Group Blog
 
All blogs
 
My Love ตอนที่ 1

ออกอากาศ: วันพุธ & วันเสาร์








หญิงสาวมองใบหน้าตนในกระจกเงา ด้วยความรู้สึกตื่นกลัวและสับสน จับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สมองเธอยังปกติดี และจำเรื่องราวในชีวิตที่ผ่านมาได้หมดทุกสิ่งอย่าง หากแต่รูปร่างหน้าตาที่เห็นอยู่นี่ต่างหากเป็นเสมือนสิ่งแปลกปลอม แม้จะมีการศัลยกรรมก็คงไม่ทำให้เปลี่ยนแปลงไปได้ถึงขนาดนี้

"ไม่ต้องห่วงหรอก หน้าคุณยังสวยเหมือนเดิม คุณโชคดีนะที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่คนที่คุณชนนี่สิ ไม่รู้จะมีโอกาสฟื้นหรือเปล่า" เสียงประชดประชันจากชายคนเดียวที่มาเฝ้าดูอาการเธอ รูปร่างหน้าตาผิวพรรณเขาจัดว่าหล่อเหลาระดับแนวหน้าทีเดียว หากแต่แววตาและน้ำเสียงเย็นชานั่น ทำให้เธอไม่แน่ใจว่าเขามาดีหรือมาร้ายกันแน่

"ชนเหรอ?" ชมดาวพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น หากจะคิดว่าตนตายแล้วเกิดใหม่ก็ยังรู้สึกว่าเร็วไป

"ใช่ คนเป็นๆ เลย ไม่ใช่หมา" เสียงเขาเริ่มแสดงอารมณ์มากขึ้น

"คุณพูดอะไร ฉันไม่ได้ทำ แล้วฉันมาอยู่นี่ได้ยังไง?" หญิงสาวว่าเสียงสั่น และ 'ที่นี่' ก็ไม่ได้หมายถึงสถานที่ หากแต่เป็นเรือนร่างนี้ต่างหาก

"หึ ก็ไม่แปลก คนอย่างคุณไม่เคยทำอะไรผิด พอๆ กับที่คนอื่นไม่เคยทำอะไรถูกนั่นแหละ" เมฆายักไหล่นั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้

ชมดาวมองหน้าคนที่ทำราวรู้จักเธอดี ทั้งที่เธอเพิ่งเห็นหน้าเขาเป็นครั้งแรก

"คุณ..เป็นใคร"

"พอทีเถอะ! เลิกเล่นละคร ตาใสใจซื่อได้แล้ว คุณจะหลอกใครก็ได้ แต่ไม่ใช่กับคนที่รู้เช่นเห็นชาติคุณดีอย่างผม" ชายหนุ่มตวาดเข้าให้ จนอีกฝ่ายสะดุ้ง ไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขาเกลียดเธอมากขนาดนี้

"งั้น..ฉันเป็นใคร" หญิงสาวถามใหม่อีกครั้ง

"ถ้าคิดว่าบทความจำเสื่อมบ้าๆ นี่จะทำให้คุณรอดจากคดีชนคนตายล่ะก็ ผมขอให้คุณโชคดี"

ชมดาวหลับตาซบหน้าลงกับหมอน นอนหันหลังให้ชายหนุ่ม และไม่พูดไม่ถามอะไรต่อ เพราะเริ่มตระหนักแล้วว่าไร้ประโยชน์ เขาคงไม่ให้ข้อมูลอะไรเธอทั้งนั้น นอกจากคำพูดว่าทอเสียดสีประชดประชัน ในสิ่งที่เธอมั่นใจว่าตนเองไม่ได้ทำ 'ชนคนตายเหรอ' หึ! เธอขับรถไม่เป็นด้วยซ้ำ

"นี่คุณจะไม่ถามถึงลูกบ้างเลยเหรอ?" พอเธอไม่พูด เขากลับถามขึ้นมาเสียเอง และคำถามนั้นก็ทำให้คนฟังลืมตาโตทันที นี่เธอมีลูกด้วยเหรอ?? สามีหน้าตายังไง เธอยังไม่เคยเห็นเลย หรือว่าเขา...

