 น.  

 
แก้มคะ คนนี้ละแน่นอน


โดย: Pa_Stang วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:08:09 น.  

 
เจ้าลูกนกอินจัด เธอจะโหวตโดยการยืมโทรศัพท์อิปร้ามาน


โดย: Pa_Stang วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:22:07 น.  

 
น้องแก้มร้องปากห่างไมค์ตั้งวานึงพลังเสียงยังสุดๆ ค่ะ



โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:24:44 น.  

 
โหวตใครอ่ะคะ ถ้าเป็นแกงส้มต้องไห้ไปอยู่ค่ายเดียวกะปร้าเปรม


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:25:46 น.  

 
เข้าค่ายเดียวกะสาวชาวเกาะนั่นละคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:38:19 น.  

 
งั้นให้ยืมแต่โทรศัพท์ค่ะ ส่วนบิลส่งไปเก็บกะแม่เด็ก


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:40:28 น.  

 
ไรท์เตอร์มาแอบดูเดอะสตาร์ เลยไม่ยอมอัพต่อ แต่ไม่เป็นไร อภัยได้ เพราะคนอ่านก็ดูเหมือนกัน อิอิ


โดย: มะลิ IP: 58.9.186.176 วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:56:01 น.  

 
กร๊ากกกกก ทุกวันนี้ส่งมามาตะเด็กกะเสื้อผ้าละคะ แล้วจะได้ไหม๊อ่ะ บิลนะ

ปีนี้กรรมการหนักไปทางชมนะคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 28 เมษายน 2555 เวลา:23:56:59 น.  

 
สรุปว่าไม่ว่างทั้งคนเขียนคนอ่านชิมิ

ทำนิสัยเหมือนกันเลยค่ะ เอาลูกไปปล่อยเป็นเดือน ก็ไปแต่ตัวกะเสื้อผ้า


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:0:01:25 น.  

 
สงสัยลูกนกต้องจัดหนักแล้วล่ะค่ะ 71 : 29


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:0:04:52 น.  

 
รับมาด้วยความร๊าก มาตะตัวก็หาเสื้อผ้าให้ได้

FC กระหน่ำโหวดแล้วมังคะ 3:1 น่ากลัวพลิกโผจัง


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:0:12:18 น.  

 
สองคนนี้ ใครได้ก็สมศักดิ์ศรีแชมป์แล้วค่ะ คอนฯพรุ่งนี้ แม่เสือกะลูกจิ้งจอกต้องมาอีกแน่เลย จะคอยส่องค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:0:23:53 น.  

 
มาแว้ววววว คลิปประกอบฟิค แต่ต้องรออีกซัก 5 ตอน ถึงจะใช้ได้



โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:17:29:48 น.  

 
แววอาหารเส้นมาละ สงสัยต้องเตรียมน้ำขิงละมังคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:18:56:36 น.  

 
พอฟีลมา เน็มก็เดี้ยงค่ะ

ตอนท้ายของตอนนี้ ถ้าเขียนดีน่าจะสนุกค่ะ อิอิ อยากให้อินไปด้วยกัน แต่เดอะดาวจะมาแล้ว สงสัยจะล่ม


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:19:26:40 น.  

 
เข้าได้ซะที หลังจากรีสตาร์ทเป็นรอบที่ 4


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:19:34:52 น.  

 
บรรยากาศในฮอลน่าสนุกเน๊อะ แต่ดูที่บ้านเห็นใกล้กว่าอ่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:37:37 น.  

 
แม่เสือไม่มาสะแล้ว เสียดายเนอะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:39:13 น.  

 
มาาาาาาาาาค่ะ ได้ยินอ่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:40:57 น.  

 
คนเท่าไหร่กันละคะ พี่เคยไปดูพระมหาชนก ที่นั่งด้านล่างไม่มียังตั้งหลายพันคน แล้วนี่เต็มหมด โอ้ ดูอยู่บ้านดีกว่าจริงๆ คะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:46:36 น.  

 
จุได้ 12,000 ที่นั่งค่ะ ถามพี่googleมาค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:50:04 น.  

