** เรื่องความรักและข้อคิดดี ๆ ของเจ้าหญิงและนายทหารหนุ่ม .. (แนะนำค่ะ) ..

.. ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม ..
.. เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ ..
.. เฉกเช่นเดียวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยตน ..
.. แต่เขายังรวบรวมความกล้า ..
.. เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า ..
.. “รัก” ..
.. และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอไม่ได้ ..
.. เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเขาว่า ..
.. ”ถ้าสามารถรอคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอได้ติดต่อกัน
100 วัน 100 คืน เธอจะเป็นของเขาตลอดไป” ..



.. ณ ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น ..
.. วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า ..
.. โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน ..
.. เขารอคอยในสายลมบาดผิว ..
.. รอคอยในสายฝนกระหน่ำ ..
.. รอคอยในความหนาวเหน็บของหิมะ ..
.. วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า ..
.. โดยมีเจ้าหญิงของเขาเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา ..

.. เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพรายเป็นสาย ..
.. จนกระทั่งในคืนที่ 99 ..
.. ทหารหนุ่ม หยุดร้องไห้ หยุดรอคอย หยุดทุกอย่างไว้ ..
.. แล้วหันหลังเดินจากไป ....



.. เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ ..
.. แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ ..
.. ความรักของเธอกับเขาอาจจะเหมือน “นาฬิกาทราย “ ..
.. เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไป ..
.. ในใจอีกฝ่ายหนึ่งกลับรักขึ้นมาใหม่เต็มเปี่ยม ..



.. แต่บางทีทหารหนุ่มอาจตั้งใจแค่แสดงให้เห็น ..
.. ว่าเขารักเธอจริงแท้แค่ไหน ..

.. แค่พิสูจน์ให้เห็น แต่ไม่ต้องการ ครอบครองไว้ ..
.. หรือบางทีเขาอาจเสียใจ ..
.. ต้องตัดใจจากไปเพราะรักเขาถูกทำร้ายย่ำยี ..
.. หรือบางทีเป็นเจ้าหญิงเองที่เสียใจ ..
.. เพราะไม่เคยมีใครรักเธอได้อีกถึงเพียงนี้ ..



.. ความรัก เป็นสิ่งที่ออกแบบไม่ได้ ..
.. ความรัก เป็นเรื่องที่บังคับใจกันไม่ได้ ..
.. ความรัก ที่บริสุทธิ์ คือ การให้ ..
.. ให้โดยที่ไม่หวังว่าจะได้อะไรตอบแทน ..

.. แต่ .. ในความเป็นจริงแล้ว ..
.. ผู้ที่ให้มักจะหวังอยู่ลึกๆ ..
.. ที่จะได้ความรักเป็นสิ่งตอบแทนเสมอ ..
.. และเมื่อเค้าได้ ความรัก กลับมาแล้ว ..
.. มีน้อยคนนักที่จะสามารถให้ในลักษณะนี้ได้ตลอดไป ..



.. ความอดทนอยู่คู่กับความรักไม่ได้ ..
.. แต่ความเข้าใจต่างหากที่ควรเคียงคู่กันไป ..
.. ถูกต้องที่ “เวลา” เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ทุกอย่าง ..
.. โดยเฉพาะความรัก ..

.. การประคองให้รักกันได้ตลอดไป
.. เป็นสิ่งที่ยากกว่าการจะทำอย่างใรให้รักกัน ..



.. เจ้าหญิงไม่ผิด และ ทหารผู้นี้ก็ไม่ผิด
.. เพียงแต่เวลาของ ความรัก ของสองคนนี้...
.. ไม่เท่ากันเท่านั้นเอง ..

.. เรามักจะรู้ค่าของสิ่งของสิ่งหนึ่งเมื่อเราได้รู้ว่า ..
.. เรา .. “ ได้เสียมันไปแล้ว ” ..