"ลูก.." หญิงสาวหันมองอีกฝ่าย

"ผมไม่น่าถามเลยนะ สัญชาตญาณคุณคงหมดไปตั้งแต่ลูกคลอดแล้วล่ะ"

ชมดาวยังคงเก็บกลั้นอารมณ์ได้ดี ดังที่เคยถูกฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก หากแต่ยังไม่ได้ไถ่ถามอะไรต่อ เสียงใสๆ ก็ดังมาจากทางประตู

"คุณแม่ขา เป็นยังไงบ้างคะ" เด็กหญิงวิ่งเข้ามายืนเกาะที่ขอบเตียง พร้อมพี่เลี้ยง

หญิงสาวหันมองพ่อลูกด้วยความรู้สึกแปลกๆ จากคนที่ต้องมีชีวิตลำพังมาโดยตลอด นาทีนี้เธอกลับมีทุกสิ่งที่ใฝ่ฝัน 'ครอบครัวของตัวเอง' เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้จริงๆ เหรอ ชมดาวย้ำถามตัวเอง เธอเข้ามาอยู่ในร่างของผู้หญิงคนนี้ได้อย่างไร??

"ว่าไงคะ คุณแม่" มือเล็กๆ เขย่าแขนเธอเบาๆ

"ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่แข็งแรงดีออก" ชมดาวทำท่ายกแขนเบ่งกล้ามให้ลูกสาวดู เด็กหญิงหัวเราะคิกคัก ส่วนสายตาอีกสองคู่กลับจ้องมองเธอราวประหลาดใจเสียเต็มประดา

"แล้วนี่ หนูไปโดนอะไรมาคะ" หญิงสาวแตะไปที่แผลมีผ้าก็อตแปะไว้ตรงหน้าผาก

"คุณแม่จำไม่ได้เหรอคะ" เสียงใสๆ อ้ำอึ้งไปนิดหนึ่ง

"ชมพู่ไม่ระวัง ตกบันไดค่ะ" เด็กหญิงว่าเสียงอ่อย

"ทีหลังต้องระวังให้มากกว่านี้นะคะ ไหนให้แม่ดูซิ เจ็บไหม"

เมฆามองภาพนั้นอย่างเหลืออด และคิดว่ามันคงเป็นเพียงละครตบตา เล่นกับความรู้สึกใสซื่อของเด็กหญิงตัวน้อย

"ชมพู่ ไปกับพ่อนะ แม่เขาจะได้พักผ่อน" ชายหนุ่มยื่นมือออกให้ลูกสาว

"ชมพู่อยากอยู่กับแม่ เอ๊ยคุณแม่นี่คะ" เด็กหญิงว่าแล้วไต่ขึ้นไปนั่งบนเตียงแคบ

"หัวแตกแบบนั้น ยังไม่เข็ดอีกเหรอลูก" เมฆาทำเสียงดุ

"นี่อย่าบอกนะ ว่าคุณทำลูกหัวแตก" ชมดาวหันมองหน้าชายหนุ่ม

"คุณต่างหากที่ทำ ไม่ใช่ผม" เมฆาพูดชัดถ้อยชัดคำ แล้วอุ้มลูกสาววัยห้าขวบไว้ในอ้อมแขน

"คุณแม่ไม่ได้ทำ ชมพู่ตกลงมาเองค่ะ" เด็กหญิงร้องไห้โฮ ชมดาวถึงกับอึ้ง เพราะเป็นคนรักเด็กมาแต่ไหนแต่ไร และไม่คิดว่าจะมีแม่ที่ไหนทำเช่นนั้นได้

"ปราง คืนนี้นอนเฝ้าคุณภัสที่นี่" ชายหนุ่มหันไปออกคำสั่งกับพี่เลี้ยงสาว

"แต่ว่า.." หญิงสาวทำท่าอิดออด ไม่อยากทำตาม

"ไม่มีแต่" เมฆาว่าเสียงเฉียบขาด แล้วอุ้มลูกสาวจากไป

ชมดาวแอบเห็นปรางทำท่าค้อน ก่อนจะหันมาทำหน้านิ่งจนดูบึ้งตึงกับเธอ ทำให้คิดไปว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่เลี้ยงสาวกับนายหนุ่มคงไม่ธรรมดาแน่นอน

