..ถ้าจักตายก็ขอตายในหน้าที่ ถ้าจักพลีก็ขอพลีแด่เหนือหัว ถ้าจักอยู่ก็ขออยู่เพื่อครอบครัว ถ้าจักชั่วก็ขอชั่วแก่ไพรี..
Group Blog
 
All Blogs
 

แด่..คมช.และผู้กุมอำนาจทัพไทย

* ท่านเปรียบเหมือนผู้นำทัพที่นั่งบนคอช้างศึก โดยมีผู้เฒ่านั่งบนกูบคอยให้อาณัติสัญญาณเภรี รอบๆช้างศึกของท่านรายล้อมไปด้วยขุนทหารน้อยใหญ่และขุนทหารคู่ใจ เวลานี้เบื้องหน้าของท่านคือสนามรบที่ไพร่พลไทยผู้ต่ำต้อยในยศศักดิ์กำลังเพลี่ยงพล้ำและล้มตายด้วยหน้าที่ที่แบกไว้บนบ่า หัวเมืองเล็กหัวเมืองน้อยชายขอบขอบขัณฑสีมากำลังลุกเป็นไฟ ชาวเมืองกำลังเลือกรักษาตัวมากกว่าเลือกรักษาชาติ เพราะทหารของชาติคุ้มครองและปกป้องพวกเขาไม่ได้ ใจพวกเขากำลังออกห่างไปทีละน้อย มิช้าแนวรบจะแปรเปลี่ยน พลเมืองจะเปลี่ยนไป และหัวเมืองจะเปลี่ยนแปลง*

** การศึกที่เพลี่ยงพล้ำในเบื้องหน้า ท่านกลับมีใจเป็นอื่น เห็นชีวิตไพร่พลมีค่าดังมดปลวก ท่านทุ่มเทกำลังไพร่พลลงไปตามหน้าที่ แต่ท่านกลับไม่ทุ่มเทยุทโธปกรณ์และมันสมองเพื่อการทัพ ท่านทำเหมือนประหนึ่งมิต้องการเห็นไพร่พลของเราได้เปรียบในสนามรบ ห้วง๒เดือนที่ผ่านพ้น ข้าศึกเก็บปืนเราไปกี่กระบอกแล้ว มันซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนี้ ยุทธวิธีก็ยังคงไม่กลับสู่พื้นฐานเพื่อการแก้ไขและปรับเปลี่ยน ท่านทำเหมือนจงใจจะให้การณ์เป็นไปอย่างนี้ ท่านย้ำเสมอว่าเรามาถูกทางแล้ว แต่ขุนทหารที่มิมีใจแอบแฝงเป็นอื่นอีกมากมาย เขาเห็นกันถ้วนทั่วว่าเรากำลังหลงทางมาไกลมาก ไกลจนเราแทบจะไม่รู้ความหมายในการต่อสู้ ไกลจนเราไม่เข้าใจว่าเรามาเพื่อปราบปรามหรือเรามาเพื่อถูกปราบปราม ไพร่พลที่ทำการศึกอย่างไร้จุดหมาย ไร้วัตถุประสงค์ มีค่ามิต่างจากทารกถือปืนในสายตาของอริราชศัตรู พวกมันเลือกจะกระทำการเมื่อใดก็ได้ตามใจชอบ ส่วนกองทัพของท่านกำลังอ่อนแอลงทุกวัน เพราะท่านใช้กองทัพผิดไปจากการดำรงอยู่ ทหารเกิดมาเพื่อปกป้องเมือง มิได้เกิดมาเพื่อครองเมือง กองทัพมีไว้เพื่อปกป้องแผ่นดิน มิได้มีไว้เพื่อปกป้องขุนทัพ กองทัพมีไว้เพื่อความมั่นคงของชาติ มิได้มีไว้เพื่อความมั่นคงของขุนทัพ **