.. ลองหันกลับไปมองคนข้าง ๆ บ้างนะคะ ..
.. แล้วจะรู้ว่าเค้ามีค่าแค่ไหน ..



Create Date : 11 ตุลาคม 2548
Last Update : 11 ตุลาคม 2548 23:35:12 น.
Counter : 332 Pageviews.

1 comment
** .. เรื่องราวของคนที่เราเรียกว่า .. เพื่อนสนิท ..

.. เพื่อนสนิท ..
ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆคนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆทั่วๆไป ..
ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆอย่าง ที่คล้ายๆกับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น ถึงจะมาสนิทกันได้ ..

... บางที อาจไม่ใช่นิสัย ...
... บางที อาจไม่ใช่หน้าตา ...
... บางที อาจไม่ใช่ฐานะ ...
... บางที อาจไม่ใช่ระดับความรู้ ...
...
... แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็น มั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี . . .
...
... บางครั้ง ...
... เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป ...
... เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย ...
...
... บางครั้ง ...
... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน ...
... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด ...
...
... บางครั้ง ...
... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย ...
... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้ ...
...
... บางครั้ง ...
... ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ...
... ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่หัวไหล่ บอกเป็นนัยๆว่า เราอยู่ตรงนี้ ...
...
...
... ชอบคำๆนึงที่บอกว่า ...
. . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . . .
. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . . .
...
... เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ ...
... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ...
... ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย ...
...
...
... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก ...
... เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที ...
...
... ไอ่เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว ...
... ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที ...
...
... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ...
... ก็ตอนอกหักนู่นแหละ ...
...
...
... ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ...
... ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง ...
... คงจะประมาณว่า ...
... "... พอมีแฟนก็ลืมเพื่อน" ...
... "กะเราไม่เคยช่วยอาไรเลย ทีกะแฟนนี่แทบถวายหัว" ...
... "ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์กรูได้ใช่ไหม สาด" ..
...
... คิดๆดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ...
... เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก ...
... ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย ...
... นานๆถึงจะได้คุยกันที ...
...
... แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา ...
... นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน ...
... อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน ...
... ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว ผมก็จะไล่มันกลับไปนอน ...
... ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆทั้งนั้น ...
... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว ...
...
... แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า ...
.. 'เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ'..
... 'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ' ...
...
... แต่แทนที่มันจะด่าผมว่า อกหักแล้วค่อยนึกถึงเพื่อน ...
... กลับกลายเป็นว่า ...
... "นายรู้ไหมว่าเราดีใจแค่ไหน" ...
... "ที่เวลานายเสียใจ" ...
... "เราเป็นคนแรกที่นายนึกถึง" ...
...
... นี่แหละที่ผมบอกว่า ...
... 'เพื่อน' ...
... 'คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา' ...
. . . 'แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง
ไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน . . .


จาก http://board.narak.com/topic.php?No=62096 ค่ะ ..



Create Date : 11 ตุลาคม 2548
Last Update : 11 ตุลาคม 2548 8:28:48 น.
Counter : 181 Pageviews.

4 comment
เรื่องราวดี ๆ ที่อยากแบ่งปันค่ะ .. "เราไม่ได้-ไม่รักกัน (ซะหน่อย) "
ได้ mail นี้มาจากเพื่อนค่ะ ..
ชอบมาก เลยเอามาให้อ่านกันค่ะ ..
.........................................
บางที.. อาจไม่จำเป็นเสมอไป
ที่ความรัก..จะต้องจบลงด้วยการได้เป็น..คนรัก
..........................................