"ปราง ถ้าเธอไม่อยากอยู่เฝ้าก็ไม่เป็นไรนะ"

"คุณจะหลอกให้หนูขัดใจคุณเมฆล่ะสิ หนูไม่หลงกลคุณหรอก"

"ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ"

"เพราะคุณน่ะร้ายกาจ ใครๆ ก็รู้"

"ฉันร้ายยังไง"

"คุณกีดกันทุกคนที่เข้าใกล้คุณเมฆ"

"แล้วเธอคิดว่าฉันควรเชิญชวนให้ผู้หญิงอื่นมาข้องเกี่ยวกับสามีตัวเองงั้นเหรอ"

"ก็เพราะอย่างนี้ไงล่ะ คุณเมฆถึงจะหย่ากับคุณ"

"เขาจะหย่ากับฉันเหรอ?"

"อย่าคิดนะว่าหนูไม่รู้ คุณนัดกันไปหย่าวันนี้ ถ้าไม่เกิดอุบัติเหตุขึ้นเสียก่อนล่ะก็"

"หย่ากับฉัน แล้วเขาจะแต่งกับเธอเหรอ?" ชมดาวเริ่มสงสัยรสนิยมชายหนุ่ม เพราะจากกระจกที่เธอส่อง ภรรยาเขาสวยมากทีเดียว ส่วนแม่พี่เลี้ยงสาวตรงหน้านี้...เฮ้อ... มะขิ่นชัดๆ

"ถึงไม่ได้เป็นเมียออกหน้า หนูก็คงมีส่วนกับเขาบ้าง"

"งั้นถ้าฉันออกจากโรงพยาบาลได้ เธอคงมีโอกาสถูกเลขท้าย" ชมดาวกลั้นหัวเราะ ซบหน้าลงกับหมอนอีกครั้ง





"ภัส เป็นไงบ้างลูก" พอลืมตาขึ้นมาอีกที หญิงชายวัยกลางคนแต่งตัวภูมิฐานก็มายืนอยู่ต่อหน้า

"ใครคะ" ชมดาวถามให้แน่ใจ

"แม่กับพ่อไงลูก หนูเจ็บตรงไหนหรือเปล่า" สายตาห่วงใยนั้นทำให้เดาได้ว่านี่คงเป็นพ่อแม่เธอ

"ไม่เป็นอะไรมากค่ะ" หญิงสาวว่าพลางมองหาปราง

"แม่ให้มันกลับไปแล้วล่ะ"

"ทำไมล่ะคะ"

"ก็รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ชอบลูก แม่จะให้มันอยู่เฝ้าได้ยังไง"

"ค่ะ"

"แล้วตกลง เรื่องหย่า หนูจะทำยังไงต่อ" คุณวิสิตถามลูกสาว

"เออ หนูยังไม่ได้คิดค่ะ"

"ออกจากโรงพยาบาลแล้ว กลับไปอยู่บ้านเรานะลูก" คุณนวลเนตรว่าน้ำตาซึม

"หนูคงต้องปรึกษาเมฆกับลูกก่อนค่ะ" ชมดาวตอบแบ่งรับแบ่งสู้

"ปรึกษาเหรอ?" คุณวิสิตและภรรยามองหน้ากันงงๆ ราวกับอุบัติเหตุครั้งนี้ทำลูกสาวสมองกลับไปแล้ว เพราะปกติภัสสรไม่เคยยอมฟังใครอยู่แล้ว จนทำให้ชีวิตคู่วิบัติมาถึงทุกวันนี้

"ทุกคนที่บ้านสบายดีใช่ไหมคะ" หญิงสาวชวนเปลี่ยนเรื่อง เมื่อเห็นท่าทีแปลกๆ ของทั้งสอง

"หนูหมายถึงใครล่ะ" คุณนวลเนตรสงสัยหนักเข้าไปอีก

"นอกจากพ่อกับแม่ แล้วมีใครอีกล่ะคะ"

