Welcome Back Kim Hyun Joong












Welcome Back Kim Hyun Joong

김현중_전역 


12 พฤษภาคม 2015 - 11 กุมภาพันธ์ 2017

ระยะเวลา 1 ปี 9 เดือน หรือ 640 วัน 
กับการเข้ากรมรับใช้ชาติตามประสาผู้ชายเกาหลีของคิมฮยอนจุง

นับเป็นเวลาที่ยาวนานและทุกข์ทรมานกว่าไอดอลคนใดๆ 

สำหรับเราแล้ว 
การเข้ากรมของจุงถือเป็นเรื่องน่าภูมิใจ 
การรับใช้ชาติ ทำหน้าที่ของลูกผู้ชายนั้นเป็นสิ่งที่ดี
และเป็นอะไรที่เราตั้งตารอ การจะไม่ได้เจอกันเกือบสองปี ไม่ใช่ปัญหา 

เรารอได้ เรามั่นใจสุดๆ

ดังนั้นจึงตื่นเต้นกับวันเข้ากรมที่จะมาถึง อยากเห็นคนใส่เครื่องแบบทหารเท่ๆ 
ต้องหล่อมากแน่นอน เรื่องหล่อเอาเป็นเอาตาย ไว้ใจคิมฮยอนจุงค่ะ!

แต่เมื่อวันนั้นมาถึงจริงๆ ทุกอย่างไม่เป็นตามที่คิด
เเละตลอดช่วงเวลาที่จุงอยู่ในกรม มันก็ไม่สนุกเอาซะเลยสำหรับเรา

มันเต็มไปด้วยความเครียด กดดัน ขมขื่น ปวดใจ 
สงสารตัวเอง สงสารจุง สงสารครอบครัวจุง เห็นใจเพื่อนๆ และแฟนคลับจุงทั่วโลก

มันเป็นช่วงเวลาที่เรา "ทุกคน" ต้องผ่านไปด้วยความยากลำบาก 
ต้องเก็บตัวเงียบ ต้องกัดปากและปาดน้ำตาตัวเองอยู่ทุกวันคืน

มันมากกว่า 640 วัน ที่เราจมอยู่กับความทุกข์ใจ

และวันที่เรารู้สึกว่า เเม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะยังไม่จบลง แต่ขอแค่เราสู้อยู่ด้วยกันก็มาถึ

วันที่คิมฮยอนจุงจะออกจากกรม กลับมาอยู่เคียงข้างกันกับพวกเราเฮเนเชียดังเดิม 

วันที่เรารู้สึกว่าต่อให้โลกมันจะคว่ำจะคะมำอีกกี่รอบ เราก็ยังสู้ไหว ถ้าเราได้อยู่ด้วยกัน


วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2017

ช้านี้ตื่นตีสี่ ไม่อาบน้ำ (อาบไม่ไหวแล้ว แต่แปรงฟันนะ) และเอาเสื้อผ้าห่อหุ้มตัวให้หนาที่สุด 
เพราะต้องไปยืนกลางแจ้ง กลางอากาศหนาวนานหลายชั่วโมง ต้องทำตัวให้อุ่นที่สุดเข้าไว้ก่อน
ออกจากที่พักตอนตีสี่ครึ่งไปหาบรรดาเจ้ๆ ทั้งหลายที่จุดนัดพบตอนตีห้าตรง

มยองดงตอน 04.30 น. มีดิฉันเดินเพียงลำพัง หมาไม่มีหอนใส่ สงสัยหาที่อุ่นๆ นอนหลับหมด

โธ่ ชีวิต Smiley

ราวตีห้าน้อยๆ รถที่จองไว้ก็มารับเราเพื่อตรงไปยังหน่วยที่ 30 เมืองโกยาง จ.คยองกีโด
พูดเหมือนไกล จริงๆ ห่างโซลไปราวๆ 30 นาทีเท่านั้นแหละ
วันนี้พระจันทร์สวยมาก กลมโต อากาศหนาว แต่หัวใจอบอุ่น 
นั่งอยู่บนรถมองจันทร์เป็นหน้าเธอไปไม่นาน ก็ถึงแล้ว

เราเดินเข้าไปตามทางที่บรรดาลุงๆ คนขับรถชี้ให้ดู คนขับรถรู้จักกันหมด 
เหมือนทุกคนถูกจ้างวานมาจนชิน 55555

เข้าไปถึงตอนราวๆ 05.40 น. ได้ล่ะมั้ง เห็นพี่การ์ดเดินอยู่แล้วหลายคน
เจ้ๆ แซวกันว่าคนที่รู้จักแฟนคลับดีก็การ์ดนี่แหละเพราะรู้ทันว่าเราจะมาเช้ากันมากๆ 
การ์ดก็เลยต้องมาเช้ายิ่งกว่า
มาครบทั้งพี่บึ้ก พี่ล่ำ พี่มั่น พี่ถึก และสารพัด การ์ดเยอะมากๆ สงสัยมาหมดคีย์อีสต์แน่ๆ

มองไปมาเห็นเขากำลังจัดเตรียมซุ้มข้าว และป้ายผ้าใบที่แฟนๆ ทำไว้ต้อนรับจุงอยู่ 
ทำงานกันแต่เช้ามืดเลยทีเดียว







เราไปต่อแถวเรียงคิว ได้คิวที่ 87 เอิ่ม .... คิวแรกมากี่โมงคะ 
มาหาจุงทีไรกลายเป็นผู้หญิงมีเบอร์ทุกทีเลยค่ะ 555

อากาศหนาวมาก หนาวมากๆ -15 องศา และแดดยังไม่ออก พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น 
เราต้องนั่งเงียบๆ รอคิวอยู่อย่างนั้น
แฟนๆ ทะยอยมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ ต่างชาติ ต่างภาษา เยอะขึ้น
นิ้วแข็ง แก้มชา เท้าสองข้างไร้ความรู้สึก แม้จะพกถุงร้อนมากู้ชีพสองถุง ถุงละ 70 องศา
สองถุงให้ 140 องศาเลย (คิดไปได้) แต่ก็....
หนาวเว้ยเฮ้ย อะไรวะเนี่ย มาทรมานตัวเองทำไม!!! 
กระโดดดึ๋งๆ ให้ร่างกายอบอุ่น แล้วรอต่อ เพื่อจุง ทนได้

ตอนมา come back Break Down ว่าหนาวมากแล้ว เทียบกันไม่ได้กับวันนี้เลยจริงๆ พับผ่าเหอะ

เจ็ดโมงเกือบครึ่ง แถวเริ่มขยับ พี่การ์ดเริ่มมาตั้งที่กั้นให้เป็นทางๆ ให้พวกเราไปรับของที่ระลึก

รถกาแฟ Oppa Truck วิ่งมาจอด จอดปุ๊บป้ายจุงลงมาตั้ง 
แฟนๆ ฮือฮา รุมถ่ายรูปรถกันยกใหญ่ 

เราก็เช่นกัน



แล้วก็เดินวนคิวรับของที่ระลึกกันไป เป็นโฟโต้บุ๊คเล่มน้อยๆ จากคลิป White Hole ที่น่ารัก 