บนเตียงเล็กๆ.. ในบ้านอบอุ่นหลังหนึ่ง
แดดยามเย็นทอบางบาง..ผ่านหน้าต่าง
หญิงชรา..อายุราวๆ 70 ปี
นอนซม..อยู่บนเตียง

เธอรู้ว่า...นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย..ในชีวิตของเธอแล้ว
แต่จะเป็นอะไรไปล่ะ
เธอพอใจกับชีวิตทั้งหมด..ที่เธอได้ผ่านมา
เธอ..ได้แต่งงาน ..มีครอบครัว..ที่อบอุ่น
แม้จะไม่มีลูก..ก็ตาม
มีเพื่อนที่ดี ..ผ่านชีวิตการงานที่ดี
ถึงแม้วันนี้..สามีของเธอจะตายไป..ร่วม 10 ปี

แต่..ในวันสุดท้าย..ของชีวิต
เพื่อน-ที่เธอรักที่สุด..ก็มานั่งเคียงข้างเธอ..อยู่ตรงนี้

มาส่งเธอ..เหมือนทุกครั้ง…

“หมอบอกว่า..ฉันคงอยู่ได้ไม่เกินพรุ่งนี้เช้าหรอก
เธอ..เอ่ยบอกกับเขา ...
เพื่อนชรา..ที่รู้จักกับเธอมา..แต่ครั้งยังเด็ก
“ฉันรู้”
ชายชรา..พยักหน้ารับ

“เธอมาส่งฉัน..เหมือนทุกทีสินะ”
หญิงชรา..มองหน้าชายชรา

“ใช่..ก็ฉันส่งเธอ..มาตลอดทั้งชีวิตนี่นา ..ขาดไปอย่าง..คงไม่ครบ”
ชายชราตอบ..ด้วยรอยยิ้มบางๆ

“ตอนเด็กๆ..บ้านเรา..อยู่ทางเดียวกัน..เรากลับบ้านด้วยกันทุกเย็น.. บ้านฉัน..อยู่เลยบ้านเธอไปมาก..”
เธอ..รำลึกความหลัง

“แต่ฉัน..ก็ไปส่งเธอทุกวัน”
ชายชราบอก

“ใช่..เธอทำอยู่อย่างนั้น..ตลอดชั้นประถม..และมัธยม..ที่เราเรียนด้วยกัน จนเพื่อนๆล้อว่า..เราเป็นแฟนกัน”
หญิงชราพูดขึ้น

“สุดท้าย..ก็ต้องเลิกล้อกันไป”
เพื่อนชราของเธอ..ต่อคำ

“ตั้งแต่..เธอคบกับแฟนคนแรกของเธอ..นั่นแหละ”
เธอเย้ายิ้มๆ

“แต่ฉันก็ไปส่งเธอทุกวัน..อยู่อย่างเดิม... จนต้องเลิกกับแฟน..ไม่ใช่รึ”
ชายชรา..ทวนความหลัง

เธอจำได้ว่า..เธอบอกเขาอยู่บ่อยๆว่า..ไม่ต้องเดินมาส่งเธอแล้ว..เดี๋ยวแฟนเขาจะโกรธเอา.. แต่เขาก็ยังดึงดัน..ที่จะมาส่งเธอ

“โกรธก็โกรธไป ..ฉันรู้จักเธอมาก่อนตั้งนาน ยังไงเธอ..ก็ต้องมาก่อน”
นั่น..เป็นคำพูดที่เธอจำได้ไม่ลืม ..แม้ว่า..มันจะผ่านมาเกือบ 60 ปีแล้วก็ตาม..

เธอยังจำ..วันที่เขาต้องขึ้นรถไฟ..เพื่อไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยได้
วันนั้น..เธอไปส่งเขาที่สถานี ..ร้องไห้จะเป็นจะตาย
เขาวุ่นกับการปลอบเธอ..จนไม่เป็นอันได้ร่ำลาพ่อแม่
พอเธอสงบลง..และขอตัวเข้าไปล้างหน้าล้างตา..ในห้องน้ำ ..
พ่อแม่ของเขา..ไปเช็คเที่ยวรถไฟ ...
พอเธอกลับมา..ก็พบเขานั่งร้องไห้คนเดียว..กับกองกระเป๋า...เงยหน้าขึ้นบอกกับเธอ..ทั้งน้ำตา

