นักเดินทางผู้โดดเดี่ยว
  แม้เหมือนว่าพวกเราต่างก็ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวลำพัง
แต่แท้จริงแล้วพวกเราต่างอยู่ด้วยกันเสมอตลอดมา
.
.
พวกเราเพียงแค่ออกเดินทางและยืนคู่กันระหว่างแผ่นดินที่ห่างไกล
ที่พวกเราเคยทอดสายตามองดินแดนใหม่และหลงคิดว่ามันดี
แต่แท้จริงแล้วกลับไม่เลย..
.
.
พวกเราต่างได้เรียนรู้กับอากาศที่แปรปรวนและรู้ซึ้งถึงความสิ้นหวัง
.
.
บนยอดเขาแห้งแล้งนั้น..เรามองข้ามแผ่นดินเบื้องล่างไป
สบสายตาคู่นั้นที่พร้อมปลอบประโลมเสมอมา
มันอบอุ่นและชุ่มฉ่ำใจ ให้นักเดินทางผู้โดดเดี่ยวมีกำลังเดินต่อ
.
.
คงเป็นเพราะแผ่นดินที่พวกเรายืนมันห่างไกล
และหนทางที่พวกเราเดินต่างไม่มีวันบรรจบ
พวกเราจึงทำให้กันและกันได้เพียงเท่านั้น
.
.
แต่ ณ ที่แห่งนั้น...พวกเรายังสัมผัสได้ถึงทุกอย่างเสมอ
โอเอซิสที่หล่อเลี้ยงจิตใจนักเดินทางยังไม่แห้งขอด
เงาแขนที่โอบกอดยังคงเด่นชัดไม่เสื่อมคลาย
.
.
เราอยู่ร่วมกันเสมอ..ท่ามกลางวันเวลาและแผ่นดินที่ห่างไกล
ไม่เคยจากกัน..




แด่เพื่อนรัก..เพื่อนแท้ผู้เป็นกำลังใจให้กันเสมอมา



Create Date : 12 ตุลาคม 2557
Last Update : 12 ตุลาคม 2557 23:30:20 น.
Counter : 692 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



ณธรา
Location :
สุราษฏร์ธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]