All Blog
ผลวีซ่าออกแล้ว แต่ยังบินไม่ได้
ตอนนี้วีซ่าที่รอคอยก็ได้ออกมาสมดั่งใจ ประมานสามอาทิตย์หลังจากตรวจร่างกาย เจ้าหน้าที่ก็โทรมาให้ไปรับวีซ่า  แต่หลังจากได้วีซ่าแล้ว ก็มาทราบว่าจะต้องไปรายงานตัวแจ้งการเดินทางกับกรมแรงงานประจำจังหวัดตัวเอง หรือไม่ก็ที่กรุงเทพ  เราเหนื่อยใจเลยค่ะ  พอไปถึงเขาขอเอกสารที่ออกจากทางสถานทูตไทย หรือสถานกงศุลไทยในแคนาดา เราไม่มี เขาก็ออกให้ไม่ได้  เราก็รีบให้โฮสโทรไปสถานกงศุลไทยในเมืองไม่ไกลบ้านค่ะ  ปรากฏว่าเราว่าเราน่าจะสื่อสารผิดนะ เพราะว่าเขาไม่รับเขาให้ข้อความเกี่ยวกับเหมือนว่าชาวต่างชาติจะเข้ามาทำงานในไทยทำนองนั้น ซึ่งเราก็อธิบายกันใหญ่โตเลยค่ะ ก็ยังไม่ได้  กะว่าจะใช้เส้นสาย  เส้นสายก็อยู่จังหวัดอื่น ซึ่งทำไม่ได้อีกเช่นเดิม  ตอนนี้ก็ปวดหัวค่ะ ปวดมาก ๆ กำหนดบินมาถึงแล้ว ก็ไม่ได้บินค่ะ  เพราะว่ากลัวว่าเขาจะกักกันตรงแอร์พอร์ท  

เหนื่อยใจมาก ๆ เลย ค่ะ ไม่รู้จะทำอย่างไร นายจ้างก็อยากให้ไปเร็วเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้ค่ะ  โทรไปสถานทูตไทยที่โน่น และ สถานกงสุล ก็ไม่มีคนรับค่ะ เป็นเครื่องรับอัตโนมัติและให้ฝากข้อความโทรกลับ เหมือนโทรนัดหมอที่ประเทศอื่น ๆ น่ะค่ะ  ก็เลยไม่ฝากข้อความใด ๆ ค่ะ  ท้อใจมาก ถึงมากที่สุด  ตอนนี้ก็เลยต้องรอโฮสส่งเอกสารไปสถานทู่ตไทยที่เมืองออตโตว่า  ก็คงรออีกประมาณ สามถึงสี่วัน เวลาล่วงเลยมากมาย  ไม่รู้ว่าถ้าไม่มีใบรายงานตัวตัวนี้ จะบินเข้าแคนาดาได้ไหมหนอ



Create Date : 17 ตุลาคม 2555
Last Update : 17 ตุลาคม 2555 0:40:07 น.
Counter : 1095 Pageviews.

3 comments
  
อย่าเพิ่งท้อนะคะ
เป็นกำลังให้ได้บินเร็วๆค่ะ
โดย: luckiezgalz วันที่: 17 ตุลาคม 2555 เวลา:5:08:23 น.
  
สู้ๆๆๆค่ะ

ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เก่งจังเลย
โดย: มนตรานิรันดร์ IP: 171.7.17.12 วันที่: 18 ตุลาคม 2555 เวลา:20:53:40 น.
  
ขอบคุณนะคะสำหรับทุกกำลังใจ
โดย: Nualtar วันที่: 29 ตุลาคม 2555 เวลา:4:08:21 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Nualtar
Location :
Ontario  Canada

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]



เป็นคนไทยที่อาศัยอยู่ที่ประเทศแคนาดากับโครงการ(Live in caregiver) จัดทำบล๊อกเพื่อเปรียบเหมือนสมุด ใช้บันทึกเรื่องราวดี ๆ ที่น่าสนใจและน่าจดจำ ขอแชร์เรื่องราว ที่ได้ประสบพบเจอ อาจจะเวิ่นเว้อบ้างไรบ้างในบางคราว ขอจงเห็นใจ อย่าใจไม้ไส้ระกำ ปล่อยให้คนตัวดำตาดำ ต้องโดดเดี่ยวลำพังในโลกอันแสนจะกว้างใหญ่แห่งนี้ :-D