กรีดร้องกันระงมไปหมด

ปาดน้ำลาย แล้วไปรับกาแฟกันคนละแก้วต่อ

ผู้ชายกลัวเราหนาวตายก่อนเวลาอันควร จึงเตรียมกาแฟอุ่นๆ มารอเสิร์ฟ



ตามที่แจ้ง จุงจะออกกรมเวลา 10 โมง พวกนี้มาแต่ตี่สี่ตีห้า ไม่หนาวก็บ้าเเล้วล่ะ

รับกาแฟมาแล้ว ก็มีกล่องรับนกให้หย่อน 
แต่เราตอนนั้นทั้งกาแฟ ของที่ระลึก ผ้าพันคอ กระเป๋า พัวพันไปหมด จึงเดินเลย 
เดี๋ยวกลับมาหย่อน หาที่สิงสถิตย์ก่อน

พ้นจุดนี้ไปแล้ว พี่การ์ดให้ตั้งแถวใหม่ หันหน้าเข้าหาตัวอาคารที่เล็งแล้วว่าจุงคงมายืนตรงนั้น

เราได้แถวที่สอง หลังสาวญี่ปุ่น เรียกว่าทำเลดีทีเดียว

อยู่ไปอยู่มา คนก็เยอะขึ้น อากาศไต่ไปที่ -17 max สุดๆ เเม้พระอาทิตย์จะขึ้นแล้วก็ตาม 
ยืนรอจนขาสั่นแบบระงับกิริยาตัวเองไม่ได้
หนาวจะตายแล้วววววว แต่ก็อีกไม่นาน เดี๋ยวจุงมา ทนได้ ฉันทนด้ายยยยยย

สื่อมา สื่อมาเยอะใช้ได้อยู่ มาถึงก็ตั้งกล้องบังพวกเรา ขอบใจ!!!

ทำเลดีแค่ไหน สื่อมาบังก็พังซิคะ


เค้กมา เค้กที่ว่าจะเซอร์ไพรส์จุงมาแล้




กรงนกก็มา ว้ายยยยยย ลืมหย่อน พี่วรรณใจดี วิ่งไปหย่อนให้ ขอบคุณนะคะ




และด้วยความไปหย่อนทีหลัง สื่อถ่ายมาติดของเราเลย เด่นมาก เพราะคำว่า "ฮยอนจุงอ่า" แน่ๆ เลย




ดูบรรดาสื่อสนใจในกรงนกนี่มากๆ เพราะทุกสำนักข่าวไปรุมถ่ายกันยกใหญ่เลย เราก็สนนะ 
เพราะตอนแรกที่ดูมันน้อย คือเราคิวแรกๆ ที่เดินผ่านมันไง

พอใกล้ถึงเวลาจุงมา แฟนๆ มาเยอะขึ้นเห็นว่า 1,200-1,500 คน อันนี้ไม่แน่ใจ 
สุดท้ายกรงนกก็เต็มแน่นเลย หลากสีสัน สวยมาก

Smiley แฟนๆ มารับจุงเยอะเเยะไปหมดเลยเนอะ Smiley




อยากจะบอกสื่อ ... อย่าดูแคลนความรักของแฟนคลับ โดยเฉพาะแฟนคลับคิมฮยอนจุง 

เพราะเราผ่านอะไรมาเย้ออออออ

ระหว่างที่รอนั้น สื่อก็มาสัมภาษณ์คนนั้นคนนี้ เน้นไปที่แฟนญี่ปุ่น ถามว่า "ทำไมถึงมา"

คือคำถามนี้คิดมาแล้วใช่ไหม? จะถามทำไมวะ ไม่เข้าใจ ยังต้องถามเหรอ

ก็นั่นแหละ ก็เป็นช่วงสัมภาษณ์กันไป เราก็ดูนาฬิกาไปเรื่อยๆ 

จาก 6 โมง เป็น 7 โมง เป็น 8 โมง และเป็น 9 โมง ..... ชั่วโมงสุดท้ายแล้ว

ยังไม่ทันจะ 10 โมงตามที่ควรเป็น .... แค่ 9.45 น. เท่านั้นล่ะมั้ง

เสียงฮือฮาที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางขวามือของเรา 
เสียงเรียก ลีด้าๆ คิมฮยอนจุงๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ 
เสียงแห่งความดีใจ ตื่นเต้น





และก็เห็นจุงค่อยๆ เดินมา เดินไปมองแต่แฟนๆ ไป จนไปยืนในจุดที่เตรียมไว้



พ่อเจ้าประคุณเอ๊ยยยยยยย เสียงแฟลชรัวแตกมาก คนข้างหลังก็ดัน โถมเข้ามาไม่หยุด 
เราทุกคนพยายามจะมองเห็นจุงให้มากที่สุด ทั้งสองตาและผ่านเลนส์

ช่างน่าสะเทือนใจกับความสูงของตัวเองดังที่ผ่านมาตลอดชีวิต ที่ต้องมองผ่านเลนส์ 555555

พยายามจะถ่ายจุงด้วย แต่เรียกว่าโคตรจะลำบาก 
หนาว มือสั่น ปรับโฟกัสไม่ได้ (อาการปกติของอิ่มเอมค่ะ)
คือเรียกว่า ไม่ประสบความสำเร็จในการถ่ายรูปอ่ะนะ

แล้วจุงก็เริ่มพูด เอาจริง ฟังไม่รู้เรื่องหรอก มารู้เอาตอนมีคนแปลทีหลัง
รู้แต่ เสียงจุง เสียงที่ไม่ได้ยินมาเกือบสองปีแล้ว
และนั่น คือทหารที่หล่อที่สุดในโลกใบนี้ เช่นกัน

เครื่องแบบทหารที่แทบไม่ค่อยได้เห็น กว่าจะได้เห็น ก็วันนี้ .... วันปลดประจำการ 555

กับยิ้มหวานๆ สดชื่น ที่ไม่ได้เห็นมานานมากเหลือเกิน อู๊ยยย ดีใจ น้ำตาจิไหล
เห็นเธอยิ้มได้ หัวใจฉันก็เบิกบาน




สวัสดีครับ ผมสิบเอกคิมฮยอนจุง

ผมรู้สึกขอบคุณบรรดาผู้สื่อข่าวทุกท่านและแฟนๆ ที่มากันไกล 

ท่ามกลางอากาศเช่นนี้นะครับ 

ผมได้เข้ากรมไปในช่วงเวลาที่ยากลำบากและได้เรียนรู้อะไรมากมาย 

ตอนนี้เป็นการเริ่มต้นครั้งใหม่ เริ่มต้นอีกครึ่งของชีวิตแล้วครับ 

และในตอนที่รู้สึกเช่นนี้นั้น ผมได้ปฏิบัติหน้าที่ทหารอย่างสมบูรณ์แล้ว


อันที่จริงผมยังรู้สึกกังวลและยังกลัวอยู่เหมือนกัน แต่ว่าได้เรียนรู้อะไรจากในกรมมาเยอะ 

ได้ใช้เวลาคิดเยอะมาก และรู้ว่าจะก้าวต่อไปข้างหน้าอย่างไร จะแก้ไขอย่างไร 

ดังนั้นผมจะยินดีมากถ้าหลายๆ คนและแฟนๆ ของผมจะยังคงเชื่อในตัวผม 

และกรุณาติดตามผมต่อไปนะครับ


ขอขอบคุณทุกคนอีกครั้งที่มาในที่หนาวๆ แบบนี้ ขอบคุณมากครับ


แล้วจุงก็หยุดพูด หันมาโพสต์ท่าตะเบ๊ะให้ชาวเรากรีดร้อง เท่มาก คุณขา เท่มากกก

สื่อถ่ายกันกระหน่ำ จุงหันไปทางนั้นที ทางนี้ที ทำท่าเคารพอย่างดี มาดแมนมากๆ 







หัวใจจะวาย หล่อ เท่ ดีงามในสามชาติ

ก่อนจะหยิบไมค์ขึ้นมาอีกรอบ

ให้พูดอะไรกับแฟนๆ ที่ยังคงสนับสนุนผมเหรอครับ ..... 