"ก็พวกคนรับใช้ หนูหมายถึงป้าแช่มใช่ไหม" คุณนวลเนตรว่า

"เออ ค่ะ ป้าแช่มสบายดีใช่ไหมคะ"

"ก็ดีไปตามประสานั่นแหละ นี่ถ้ารู้ว่าหนูถามถึง แกคงดีใจพิลึก" คุณนวลเนตรยิ้มขำ ทำให้หญิงสาวยิ้มตามงงๆ ว่าทำไมต้องดีใจพิลึกด้วย


"สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่" เมฆาย้อนกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง เมื่อปรางถูกส่งตัวกลับ

"อ้าว เมฆจะมานอนเฝ้าภัสเหรอลูก" คุณวิสิตเอ่ยทัก ไม่ได้รู้สึกเคืองลูกเขยแม้แต่น้อยเรื่องหย่าร้าง เพราะรู้ฤทธิ์ลูกสาวตนดี ต่างจากคุณนวลเนตร ถึงอย่างไรก็เข้าข้างภัสสรวันยังค่ำ แม้จะนึกเสียดายผู้ชายเพียบพร้อมอย่างเมฆาอยู่บ้าง

"พอดีเห็นปรางมันกลับไป ก็เลยให้อยู่เป็นเพื่อนชมพู่ครับ" น้ำเสียงเขาฟังดูราบเรียบ แต่สายตาที่ส่งไปให้คนบนเตียง กลับส่อแววตรงข้าม

"ถ้าเมฆไม่ได้ตั้งใจจะมาเฝ้าแต่แรก ก็ไม่ต้องลำบากหรอกนะ ลูกคนเดียว แม่เฝ้าเองได้" คุณนวลเนตรอดเหน็บไม่ได้

"ไม่เอาน่าคุณ ยังไงเขาก็ยังเป็นผัวเมียกันอยู่ ยังไม่ได้เลิกร้างกันเสียหน่อย" คุณวิสิตรีบปราม

"ก็คงไม่นานเกินรอมังคะ" คุณนวลเนตรว่า

"ฝากภัสด้วยนะลูก" คุณวิสิตหันไปบอกลูกเขย

"ครับ" เมฆไหว้ส่งพ่อตาแม่ยาย


"คุณกลับไปนอนที่บ้านดีกว่านะคะ ฉันอยู่คนเดียวได้" ชมดาวรู้ว่าเขาคงไม่ได้เต็มใจนัก

"เล่นกลที่มันลึกกว่านี้หน่อยได้ไหม" เมฆานั่งไขว่ห้างกอดอก มองคนบนเตียงด้วยสายตาเยาะเย้ย

"กลอะไรอีกล่ะ" หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมเขาชอบโยนความผิดให้เธออยู่เรื่อย

"เหยื่ออย่างนังปรางน่ะ ผมกินไม่ลงหรอกนะ ถ้าจะฟ้องหย่าเรียกสมบัติล่ะก็ ลงทุนหาที่ดีกว่านั้นได้ไหม" น้ำเสียงเขาดูจริงจัง แต่กลับทำให้คนฟังนอนหัวเราะจนตัวงอ เมื่อจินตนาการเห็นมะขิ่นรอถูกเลขท้าย

"คุณหัวเราะอะไร" เมฆาขยับนั่งที่ขอบเตียง กุมไหล่หญิงสาวให้ลุกนั่ง แต่เสียงหัวเราะก็ยังไม่จางไป

แม้จะคิดว่าเธอแกล้งยั่วประสาทเขา หากแต่เสียงหัวเราะและแววตาสดใสแบบนี้ เขาไม่ได้เห็นมานานขนาดไหนแล้วก็จำไม่ได้ ขณะที่มองเพลิน ก็พลันลืมตัวอยากจะหยุดเสียงนั้นด้วยวิธีที่ไม่เคยใช้มานาน

