บันทึกวันเกิดอายุ 21 ปี : ของขวัญจากพ่อ


วันเกิดอายุ 21 ปีที่ผ่านมา..มันเป็นช่วงเวลาที่เรียบง่ายที่ผ่านไปเหมือนวัน ๆ หนึ่ง
แต่มันก็มีบางเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกว่า..วันเกิดปีนี้เป็นปีที่พิเศษ
ปีนี้...มีของขวัญจากพ่อ


ตอนนั้นตอนบ่าย..พ่อกลับมาจากไปข้างนอก จอดรถปุ๊บพ่อก็ตรงดิ่งมาที่ประตูรั้ว..
พ่อส่งของบางอย่างมาให้ มันเป็นแผ่น DVD แผ่นหนึ่งที่พ่อลอดมือผ่านช่องประตูรั้วหน้าบ้าน
แล้วพ่อก็พูดว่า
"กิ๊ก...แฮปปี้เบิร์ดเดย์"
ด้วยเสียงค่อนข้างดังกว่าปกติ พ่อหัวเราะและยิ้มแย้ม
พ่อบอกว่า "มาเอาไปเร็ว  ของขวัญวันเกิด"..


ตอนนั้นเรางงมากกว่า มันตกใจและงงมากกว่าดีใจ ณ ตอนนั้น
แล้วเราก็มาหยิบไป..
พ่อเข้าบ้านมานั่งหน้าคอมฯด้วยกัน แล้วก็บอกให้เปิดเร็ว ๆ
เราก็งงว่าคืออะไร หนังหรอ? DVD ตั้ง 8.5GB พ่อใส่อะไร ?
แต่พอเปิดดูปุ๊บ โอ้ยยย!! มันเซอไพรซ์มากกกกกกกกก!!
มันคือวิดีโอเราตอนเด็ก ๆ ที่พ่อถ่ายไว้ตั้งแต่เราอยู่อนุบาล
ถ้าย้อนเวลานับไป..อนุบาล 2 เรา 4 ขวบ...ก็ 16-17 ปีมาแล้ว


จริง ๆ วิดีโอพวกนี้มันบันทึกอยู่ในม้วนวิดีโอม้วนหนึ่ง
มีตั้งแต่งานรำถวายพระพรวันแม่, ถ่ายเล่นที่บ้าน, งานกิจกรรมโรงเรียน ฯ
ซึ่งเราไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นภาพพวกนี้อีก
เพราะเข้าใจว่าม้วนวิดีโอมันคงเสียไปแล้ว และเครื่องเล่นวิดีโอก็เสียไปนานแล้วเช่นกัน


พ่อบอกว่า..."จริง ๆ พ่อจะเอาให้เป็นของขวัญตั้งแต่วันเกิดเมื่อวันที่ 29 แล้ว
แต่เพราะกิ๊กไปมหาลัยฯ  ไม่ได้อยู่ด้วยกัน  พ่อก็เลยไม่ได้ให้
ม้วนวิดีโอมันเสีย พ่อก็เอาวิดีโอให้เขาซ่อมให้ 3 เดือนกว่าจะได้
แล้วก็ให้อัดใส่แผ่น DVD มาให้"





ในใจตอนนั้นแทบจะร้องไห้ ขอบคุณพ่อมากๆ อยากกอด อยากหอมแก้มพ่อจัง ^^"
สิ่งที่อยู่ในวิดีโอ..เราจำได้สุด ๆ ก็แค่ตอนรำถวายพระพรวันแม่ตอนอนุบาล 2
แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้และก็ไม่ได้จำภาพเหตุการณ์อื่น ๆ ได้อีก
แต่พอดูในวิดีโอ มันก็ได้นึกถึงช่วงชีวิต วันเวลาเก่า ๆ


มีวิดีโออยู่ตอนหนึ่ง..มันเป็นเช้าก่อนไปโรงเรียน ย่ากำลังแต่งตัวไปโรงเรียนให้
ส่วนอีกตอนก็เป็นตอนกินข้าวเช้า เรานั่งคุยกับย่าที่ม้านั่งนอกบ้าน และห้ามไม่ให้พ่อถ่ายรูป
(ก็ไม่รู้ว่าคืออัดวิดีโอ)
อืม...พูดไม่ถูก...อย่างน้อยย่าก็ยังมีชีวิตอยู่ในวิดีโอนั้น... :) (คิดถึงจัง)


ต่อ ๆ...
พ่อ แม่ เราและน้องนั่งดูวิดีโอกัน  ตลกมากๆ ทำไมตอนเด็กๆเราเป็นแบบนั้นนะ? 555
เรา 3 คนพูดถึงเรื่องเก่าๆ ในตอนนั้น พูดถึงบุคคลต่างๆ ในวิดีโอที่บางคนก็ไม่ได้เจอมาสิบกว่าปีแล้วและอาจลืมกันไป
(ที่พูดกันสามคน เพราะเจ้าน้องชายมันเพิ่งมาเกิดตอนเราอยู่ ม.1 แล้วต่างหาก เลยได้แต่ฟังและหัวเราะ)
หลังจากดูวิดีโอจบ ทุกคนก็มีความสุขกันไป