ตอนที่ผมเข้ากรมไปนั้น ผมไม่ได้กล่าวคำลา อดรู้สึกผิดไม่ได้ 

แต่ตอนนี้ หลังจากผ่านไป 21 เดือน ผมได้มาทักทายแล้วนะครับ เลยรู้สึกดีใจมากๆ 

อย่างที่พูดไปแล้วนะครับ ตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นผมได้คิดอะไรมากมาย 

มันทำให้ผมรู้ว่าจะก้าวต่อไปอย่างไร 

และได้รับความกล้าหาญมาเยอะด้วย ผมอยากขอบคุณจริงๆ นะครับ

ทั้งเหล่าเพื่อนทหาร ทั้งพนักงานและบุคคลากรต่างๆ ในกรม 

รวมทั้งแฟนๆ ที่อยู่ตรงหน้านี้ด้วย


คือ ถ้าคุณเป็นผู้ชาย คุณต้องเข้ากรมสักครั้งหนึ่งนั้นแหละครับ 

ผมเองก็เข้ามาและเปลี่ยนความคิดไปหลายอย่างเหมือนกัน 

คุณนักข่าวผู้หญิงตรงนี้อาจไม่เข้าใจถึงมัน แต่คุณนักข่าวผู้ชายคงเข้าใจได้ดี 

และผมไม่ได้ถูกขอร้องมาให้พูดนะครับ แต่ผมพูดเพราะเชื่อจริงๆ ว่า 

ประชาธิปไตยในประเทศเรายังอยู่ได้เพราะมีทหารอยู่ 

การสนับสนุนระบอบประชาธิปไตยก็เช่นกัน 

เพราะการมีอยู่ของกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ 

ผมจึงคิดว่าประชาชนในสาธารณรัฐเกาหลีใต้นี้จะดำรงชีวิตต่อไปได้อย่างไร้ความกังวล 

ผมได้รับการฝึกเช่นนั้นมาตลอด 21 เดือน 

และหวังว่าคนบันเทิงที่เพิ่งเข้ากรมไปช่วงนี้จะเข้มแข็งจนกว่าจะสำเร็จการฝึกฝนนะครับ


สิ่งแรกที่ผมจะทำคือไปพบพ่อแม่ครับ 

ถึงจะได้พบพวกท่านบ้างช่วงวันหยุด แต่ก็อยากไปบอกว่าผมฝึกทหารจบแล้วนะครับ 

ส่วนแพลนในอนาคตยังระบุไม่ได้ครับ 

แต่อย่างแรกที่จะทำเลยคืออยากทักทายแฟนๆ ของผมเร็วๆ นี้ ในที่ดีๆ ครับ




ระหว่างที่จุงหยุดพูดบ้างนั้น แฟนๆ ตะโกนเรียกคิมฮยอนจุงๆ เป็นระยะ 
ทุกคนดีใจ เราเชื่อว่าทุกคนดีใจที่ได้มายืนเห็นจุงวันนี้ ได้เห็นว่าจุงแข็งแรงดี ทั้งกายและใจ
คิมฮยอนจุงในวันนี้ แตกต่างกับวันนั้นมากเหลือเกิน

วันที่จุงต้องเข้ากรม จุงต้องเดินก้มหน้า และหลบสายตาคนอื่น แววตาว่างเปล่า เปี่ยมทุกข์

แต่จุงวันนี้ หน้าตาผ่องใส เชิดหน้าและสบตาทุกคน มีรอยยิ้มแตะแต้มทั้งแววตาและริมฝีปาก ล้นสุข



คิมฮยอนจุงของพวกเราวันนี้ เข้มแข็งแล้วจริงๆ

เราดีใจที่เห็นเช่นนั้น

หลังกล่าวคำทักทายจบ จุงก็หันหลังเข้าไปในตัวอาคาร เรานึกว่าจะหมดแล้ว 
แต่ไม่เลย พี่การ์ดเริ่มมาจัดระเบียบแฟนคลับอีกรอบ 
และไม่นานเลย จุงก็ก้าวออกมาอีกครั้ง และเดินตรงไปทางซ้ายมือของเรา ไปทางนั้น

เพื่อตั้งตรงเดินทักทายแฟนๆ!!! 

จุงเดินไปสุดปลายทางหนึ่ง เพื่อเริ่มต้นเดินทัก ให้แฟนๆ ได้เห็นหน้า 
และให้จุงได้มองหน้าทุกๆ คน เช่นกัน

ทำไมมันน่ารักแบบนี้ล่ะ!!!!

เดินไปเรื่อยๆ ค่อยๆ เดินมา จากซ้ายไปขวา  แฟนๆ ก็ดันกันใหญ่ พยายามจะเข้าไปให้ใกล้ที่สุด


เดี๋ยวๆ นี่ ผบ. ฮนช. เดินตรวจเยี่ยมประชาชนอยู่เหรอยะ 555+








อิฉัน เดิมอยู่แถวสอง เจอชะนีจีนเบียดกระเด็น จบสถานะตัวเองอยู่ราวๆ แถวห้า เฉยเลยค่าาาาาา

อยากใกล้ ไยไม่มาแต่ตีสามวะคะ พวกนี้เนี่ย!!! 

อย่ากระนั้นเลยเราปล่อยพวกซอมบี้โถมไป 
เราสงบแล้ว เราปล่อยวางเเล้ว เราเห็นจุงผ่านเลนส์แล้ว จบ พอ เลิก

..... แต่ในจังหวะนึงนั้น เหมือนว่ามีแฟนคลับถูกดันจนล้มลงตรงหน้าจุง ทำให้แถวหน้ามันเตี้ยลง 
ทำให้จุงหันมา และ

ทำให้อิ่มเอมเห็นหน้าคิมฮยอนจุงเต็มสองตาตัวเอง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

กรีดร้องก้องอกแฟ่บๆ ของตัวเองค่ะ ขุ่นพระๆๆๆๆ Smiley

คือมานี่แบบกะว่าเห็นผ่านเลนส์พอ ไม่คาดหวังค่ะ 

แต่มันดันได้เห็นด้วยตาตัวเองเว้ยแกร๊!!! ฉันจิคลั่งงงงงง

แค่ 3 วินาทีคงได้ นี่กรี๊ดบ้าบอคอหอยแตก 
คือถ้าใครยืนอยู่ใกล้ๆ อาจเห็นว่าอิฉันทำหน้าเฉยๆ ท่าทางก็นิ่งๆ

แต่โปรดรู้นะคะ ในใจดิฉันนั้นดีดดิ้นรุนแรงมาก 555555555555

มันคือความชื่นใจแบบประเมินค่าไม่ได้ มันคือความ Smiley "อิ่มเอมใจ" Smiley

มันคือความรู้สึกว่า เฮ้ยยย แค่เนี้ยแหละ อยู่ได้เป็นปีๆ เลยนะ แค่เสี้ยววินาทีที่เห็นหน้านี่แหละ

มันคือยาใจชั้นดีที่สุดสำหรับเราเลย

ราว 10.15 น. ม็อบสลาย พอผู้ชายเดินหายลับขึ้นรถไป 
แฟนคลับหายแว่บ ราวที่นี่ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น 
ทุกอย่างสลายรวดเร็วมาก อะไรกัน 555555555555

ขามานั่งกันเงียบ ง่วง
ขากลับกรีดร้องระงม จนลุงคนขับส่ายหน้า

รูปสิบเอกในใบประกาศนียบัตร เป็นทหารต้องหล่อเบอร์นี้ไหมคะคุณ?