“กลับบ้านเอง..เดินดีๆ นะ”
…และนั่น..ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา..อีกรอบ

เธอจำได้ว่า..วันที่เขาปิดภาคเรียน..และกลับมาบ้าน..เธอแนะนำเขา..ให้รู้จักกับแฟนหนุ่มของเธอ
ตอนแรก..ทั้งสอง..เหมือนจะเข้ากันได้ดี ..แต่หลังจากนั้น 2-3 วัน มีคนมาบอกว่า..แฟนเธอกับเพื่อนเธอ..ต่อยกัน

“มัน..นอกใจเธอ”
เขาบอกเรียบๆ..
แต่..เธอไม่เชื่อ

วันนั้น..เธอเชื่อแฟนมากกว่า..ว่าเขาอิจฉาแฟนเธอ..จึงหาเรื่องชกต่อย
เธอว่าเขา..ไปหลายคำ

อาทิตย์นึงให้หลัง..เธอจึงรู้ว่า..เขาเป็นคนถูก
เมื่อเธอไปหาเขาที่บ้าน..ก็เจอแต่..พ่อของเขา

“มันกลับไป..แต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ..เห็นว่ามีธุระด่วน ..ไม่รู้อะไร”

เธอส่งจดหมายไปขอโทษ

..เขาบอกไม่เป็นไร..เขาไม่เคยโกรธเธอ..แค่น้อยใจเล็กๆ
..ในจดหมายลงท้าย..ด้วยคำ-คำเก่า
"กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ"

เธอรู้ว่า..ในคำที่เหมือนสั้นๆนั้น
..เขาพูดอะไรออกมา..มากมายขนาดไหน..

เธอจำได้..ถึงวันที่เธอ..บอกเขาว่า..
เธอจะแต่งงาน..

เขา..มองหน้าเธอ..

เธออ่านไม่ออกว่า..มันเป็นความรู้สึกอะไร
..ดีใจ?
..เสียใจ?
และเมื่อเธอถามเขาตรงๆ ..เขาก็ตอบว่า..

“..เราใจหาย..”

แต่ก่อนหน้านั้น..
ก็เขานี่แหละ..ที่เป็นคนช่วยเธอเลือก..ช่วยเธอดูว่า..ผู้ชายคนนี้นิสัยดี
..และรักเธอจริง

“เรา-ผู้ชายด้วยกัน..เราดูออก”
ซี่งเขา..ก็ดูไม่ผิด ..สามีของเธอดี..เหมือนอย่างที่เขาบอก ..

วันแต่งงาน..เธอบอกเขาว่า..
“ความเป็นเพื่อนของเรา..ยังเหมือนเดิมนะ ..ไม่ต้องห่วง”
เขามองเธอนิ่งๆ..พยักหน้าน้อยๆ.. ไม่ตอบคำ

ถึงเวลารดน้ำสังข์ ..เขาอวยพรเธอมากมาย
..แต่พูดกับสามีเธอ..เพียงสั้นๆ ว่า..
“ฝากด้วยนะ..”

เขาแต่งงาน..มีครอบครัวของเขา
เธอ..ก็มีครอบครัว..ของเธอ

มีบางช่วงของชีวิต..ที่ห่างกันไป
แต่ก็ไม่เคย..ลืมกัน

เธอ..ส่งการ์ดอวยพรวันเกิดให้เขา..ทุกๆปี
ตอนนี้..เขาน่าจะเก็บมันไว้ได้ 59 ใบแล้วล่ะ
เพราะเธอนับของเธอแล้ว..มันได้ 58 ใบ
น้อยกว่า..อยู่ใบนึง..
เพราะเธอ..เกิดทีหลังเขา 5 เดือน..

