Group Blog
 
All blogs
 
My Love ตอนที่ 17



หลังจากภัสสรออกจากโรงพยาบาลกลับมาอยู่ที่บ้าน พฤติกรรมของชมดาวก็เปลี่ยนไป เริ่มทำตัวห่างเหินและขลุกอยู่กับลูกตลอดเวลา แรกๆ เมฆาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่แล้วความรู้สึกเหล่านี้กลับเกาะกินใจมากขึ้นทุกวัน พร้อมกับความเคลือบแคลงในเจตนาของภรรยาสาว ที่ดูราวเธอจะเปิดโอกาสให้เขา... ชายหนุ่มรีบปัดความคิดนั้นออกไป และบอกตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนใจกว้างขนาดนั้นหรอก นอกเสียจากว่า...​


"ดาวยังไม่นอนอีกเหรอ?" เมฆากลับถึงบ้านราวสามทุ่ม เห็นหญิงสาวนั่งดูทีวีในห้องรับแขกเพียงลำพัง

"ก็รอพี่เมฆอยู่ไงคะ" หญิงสาวยิ้มอ้อน

"รอทำไมอ่ะ"

"ถ้าดาวเดินเองได้ พี่เมฆคงไม่ต้องลำบาก"

"เจ้ามดก็อยู่ เรียกใช้มันก็ได้" เมฆาโยกศีรษะหญิงสาวเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

"อี๊! ไม่เอาด้วยหรอก" ภัสสรหลุดปาก แต่พอเห็นสายตาชายหนุ่มเข้า เธอจึงรีบแก้

"คือ..ดาวไม่ชินให้คนอื่นอุ้มค่ะ"

"แล้วเกิดพี่ไม่กลับ ดาวไม่ต้องนั่งรอจนถึงเช้าเลยเหรอ"

"ถึงเช้าก็คอย(มาแล้วออกบ่อย)ค่ะ"

เมฆานึกขัน นี่ควรจะเป็นคำพูดของภรรยาเขาเสียมากกว่า แต่ตอนนี้เธอกลับหลบหน้าเขาอีกเช่นเคย

"มีน้องสาว ดีอย่างนี้นี่เอง" ชายหนุ่มว่าล้อพลางช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นในอ้อมแขน ก้มมองดวงตาดำขลับ สื่อความหมายที่เขาต้องปฏิเสธและเตือนตัวเองไม่ให้ล้ำเส้นเป็นอันขาด

ภัสสรซ่อนยิ้มอิงศรีษะซบไหล่กว้าง นึกย้อนถึงคืนวิวาห์ในชุดเจ้าสาวแสนสวย บนบันไดทอดยาวแห่งนี้ กลิ่นอายและบรรยากาศยังคงมนต์ขลังในความรู้สึก พลางอยากกลับไปยังจุดเริ่มต้นนั้นอีกครั้ง

"ขอบคุณค่ะ" ภัสสรเอ่ยเมื่อร่างสัมผัสที่นอน หากแต่ยังไม่ยอมคลายมือที่โอบรอบคออีกฝ่ายไว้  ดวงตาเป็นประกายบนใบหน้าอ่อนเยาว์มองสะกดบ่งบอกความปราถนาในจิตใจ เมฆาโน้มใบหน้าเข้าใกล้ รู้สึกเผลอไผลไปชั่วขณะ ราวเขารู้จักนัยย์ตาคู่สวยนั้นมาแสนนาน

"ฝันดีนะ" ชายหนุ่มเอ่ย พร้อมแนบริมฝีปากลงบนหน้าผาก

"ค่ะ" ภัสสรคลายอ้อมแขนออก คิดไปเองว่าสารรูปเธอตอนนี้คงดูไม่ได้เลย และนั่นทำให้สูญเสียความมั่นใจในตัวเองขึ้นมาทันที