จุงน่ารัก จุงน่าร๊ากกกกก รูปสื่อออกไวมาก จุงหล่อ หนวดนั่น ปากแดงๆ นั่น หูซ้ายของฉันนั่น

กรี๊ดดดดดดดด

ขอต้อนรับการกลับมานะจุง

ยินดีต้อนรับกลับสู่อ้อมกอดของ HENECIA 

เราจะสู้ไปด้วยกัน เยสสสสส


ปล. เขาบอกว่าตอนจุงมาให้ร้องเพลง Thank You จุดนั้น ทุกคนลืมหมด ไม่เห็นมีใครร้องเลยนะ 

ปล.2 ไหน -17 ไม่มี๊ ไม่มี พอผู้ชายออกมาที ความหนาวไม่มีค่ะ 
ร้อนมากกกกกก ผู้ชายฮอตมากกกกก

รูปเดียวที่ถ่ายได้ของเรา ได้หูซ้ายมาด้วย รู้สึก ฟินมากกกกกกก



- - - - - - - - - - - - - 


วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2017

เช้าแรกของจุงหลังออกจากกรม จุงส่งคลิปออกมาทักทายพวกเรา เป็นคลิปที่ ... ไม่ไหวเอาซะเลย


สวัสดีครับ ผมคิมฮยอนจุงครับ

ลืมตาตื่นมาเช้านี้ ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าปลดประจำการแล้ว ไม่ได้อยู่ในกรมแล้ว 

ผมอยากขอบคุณแฟนๆ ทุกคนที่มารับผมทั้งที่อากาศหนาวแบบนี้นะครับ

21 เดือนที่ผ่านมา นับเป็นช่วงเวลาที่ผมได้พิจารณาข้อบกพร่องของตัวเอง 

และสำหรับพวกคุณ มันคงยากน่าดูที่จะบอกว่าเป็นแฟนคลับของคิมฮยอนจุงอย่างเคย 

อาจมีบางทีที่ต้องปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ด้วยซ้ำ

แต่ผมรวบรวมจิตใจตัวเองได้แล้

และจะตอบแทนทุกคนที่เชื่อในตัวผม แสดงให้เห็นว่าผมเข้มเเข็งขึ้น 

ในฐานะแฟนๆ ของผม ตั้งตารอดูได้เลยครับ! 

ผมจะกล้าหาญและเผชิญหน้ากับทุกอย่างด้วยความมั่นใจ

ผมอยากขอบคุณทุกคนที่มาหาผมท่ามกลางอากาศหนาวแบบนี้อีกครั้งนะครับ 

และต้องขอขอบคุณทุกๆ คนในหน่วยที่ 30 ที่อยู่กับผมมาตลอด 21 เดือนด้วย


คิมฮยอนจุง ฉันไม่เคยปิดบังใครว่าฉันเป็นแฟนคลับของเธอ

ฉันภูมิใจในตัวเธอเสมอ

สองปีที่ผ่านมา แม้มันจะขมขื่นและเครียด มันทรมานใจแค่ไหน 

ฉันก็ไม่เคยสิ้นหวังและหมดรักในตัวเธอ

ฉันอาจจะเก็บตัวเงียบ ปิดปากเงียบ

ไม่ใช่เพราะฉันคิดว่าเธอผิด ไม่ใช่เพราะฉันไม่กล้าปกป้องเธอให้คนอื่นฟัง

เพียงแค่ ... เพราะฉันไม่อยากเถียงออกมาให้ใครๆ โจมตีเธอมากขึ้นเท่านั้น

การปิดปากเงียบ คือ การปกป้องเธอที่ดีที่สุดเท่าที่พวกเราจะทำได้
เราเคลื่อนไหวเงียบๆ เราไม่โต้ตอบกับสื่อเลวๆ และสังคมที่เหยียบย่ำเรา
เราแค่กอดกันเอง และถ่ายทอดกำลังใจให้ให้เธออย่างไม่มีที่สิ้นสุด
เราปาดน้ำตาตัวเอง และหยิบยื่นรอยยิ้มที่ยังมีเหลือให้เธอ
แค่ให้เธอรู้ว่า โลกนอกกรมทหาร ไม่ได้มีแต่หนามแหลม 
แต่มีความรักของพวกเรารอคอยเธออยู่

มนุษย์เรานั้นชื่นชอบข่าวฉาว และชิงชังที่จะแก้ข่าวที่ฉาวให้กลายเป็นถูกต้อง 
แม้ภายหลังคดีความจะคลี่คลายไปในทางที่ดี 
แต่กลับไม่มีใครหันกลับไปมองเลยว่าพวกเขาได้ทำร้ายเธอมากแค่ไหน
ถ้อยคำดูหมิ่นเธอ และการกระทำที่ดูแคลนเฮเนเชียอย่างพวกเรา
มันอาจจะทำให้เจ็บปวดและทุกข์ใจ
แต่เช่นกัน มันทำให้รู้ว่า 
คนเราจะรักกันได้มากแค่ไหน เมื่อต้องผ่านเวลาเลวร้ายแบบนี้ไปด้วยกัน

เรารักเธอ

เฮเนเชียรักเธอนะคิมฮยอนจุง

ฉันภูมิใจที่จะบอกใครต่อใครว่าเป็นแฟนคลับของคิมฮยอนจุง

เพราะเธอไม่ใช่เรื่องน่าอายในชีวิตของฉัน

#ProudToBeKHJfan










Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2560 8:11:19 น.
Counter : 447 Pageviews.
0 comment
(โหวต blog นี้) 
My Precious Memory


อีกฉบับล่ะ ^^

เรื่องดีๆในชีวิตเรื่องนึงที่คิดมาเสมอคือ 4 ปีที่ผ่านมานี้

กับการมีโอกาสได้เขียนหนังสือ ได้ถ่ายทอดความคิดฟุ้งๆเป็นตัวอักษร

ตั้งแต่เล็กจนโต เป็นคนช่างเขียน ช่างพูด ช่างเพ้อ สารพัดช่างมารวมๆกัน

เป็นการระบายอารมณ์ ระบายความรู้สึก ระบายความคิด ระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีก็ระบายๆออกมาซะผ่านการเขียนของตัวเอง