พ่อลุกเดินไปในครัว เราเดินตามพ่อ
พนมมือแล้วบอกว่า "ขอบบบบ...คุณณณณ...ค่ะ" (ลากเสียงยาว เขิน ><)
แล้วก็กอดคอพ่อ  แล้วก็หอมแก้มพ่อทีหนึ่ง
เราเห็นพ่อยิ้ม เขินด้วย ฮ่าๆๆๆ ^^ (พิมพ์ถึงตรงนี้แล้วจะร้องไห้แฮะ)


ปกติเรากับพ่อไม่ค่อยมีพฤติกรรมหวาน ๆ หรอก เพราะพ่อเป็นคนนิ่งๆ
แต่ก็เพราะว่าโตแล้ว..และไม่รู้ว่าพ่อแม่จะอยู่กับเราอีกนานแค่ไหน
อะไรที่ทำได้ ที่อยากทำ เราก็ทำ มีอะไรไม่เคยพูด ไม่ค่อยพูด ก็พูดซะ..
ดีกว่าเสียใจทีหลัง เดี๋ยวจะพาลมาคิดโทษตัวเองว่า..ทำไมวันนั้นไม่ทำอย่างนี้.. :)


รู้สึกขอบคุณพ่อจริง ๆ นะ  พ่อมีไม่มากแต่พ่อก็พยายามให้
ก็รู้ ๆ อยู่ว่าในสมัยเรานั้นอัดวิดีโอทีมันเป็นเรื่องค่อนข้างยากกว่าสมัยนี้ ที่โทรศัพท์ก็อัดคลิปได้แล้ว
แม่บอกว่าตอนนั้น นอกจากพ่อจะวานให้เพื่อนที่กรมฯช่วยเก็บวิดีโอไว้ให้
พ่อก็ยังแบกกล้องตัวใหญ่ ๆ ทำอย่างกับนักข่าว มายืนถ่ายวิดีโอเราเอง (ทั้งที่พ่อเป็นครู 555)


เราไม่มีวิดีโอวัยเด็กเยอะเหมือนน้อง เพราะ 10 กว่าปีที่ผ่าน โลกหมุนเร็วอย่างกับเราเกิดคนละยุค
แต่ของขวัญที่ได้มา มันมีค่ามาก ๆ จริง ๆ 
ขอบคุณ...ขอบคุณ..ขอบคุณ  รักพ่อมากๆ


------------------------------------------------------------------------------


และอีกสิ่งที่เราคิดว่า...มันคือการทำอะไรบางอย่างที่เป็นชิ้นเป็นอันเนื่องในวันเกิด(ย้อนหลัง)
คือ การทำความสะอาดหิ้งบรรพบุรุษ ที่บ้านเก่า
จริง ๆ ถ้ามีโอกาสก็ทำความสะอาดอยู่แล้ว  แต่รู้สึกเมื่อวานที่ได้ทำ ใจมันสงบอย่างบอกไม่ถูก
เริ่มตั้งแต่ปู่ทวด ย่าทวด ไล่ลงมาตามลำดับบรรพบุรุษ  เช็ดโกฐอัฐิให้สะอาด วางก้านยาสูบ เชี่ยนหมากให้ดี  ดูแลแจกัน กระถางธูปให้เรียบร้อย


ตอนทำความสะอาดไป ก็มีพูดโน่นพูดนี่เล่าไปเหมือนให้แกฟัง ประหนึ่งว่าให้ฟังเหลนพร่ำเพ้อ นานๆจะมาหา
ว่าไป จะเช็ดรูปใครอะไรก็ต้องบอกก่อน เดี๋ยวเกิดมาเข้าฝันกัน..หนูกลัว 5555
ก็นะ...มันรู้สึกดี  นาน ๆ จะได้ทำอะไรแบบนี้  ถึงเราจะเกิดมาไม่ทันเห็นบรรพบุรุษสักคน
แต่ในระหว่างที่ทำไปนั้น...เราก็รู้สึกว่า ท่านยังไม่ไปไหนหรอก และเราต้องทำตัวให้ดี ต้องเป็นลูกหลานที่ดี :)


------------------------------------------------------------------------------


มันดูเป็นบันทึกเวิ่นเว้อ..ไม่เห็นมีอะไรพิเศษ
แต่เรารู้สึกว่ามันพิเศษ...เพราะวันเกิดปีนี้เรามีความคิดอะไรอีกหลายอย่าง
ซึ่งเราไม่ได้บันทึกออกมาหมดหรอก แต่เรารู้ว่ามีอะไรที่เปลี่ยนไปในความคิดเราบ้าง :)
หลายสิ่งหลายอย่างที่ระคนกัน...ขอบคุณทุกวันที่ผ่านมา
ต่อจากนี้ไปเราจะ....(บอกตัวเองในใจ)...



Happy Birthday to me | 21 ปีแล้วนะ :)





Create Date : 05 สิงหาคม 2557
Last Update : 5 สิงหาคม 2557 1:32:48 น.
Counter : 504 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ณธรา
Location :
สุราษฏร์ธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]