"อยู่นี่เอง" ชมดาวล้วงฝ่ามือเล็กลงไปที่ซอกเบาะในรถคันที่ขับชนเธอ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

"คุณภัสหาอะไรครับ ให้ผมช่วยไหมครับ" มดง่ามเดินผ่านมาเห็นเข้า

"หาเจอพอดี" หญิงสาวชูโทรศัพท์ สีและเครื่องเหมือนที่เธอใช้อยู่ไม่ผิดเพี้ยน

"ทำหล่นตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย ผมล้างรถตั้งหลายทียังมองไม่เห็นเลยครับ" คนรับใช้หนุ่มถามสงสัย เพราะไม่เห็นนายสาวใช้รถคนนี้ไปไหนมาไหนเพียงลำพังมานานแล้ว

"ก็ตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุนั่นแหละ ฉันเพิ่งนึกได้น่ะ"

"แสดงว่าคุณภัสเริ่มจำอะไรๆ ได้แล้วใช่ไหมครับ"

"เออ ก็ทำนองนั้นแหละ ฉันไปล่ะ" ชมดาวว่าแล้วเดินกลับเข้าบ้านไป


"หาเจอไหมดาว?" หญิงสาวในรถเข็นนั่งอยู่ริมหน้าต่างห้อง หันมาถามทันทีเมื่อประตูห้องเปิดออกอีกครั้ง

"เจอค่ะ" ชมดาวยื่นโทรศัพท์ในมือให้

"โชคดีนะ ที่มันยังอยู่ที่เดิม" ภัสสรรับมาแล้วยิ้มดีใจ

"นี่กระเป๋าถือของคุณค่ะ ฉันไม่ได้แตะต้องของข้างใน"

"นับว่าเธอยังรู้กาลเทศะอยู่บ้าง" ภัสสรว่าประชดแทนคำขอบคุณ พลางหยิบกระเป๋าสตางค์รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าออกมา ภายในบรรจุบัตรประเภทต่างๆ ไว้มากมาย

"นี่ของเธอ" หญิงสาวยื่นบัตรประชาชนให้ เพราะคิดว่าคงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป 

"ขอบคุณค่ะ" ชมดาวรับมาถือไว้

"พรุ่งนี้วันเสาร์ เธอต้องพาชมพู่ไปค้างบ้านคุณแม่"

"แล้วคุณเมฆ..."

"เมฆต้องอยู่ที่นี่ เข้าใจใช่ไหม"

"ค่ะ" ชมดาวขบริมฝีปาก เพราะเธอคงต้องเป็นฝ่ายหาเหตุอีกเช่นเคยที่จะไม่ให้เมฆาตามไปด้วย รู้สึกทรมานไม่น้อยที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ แต่คงอีกไม่นาน... และเมื่อเวลานั้นมาถึง เธอเองก็ไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกดีไปกว่านี้หรือไม่



"สวัสดีค่ะคุณแม่ คิดถึงที่สุดเลยค่ะ" เสียงใสๆ ดังมาตามสาย ด้วยวิธีการพูดที่คนฟังคุ้นเคย แต่เสียงกลับไม่คุ้นหู

"นั่นลูกเหรอ ยัยภัส" คุณนวลเนตรถามให้แน่ใจ

"ภัสเองค่ะ คุณแม่จำเบอร์ไม่ได้เหรอคะ"

"นี่มันเบอร์เก่าไม่ใช่เหรอ?" คุณนวลเนตรทักท้วง

"ค่ะ ถึงคุณแม่อยากลบออกจากเครื่อง ก็คงลบไม่เป็นใช่ไหมคะ" ภัสสรว่าล้อ แล้วหัวเราะ

"แกก็รู้นี่ว่าแม่โลว์เทค ว่าแต่โทรมา มีอะไรหรือเปล่า ยัยภัส"

"ภัสก็แค่คิดถึง แล้วคุณพ่อสบายดีไหมคะ"

"อะไรของลูก พูดเหมือนไม่ได้เจอกันนานแล้วงั้นแหละ พ่อเขาก็สบายดีอย่างที่เห็นนั่นแหละ"

"ภัสจะพาชมพู่ไปค้างด้วยพรุ่งนี้นะคะแม่"

"เอาสิ แม่จะให้เด็กมันจัดห้องไว้ให้"

".............."