*** ตราบใดที่ท่านยังคงเห็นศึกในกำแพงเมือง สำคัญกว่าศึกที่ประชิดหัวเมือง นั่นเท่ากับว่าท่านได้ละทิ้งหน้าที่ของทหารไปแล้ว ท่านละเลยชีวิตของราษฎรไทยหัวเมือง ท่านละเลยชีวิตของเจ้าหน้าที่รัฐที่ออกทำหน้าที่ตามหัวเมือง ท่านเห็นแก่การดำรงอยู่ในอำนาจของท่านเป็นสำคัญ ท่านมิเคยศึกษาการเสียกรุงศรีอยุธยาเมื่อพุทธศักราช๒๓๑๐หรืออย่างไร วันนี้ท่านกำลังเดินไปสู่เส้นทางนั้นเฉกเช่นเดียวกัน และที่สำคัญ ท่านกำลังนำพาชาติและกองทัพของชาติไปสู่ความเสื่อมและแตกดับ เพราะแม้แต่อาวุธสำคัญที่ทรงอานุภาพเพียงอย่างเดียวที่อริราชศัตรูทั้งหลายนั้นเกรงกริ่งเรา และมิกล้าทำการใดๆแบบตรงๆต่อเรา นั่นคือความสามัคคีของคนไทยเมื่อยามบ้านเมืองมีภัย วันนี้แม้นมันจะเหลือเพียงเล็กน้อย ท่านก็ยังทำลายมันลงได้อย่างราบคาบ เจตนาหรือมิเจตนา ท่านและขุนทหารที่รายล้อมท่าน รู้ดีอยู่แก่ใจ ***

**** หากวันใด เราเสียหัวเมืองทั้ง๓ วันนั้นจะเป็นตัวอย่างให้หัวเมืองอื่นที่เปราะบางทางด้านเชื้อชาติและประวัติศาสตร์ อาจยกเป็นเยี่ยงอย่างในการเอาใจออกห่างราชอาณาจักร ประวัติศาสตร์ในอดีตเคยบอกให้เรารู้ถึงเรื่องอย่างนี้ได้ดีในหลายแง่มุม แล้วอำนาจรัฐไทยที่มีต่อหัวเมืองอื่นๆจะเสื่อมถอย อำนาจจากภายนอกจะเข้าแทรกแซงเราอย่างต่อเนื่อง ท้ายสุดเราอาจล่มสลายเหลือแค่ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล เมืองหลวงที่ท่านแสนห่วงแสนหวงในอำนาจเป็นนักหนา เราอาจเหลือแค่นี้เท่านั้นเพราะท่านตั้งใจรักษามันไว้จริงๆจังๆ ท่านเลือกที่จะรักษาหัวใจโดยทิ้งบาดแผลที่ตีนให้ลุกลามโดยไม่เยียวยารักษาให้เด็ดขาดตามลักษณะหน้าที่ที่ท่านต้องถือเป็นปฐม ****

***** ผู้เขียนคือผู้ใต้บัญชาท่านคนหนึ่ง ที่มีวินัยเป็นเครื่องดำรงวิชาชีพด้วยเกียรติยศและความภาคภูมิใจในหน้าที่ที่แบกไว้บนบ่ามาตลอดชีวิตที่เลือกทางสายนี้ ผู้เขียนมิอาจเกรี้ยวกราดด่าทอผู้บังคับบัญชาอย่างท่านได้อย่างที่ใจคิดแม้นส่วนลึกนั้นอยากจะทำเพียงใดก็ตาม แต่ถึงอย่างไร ทหารที่ดีต้องเทอดชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ไว้เป็นหลักชัย มีขุนทหารอีกมากมายในทัพ ที่มีคำตอบและแนวทางของตนไว้ในใจอยู่แล้ว ถึงที่สุดแล้วนั้น คนอย่างนี้ทหารอย่างนี้ คงมิอาจทำตามบัญชาของท่านที่จะทำให้กองทัพและชาติล่มจมได้อีกต่อไป ท่านคือไม้ใกล้ฝั่งที่มินานก็คงแตกดับไปตามอายุขัย แต่ชาติและแผ่นดินของเราจักต้องคงอยู่ไปชั่วฟ้าดินสลาย มีขุนทหารอย่างผู้เขียนอีกเป็นหมื่นเป็นแสนที่พร้อมจะเลือกความอยู่รอดของชาติ มากกว่าความอยู่รอดของผู้บังคับบัญชาอย่างท่าน ด้วยความเคารพเครื่องหมายบนบ่าของท่านที่ครั้งหนึ่งคฑาขององค์จอมทัพได้ทรงจรดแต่ะ ครับท่าน *****

ปล. ท้ายสุดนี้นั้น ลิ่วล้อหรือม้าใช้ของนายท่านทั้งหลาย คุณควรเอาเวลาที่จะตรวจสอบติดตามทางอิเลคทรอนิคส์ในสิ่งที่ผู้เขียนโพสในที่ต่างๆ ไปทำการตรวจสอบลอคไฟล์ของสถานีเบสของโพรไวเดอร์มือถือค่ายต่างในพื้นที่๓จชต.จะได้ประโยชน์กับกองทัพทางยุทธการมากกว่าจะมาตามดูคนที่เห็นแก่บ้านเมืองเป็นหลักอีกหลายๆคนในประเทศนี้









 

Create Date : 16 มิถุนายน 2550    
Last Update : 16 ธันวาคม 2552 16:13:13 น.
Counter : 132 Pageviews.  