 
ปีนี้เก๋นะคะ เหลือเบอร์ 1 กะ 8 เลขเปิดกะปิด ใครจะแร๊งกว่ากัน


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:51:29 น.  

 
สงสัยอยู่ในช่วงตีกะพ่อยกตัวน้อยอยู่ ไม่ได้ยินสะงั้น เธอกะลังอ้อนจะโหวตอยู่คะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:21:57:48 น.  

 
บอกน้องว่าให้พี่โดมร้องจบแล้ว อีก 20 นาทีค่อยโหวตค่ะ (หลอกเด็ก)


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:22:00:52 น.  

 
นั่งฟังโดม แบบไม่มองหน้าเพราะดีจริงๆ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:22:07:59 น.  

 
ปีนี้ไม่รู้จะร้องเมดเล่ย์แบบเดิมๆ หรือเปล่าเน๊อะ เบื่อแล้วอ่ะ ไอ้มันคือตับไตไส้พุงอะไรเนี่ย ไม่รู้ปีนี้จะเจออีกหรือเปล่า


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:22:14:09 น.  

 
แบบเดิมไหม๊คะ ก็คนมันเยอะเนอะ แม่เสือปากลอยมาเชียว


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:02:14 น.  

 
เขาเน้น ดำ-แดงค่ะ แต่ดูผอมลงเยอะเน๊อะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:09:55 น.  

 
หาได้เข้ากันเน๊อะ กินกันไม่ลงเลย โตโน่ กะ ฮั่น


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:14:04 น.  

 
ผอม สวย สูงกว่าชาวเชียวคะ

เพลงค่ายนี้ตั้งเยอะ ทำไม๊ซ้ำแล้วซ้ำอีกเนอะ เฮ้อ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:24:29 น.  

 
กินกันไม่ลงนี่ เสียงเหรอคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:25:43 น.  

 
ใช่ค่ะ ถ้าเป็นท่าเต้น ฮั่นกินขาด

ใช่ค่ะ เพลงเพื่อดาวดวงนั้นก็ร้องทุกปีเลย


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:31:19 น.  

 
จบข่าว โผไม่พลิกปั่นงานต่อ

หวังว่าคงไม่เหมือนแม่เสือนะคะ เงียบสะเป็นปีๆ


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:49:28 น.  

 
เดี๋ยวก็ไปออกงานร้องเบ่งพลังกะแม่เสือดีไหมคะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:23:52:03 น.  

 
เฮ้อ อยากไปลอยคอในแม่น้ำมั่ง เหมือนจะเย็น


โดย: Pa_Stang วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:19:01:41 น.  

 
น้ำฝักบัวที่บ้าน อาบจนเสร็จยังร้อนสม่ำเสมอ ยิ่งกว่าติดเครื่องทำน้ำอุ่นอีกค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:20:08:59 น.  

 
พี่ตังค์ดูสิ นิยายน้องโกอินเตอร์เหมือนกันนะเนี่ย

ไปหามาติดที่เรือนซักอันนะคะ จะได้รู้ว่าลูกค้ามาจากไหนกันมั้ง


โดย: Kim-Ha วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:20:22:19 น.  

 
แหม เข้าเรือนเดือนละครั้ง แขกไม่อยู่ให้จับสัญญาณแหงละคะ


หยุดสามวัน ยังไม่รู้จะหนีร้อนขึ้นเหนือ รึล่องใต้ดีเลยคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:21:05:46 น.  

 
คงไม่ใช่วันแรงงานพรุ่งนี้ิชิมิ?

พรุ่งนี้ต้องไปซื้อหนังสือให้ลูก เกือบลืมไปแล้วค่ะ วันแรงงาน คุณครูยังไม่ได้หยุดเลย


โดย: Kim-Ha วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:21:19:01 น.  

 
วันแรงงานมิใช่วันหยุดคะ แต่ดีด้าเป็นพิเศษพรุ่งนี้มีประชุม ไม่ต้องร้อนตั้งกะศีรษะจรดเท้าแล้น


โดย: Pa_Stang วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:21:29:33 น.  