".............."

หญิงสาวชวนพูดคุยอีกเกือบชั่วโมงจึงยอมวางสาย อยากจะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด หากแต่คิดว่ายังไม่ถึงเวลาอันควร


"คุยกับใครอ่ะคุณ ผมเห็นนั่งเม้าท์มาเป็นชั่วโมงแล้ว" คุณวิสิตนั่งลงข้างๆ ภรรยาภายในห้องรับแขกแล้วถาม

"ก็ยัยภัสน่ะสิคะ ชวนคุยโน่นคุยนี่เป็นวรรคเป็นเวร  ปกติเจอหน้ากันฉันถามคำก็ตอบคำ จนฉันขี้เกียจจะถาม" คุณนวลเนตรยิ้มส่ายหน้า

"ลูกคงนึกได้แล้วมั้ง ว่าตัวเองเคยพูดมาก" คุณวิสิตว่าแล้วหัวเราะ

"คงงั้นมังคะ"



"แม่ลูกจะเก็บเสื้อผ้าไปไหนกัน" เมฆาทักถาม เมื่อเห็นทั้งสองสาละวนช่วยกันจัดของลงกระเป๋า

"คุณแม่จะพาไปค้างบ้านคุณยายพรุ่งนี้ค่ะ" เด็กหญิงในชุดนอนสีชมพูหวานแหววรายงาน

"แล้วพ่อละคะ" ชายหนุ่มถามพลางทิ้งตัวลงบนที่นอน ข้างๆ ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังนั่งจัดตุ๊กตาใส่กระเป๋าใบเล็ก

"ก็ไปด้วยกันสิคะ" ชมพู่ยิ้มกว้าง

"งั้นเดี๋ยวเสร็จแล้ว คุณช่วยจัดให้ผมด้วยนะ" เมฆาหันบอกภรรยาสาว แต่กลับเห็นสีหน้าลังเลฉายชัด  เริ่มไม่เข้าใจมากขึ้นทุกวันว่าเธอมีอะไรในใจกันแน่ และเขาจะไม่ทนเก็บความสงสัยอีกต่อไป

"ผมไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" ชายหนุ่มเด้งตัวขึ้นจากที่นอน ออกจากห้องลูกสาวตัวน้อยไปโดยไม่รอฟังคำตอบ 

"เย้! คุณพ่อจะไปด้วย" เด็กหญิงร้องดีใจ ส่วนชมดาวกลับมีสีหน้าเครียด ด้วยไม่รู้จะพูดอย่างไรให้เขาเข้าใจ

"ชมพู่นอนไปก่อนนะลูก แม่มีธุระจะคุยกับคุณพ่อหน่อย" หญิงสาวปิดกระเป๋า แล้ววางลงข้างเตียงนอน

"ค่ะ" เด็กหญิงรับคำ ชมดาวจึงรีบเดินตามชายหนุ่มไปยังห้องฝั่งตรงข้าม


หญิงสาวปิดประตูห้องลง แต่พอหันมาเห็นหน้าชายหนุ่มที่กำลังยืนกอดอกมองเธอนิ่ง ก็ถึงกับพูดไม่ออก

"คือฉัน..."