ไม่ว่าจะไดอารี่ จดหมาย โปสการ์ด เศษกระดาษ หรือแม้แต่...บล็อก

ก็ระบายๆมาเรื่อยเปื่อย

จนวันหนึ่งไอ้การระบายอารมณ์ผสมความสนุก มันไปอยู่ในนิตยสารขึ้นมา

ทุกครั้งที่นิตยสารวางแผง

ทุกฉบับที่มีข้อเขียนฟุ้งๆของเราอยู่ในนั้น

มันดีใจนะ

การเพ้อเจ้อของเรา มันมีคนอ่านแหะ ^^

การโหวกเหวกโวยวายของเรามันมีคนชื่นชมแหะ

มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากกกกกกกกก จริงๆนะ

ขอบคุณน้องเต๋า คนแรกที่ผลักดันเรื่องฟุ้งๆของพี่

ขอบคุณ hyuniversal0606 ทุกคน ที่ช่วยกันอ่าน ช่วยกันหัวเราะ

และเป็นคนกลุ่มแรกๆที่บอกว่า "มันเพ้อได้สนุกดี"

ขอบคุณคุณตั้ม หมีใหญ่ใจดี ที่ให้กำลังใจและเข้าใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆ มาเสมอเลย

ขอบคุณพี่ดวง ที่หยิบยื่นโอกาสและหน้ากระดาษให้อย่างต่อเนื่อง

ขอบคุณแม่ พี่โอ๋ แอ๊บ และน้องก้อง ที่ปล่อยให้ไปเพ้อถึงโน่นนั่นนี่ไม่คิดจะห้ามปราม (เหมือนๆห้ามจะไม่อยู่ คึคึ)

ขอบคุณเพื่อนจา บุคคลทรงคุณค่าที่สุดในชีวิตการเพ้อเจ้อ นางเป็น "ผู้ฟังระดับเทพ"

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ทั้งที่แสดงตัวและไม่แสดงตัว

ทั้งที่โทรไปถึงนิตยสาร ไปชื่นชม ทั้งที่ตามมาบอกว่าชอบในทวิตเตอร์ด้วย ทั้งที่คอยติดตามในบล็อกด้วย

คำชมของคุณทุกคนมันทำให้ "อิ่มเอมใจ" จริงๆนะ

และสำคัญที่สุดคือ ขอบคุณเธอ....เพราะเธอ เธอคนเดียว

การมีเธอเข้ามาในชีวิต ทำให้การเขียนอะไรฟุ้งๆของฉันกลับกลายเป็นรูปเป็นร่าง

เป็นสิ่งที่น่าจดจำ เป็นสิ่งที่มีความหมายมากมายเหลือเกินในชีวิต

ถ้าไม่เพราะเธอ ฉันก็ยังคงนั่งเขียนอะไรลงเศษกระดาษอยู่เลยมั้ง

เพราะเธอ....การที่ได้รู้จักเธอ ไม่ใช่แค่ทำให้หัวใจชื่นบานเหมือนฤดูใบไม้ผลิที่ไม่เคยจบสิ้นลง

แต่มันทำให้ความฝันเล็กๆของฉันเป็นจริงขึ้นมาได้

เพราะเธอคนเดียวเลย คิมฮยอนจุง

รักนะยะ จุ๊บุจุ๊บุ

현중의 임엠
(อิ่มเอมของฮยอนจุง)
2009 - Eternity















Create Date : 26 กันยายน 2557
Last Update : 26 กันยายน 2557 14:55:33 น.
Counter : 305 Pageviews.

0 comment
현중의 임엠 Fan sign นี้ มีแต่รัก-รัก-รัก
29-08-2013

อีกหนึ่งวันที่ต้องจดจำไว้ในประวัติศาสตร์ชีวิตตัวเอง
เพราะเป็นวันที่จะได้เกาะโต๊ะสบตาชายหนุ่มเป็นครั้งแรกในชีวิต

การไปแฟนไซน์สำหรับหลายคนอาจเป็นเรื่องธรรมดา ไปบ่อย , บางคนอาจเป็นครั้งแรก ,
และบางคนอาจอยากไปแต่ไม่ได้ไปด้วยสาเหตุที่แตกต่างกัน

แต่สำหรับเรานั้นมันเป็นการไปที่คาดหวังและสิ้นหวังในคราวเดียวกัน

เพราะเรารู้มาว่าแต่ละคนต้องซื้อกันหลายสิบแผ่นเพื่อจะได้รับสิทธิ์ไปสบตาจุงแบบส่วนตัว

แต่เราทำใจไม่ได้ เราไม่อยากมีซีดีจุงเป็นหลายสิบแผ่นแบบนั้น
เราคิดว่าเพลงของจุงมันควรไปกระจายๆให้คนหลายๆคนฟัง
ไม่ใช่มากองที่เราคนเดียว

และต่อให้มันขายไม่ได้ก็เรื่องเหอะ ไม่ควรมากองอยู่ที่เราอยู่ดี 555

เพราะฉะนั้นจึงเป็นการไปร่วมงานแบบคาดหวังและสิ้นหวัง
จะกล้าหวังได้ไงก็ซื้อซีดีเท่าที่อยากได้เท่านี้ จะไปแข่งกับใครได้

แต่วาสนายังมี พอในประกาศมีชื่อเราเท่านั้น ถึงขั้นกรี๊ดลั่นสวนสาธารณะยออิโดยามค่ำ
น้ำตาแทบไหล หัวใจเต้นตึกตัก จะได้ลายเซ็นแล้ว (เว้ยยยยย)



เช้านี้ วันพฤหัสบดี ตื่นมาอากาศจึงเป็นใจ.....โซลฟ้ารั่วจ๊ะ

ฝนตกตั้งแต่เช้า แรงขึ้น เบาลง แรงอีก จางอีก เบาไป วนเวียนอยู่อย่างนี้
จะว่าไปไม่เคยมาอยู่ที่นี่ยามฝนตกเหมือนกันแหะ
ฝนของกรุงโซลหนักเบาแบบพิกล ฟ้าไม่ขาวไม่มืดแบบบ้านเราด้วย
อืมมมม ภูมิศาสตร์ต่างกันทำให้แม้แต่เมฆฝนก็หน้าตาต่างกันหรือป่าวนะ??

4 โมงกว่าๆเราก็ออกเดินทางเพื่อไปยังสถานียออิโด จุดที่จะเกิดเหตุ
ชักเริ่มหายใจติดขัด เริ่มเกิดอาการตื่นกลัว
จริงๆเลยนะ ไอ้อาการกลัวจุงนี่เมื่อไรจะหายก็ไม่รู้ แล้วเป็นมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่แน่ใจ.....
รู้สึกอีกที เราก็หวาดกลัวการมีตัวตนหรือการไปยืนอยู่ในสายตาของคิมฮยอนจุงไปซะแล้ว

ไปถึง มีเวทีตั้งไว้เตี้ยๆ แบนเนอร์ใดยังไม่มา เริ่มกระสับกระส่าย
จนได้เวลาก็ขึ้นไปที่ชั้นสอง ร้าน YP Books เพื่อไปรับบัตรคิว ว่าจะได้เข้าหาจุงเป็นลำดับที่เท่าไร
ทุกคนผลักดัน ไม่อยากเป็นคนแรกเท่าไร ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมแหะ
แต่แถวก็ยาวพอประมาณ เราได้คิวที่ 48 โอ๊ะ .....