เสียงใสๆ ถูกกลืนหายไปใต้ริมฝีปากที่กดทับลงมา สัมผัสดูดดื่มแนบชิดซึ่งห่างหายไปนาน บวกกับอาการต่อต้านของหญิงสาวในอ้อมแขน ทำให้เมฆารู้สึกราวได้ลิ้มลองของแปลกใหม่ ขณะที่หัวใจอีกฝ่ายเต้นโครมครามกับสัมผัสลึกซึ้งจากชายแปลกหน้าที่กำลังครอบงำจิตใจเธอให้ไหวสะท้านไปกับความรู้สึกจากภายใน

"มนต์เสน่ห์คุณ มันคงเสื่อมแล้วมั้ง" เมฆาถอนริมฝีปากออก มองแววตาที่ยังเคลิ้มไปกับความหวั่นไหวที่เกิดขึ้น ด้วยความรู้สึกพึงพอใจระคนเย้ยหยัน ฉายชัดในดวงตาคมลึก และนั่นทำให้ชมดาวหน้าเรื่อขึ้นด้วยความอับอาย

"คนบ้า! ไปให้พ้นนะ" หญิงสาวทิ้งตัวลงนอน ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงศีรษะ แต่เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของอีกฝ่ายก็ยังตามมารบกวน



















 








Create Date : 19 มีนาคม 2555
Last Update : 3 มิถุนายน 2555 16:49:39 น. 14 comments
Counter : 683 Pageviews.

 
ชีวิตมีแต่เรื่องใหม่ๆ ค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 19 มีนาคม 2555 เวลา:0:48:18 น.  

 
ถ้าเป็นแบบนิยายก็ดีนะคะ จบแล้วก็เริ่มเรื่องใหม่ ไม่จะเจ ไม่เหมือนชีวิคจริงวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำอีก เฮ้อ


โดย: Pa_Stang วันที่: 19 มีนาคม 2555 เวลา:16:15:31 น.  

 
แหมๆๆ มาตอนแรกก็ทำเอาซะอยาก เอ้ย! เคลิ้มเชียว

บล็อกนี้ขยันจิงจริ๊ง...ไฮสปีด แรงดีไม่มีตก...ไม่เหมือนบล็อกโน่นเนอะ...สันหลังยาวได้อี๊ก!!!

กราบงามๆ นานๆ กราบทีค่ะ พี่หญิง พี่ตังค์...สบายดีก่อเจ้า
ถึงแม้น้องจะสันหลังยาวในการอัพบล็อก...แต่ตอนนี้ต่อมจิ้นของน้องขยั๊นขยันอ่ะค่ะพี่ๆ




ชอบม๊าาาาาา แมวหนุ่มไทยหล่อเข้ม กะสาวร็อคแมวคิตตี้อ่ะค่ะ...คริๆ น่าร็อคอ่ะ

น้องดีใจจังเลย...จะได้เสียตังค์โหวตให้ป้อจายอยู่ต่ออีกแระ...ดีใจจนเหงื่อตก เมื่อบิลโทรสับมาอ่ะคร๊า...เหอๆๆ

หวังว่าวีคแดนซ์ พี่หญิง พี่ตังค์ คงเสียตังค์โหวตให้หนุ่มๆ บ้างไรบ้างอ่ะนะ...ชิมิๆ
โดยเฉพาะหนุ่มเหมียวๆๆ หง่าวววว >^;^< น่าร้ากกกก น่าเอาไปเลี้ยงดู ให้ปลาทูซักเข่งหนึ่งเล้ย!!! อิอิ


โดย: Wonderfulmoon วันที่: 19 มีนาคม 2555 เวลา:21:29:44 น.  

 
ที่บอกว่าชีวิตมีแต่เรื่องใหม่ๆ เรื่องเก่าๆ ก็เลยไม่จบซะทีค่ะ

แต่วีคนี้สนุกเร้าใจกันทุกคนเลยเน๊อะ เลือกไม่ถูกอ่ะ เลยยังไม่ได้โหวต

แต่คู่ที่จิ้นอยู่นี้ก็น่ารักดีนะ จิ้นไปโลด จะได้มีเพื่อนเคลิ้มด้วยกัน


โดย: Kim-Ha วันที่: 20 มีนาคม 2555 เวลา:0:04:26 น.  