บางที ..เธอรู้สึกสนิทกับเขา..มากกว่า..คนรักของเธอเสียอีก
หลายเรื่อง..ที่เขารับรู้..แต่คนรักของเธอ..ไม่แม้แต่ระแคะระคาย..
และก็เช่นกัน..หลายความลับ..ที่เขาระบาย
..ที่เขาฝากไว้ที่เธอ..เธอก็รับ..และเก็บงำมันไว้..ด้วยความเต็มใจ..

“คิดอะไรอยู่?”
เขาเอ่ยขึ้นมา..ทำลายความเงียบ

“เรา..กำลังนึกแปลกใจ”
เธอเอ่ย..ด้วยท่าทีครุ่นคิด

“ทำไม..เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน?”
เขานิ่งไป..เหมือนกำลังคิดเช่นกัน

”เราสนิทกันมาก..มั้ง”
เขาว่า

“นั่น..ไม่น่าใช่เหตุผลนี่”
เธอว่า

“เธอ..ถามยากไปนะ”
เขาตอบ..หลังจากนิ่งคิดอีก..อยู่ครู่ใหญ่

“ไม่ยากหรอก ..ลองคิดเล่นๆ สิว่า..ทำไมเราถึงไม่รักกันนะ?”
แววตาเธอ..มีแววขี้เล่นซุกซน ..เหมือนเด็กหญิง..ครั้งกระโน้น

“อืมม..อันนี้..ค่อยง่ายขึ้นมาหน่อย”
เขาพูดขึ้น

เธอมองหน้าเขา.. แปลกใจเธอว่า..เธอไม่ได้เปลี่ยนคำถาม..นี่นะ..

“ฉันไม่รู้หรอกว่า..ทำไม-เราถึงไม่ได้เป็น..คนรักกัน”
เขามองหน้าเธอ..ด้วยสายตาอ่อนโยน

”แต่..ถ้าเธอถามว่า..ทำไม-เราถึงไม่รักกันน่ะ”
เขาเว้นช่วง
“ฉันก็จะตอบว่า -- ฉันว่า..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย”
เธอหลับตาลง..

คำถามที่ถูกซ่อนไว้..หลายสิบปี..กลับตอบออกมาง่ายๆ..อย่างนี้เอง

“นั่นสินะ ..เราไม่ได้-ไม่รักกัน..ซะหน่อย”
เธอตอบ..ทั้งๆที่หลับตาลง

ตอนนี้..เธอพร้อมที่จะจากโลกใบนี้ไป..อย่างมีความสุขแล้ว

ในความรู้สึก..ที่เริ่มพร่าและเลือน...เธอสัมผัสได้ถึงมือของเขา..ที่เอื้อมมากุมมือเธอไว้

“กลับบ้านเอง..เดินดีๆนะ..”

และนั่น..

คือ..คำสุดท้าย..ที่เธอได้ยิน…



Create Date : 24 กรกฎาคม 2548
Last Update : 24 กรกฎาคม 2548 18:44:04 น.
Counter : 223 Pageviews.

9 comment
คิดให้ได้ อกหัก .. เรื่องเล็ก .. ~*
ที่เรามักจะถูกสอนว่าเรื่องรักเรื่องเล็ก
เรื่องเรียนน่ะเรื่องใหญ่ แต่ในความเป็นจริง
เรื่องเรียนน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องใจสิสำคัญ
วัยรุ่นอกหักเรื่องขำ ในสายตาผู้ใหญ่
ทั้งที่เราแทบใจสลายร้อนรนทนไม่ได้
เมื่อเห็นเขาหรือเธอคนนั้นกำลังนอกใจมีใหม่ ..

เอาเถอะน่า...เธอต้องเข้าใจสิว่า ถ้าคิดจะรัก
ครึ่งหนึ่งคือความเสี่ยงที่จะต้องอกหัก ..
และอีกครึ่งหนึ่งคือความเป็นไปได้ที่จะมีรัก ..
มีความสุข ในเมื่ออยากจะรักก็ต้องยอมรับ
ความเสี่ยงที่จะต้องลุ้น ..
และถ้าเสี่ยงแล้วเราเป็นพวกครึ่งแรก ..
คือนอนกินแห้วกระป๋อง ว่าแต่จะทำอย่างไร ..
ให้กินแห้วได้แบบไม่บอบช้ำจนเกินไป...