เลขสลากที่ได้ก็ 407 สงสัยงวดนี้ต้องเล่นเลขนี้ซะล่ะ ฮ่าๆๆๆๆ



รับบัตรคิวแล้วก็ใจตุ๊มๆต่อมๆไปหน้างาน ที่ตอนนี้กั้นคอกแล้วเรียบร้อย ให้ผู้โชคดี 150 คนนั่งในนี้
ส่วนสหประชาชาติมุงให้อยู่นอกรอบนะจ๊ะ
เข้าไปนั่งเรียงลำดับสองข้างประกบด้วยแฟนจากญี่ปุ่นที่นั่งได้มั่วสุดๆไปเลยซ้ายเบอร์ 49 แต่ขวาเบอร์ 69

เอิ่มม.....

สักพักสาวเกาหลีเบอร์ 70 มาสะกิดบอกว่าเรานั่งผิด แหม อยากจะบอกว่าที่ผิดอ่ะป้าปุ่น
แต่นางไม่เข้าใจ นางก็ฮึดฮัดจากไป แต่เรานั่งนิ่ง เราไม่ขยับใดๆ
เราเสี่ยงตายกลั้นหายใจมาจนถึงวินาทีนี้ จะสละที่นั่งที่แสนนนน...จะกลางงาน ตรงหน้าจุงไปได้อย่างไรกันเนอะ

และแล้วเสียงกรี๊ดเบาๆก็ดังขึ้นวูบหนึ่ง ตอนเวลา 19.30 น. ตรงเป๊ะ
คิมฮยอนจุงวันนี้มาในชุดสีดำอีกแล้วครับท่าน เสื้อยืดตัวหลวมๆ หมวกสีดำ กางเกงห้าส่วนสีดำ ซาตานชัดๆ
..... คนใจดำ ชุดก็ดำ ที่พอมองไปรอบๆด้านแล้วยิ้มที กลับทำให้ลมหายใจเราติดขัดกว่าเดิม นี่มันเทพบุตรล่ะ....



มือเริ่มเย็น สติเริ่มแตก และหายใจไม่ค่อยถนัดอีกแล้ว
ป้าปุ่นข้างๆถามว่าเป็นอะไรไหวไหม ตื่นเต้นมากเลยเหรอ
ได้แต่พยักหน้าหงึกหงักบอกป้าว่ามันเป็นครั้งแรกของหนู
(ที่มานั่งเกาะขอบโต๊ะนะ ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอ 555)
แต่มันเป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้ ที่ยังมีอาการตื่นกลัวแบบนี้

แถวขยับไปเรื่อยๆ แต่ละคนก้าวไปหาจุงเรื่อยๆ เราได้แต่ยืนกลั้นหายใจ
พอคิวเดินผ่านเจอเพื่อนไต้หวัน นางก็ยื่นมือมาให้จับสองข้าง ให้กำลังใจสุดฤทธิ์แล้วบอกว่า
"โอ้วว มือของยูเย็นมากๆเลย" อืมมม มันกลัวอ่ะ

จนไปถึงด่านแรก พี่การ์ดยืนถือโพสต์อิทถามชื่อแต่ละคน แล้วเขียนเป็นฮันกึลให้ ให้เอาไปยื่นให้จุงว่างั้น
แต่เราเขียนของเรามาแล้ว พี่การ์ดเลยปล่อยเข้าด่านที่สอง

ด่านสองนั้นคือมุมข้างเวที เป็นมุมที่ดีที่สุด เห็นจุงชัดที่สุด อยู่ในระดับที่เราพอใจที่สุด
ไม่ใกล้ไป ไม่ไกลมาก
แต่มันหยุดแค่ตรงนี้ไม่ได้ ในเมื่อคิวขยับไปเรื่อยๆ พอพี่การ์ดคนที่สองถามว่าจะให้เซ็นหน้าไหน
ก็ยื่นให้ดู พี่เค้าก็รับไป แล้วส่งต่อให้พี่การ์ดที่ยืนด้านหลังจุงเป็นด่านต่อไป

ด่านสุดท้าย......ตายตรงนี้แหละ

กว่าจะขยับเท้าให้ก้าวไปหาจุงได้ รู้สึกมันหนักมากและทุกก้าวมันยากลำบากเหลือเกิน
พอไปถึงโต๊ะตรงหน้าจุง ขามันก็ทรุดฮวบลงกับพื้น คุกเข่าลงทันทีทันใด
เราได้แต่จ้องหน้าจุงเงียบๆ แต่มันเบลอๆคล้ายสมองไม่ทำงาน

อิ่มเอมกลัวฮยอนจุง

ให้ตายเหอะ กลัวจริงๆนะ วิ่งหนีมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้มันต้องไปต่อไป จะมัวกลัวไม่ได้
อุตส่าห์โชคดีมากมายมหาศาลขนาดนี้แท้ๆ ที่ซื้อซีดีแค่ 3 แผ่นก็ได้แฟนไซน์ จะมัวกลัวได้ไง
พี่การ์ดถามว่าจะให้เซ็นว่ายังไง ใจเรานั้นก็เตรียมมาแล้ว คิดมาเสมอว่าถ้าได้อยากให้จุงเขียนว่าอะไร
แต่เพื่อนบอกว่าให้จุงเขียนภาษาไทยซิ เขียนยากหน่อยจะได้ใช้เวลากับจุงเยอะๆ
แต่เราไม่อยากให้จุงเขียนภาษาอะไรไปโดยไม่รู้ความหมาย
เราอยากให้จุงรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองเขียนคืออะไรมากกว่า
เพื่อนเลยแนะนำว่า งั้นเขียนเกาหลีกำกับไว้ล่ะกัน

...... พอจิ้มไปที่ภาษาไทยว่าอยากได้อันนี้ จุงก็เงียบ แต่พี่การ์ดตอบทันทีว่า “อันเดว”
เราก็เลยชี้ไปที่อักษรเกาหลีแผนเดิมแล้วบอกว่างั้นอันนี้ก็โอเคแหละ
จุงเลื่อนตาอ่านตาม "อิ่มเอม" อ่อยยยย....เสียงเธอเวลาเรียกชื่อฉันมันทำให้หัวใจเต้นรัวดีจัง
แล้วจุงก็อมยิ้มขำๆ ก่อนก้มหน้าลงเซ็น
เราได้แต่เกาะโต๊ะมองหน้าจุงเงียบๆ แล้วตัดสินใจส่งเสียงเรียกจุงไปเบาๆ

Me : 현중아.... ฮยอนจุงอ่า

จุงยังก้มหน้าก้มตาเซ็น แต่ขานรับในคอได้ละมุนมากๆเลย

HJ : hmmmm หืมมมมม

Me : 나는 너무……너무 너무 너무 너무 너무 너무….. 보고싶어서, 알아?
รู้ไหม ฉันอ่ะ คิดถึงเธอมาก......มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยนะ


ตอนที่เริ่มนานึนไป กลั้นหายใจเรียบร้อยแล้ว พอนอมุ ก็กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง แล้วรัวยิบ นอมุๆๆๆๆๆๆ
จุงอมยิ้มขำใหญ่เลย สงสัยคงคิดว่าจะพูดยังไงต่อ ฮึ้ย.......
พอตบท้ายลงว่าโพโกชิพอซอปุ๊บ เท่านั้นแหละ จุงเงยหน้าขึ้นมาสบตาทันทีเลย แล้วก็ยิ้มให้ ก่อนตอบเบาๆด้วยเสียงทุ้มๆอีก