"ภัสจะพูดอะไร" เมฆามองด้วยสายตารู้ทัน

"ถ้าเราไปกันหมด แล้ว..เออ ดาวจะอยู่กับใครล่ะคะ"

"แค่นี้ใช่ไหม ที่คุณห่วง"

"ค่ะ"

"ถึงเราสามคนไม่อยู่ ก็ยังมีคนอีกเต็มบ้าน ถ้าไม่พอ ผมจะโทรเรียกหมอก้องมาอยู่เป็นเพื่อนอีกคน"

"ไม่ได้นะคะ" ชมดาวรีบค้าน

"ถ้าคุณเป็นล็อตตารี่ ผมคงถูกรางวัลที่หนึ่งไปแล้ว" ชายหนุ่มเหน็บแนมด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แววตากลับสื่ออารมณ์ขุ่น

ชมดาวเม้มริมฝีปาก พยายามสะกัดกลั้นน้ำตาที่กำลังจะเอ่อขึ้นมา ไม่รู้ว่าเธอควรทำตัวเช่นไร

"ถ้ารู้ว่ารับดาวมาอยู่ที่นี่ แล้วคุณจะผลักภาระให้ผมเป็นพี่เลี้ยงเด็กล่ะก็ ผมไม่มีวันยอมตั้งแต่แรก"

"ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะคะ"

"หรือไม่จริง?  ตั้งแต่เด็กนั่นย้ายมา คุณก็เปลี่ยนไป คุณตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?"

"ฉัน..."

"ถ้าคุณไม่เต็มใจ ก็ไม่เป็นไรค่ะ" ชมดาวหันหลังกลับ

"เดี๋ยวภัส! มาพูดกันให้รู้เรื่องก่อน" เมฆาคว้าแขนแล้วรวบเอวเล็กเข้ามาแนบชิด

"ฉันก็แค่ห่วงว่าดาวจะคิดมาก" หญิงสาวว่าพลางหลบสายตาคมส่อแววจับผิด

"หมายความว่าต่อจากนี้ เราจะไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ได้แล้วใช่ไหม"

"ก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น"

"ผมรักคุณนะภัส มีอะไรพูดกับผมตรงๆ ได้ไหม ผมไม่อยากให้เราทะเลาะกันเหมือนเมื่อก่อน" เมฆาเลื่อนฝ่ามือขึ้นประคองใบหน้าหญิงสาว

ชมดาวได้แต่เม้นริมฝีปาก คิดว่าสิ่งที่เธอกำลังทำนี่ไง เป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้เริ่มต้นใหม่กับคนที่เขารัก และหวังว่าเขาคงจะรู้สึก...ขอบคุณเธอในภายหลัง

"ฉันเคยบอกแล้วไงคะ ว่าฉันจะไม่ทะเลาะกับคุณอีก" หญิงสาวขยับตัวเข้ากอดคนตรงหน้าไว้แน่น เป็นสัมผัสที่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสบายใจขึ้น และตัดความคิดระแวงในพฤติกรรมของเธอไปได้ เมฆาขยับออกโน้มริมฝีปากเข้าหา แต่อีกฝ่ายกลับเอียงหลบ

"คุณไปอาบน้ำเถอะค่ะ ชมพู่รอฉันอยู่ ฉันจะไปอ่านนิทานให้ลูกฟัง" ชมดาวขยับออกจากอ้อมแขน เดินตรงไปที่ประตู เมฆามองตามแล้วยักไหล่ ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ



"ดาว!" เสียงเรียกจากหน้าห้องอีกฝั่ง

"คุณภัส" ชมดาวมองหญิงสาวที่กำลังเคลื่อนรถเข้ามาใกล้

"เธอเข้าไปทำอะไรในห้องเมฆ"

"พรุ่งนี้คุณเมฆจะตามไปด้วย ฉันเลยไปคุยกับเขาค่ะ" ชมดาวบอกออกไปตามตรง ขณะที่อีกฝ่ายมองเธอด้วยสายตาไม่ไว้ใจ

"ที่ผ่านมาฉันจะไม่ถือสา แต่นับจากนี้ ฉันขอห้ามไม่ให้เธอเข้าใกล้เมฆอีก"