 
จิ้นกันไปนะคะ ผู้มีจินตนาการไร้ขีดจำกัด


ลงเกาะล้านไว้คะ กลับจากเชียงใหม่วันศุกร์ วันเสาร์ตีสามออกจากบ้านใหม่ ถ้าไม่อึด บึกบึนจริงสลบเหมือดจริงแท้แน่นอน


โดย: Pa_Stang วันที่: 20 มีนาคม 2555 เวลา:22:55:41 น.  

 
คาดว่างานจะเข้าจนถึง 1เมษาค่ะ แต่โครงการนี้ไม่ล่มแน่นอนนะคะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 21 มีนาคม 2555 เวลา:9:55:08 น.  

 
ไฟกำลังลน... คะ งานก็จะต้องส่ง งานประจำลุม จนอยากจะเป็นทศกัณฑ์มีมือเป็นสิบ หันได้รอบทิศเหมือนจะประหยัดเวลาในการปั่นงานนะคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 22 มีนาคม 2555 เวลา:20:04:28 น.  

 
คืนพรุ่งนี้ต้องออกจากบ้านแต่ตีสามค่ะ พาแม่กะลูกไปส่งที่อุบลฯ ไปถึงเที่ยงวันเสาร์ เชงเม้งวันอาทิตย์ ขับกลับวันจันทร์ อังคารถึงเสาร์ติดงานตลอดๆ ค่ะ

แข่งกันบ่น


โดย: Kim-Ha วันที่: 22 มีนาคม 2555 เวลา:20:18:19 น.  

 
วัยได้ ประสบการณ์พอ บ่นพอหอมปากหอมคอคะ

พรุ่งนี้ออกเช้าเหมือนกันคะ คุณครูมาเช้ามาก ต้องเสนอหน้าไปรับกลัวคุณครูอดข้าวเช้าคะ


โดย: Pa_Stang วันที่: 22 มีนาคม 2555 เวลา:20:41:17 น.  

 
นักเรียนแบบนี้น่าให้เอกระจายเลยนะคะ

ตอนนี้นึกอะไรได้ก็คีย์ไปเรื่อยเปื่อยค่ะ คิดไม่ออกก็ไปนอน ฝืนสังขารไม่ไหวค่ะ


โดย: Kim-Ha วันที่: 22 มีนาคม 2555 เวลา:22:01:59 น.  

 
เตรียมตัวทัวร์อุบล รึยังคะ อากาศร้อนจริงๆ ไม่รู้แถวๆ ติดลำน้ำโขงจะร้อนตับปลิ้นเหมือนกันไหม




โดย: Pa_Stang วันที่: 23 มีนาคม 2555 เวลา:19:12:40 น.  

 
เตรียมหลับไปตื่นนึงตั้งแต่ 6 โมงเย็นค่ะ กทมประมาณ 38 องศา ที่อุบลอยู่ฝั่งติดแม่น้ำมูลค่ะ สงสัยจะร้อนปลิ้นเหมือนกัน



โดย: Kim-Ha วันที่: 23 มีนาคม 2555 เวลา:20:01:15 น.  

 
แม่น้ำสองสีไม่ได้อยู่อุบลเหรอคะ เอพี่ว่าไปดูพระอาทิตย์ขึ้นก่อนใครในสยามริมโขงนา รึว่ามีแม่น้ำมูลอีกสายไงหว่า


ถึงที่หมายรึยังคะ วันนี้ร้อนจริงๆ


โดย: Pa_Stang วันที่: 24 มีนาคม 2555 เวลา:17:08:17 น.  

 
อยู่ค่ะพี่ตังค์ แต่ว่าอยู่อำเภอโขงเจียมห่างจากในเมืองซัก 70-80 กิโล ส่วนอำเภอเมืองกับอ.วารินชำราบ มีแม่น้ำมูลกั้นอยู่ค่ะ

ตอนเช้าร้อนค่ะ กลางคืนมีลมเย็นๆ


โดย: Kim-Ha วันที่: 24 มีนาคม 2555 เวลา:20:03:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Kim-Ha
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จิ้นกระจาย ^^


Smileymissmynovel@gmail.com






Friends' blogs
[Add Kim-Ha's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.