จังงัง ณ ปูซาน #2
อย่างหนึ่งที่พลาดไม่ได้ในการมาทะเลก็คือการกินอาหารทะเล

เป้าหมายทริปนี้ คือ Alaska King Crab ตัวนี้นี่เองงงงงงง



ภาพประกอบ : น้องที่ไปด้วยกัน รูปนี้น่ารักดี ดูนางแฮปปี้กะปูยักษ์มากอ่ะ

เรามาที่ตลาดกีจังหรือ Gijang Market ด้วยการโบกแท็กซี่จากหาดแฮอึนแด

สนนราคาค่ารถหมื่นวอนนิดหน่อย

จริงๆมันมาด้วยทางอื่นได้นะ ทั้งรถเมล์และรถไฟ korail
แต่แบบว่าฝนตกอ่ะ ระหกระเหินมาก นั่งแท็กซี่ปลอดภัยสุด เร็วสุดด้วย

เพราะหิวมากกกกกกกกกกกก

หลังเอื้อนเอ่ย "กีจังชีจังคาเซโย" ไป ทั้งคนพูดคนฟังก็กระพริบตาปริบๆ มันฟังดูเข้าใจยาก แต่ก็เข้าใจ 555

ครึ่งชั่วโมงถัดมาเราจึงมาเดินอยู่ท่ามกลาง เอ่อออ......ตลาดปู???

ซ้ายร้านปู ขวาก็ปู หน้า-หลัง ร้านขายปู เยอะมากกกกกกก

เอาร้านไหนดี พ่อค้าแม่ค้าชาร์จเข้ามา กวักมือ ฉุดแขน แทบจะลากกันเข้าร้าน

แงๆๆ ไม่รู้ กินอันไหนดีอ่ะ

จริงๆมีร้านที่เคยอ่านรีวิว แต่ไม่รู้ตำแหน่งคงหาไม่เจอ ระหว่างที่ลังเลว่าเอาร้านไหน

สายตาก็เจอร้านที่อ่านมา อ้าววว หาง่ายเชียว 5555

ก็เลยบอกเพื่อนเอาร้านนี้แหละ

ปูว่ายอยู่ในถังออกซิเจนเป็นร้อยๆตัว หูยยยยยย ทั้งตลาดกี่หมื่นตัวล่ะเนี่ย

และตัวไหนจะโชคร้ายตายในพุงเรา (ตัวข้างบนนั่นไง)

พอหันเข้าร้านลุง ลุงก็ยิ้มแป้น เอื้อมมือลงถัง ดึงเจ้าโชคร้ายมาชั่งให้

ชั่งปุ๊บ ตัวเลขขึ้นทันทีว่าหนักเท่าไร และคิดเป็นเงินเท่าไร

อย่าถาม จำไม่ได้ รู้แต่ตัวนี้หนัก 3.4 กิโล

ลุงบอกว่าเอาสองตัวไหม กินกัน 4 คน

ไม่ๆๆๆๆ เยอะไปกินไม่หมด ขอตัวเล็กตัวนึงนะลุง

ลุงหยิบ Spider Crab มาให้ ชั่งไป มองไซส์ไป หันไปบอกเพื่อน

แกๆ เรากินสองตัวเหอะ ไหนๆมาแล้ว 5555555555

ลุงงงสับสนใจ ชะนีพวกนี้ จิตใจไม่มั่นคงเลย

ตกลงราคาและ "กากาซูเซโย" ไปเสร็จ เราก็แวะถ่ายรูปคู่ปูกันคนละช็อตเป็นหลักฐานว่า ฉันจะกินแกล่ะ!!!

ขึ้นมานั่งชั้นสอง เครื่องเคียงก็เสิร์ฟเต็มโต๊ะ



พาจอนกุ่ยช่ายนั่นอร่อยมากกกก กินกันไปสามจานได้แน่ะ

ส่วนหอยจุ๊บ กินลำเค็ญ เพื่อนๆพยายามกิน แม้กระทั่งเรียกอาจุมม่ามาถามวิธีกิน
อาจุมม่าทำท่าให้ดูแล้วบอก ดูดเลย จุ๊บๆ ก็ยังกินไม่ได้เลย ยากเกินไป

บุกก้อนนั่น น่ากลัว ไม่กล้ากิน 555

ข้าวโพด ไม่อบเนย ต้มเฉยๆ เพลินดีจ๊ะ

ส่วนจานแดง มาดูชัดๆ มันคือปลาหมึกผัดซอสโกชูจัง เค็มไปถึงโลกหน้า



แล้วเราก็จัดการเอาน้ำจิ้มซีฟู๊ดที่พี่สาวตำมาให้ เทเตรียมรอ มันต้องแซ่บกันไปข้าง!!

ปูมาแว้วววววว กรี๊ดดดดด ตัวเบ้งมากกก ยั่วยวน



เอาตะเกียบมาเทียบ เผื่อจะเห็นว่าใหญ่



เค้าตอกๆมาให้แล้วพร้อมกิน แงะนิดหน่อยก็ออกมาเป็นยวง โอ้วววว



กินๆๆๆๆๆๆ จนลืมถ่ายรูป

รูปน้อยมากจริงๆแหะที่นี่

มันสดมาก หวานมากๆด้วย มีความสุขจัง

และค้นพบว่าพวกเรา 4 คน กินปูยักษ์สองตัว ไม่พอ มันน้อยไป

โถ ตายอดตายอยากกันมาจากไหนเนี่ย

ก็เลยส่งซิกบอกอาจุมม่าหนูไม่อิ่มๆ

อาจุมม่าก็เลยเอากระดองมันปูไปผัดข้าวให้ดังนี้



หร่อยเว่อร์

จุก

จ่ายเงินไป 116,000 วอน ไม่แพงนะ จะบอกให้ ปูสองตัว ข้าวผัดสองกระดอง

ข้าวผัดนี้คิดค่าบริการเพิ่มนะกระดองล่ะสองพันล่ะ

กินเสร็จ ปลื้มใจ

มาเดินตลาด เจอสัตว์ทะเลแปลกๆเพียบ ไม่ได้ถ่าย อึดอัดพุงอยู่

5555555555555555555555555555555555555

มามีสติอีกทีตอนเจอเจ้านี่



งั่มๆ หมื่นวอน สุขใจ ใหญ่เบ้ง ^^




Create Date : 26 เมษายน 2556
Last Update : 26 เมษายน 2556 11:32:29 น.
Counter : 810 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ณ เงา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



New Comments