"ฉันรู้ค่ะ" ชมดาวว่าแล้วเดินตรงไปที่ห้องชมพู่ แต่แล้วฝีเท้าก็มีอันเสียจังหวะ เมื่อเสียงสั่งการดังตามมา

"ล็อคประตูด้วย"

หญิงสาวไม่ตอบ แต่ก็ไม่ได้ฝืนคำสั่ง นึกขันประชดตัวเองที่มีแม่ขึ้นมาพร้อมๆ กันถึงสองคน



"ดาวมานั่งทำอะไรที่นี่" เมฆาเดินผิวปากออกมาจากห้องนอนตน พบหญิงสาวกำลังนั่งอยู่แถวนั้น

"นอนไม่หลับค่ะ พี่เมฆนั่งเป็นเพื่อนดาวหน่อยได้ไหมคะ"

"เออ.. คือพี่ง่วงมากเลยอ่ะวันนี้" เมฆาทำท่าง่วงหาวทันที

"
งั้นพี่เมฆไปนอนเถอะนะคะ ดาวจะนั่งอยู่นี่อีกสักพัก"

"โอเค" ชายหนุ่มตรงไปที่ห้องลูกสาวตัวน้อย แต่ปรากฏว่าประตูล็อคไว้

"ภัส.. ภัส" เขาเคาะเรียกเบาๆ อยู่สองสามครั้ง ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่กำลังจ้องมองเขาด้วยใบหน้ายิ้มเยาะ หากแต่เปลี่ยนสีหน้าเป็นเห็นอกเห็นใจได้อย่างทันท่วงที

"ภัสคงจะเผลอกดล็อคประตูไว้น่ะ" เมฆาหันมายิ้มแก้เก้อ พลางนึกเคืองภรรยาสาว นี่คงเป็นแผนของเธออีกตามเคย

"คงไม่ได้ทะเลาะกันใช่ไหมคะ?"

"เปล่านี่" เมฆาเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา

"ดาวมาอยู่ที่นี่ คงทำให้พวกพี่ลำบากใจ" หญิงสาวเคลื่อนรถเข้ามาใกล้ พลางทำหน้าเศร้า

"ถ้าไม่ใช่เพราะเรา ดาวก็คงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้ พี่กับภัสต่างหากที่ทำผิดต่อดาว" เมฆากุมมือหญิงสาว ทำให้อีกฝ่ายน้ำตารื่นขึ้นมา นานเพียงใดแล้วที่เขาไม่เคยจับมือแล้วพูดกับเธอดีๆ แบบนี้

"เล่าเรื่องพี่กับพี่ภัสให้ดาวฟังหน่อยได้ไหมคะ"

"เรื่องมันยาวน่ะ"

"ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไรค่ะ"

"มานั่งฟังตรงนี้ดีกว่า" เมฆาลุกออกอุ้มร่างบางวางลงบนโซฟา ให้นั่งเยียบขาในท่าสบาย แล้วขยับลงนั่งข้างๆ พาดเท้าไว้บนโต๊ะ

ชายหนุ่มเริ่มเล่าเรื่องราวรักแรกพบของเขาและเธอตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ทั้งสองพบกันในวันรับน้อง ขณะที่หญิงสาวเพิ่งเข้าเรียนในปีแรก ส่วนเขาอยู่ปีสุดท้ายพอดี เป็นภาพความทรงจำที่ภัสสรยังจดจำได้ดีเช่นกัน และเพิ่งรู้ว่าเขายังไม่เคยลืมวันเวลาเหล่านั้น

"เมื่อก่อนภัสเป็นคนขึ้หึงมากๆ เวลาโมโหมักจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ อาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยได้พูดกันดีๆ ก็เลยทำให้รอยร้าวมันบานปลายขึ้นเรื่อยๆ"

"แสดงว่าพี่เมฆต้องเจ้าชู้สิคะ พี่ภัสถึงได้หึง"