HJ : (웃) 알아요. รู้ซิ

แล้วจุงก็ก้มหน้าลงอีก แต่อิ่มเอมตอนนี้หัวสมองระเบิดปุ้ง หน้าแดงเห่อมากๆ
ผู้ชายยิ้มน่ารักจัง เสียงก็ละมุนหูสุดๆ ทั้งที่เป็นคำพูดสั้นๆแท้ๆเลยนะ
ทำเอาปากสั่น ใจสั่น และกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้....เสียงก็พลอยสั่นไปด้วย
อิตาบ้า อย่ามาบอกเลยว่ารู้ เธอไม่รู้หรอก เธอไม่มีทางรู้แน่ๆเลยว่าความคิดถึงมันเป็นยังไงน่ะ

Me : 언제 태국에 가요? เมื่อไรจะไปเมืองไทยอีกเหรอ

คราวนี้จุงเงยหน้าอย่างเร็ว และทำตาโตใส่ แหง่ะ....ผงะเลย

น่ารัก น่ารัก น่ารักจัง

จุงดูตกใจที่เราเป็นคนไทย มาไกลไปเหรอ? ไม่ไกลนะ
สำหรับเราระยะทางหรือภาษาและเชื้อชาติไม่เคยเป็นปัญหาสำหรับความรักที่มีให้จุงเลย

HJ : 태국? (O_O) ไทยเหรอ?

Me : Umm เราพยักหน้า สบตาจุง (กล้ามากกกกก)

HJ : Next year. ปีหน้านะ

อ๊ะ ผู้ชายพูดภาษาอังกฤษ 5555 ปีหน้าจะมาหรอ ใครเชื่อก็บ้าล่ะ
แต่ฉันก็เป็นผู้หญิงคนนึงที่ทั้งบ้าทั้งโง่แหละนะ เพราะอย่างนั้นฉันเลยเลือกที่จะเชื่อเธอ

Me : 정말? 난 기다릴게.... จริงเหรอ งั้นฉันรอนะ ....

จุงส่งเสียงอืมมมในคอ แล้วยื่นซีดีที่เซ็นเสร็จแล้วคืนมาให้

Me : 현중아....너 사랑해. ฮยอนจุงอ่า....แล้วก็......ฉันรักเธอนะ

กระพริบตาปริบๆ เลือดสูบฉีดขึ้นหน้า ปากสั่น หัวใจเต้นผิดจังหวะ
และได้แต่ตาค้างมองรอยยิ้มที่จุงส่งมาให้พร้อมคำตอบรับเบาๆอีกครั้ง

HJ : (^___^) ... 알아. รู้แล้วล่ะ.........



ชันเข่าขึ้นยืน และรับซีดีมาถือมือสั่นๆ ก้าวลงเวทีแบบไร้สติโดยสิ้นเชิง
คนโกหก คนโกหก ผู้ชายโกหก เธอไม่เคยรู้หรอก
ไม่ว่าจะความคิดถึงของฉันหรือความรักของฉัน เธอไม่เคยรู้แน่ๆ เธอโกหก ......
แต่ถึงอย่างนั้นก็ ขอบคุณนะจุง ขอบคุณที่เธอยอมรับรู้และรับฟัง
มันทำให้หัวใจของฉันอบอุ่นขึ้นมาทันทีเลย

เดินกลับมาที่นั่งเดิมของตัวเอง แล้วจ้องมองลายเซ็นที่ได้รับมา
현중의 임엠 ลายเซ็นหวัดๆ ลายมือชุ่ยๆ ที่แปลได้ว่า “อิ่มเอมของฮยอนจุง”
ที่คนเซ็นถึงกับอมยิ้มแล้วเซ็นให้ ขอบคุณนะเธอ ขอบคุณมากๆเลย



ป้าปุ่นข้างๆมาชะโงกหน้าดูแล้วถามว่าเป็นยังไงบ้าง
ได้แต่อมยิ้มแก้มแทบแตกบอกป้าไปว่า “อืมม....ดีใจที่สุดเลยค่ะ”
แล้วนั่งลูบไล้สมบัติล้ำค่าอีกชิ้นอยู่อย่างนั้น

20.30 น. หนึ่งชั่วโมงตรงเวลาเป๊ะ งานแฟนไซน์ก็จบลง จุงลุกขึ้นยืนกล่าวทั้งคำขอบคุณและคำอำลา

จบการโปรโมท Round 3 อย่างเป็นทางการ....แล้วพบกันใหม่กับอัลบั้มใหม่หลังออกจากกรมนะเธอ




Create Date : 03 กันยายน 2556
Last Update : 27 พฤษภาคม 2557 12:01:31 น.
Counter : 542 Pageviews.

1 comment
Hyun Bin 1st Asia Fan Meeting in Bangkok
เมื่อวานนี้ไปดูพี่ฮยอนบินมา ปลื้มมากกกก ชอบมากกกกก

ก.ไก่ร้อยตัว



................................................................

ตอนที่รู้ว่าพี่เค้าจะมาไทย ดีใจอ่ะ อยากเจอ อยากดู
ชอบมาตั้งแต่คิมซัมซุน เพราะซัมซิกน่ารักมากๆๆๆๆ
มาเจอสโนว์ควีนก็ชอบ
แต่ที่ต้านทานไม่ไหวนี่ต้องสวนลับเลย......คิมจูวอนชี น่ารักทะลุหลังคาโลก

เป็นแฟนมีตติ้งที่อยากดูมากๆแบบกระเหี้ยนกระหือรือสุดๆ
ไม่เคยอยากดูใครเท่านี้มาก่อน (ไม่นับคนที่คุณก็รู้ว่าใครนะ)
แต่ไม่มีความคิดจะซื้อบัตรในหัวเลย
เพราะสำหรับเรา เงินทุกบาททุกสตางค์มอบให้กองทุนคิมฮยอนจุงหมด 555

เพราะงั้นปรากฎการณ์ตามล่าหาบัตรฟรีจึงบังเกิด
แต่เล่นเท่าไรก็ไม่ได้เสียที จะกี่เกม กี่ที่ กี่ที ก็ไม่สำเร็จ ไม่ได้บัตร
เฮ้ออออ
ไม่อยากซื้อ แต่อยากเจอ พอตามไปดูหน้าที่วันแถลงข่าว โอ๊ยยยย ตาย
มือควักบัตรเครดิต รูดปรื๊ดดด ซื้อบัตรซะงั้นอ่ะเรา

................................................................

11 เมษายน อิฉันก็จูงมือพี่สาวผู้ปลื้มบินนี่ซื้อซีรี่ส์และหนังมาทุกเรื่อง
ไปกรุ๊บกริ๊บกันสองคน
(ไอ้อาการอินพี่บิน อาจจะติดเชื้อมาจากพี่สาวตรูนี่แหละนะ)
งานเลทไปครึ่งชั่วโมง แต่พอพี่บินขึ้น ตายยยย





ตายแน่แล่วววววววววว

ร้องหาท่านฮยอน(จุง)ทันที มาช่วยชีวีที น่ากลัวจะเสียเขตแดนหัวใจให้พี่ฮยอน(บิน)เป็นแม่นมั่น

ฮยอนบินเปิดงานด้วยการร้องเพลง คือนัมจา (มาดูเพราะอยากฟังเพลงนี้นี่แหละ)
เพลงประกอบละคร Secret Garden ที่แสนโด่งดังและเศร้าเหลือหลาย
ออกมาพร้อมผมปัดๆหน้าม้า โอ้วววว น่ารักมากกกกกก
เคลิ้ม
อิฉันมีเคลิ้ม วูบวาบ 555555

