หรือจะเป็นเพราะ...เวรกรรมที่ต้องชดใช้

ชิโร่ kung
Location :
อ่างทอง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชีวิตเรียบง่าย สบาย ๆ ไม่เรื่องมาก
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ชิโร่ kung's blog to your web]
Links
 

 
โจอี้

โจอี้ สุนัขตัวที่ 2 ของเรา โจอี้เป็นพันธุ๋สปริท สีขาว แม่จะเรียกโจอี้ว่า "นางสาวไทย " เพราะโจอี้เรียบร้อยมาก ส่วนเรากับพี่จะเรียกโจอี้ว่า"ป้าโจ"

เดิมป้าโจเป็นสุนัขบ้านอัยการ คนเมาไปลักป้าโจมา ก่อนที่พี่สาวเราจะไปขอป้าโจมาเลี้ยง เวลาที่เราไปเยี่ยมพี่ เราจะพาป้าโจมานอนด้วย แต่ปกติ พี่เราจะเลี้ยงป้าโจไว้นอกบ้าน จนวันหนึ่ง..พี่เราย้ายไปอยู่ระยอง พี่พาป้าโจมาฝากไว้ที่บ้านที่อ่างทอง หุหุ แล้วพี่เราก็ไม่ได้ป้าโจกลับไปเลี้ยงอีกเลย เพราะเราไม่คืน ด้วยเหตุผลว่า อยู่กับเรา ป้าโจถูกเลี้ยงอยู่บนบ้าน เราเลี้ยงดีกว่า ป้าโจอยู่กับเราต่อมาอีก 11 ปี ป้าโจก็เริ่มสุขภาพไม่ดี

ทุกเย็นที่กลับบ้าน ป้าโจต้องออกมารับหน้า แต่วันนั้นไม่มีแม้แต่เงาป้าโจ ร้องเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ออกมา เดินหาจนร้องไห้ โกรธที่เตี่ยปิดประตูบ้านไม่ดูว่าป้าโจขึ้นบ้านหรือยัง เพราะปกติ เวลาที่จะขับถ่าย ป้าโจจะลงไปทำธุระข้างล่างบ้าน จนเมื่ออายุมากขึ้น ป้าโจขึ้นบ้านไม่ได้ เสร็จธุระ ป้าโจจะมานั่งรอที่ตีนบันได รอเรากับแม่ลงไปอุ้มขึ้นบ้าน

วันนั้นจนพี่ป้าน้าอาเห็นเราร้องไห้ ก็ช่วยกันออกตามหา ป้าโจถึงลุกมาจากใต้กองไม้ ป้าโจไม่สบาย สงสัยอาการเราวันนั้นจะหนัก อาเลยไปหาลูกหมามาให้อีกตัว เป็นพันธุ์ผสมแจ็ค พี่เราเรียกว่า"หนูก็องส์" ตอนนั้น บอกตรง ๆ ไม่ได้อยากได้มันเลย ในใจมีโจอี้ตัวเดียวจริง ๆ

เวลานอน เราจะอุ้มหนูก็องส์ไปนอนด้วย แม่จะบอกให้ป้าโจนอนกับอาม่า ป้าโจจะเดินมามองเหมือนจะขอนอนด้วย สุดท้าย เราก็จะเดินมาอุ้มป้าโจไปนอนด้วยทุกคืน ที่โมโหมาก คือหนูก็องส์ชอบเกเรป้าโจ มันชอบนอนละเมอบางที่ ตี 2 ตี 3 กระโดดข้ามมากัด ป้าโจจะร้องน่าสงสารมาก แล้วเวรกรรมก็มีจริง เมื่อเราพาหมูหยองลูกพุดเดิ้ลผสมจากวัด มารักษาและรับเลี้ยงไว้ หมูหยองก็จะทำกับหนูก็องส์เหมือนที่มันทำกับป้าโจเลย

แล้ววันที่เรากับแม่เสียใจที่สุดก็มาถึง แม่โทรมาบอกว่า ป้าโจถูกรถชน เป็นรถของลูกอา ถอยหลังมาชนป้าโจ แม่บอกป้าโจเพิ่งลงไปจากบ้านไปทำธุระส่วนตัว ไม่ถึง 5 นาทีเอง หมอบอกว่าป้าโจกระดูกสะโพกหัก ให้นอนดูอาการที่คลินิค ยังจำภาพนั้นได้ติดตา ป้าโจเดินเขยกตามมาที่หน้าร้าน

ทุกเย็นที่ไปเยี่ยม เราจะซื้อของกิน ไปอยู่เป็นเพื่อนจนคลินิคปิดทุกวัน หมอบอกว่า ผลเลือดป้าโจไม่ดีนัก เม็ดเลือดขาวสูงมาก 4 หมื่นกว่า ป้าโจต้องนอนคลินิคต่อ ทุกวันที่กลับจากคลินิค แม่จะถาม เมื่อไหร่โจอี้จะกลับบ้าน

วันที่ 9 ของการนอนรักษาที่คลินิค ป้าโจกินอะไรก็อาเจียนออกมาหมด เราบอกหมอให้เจาะเลือดมา เราจะตรวจเอง ตอนที่เห็นผลเลือด เรายืนร้องไห้ที่หน้าเครื่องเลย มันไม่ใช่เม็ดเลือดขาว แต่มันเป็นเม็ดเลือดแดงตัวอ่อน

โจอี้ซีดมาก จนร่างกายสร้างเม็ดเลือดแดงตัวอ่อนออกมาชดเชย ห้องแลปที่ตรวจ คงเห็นเป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่งเท่านั้น เขาเลยไม่สนใจ ผลตรวจเลือด ค่าตับ ค่าไต ค่าหัวใจ สูงเป็นพัน ยังไม่ทันที่เราจะกลับไปหาป้าโจอีกครั้ง หมอโทรมาบอกว่า โจไปแล้ว

หลายคนเป็นห่วง รับอาสาจะขับรถให้ แต่เราบอกว่าเราขับได้ ในสมองบอกว่า ต้องพาโจอี้กลับบ้าน เราบอกแม่ โจอี้กลับบ้านแล้ว แม่ร้องไห้โฮ โจอี้อยู่กับเรามา 11 ปี เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของครอบครัว ปม่นอนน้ำตาไหลล จนเราต้องบอกแม่ว่า โจอี้ไม่ได้ไปไหน โจอี้นอนอยู่ใกล้ ๆแม่ ส่วนเรา ลางาน 3 วัน ทำงานไม่ได้ ร้องไห้ตลอด กลางคืนเราจะนั่งมองที่ลานดิน หวังว่าโจอี้จะกลับมาให้เห็น แต่โจอี้ก็ไม่กลับมา

อยากบอกป้าโจนะ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ป้าโจยังอยู่ในใจของทุกคนเสมอ ไม่เคยมีใครลืมป้าโจเลย


Create Date : 13 เมษายน 2552
Last Update : 13 เมษายน 2552 1:39:35 น. 0 comments
Counter : 148 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.