"พี่ไม่เคยนอกใจภัสสักครั้ง ตั้งแต่ที่เราพบกันจนถึงเดี๋ยวนี้ ภัสก็ยังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พี่รัก"

"แล้วถ้า.. พี่ภัสถูกสาปให้เป็นแมวล่ะคะ" ภัสสรถามด้วยสายตากระตือรือร้น

"อะไรกันดาว" เมฆามองหน้าหญิงสาวแล้วหัวเราะ

"พี่เมฆจะยังรักอยู่ไหม"

"อืม.. พี่คงเอาไปปล่อยวัด แล้วหาเมียใหม่มั้ง"

"ไหนบอกว่ารักไงคะ" ภัสสรทุบเข้าที่ต้นแขน แล้วทำหน้างอ

"ภัสคงดีใจนะ ที่มีคนโกรธแทนแบบนี้" เมฆาว่าแล้วยิ้มขำ แล้วชวนเปลี่ยนเรื่อง

"แล้วดาวล่ะ คิดยังไงกับหมอก้อง พี่ว่าเขาเป็นคนดีนะ"

"เป็นคนดีแล้วไงคะ"

"พี่ดูออกนะว่าเขาชอบดาวอยู่ เท่าที่ผ่านมาเขาก็ดูแลดาวมาตลอด ดาวไม่คิดจะ..."

"ไม่คิดค่ะ"

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวว่างๆ พี่จะให้ไอ้มดมันตอกคานที่บ้านเพิ่มอีกสักอัน" เมฆาว่าหน้าตาเฉย

"ดีค่ะ รับรองว่าไม่เสียเปล่า" ทั้งสองมองหน้ากันแล้วหัวเราะ

".............."

".............."


























Create Date : 24 มิถุนายน 2555
Last Update : 11 กรกฎาคม 2555 10:23:53 น. 21 comments
Counter : 1019 Pageviews.

 
ค่อยๆ กระดื้บๆ กันไปนะคะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 24 มิถุนายน 2555 เวลา:8:37:43 น.  

 
แล้วจะมาอ่านเรื่อยนะ


โดย: cyberlifenlearn วันที่: 24 มิถุนายน 2555 เวลา:11:50:07 น.  

 
จะอัพไปเรื่อยๆ เช่นกันค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 24 มิถุนายน 2555 เวลา:12:18:55 น.  

 
เพิ่งซ่อมส้นเท้ารายล่าสุดเรียบร้อยเมื่อตะกี้คะ พวกเล่นพิเรนเดินบนกระเบื้องแล้วมันก็แตก มาบาดตัวเอง เฮอะๆ หางานให้ทำยันจะมืด เด็กหนอเด็ก เฮ้อ


นักเรียนโขล่งเจอเคี้ยว แถมงานหลวงรุมเลยว่าจะนอนแทนสางงานสักวันคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 25 มิถุนายน 2555 เวลา:18:54:09 น.  

 
งั้นวันนี้ให้ไปพักหนึ่งวันค่ะ

น้องเคยเล่นวิชาตัวเบา เหยียบขึ้นไปบนโต๊ะกระจกมาแล้วค่ะ เพล้งเดียว อิอิ โดนไปสี่เข็ม


โดย: Kim-Ha วันที่: 25 มิถุนายน 2555 เวลา:19:13:55 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 27 มิถุนายน 2555 เวลา:23:00:21 น.  

 
มาซะดึกเลยนะคะพี่ตังค์ วันนี้งานรุมจนเงยหน้าไม่ขึ้น อิอิ เพิ่งได้นั่งเล่นค่ะ ช่วงนี้เป็นไงบ้างคะ??

อาทิตย์หน้าจะไปดูคอนฯ 5678 ค่ะ แม่ยกน้องแคนเขาชวนไปกันทั้งครอบครัว ยังไม่ได้บอกผู้เฒ่าเลยค่ะ เกรงว่าบอกก่อนจะหาเหตุไม่ไป ต้องล่อหลอกกันไปถึงงานเลยทีเดียว


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 มิถุนายน 2555 เวลา:17:28:50 น.  