เสียใจ...แต่อย่าให้เสียคน ..
เสียใจร้องไห้ฟูมฟาย ฟ้องแม่ คุยกับเพื่อนจนสายไหม้ ..
หรือนอนคุยกะหมา น้ำตาไหลพราก ก็ทำไป ..
ถ้ามันทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น ความเสียใจไม่ใช่เรื่องใหญ่ ..
แต่เธอต้องรู้จักควบคุมรู้จักความพอดี
อย่าให้มันไปทั้งหมดของชีวิต ..
บางคนอกหักถึงขั้นทำร้ายตัวเอง ทำร้ายครอบครัว
ทำร้ายเพื่อนและคนที่รัก ..
เพียงเพื่อคนแปลกหน้าที่เขาเคยรักเรา ..
และตอนนี้เขาไม่รักเราแล้ว ..

การเสียใจ ทำให้เราได้รู้ว่า อย่างน้อยเราก็มีหัวใจ ..
ไว้รักไว้เจ็บ ยังเก็บความทุกข์ความสุขได้..
เหมือนคนอื่น แต่เธอก็ต้องรับผิดชอบตัวเองด้วย ..
คือเสียใจแต่อย่าให้เสียคน เจ็บแค่ใจ ..
อย่าให้ส่วนอื่นเจ็บไปด้วย...


มีสติ รู้จักแยกอารมณ์ ..
การแบ่งแยกอารมณ์เป็นสิ่งที่ทำได้ยากที่สุด
ในช่วงภาวะสับสนของคนอกหัก
จะเป็นประมาณว่า นั่งเรียนอยู่ก็น้ำตาไหล
กลับบ้านก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง ข้าวปลาไม่กิน
เรียนหนังสือไม่รู้เรื่อง หลับตาก็นึกถึงแต่เรื่องเขา
ถ้าเป็นแบบนี้แปลว่าเธอสับสนทางอารมณ์อย่างหนัก
ไม่ควรอยู่คนเดียว ..
บางทีเราควรมีที่ปรึกษาเพื่อแบ่งเบาปัญหาบ้าง ..

เวลาที่เธออกหัก หรือเพื่อนอกหัก ..
ควรปรึกษาพูดคุยกันบ้าง ไม่ต้องอาย
เพราะเพื่อนจะมีคำแนะนำและคำปลอบใจเด็ด ๆ ให้เธอ ..
อย่างเช่น แหมอกหักเรื่องเล็ก...แต่อกเล็กน่ะเรื่องใหญ่!


เขาเป็นแค่คนผ่านมา...แล้วผ่านไป ..
คิดเสียว่าคนที่ทำให้เราช้ำเป็นเพียงแค่สายลมพัดผ่านมา
เป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต ..
เขาไม่มีค่าพอที่จะเป็นเพื่อนสนิท ที่จะคบเราไปจนแก่ ..
เขาไม่มีค่าพอที่จะเป็นคนรัก ที่จะดูแลชีวิตกันตลอดไป ..
เขาเป็นแค่สายลมที่พัดผ่านมาให้เราได้เย็นสบายแป๊บเดียว ..
แล้วก็พัดผ่านไป ให้ความเย็นกับคนอื่นอีก ..

ตลอดชีวิตคนเราที่ต้องเติบโตต่อไป ..
เราต้องเจอคนประเภทผ่านมาแล้วผ่านไปอีกมากมาย
ทั้งเพื่อน คนรัก หรือใครก็ตาม ..
ในวันหนึ่งคนเหล่านี้ก็จะเป็นเพียงความทรงจำเก่าๆ ..
ที่ไม่ทำให้เรารู้สึกอะไรเลย ..