 
น้องอยู่บ้านทุกวัน ค่าไฟบานเลยค่ะ โชคดีที่คนจ่ายออกนอกบ้านเกือบทุกวัน อิอิ

อยากไปเที่ยวไกลๆ เหมือนกันค่ะ แต่ช่วงนี้ร้อนจัดจริงๆ คิดไม่ออก อยากไปแต่ห้าง ซื้อไอติม ไม่ก็น้ำอัดลมเย็นๆ เดินกินให้ชุ่มปอด


โดย: Kim-Ha วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:21:36:05 น.  

 
วนอยู่ในบ้านนี่แหละค่ะ ทีแรกว่าจะซื้อโรตีสายใหมแล้วก็กลับ


โดย: Kim-Ha วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:22:39:44 น.  

 
วันนี้งดใช้แรงงานนะคะ ไปเที่ยวอยุธยาหาฟีลแต่งนิยายค่ะ เมื่อคืนพูดถึงโรตีแล้วก็อยากกินขึ้นมาทันที


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:11:50:09 น.  

 
ไม่ว่าวันไหนก็ ใช้แรงงาน

ได้โรตีสายไหมกลับบ้านไหม๊คะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:19:41:59 น.  

 
กำลังหม่ำค่ะ หวานเข็ดฟันจริงๆ มีรูปท่าน้ำ กับเรือนักท่องเที่ยวด้วยค่ะ เดี๋ยวลงให้ดู จะได้เห็น บยก


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:19:59:20 น.  

 
ได้มิวสิคปลาสวายว่ายน้ำมาด้วยค่ะ ว่าจะไปใส่กะเพลงพี่เสก อิอิ เดี๋ยวมาประกอบคลิป


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:15:50 น.  

 
ปลากะพี่... นึกภาพไม่ออกเลยคะ แหมถ้าเป็นลิงป่วยรึลิงเมาเหมาะเลย


โดย: Pa_Stang วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:32:40 น.  

 
อีกสักชั่วโมงพี่ตังค์จะเห็นเลยค่ะ ว่าปลาสวายพวกนี้ร้องเพลงพี่เสกได้ทุกตัว

แถมว่ายได้บีบคั้นจิตใจไม่แพ้เพลงที่เค้นอารมณ์ออกมาเลยค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:39:13 น.  

 
ดูไปสองรอบ ตาลายเลยค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:59:13 น.  

 
ดูแล้วทรมานสายตา ตับ ไต ไส้ พุง อ่ะ



อุตส่าห์ยืนเก็บภาพเกือบห้านาที เอาซะหน่อย


โดย: Kim-Ha วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 เวลา:22:53:00 น.  

 
อยู่ที่ทำงาน สงสัย TOT ป่วยคะ ปลาไม่ยอมว่ายน้ำ ดึกๆ เข้ามาดูใหม่คะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:16:45:17 น.  

 
ได้ค่ะ ทำเพลงใหม่เสร็จพอดี เดี๋ยวจะได้ดูไปพร้อมๆ กัน อิอิ


โดย: Kim-Ha วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:16:49:22 น.  

 
ขึ้นตอนใหม่นะคะ ชักจะยาววววเกินไป


โดย: Kim-Ha วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:18:28:03 น.  

 
น้องหวาย เอิ๊ก


โดย: Pa_Stang วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:44:33 น.  

 
เมาปลาชิมิ??

พี่ตังค์ดูพี่บี้หรือยังคะ? ว่าจะมาแปะแต่เอาไว้ตอนหน้าก่อนค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:54:13 น.  

 
ดูแล้วคะ วิวสวยเนอะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:20:58:11 น.  

 
มีเมลส่งมาให้ค่ะ ร้อยกว่ารูป เลือกจนตาลาย มีแต่รูปแจ่มๆ ทั้งนั้น ทำล้อพี่สาวค่ะ เพราะsheกำลังจะแปรพรรคจากพี่บี้ไปอยู่กะน้องแคน


โดย: Kim-Ha วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:06:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kim-Ha
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จิ้นกระจาย ^^


Smileymissmynovel@gmail.com






Friends' blogs
[Add Kim-Ha's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.