 
เก็บบรรยากาศมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ

คิดว่าจะสบายแล้ว ยังไม่ทันจะมืดดี พวกที่บอกไม่มาวววว แต่เดินเซ ล้มจูบพื้น แตกตำแหน่งเดียวกะนักมวยที่เค้าแจกเข็มละนั่นละคะ แต่คนนี้ พี่แจกยาชาแถมเข็มกะด้ายเย็บแผลติดตัวไป 4 เข็ม หายปวด หยุดดิ้น หยุดโอดโอยเป็นปลิดทิ้ง เฮ้อ ไม่ได้กิ๊น แต่กลิ่นมาก่อนตัว แล้วยังบอกม่ายมาวววว


ช่วงนี้ งานมะลุมมะตุ้มคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 28 มิถุนายน 2555 เวลา:19:38:37 น.  

 
ดีเน๊อะพี่ตังค์ เจออย่างนี้ยังขำได้ เป็นน้องละทิ่มเข็มไม่ถูกแน่เลย

ขนาดเย็บผ้ายังไม่ค่อยจะตรงค่ะ

ตอนนี้พี่สาวกำลังอาการหนักค่ะ จิ้นฟิคน้องแคนไปสองสามเรื่องแล้ว เห็นภาพตัวเองตอนบ้าน้องกันเลยค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 28 มิถุนายน 2555 เวลา:20:35:28 น.  

 
อาการต่อมจิ้นทำงานมาตามพันธุกรรมรึเปล่าคะ


เข้าบ้านนั้น ออกบ้านนี้ แล้วก็ไปตกอยู่เรือนชมเช้า ช่วงนั้นสงสัยเวลาว่างมีมากหน่อยเลยฟุ้ง ช่วงนี้ไม่ไหวคะตารางงานลายพร้อยเชียว


โดย: Pa_Stang วันที่: 29 มิถุนายน 2555 เวลา:20:22:03 น.  

 
ก็ไปเรื่อยๆ ตามสถานการณ์ค่ะ อิอิ

เพิ่งถึงเรือนค่ะ พาเด็กไปดู spiderman 3D มาค่ะ จริงๆชอบแบบธรรมดามากกว่า สบายตากว่ากันเยอะ

หลุดออกมาจากโรงได้ก็ปล่อยใยตลอดทางเลยค่ะ สงสัยจะอินจัด


โดย: Kim-Ha วันที่: 29 มิถุนายน 2555 เวลา:22:19:37 น.  

 
ไม่ได้เข้ามาอ่านฟิค ของพี่คิมนานมาก
แต่ยังไงก็ไม่ลืมนะคะ จะติดตามต่อไปค่ะ อิอิ


โดย: wujingxin IP: 110.49.242.204 วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:50:16 น.  

 
จ้าน้องซิน ช่วงนี้ก็เงียบๆ เหนือดๆ ไปมากแล้ว อิอิ ยังไม่รู้ฟีลจะย้อนศรเมื่อไหร่

ตอนนี้พี่เปรมมี่ก็กำลังบิ้วด์อยู่ อีกไม่นานคงมีผลงานออกมาให้เชยชม


โดย: Kim-Ha วันที่: 3 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:12:38 น.  

 
สุดสัปดาห์แล้ว มีโปรแกรมไปไหนรึเปล่าคะ

มีความสุขกับวันหยุดกันนะคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 6 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:29:37 น.  