โชคดีที่อกหัก...สิ่งที่มีค่ามากกว่าคำว่าเสียใจ
จะว่าไปแล้วประสบการณ์รักเป็นพิษในช่วงวัยรุ่นนี่
เป็นประโยชน์ต่อชีวิตเหมือนกันนะ เพราะมันเป็น
สะพานอีกขั้นให้เธอก้าวไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่
ให้เธอได้ใช้ชีวิตในอีกระดับหนึ่ง ..
ตรงนี้เป็นกำไรชีวิต ที่วันหนึ่งเธอจะหันไปขอบคุณเขา ..
เจ้าตัวต้นเหตุที่ทำให้เราเจ็บน่ะ ..
กำไรที่เหลืออยู่จากรักเป็นพิษก็คือ...
ได้เรียนรู้ว่ารักเป็นอย่างไร ..

ถ้าไม่สุขจนล้นมาซะก่อนแล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่า ..
เจ็บเจียนตายนอนน้ำตาไหลพรากๆ น่ะมันทุกข์แค่ไหน ..
ถ้าเธอเจ็บมากแค่ไหน ก็จงรู้ไว้ว่าเธอรักเขามากแค่นั้น ..
ต่อไปจะรักใครจะคบใครอีก จะได้รู้ว่า ..
ถ้าต้องอกหักอยากเจ็บแค่ไหนให้พอดี ..
เธอก็จะรักเขาแค่นั้น แค่พอดี ..
คราวนี้รับรองไม่มีเจ็บเท่าครั้งแรก ..


ถ้ารักแล้วจะต้องอกหัก ..
แต่ความรักที่เคยได้มาก็ทำให้สุขล้น
คุ้มค่าน้ำตาที่เสียไปไม่ใช่เหรอ...
ถ้าใครอยากจะรัก ก็อย่ารีรอ ..
เพราะอกหักอย่างมีสติก็ใช่ว่าจะไม่มีประโยชน์เลยนี่ ..



ขอขอบคุณ http://www.sanook.com ..
ที่นำบทความดี ๆ อย่างนี้มาให้อ่านกันค่ะ ..



Create Date : 12 พฤษภาคม 2548
Last Update : 12 พฤษภาคม 2548 19:22:31 น.
Counter : 168 Pageviews.

1 comment
* ~ love quote .. + sad quote .. ~*
* ~ Maybe cupid should shoot himself with his own damn arrow then maybe he’d see how much love hurts ..


*~ the saddest thing in the world,is loving someone who used to love you ..


*~ " Have you ever wondered which hurts the most;
saying something and wishing you had not, or saying nothing and wishing you had?
I guess. The most important things are the hardest things to say; Don't be afraid to tell someone you love them. If you do, they might break your heart... but if you don't, you might break theirs."


*~ "Have you ever wanted to love someone with everything you had, but that other person was too afraid to let you? Too many of us stay
walled because we are too afraid to care too much... for fear that the other person does not care as much, or at all."

*~ Real love is feeling like being a part of that person's life almost isn't enough.
It's more like a feeling that you would live in the same skin with them if you could and share every thought, heart beat, and emotion as one.
- Rod Cannon -

*~ Love is something you can't describe
like the look of a rose,
the smell of the rain,
or the feeling of forever.
- Kristen Kappel -

ชอบอันนี้ที่สุดเลยค่ะ ..
* ~ Love is when you look into someone's eyes,
and see everything you need.
- Kristen Kappel -

ภาษาไทยบ้างนะคะ ..

*~ เราแค่เสียคนที่เรารัก .. แต่เค้าเสียคนที่รักเค้า .. ใครน่าเสียดายกว่ากัน ..

*~ ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา แต่คิดถึงทุกเวลาที่หายใจ ..

*~ สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด ..



Create Date : 11 พฤษภาคม 2548
Last Update : 11 พฤษภาคม 2548 22:01:27 น.
Counter : 222 Pageviews.

3 comment

Autumn Maple
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]