น้ำท่วมบ้าน

น้ำไม่ท่วมบ้านที่เมืองไทย ซ่ะงั้น

อ่านข่าวตามข่าว น้ำท่วมใหญ่ที่เมืองไทย
เครียดพอประมาณ เริ่มเครียดมากขึ้นๆ
อีตอนที่คนรู้จักมาถามว่าบ้านยูที่ไทยแลนด์น้ำท่วมไหม จระเข้เข้าบ้านไหม
มีคนรู้จักเป็นอะไรหรือเปล่า. ขนาดช่างเคเบิ้ลยังถาม
เหนื่อยตอบ เหนื่อยขอบคุณ แต่ก็เข้าใจว่าไม่รักไม่ห่วงคงไม่ถาม

เรื่องแปลกมากๆ ก็คือ บ้านที่อยู่มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย
พ่อแม่ตามมาซื้อบ้านที่ถนนงามวงศ์วาน
ตอนที่น้ำท่วมใหญ่กรุงเทพเมื่อสามสิบกว่าปีก่อน
ทุกทีท่วมหมดเลย จากบ้่นเคยอยู่ที่วงเวียนใหญ่
เค้าขับรถเลือกทำเลที่น้ำไม่ท่วมจนมาเจอบ้านที่นนทบุรีหลังนี้หล่ะ
พ่อแม่ปลื้มมากที่บ้านอยู่สูงกว่าบ้านหลังไหนๆ
ถึงกับลูกๆต้องย้ายโรงเรียนจากฝั่งธนบุรีมานนทบุรีเลยเชียว

ผ่านไปทีละสิบปี ถนนเริ่มตัดใหม่ เกิดถนนรัตนาธิเบศร์
สิบปีถัดมา เกิดทางด่วนงามวงศ์วาน และสะพานข้ามแยก
อีกไม่กี่ปีก็จะมีรถ MRT ด้วย
ถมถนน ยกถนนสูง จากบ้านที่เคยสูง
ฝนตกน้ำติดกันแค่สองชั่วโมง
น้ำเริ่มทวมเกินกว่าข้อเข่าตามถนนในซอย

คูคลงข้างถนนถูกถมไปหมดค่ะ
ทุกบ้านเริ่มยกทางเข้าบ้านสูงขึ้น
เริ่มทำท่อระบายน้ำใหม่ ยกถนนรอบหมู่บ้านใหม่
แต่น้ำก็ท่วมทุกครังที่ฝนตกมาตลอดสามสิบปี
ไม่เคยไม่ท่วม แต่เป็นการท่วมชั่วคราวประมาณชั่วโมงกว่าๆน้ำก็จะลดและแห้งลง

แต่พอข่าวน้ำเริ่มท่วมเมื่อเดือนกันยายนปีนี้
พ่อแม่เริ่มจิตตกทำการขนย้ายทรัพย์สินขึ้นชั้นสอง
บ้านพี่สาวแม้กระทั่งเปียโนก็จัดการหาคนมายกขึ้น(ใช้คนถึง6คนในการยก)
แม่รอน้ำอยู่คนเดียวในบ้าน
เพราะลูกๆย้ายออกเรือนไปหมด
พ่อเฝ้าสวนอยู่ต่งจังหวัดเขตน้ำท่วมเหมือนกัน
ไงๆบ้านเราก็ไม่รอดแน่ๆอาจจะจมถึงหลังคาบ้านด้วยซ้ำ

แม่รอมาเดือนกว่าๆ ร่วมสองเดือน น้ำยังนิ่งไม่มีไม่มาไม่ท่วม
จนประกาศิตพี่ชายให้แม่ไปอยู่กับญาติที่ต่างจังหวัดแทน
เกรงว่าน้ำแม่ จะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ว่ายน้ำก็ไม่เป็น
จนอยุธยาท่วม นวนครท่วม ดอนเมืองท่วม เกษตรท่วม
ดอนเมือง วิภาวดี ฯลฯ
น้ำก็ยังไม่ท่วม ซึ่งเป็นเรื่องแปลกที่สุด
ไม่รู้ว่าจะดีใจหรืออารมณ์ไหนดี
เราไม่ชอบเลยที่ต้องอยู่ไกลบ้านตอนที่มีภัยพิบัติพวกนี้
ไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรเลยนอกจากการบริจาคเงินไปช่วย
อยากอยู่ร่วมเป็นจิตอาสา
คราวที่แล้วตอนเกิดสึนามิก็ไม่ได้อยู่ในไทย
เพื่อนๆไปช่วยกันสุดเรี่ยวสุดแรง
เหลือเรานอนดูข่าวนอนร้องไห้เป็นเดือนๆอยู่ต่างถิ่น
ตอนนี้ก็อีกไม่ได้อยู่ร่วมทุกข์ไปกับเพื่อนๆ
ความรู้สึกมันแย่ชะมัด
เห็นเพื่อนๆไปร่วมก้วยช่วยกัน
เรารู้สึกแห้งเหี่ยวอดสูละอายใจยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูก
แล้วยิ่งบ้านแห้งด้วยยิ่งไปกันใหญ่. บ้าหรือเปล่าเนี่ยเรา