 
พรุ่งนี้ไปเที่ยวงานเวิร์คพอยท์ที่เมืองทอง เสร็จแล้วดูคอนต่อตอนเย็นค่ะ วันอาทิตย์เที่ยวเอาท์เล็ทเปิดใหม่ที่บางปะอินแล้วกลับบ้านค่ะ

คืนนี้ว่าจะสางงานซะหน่อยค่ะ ไม่งั้นคงเที่ยวแบบไม่มีความสุข อิอิ


โดย: Kim-Ha วันที่: 6 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:49:10 น.  

 
อยู่ในห้องสี่เหลี่ยม เห็นตะจอ กะจารย์ อยากไปสูดอากาศ&=ชอป กระจาย

คอนฯ สนุกไหม๊คะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:50:36 น.  

 
ผู้เฒ่าเพิ่งได้ดูคอนครั้งแรก เอ่ยปากว่ามิน่าคนสมัยนี้ถึงไม่ดูงิ้วดูลิเกกันแล้ว

แล้วก็บ่นว่ายัยเด็กข้างหลังกรี๊ดจนแสบแก้วหูไปหมด 555 ก็จริงค่ะ พูดก็กรี๊ด ร้องกรี๊ดดดดด ขึ้นท่อนสูงก็กรี๊ดดดดดดดดดดด ...เฮ้อ... แสบหูเหมือนกันค่ะ ไม่รู้เอาพลังมาจากไหนมากมาย

โดยรวมแล้วก็โอเคค่ะ แต่ไม่ค่อยมีคนลุกเต้นเท่าที่ควร อาจเป็นเพราะศิลปินเยอะไปหน่อย (สรุปว่าคอนฯเดี่ยวมันส์กว่าค่ะ อิอิ) มีชอบมากอยู่ 3 ชุดค่ะ ตอนที่น้องฮั่นเต้นกับน้องแกรนด์ เซ็กซี่สุดๆ ตอนที่น้องกันร้องข้างๆ หัวใจคู่กะน้องโดม แล้วก็ตอนที่กันโน่ริท ปล่อยมุขคุยกันสามคน รู้สึกว่ามุขพราวขึ้นเยอะเลยค่ะ ฟังแล้วขำ

ที่เหลือก็ไม่ต่างจากที่ดูคอนฯสุดท้ายดาว 8 ค่ะ เพลงเดิมๆ ร้องประสานไม่รู้เสียงใครเป็นเสียงใคร ..เฮ้อ.. คุณบอยเปลี่ยนมุขมั้งก็ได้นะ น้องอยากฟังร้องเป็นคนๆ ให้จบเพลงกันไปเลย อ้อ น้องแคนได้ออกเดี่ยวร้องแต่ท่อนฮุกค่ะ

น้องนั่งไกลมาก ประมาณว่าออกมาทีต้องนั่งทายว่าใครหว่า...


โดย: Kim-Ha วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:17:50:10 น.  

 
สงสารผู้เฒ่านะคะ หายหูอื้รึยังละคะนั่น

วัยรุ่นพลังงานเหลือๆ กรี๊ดได้อีกๆ


โดย: Pa_Stang วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:41:32 น.  

 
โอเคแล้วค่ะ แต่ดูเขาก็สนุกไปด้วยนะคะ ขนาดต้องไปรอตั้งนาน ฝนตกหนักค่ะ เลื่อนการแสดงไป 1 ชั่วโมง กว่าจะถึงบ้าน ห้าทุ่มกว่า


โดย: Kim-Ha วันที่: 8 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:35:00 น.  

 
แต่งเรือนใหม่ แปลกตานะคะ กริปกล้วยไม้น่ารักจังคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 11 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:58:06 น.  

 
มานต้องมีอันเดียวค่ะพี่ตังค์ แต่ดันขึ้นมาทั้งแผง ทำเอาเวียนหัวเลยค่ะ เปลี่ยนเป็นอันนี้ละกัน


โดย: Kim-Ha วันที่: 11 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:05:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kim-Ha
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จิ้นกระจาย ^^


Smileymissmynovel@gmail.com






Friends' blogs
[Add Kim-Ha's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.