แล้วก็มีพิธีกรออกมาคือพี่เจริญกับโอปอล์ สองคนนี้เข้าขา ฮามาก
ชงกันตลอด เสริมตลอด ทำให้ทั้งขำ ทั้งสนุกมากจริงๆ
พูดจาชวนหวาดเสียว ทำเอาพี่บินกับล่ามขำจนน้ำตาไหล

ถามว่าฉากร้องไห้กับฉากจูบ อะไรยากกว่า พี่แกคิดนาน
จะตอบแบบไหนก็ซวยนะพี่ หนูอยากบอก
พอพี่ตอบว่าฉากร้องไห้ นั่น พี่เจริญเอาเลย "จูบผู้หญิงมันง่ายใช่ไหม"
พี่บินตกใจ ไม่ใช่ๆ ไม่ใช่คาสโนว่า แต่ร้องไห้มันต้องทำอารมณ์นานกว่าไง

กร๊ากกกก พี่เจริญ ชงอ่ะ

พอถามว่าอยู่บ้านชอบใส่แต่บ๊อกเซอร์ใช่ป่ะ
พี่บินเขาบอกว่าเพราะที่บ้านมันสบาย มันโปร่งๆปล่อยๆหน่อย ทำอะไรก็ได้

พี่เจริญก็บอกว่าสาวๆที่นี่ก็คิดว่าพารากอนฮอลล์มันสบายเหมือนกันนะ
ทำอะไรก็ได้เหมือนกัน
เรียกเสียงกรี๊ดดังสนั่น

5555555555555555555555555

หญิงไทยใจกล้าหาญตลอด

แซวจนพี่ฮยอนบินแกเขินไปเขินมา อายท่าเดียว

เอ่อออ......น่ารักอีกแล้วอ่ะ 5555

แต่ที่เราชอบคือ พี่เจริญถามว่าตอนเล่นเป็นซัมซิก โดนนางเอกตบตีตลอดเลย เจ็บไหม
พี่บินตอบว่าโดนเป็น 100 ทีเลย ไม่อยากให้เทกแล้วเพราะเจ็บ
แต่ การถูกคนอื่นตีมันง่ายกว่าการที่เราต้องไปตีคนอื่น ยิ่งถ้าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง ยิ่งทำไม่ลง
โอ้วววววว.......คำตอบเทพบุตรมากๆ

แฟนมีตที่นี่ร้อง 3 เพลง!

น้อยที่สุดในประวัติศาสตร์แฟนมีตที่เคยดูมา แต่พอเข้าใจพี่เขาไม่ใช่นักร้องอ่ะเนอะ
แต่การที่พี่ยิง VCR ตลอดเวลา พี่ก็พาหนูเพลียนะ ฮ่าๆๆๆๆ
เอะอะเปิดๆ เปิดจั๊งงงงง

เนื่องจากพี่เขาไปเป็นทหารมา ไปรับใช้ชาติ เขาก็เลยมานั่งเล่าประสบการณ์ตรงนั้น
มีภาพตอนฝึกด้วย อู้วววว เห็นแล้วจิ้น
ถ้าอิจุงเข้ากรมต้องฝึกแบบนี้ซินะ งืดดดดดดด

ชอบตอนจบคลิปที่พี่เค้าพูดว่า 저 와서 (ผมกลับมาแล้ว)
มันแบบ อืมมมมม.....มันสื่อสารกับแฟนๆได้ดีว่าหลังจากที่หายไปสองปี
ผมกลับมาแล้ว มาหาพวกคุณแล้ว
มาทำงานให้คุณติดตาม
มาออกผลงานให้พวกคุณเสียเงินแล้ว 5555



อีกช็อตน่ารักๆคือตอนหาผู้โชคดี 10 คน ที่ได้ขึ้นมาถ่ายรูปคู่กะพี่ฮยอนบิน
โดนการสุ่มเบอร์โทรขึ้นมา

โปร่งใสดี

กล่องแก้ว เห็นกระดาษมากมายม้วนๆอยู่ในนั้น
ผู้โชคดีโดยมากมาจากบัตรราคาน้อยสุด แต่คุ้มใจสุด



ไม่เหมือนงานของใครบางคน กล่องดำมาเชียว

แน่ใจนะว่าในกล่องไม่ได้มีแค่ 5 ใบแล้วล็อกเบอร์ไว้

เอ๊ะ งานใคร

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พอจับครบ พี่ฮยอนบินก็กดโทรศัพท์เลยจ้า กดโทรหาเลย
พออีกฝ่ายรับ พี่เขาก็ถามว่า "อยู่ไหนครับ"



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ภาษาไทย ชัดถ้อยชัดคำ
เสียงทุ้มนุ่มละมุน
ถ้าแฟนโทรตามด้วยเสียงแบบนี้ สาวๆคงรีบถอดจิตไปหา ไม่อยากให้รอนาน 555

โทรตามสาวๆครบ 10 คนก็เรียงลำดับถ่ายรูปกันไปอย่างนุ่มนวล
ไม่หื่น ไม่เกรียน สุภาพทั้งพี่เขาและแฟนพี่เขา
ไม่เกรียนเหมือนฝั่งเราเลยอ่ะ หุหุหุ



งานไม่ค่อยมีอะไรมาก

อ้อ มีพี่บินเต้นให้ดู มืดๆเป็นไฟอะไรสักอย่างที่......

"ตรูไม่เก็ต"

แต่ปรบมือให้ เยี่ยมค่ะพี่ เริ่ดค่ะพี่ อวยค่ะพี่ อวยๆ อวยไว้ 5555

งานจบลงที่สองชั่วโมงเต็ม จบเร็วนะ

ก่อนลาเวทีพี่เขาก็มาพร้อมขันใบใหญ่ พร้อมพวงมาลัยเสี่ยงรัก
โยนให้สาวๆรอบวง ฉลองสงกรานต์



ไม่ได้อยู่ให้ปะแป้ง แต่ยืนยิ้ม โบกมือบ๊ายบายให้รอบด้าน
อมยิ้มน้อยๆ น่ารักจริงเลย



พี่ฮยอนบิน พี่รู้ไหม หนูชอบพี่มากนะ
จะติดตามพี่ตลอดไป
พี่เป็นคนที่ nice มากๆ สุภาพ อ่อนโยน ยิ้มก็น่ารักด้วย
ชาตินี้ไม่รู้จะได้เจอพี่อีกไหม ดีใจที่ตัดสินใจไปดู เพราะพี่จะมาไทยอีกไหมก็ไม่รู้
และหนูคงไม่ตามพี่ไปไหนมาไหนด้วย

만나서 반가워요

ยินดีที่ได้พบพี่ค่ะ

ขอตัวกลับไปหารักแท้ของหนูก่อนนะ

พี่ทำให้หนูยิ้มได้ ชื่นใจ

แต่คิมฮยอนจุงทำให้หนูหวั่นไหวและหายใจไม่ค่อยออกอ่ะพี่ ขอโทษนะคะ

555555



cr.pics to LOL International Thailand FB

เป็นผู้ชายเกาหลีที่ไหว้สวยมากจริงๆ



Create Date : 12 เมษายน 2556
Last Update : 12 เมษายน 2556 13:40:43 น.
Counter : 905 Pageviews.

0 comment

ณ เงา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



New Comments