แต่เรื่องที่เกิดขึ้นกับเราคือ นอนฝันว่าน้ำท่วมบ้านทุกคืน
บ้างก็ฝันว่าอยู่ในสถานที่จริงต่างๆนานา ตามภาพข่าวที่เห็นจากอินเตอร์เนต

ตอนนี้สามีเริ่มบอกว่าเราจิตตกฟุ้งซ่าน
น่าแปลกใจ ขนาดเราไม่ได้อยู่ที่เมืองไทยยังเป็นขนาดนี้
แล้วคนไทยจะเป็นอย่างไรบ้าง เรานั่งฟังข่าวดูไทยทูนส์ทุกวัน
จนสามีเริ่มจำกัดการดูเป็นแค่ช่วงข่าวเช้าพอ
เหมือนที่เค้าว่ากันว่า บริโภคข่าวเกินพอดี

ตอนนี้เลยอยากกลับเมืองไทยมาก
ซึ่งคงยังไม่ได้กลับแน่ๆจนกว่าจะมิถุนายนปีหน้า
อยากร้องไห้จัง



Create Date : 09 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 9 พฤศจิกายน 2554 11:10:39 น.
Counter : 419 Pageviews.

3 comments
  
อยู่เมืองไทยก็เครียดคะ ดูข่าวทุกวัน ดูทุกช่อง เช้ากลางวันเย็นกลางคืน
วิตกจริต วิตกกังวล

บ้าน pano ไม่ท่วมก็โชคดีแล้วคะ
ดีใจด้วยนะคะ

ป้า (น้อง) น้ำ ยังไม่มาบ้านเรา ไม่อยากให้มา
ไม่อยากให้ท่วม แต่ถ้าจะท่วมก็ต้องทำใจ เตรียมได้เท่าที่เตรียม กระสอบก็มีนิดหน่อยพอเป็นพิธี เค้ามีกันทุกบ้าน ทุกตรอก ซอกซอย
แต่น้ำมันเยอะมากจริงๆ .... หากไม่ไหวก็ปล่อยคะ...

อย่าเครียดเลยคะ ส่งแรงใจ มาให้ บ้านที่เค้าน้ำท่วมดีกว่า....

เราก็ดูข่าวน้ำท่วม จนลูกชาย เมื่อวานดู ศึกแชมป์เฉือนแชมป์ เกมส์โชว์ของญี่ปุ่น ที่ทางช่อง 9 ชอบเอามาฉาย มีศภช (อะไรสักอย่าง ตัวย่อจำไม่ได้ หน่วยงานเกี่ยวกับ ภัยภิบัติน้ำท่วมของรัฐบาลไทย มาประกาศ) ลูกบอกว่า...เซ็ง ข่าวน้ำท่วม...
โดย: NongPenquin วันที่: 9 พฤศจิกายน 2554 เวลา:14:47:06 น.
  
ค่ะ จะทำตามคำแนะนำ
ส่งแรงใจมาให้พี่น้องชาวไทย
สวดมนต์อธิฐานขอให้ทุกท่านรอดปลอดภัยค่ะ
โดย: pano วันที่: 10 พฤศจิกายน 2554 เวลา:23:03:00 น.
  
สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ฝันดีๆ
โดย: nooblue88 วันที่: 8 ธันวาคม 2554 เวลา:3:56:27 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Ugly bacon
Location :
British Columbia  Canada

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Thai Housewife with Canadian husband and a daughter. We live in a small town near Vancouver.