Westpoint
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




* ทหารต้องมีวินัย วินัยเป็นเครื่องมือที่ใช้ควบคุมกองทัพ ทหารในกองทัพคือผู้ถืออาวุธของแผ่นดิน คำสั่ง สำหรับทหารนั้นคือสิ่งสำคัญที่เราไม่อาจละเลยได้ หากทหารทุกคนในทัพเอาความคิดของตนเป็นที่ตั้ง โดยไม่นำพาต่อวินัยในการเป็นผู้ถืออาวุธของชาติ ไม่ว่าตัวเล็กตัวน้อย อาวุธเล็กอาวุธน้อย กองทัพจะเป็นกองโจร ในการมีการใช้ในการถือครองอาวุธของแผ่นดินด้วยหน้าที่นั้น วินัยล้วนเป็นหลักทั้งสิ้น ในสังคมทหาร ในกรมกองทหาร ไม่มีคำว่าประชาธิปไตย ไม่มีการออกสิทธิออกเสียง ไม่มีโหวต ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับคำสั่งของผู้บังคับบัญชา การวางปืนแล้วหันหลังออกจากแนวไป ไม่สนใจไม่ปฎิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชามิว่าด้วยเหตุผลใดไม่ว่าในสนามรบหรือในที่ตั้ง นั่นคือการหนีทัพ ในสนามรบนั้นหากทำอย่างนี้ ถูกยิงเป้าทันที หากทำนอกสนามรบ นั่นคือการละทิ้งหน้าที่ มีโทษไม่น้อยเหมือนกัน มีทหารอีกมากมายนักในกองทัพที่ไม่ได้เห็นด้วยกับผู้บังคับบัญชาไปทุกเรื่อง แต่ทำได้แค่คิดเท่านั้น เราไม่มีสิทธิโต้แย้งใดๆในคำสั่ง สิ่งเดียวที่ทำได้สำหรับระดับปฎิบัติคือ เมื่อเราเห็นว่าเป็นคำสั่งที่ผิด เป็นคำสั่งที่ผิดศีลธรรมจรรยาของทหารแห่งชาติที่ดี ไม่ว่าด้วยแง่มุมใดๆ เรายังคงต้องปฎิบัติไปตามคำสั่งนั้น เราอาจทำให้ไม่สำเร็จ ทำได้แค่นี้เท่านั้น เราทำแล้ว แต่ทำไม่สำเร็จ นี่เป็นทางออกเดียวเท่านั้นของระดับผู้ปฎิบัติหรือระดับสั่งการในสนามเล็กๆ รูปการณ์อย่างนี้มิใช่ว่ามิเคยมี ตัวอย่างมีให้ดูมาแล้วจากในอดีต เรามิได้ผิดวินัย แต่เราทำตามความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในเบื้องลึกในจิตใจเท่านั้น นี่เป็นคำตอบที่ว่า ทำไมทหารค่อนกองทัพ ถึงต้องทำอย่างที่ประชาชนทุกคนเห็นตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา ในรร.ทหารในระดับเริ่มต้น ก้าวย่างแรกของการเป็นทหาร ทุกคนในกองทัพจะต้องถูกหล่อหลอมเรื่องวินัยอย่างสุดขั้ว รร.ทหารที่ไหนๆในโลกก็ทำอย่างนี้กันทั้งนั้น เพราะทุกคนในโลกรู้กันดีว่า ผู้ที่จะจบออกไป จะเป็นผู้ที่ต้องถืออาวุธของชาติ และจะต้องใช้อาวุธในมือไปตามหน้าที่ และวินัยที่ รร.ทหารเฝ้าหลอมให้ทหารทุกคนนั่นก็คือ วินัยในการมีหน้าที่ ส่วนการจะถือจะใช้อาวุธในมือของตนตามหน้าที่และคำสั่งนั้น มันขึ้นอยู่กับจิตสำนึกเฉพาะตนในความเป็นชาติ และความเป็นคนไทยเท่านั้น *นี่เป็นสิ่งเดียวที่จะมีอำนาจเหนือกว่า หน้าที่ในทางเป็นจริงของทหาร *
Friends' blogs
[Add Westpoint's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.