the sworn brothers #ตอน 4.







หลังมื้อค่ำที่สุดแสนพิเศษ





            เมื่อการสนทนาจะเริ่มขึ้น ทุกคนต่างเปลี่ยนท่าทีกลายเป็นเงียบขรึมในทันที อาจจะเป็นเพราะสิ่งที่พวกเขาต้องพูดนั้นเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดมาก่อน
แทมินเห็นพี่ๆ ทุกคนเงียบไปหมด เขาจึงส่งเสียงเตือนพี่ๆ

"อะฮึ่ม.... จะเงียบกันอีกนานมั้ยครับ .."

"..................."

"อะ ok. เรื่องนี้มันเป็นเรื่องสำคัญที่จริง ๆ แล้วคนรู้น้อยที่สุดยิ่งดี ...."  จินกิเงยหน้าขึ้นมาแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างที่เค้ารู้

     "ตอนนี้ลุงดงโฮสุขภาพไม่ดีเท่าที่ควร  หลังจากที่แทมินไปอังกฤษ  อาการลุงแย่ลงมาก ..."
จินกิจึงเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น  ทุกคนรู้เรื่องอาการป่วยของลุงเป็นอย่างดี
มันน่าแปลกที่คนสุขภาพแข็งแรงอย่างลุงจู่ ๆ ก็ล้มป่วยแบบไม่ทราบสาเหตุ แม้จะไปรักษามาแล้วหลายแห่ง แต่อาการจะดีขึ้นชั่วคราวแล้วกลับทรุดลงอีก  เป็น ๆ หาย ๆตลอดเวลา
จนสุดท้ายดงโฮเกิดอาการกำเริบหนักต้องเขาโรงพยาบาลเพื่อรักษาตัวระยะยาวอีกครั้ง โดยดงโฮได้ให้คิมจองซูดูแลทุกอย่าง และมอบหน้าที่ต่างๆ ให้หลานๆเข้าไปช่วยเหลืองานภายในบริษัท 
เรื่องธรุกิจอสังหาให้จินกิและจงฮยอนเข้าไปช่วย  และมินโฮเข้าไปช่วยงานในส่วนงานบอดี้การ์ด  หลังจากพวกเขาเข้าไปช่วยงานในบริษัทแล้วทำให้รู้ว่าภายในมีการยักยอกเงินบริษัท
ซึ่งมีการโอนบ้ายบัญชีหลายครั้ง  จินกิจึงบอกให้จงฮยอนและมินโฮเก็บเรื่องนี้เป็บความลับเอาไว้ก่อน  และหลังจากนั้นไม่นานมินโฮเองก็ได้รู้ว่าคิมจองซูให้งานบอดี้การ์ดบังหน้า
แอบมีการทำธุรกิจมืดเช่นส่งมือปืนและปล่อยเงินกู้มีการทวงหนี้ที่ค่อนข้างรุนแรงหลายครั้ง 
เมื่อจองซูรู้ว่ามินโฮรู้เรื่องนี้แล้วจึงได้ให้มินโฮเงียบไว้เพราะเรื่องนี้ลุงดงโฮเป็นคนผู้อยู่เบื้องหลัง

    "ไม่จริงอ่ะ ลุงไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้น ลุงรักบริษัทและพนักงานทุกคน" แทมินยืนยันวาดงโฮไม่ทำเรื่องเลวร้ายอย่างนั้นแน่ ๆ
    "แล้วลุงจะ สอนให้แกยิงปืนทำไม  คนดีๆ เค้ามายิงปืนเล่นกันหรอก  " คิบอมแย้งขึ้นมาบ้าง
    "ลุงก็แค่อยากให้เรามีไว้ป้องกันตัว  คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้ เกิดมีคนมาทำร้ายเราจะได้ไม่เสียเปรียบ" แทมินยังคงแย้งต่อไป ไม่มีทางที่ลุงจะทำอย่างนั้นหรอก
    "ที่แทมินพูดก็ถูก คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้ ตอนพ่อกับแม่ตายลุงเคยถามชั้นว่า ถ้าพ่อกับแม่ไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุ คิดจะแก้แค้นรึเปล่า"
    "แล้วพี่ตอบไปว่าไง" คิบอมถาม
    "... ไม่ ไม่คิดแก้แค้นใด ๆทั้งสิ้น"
    "ทำไมพี่ " มินโฮที่นั่งเงียบอยู่นานได้ถามขึ้น
    "แก้แค้นไปแล้ว พ่อกันแม่ชั้นฟื้นขึ้นมารึเปล่า ...ชั้นกับแทมินจะได้อยู่กับพ่อแม่อีกปล่าว ...ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว"
    "แต่ถ้าคนที่ฆ่าพ่อกับแม่คิดจะตามมาฆ่าเราอีกหล่ะพี่ .."  แทมินพูดขึ้นขึ้นมาเศร้า ๆ ทุกครั้งที่พูดถึงพ่อกับแม่ เขาก็มักจะร้องไห้เสมอ  ตอนนี้ถ้าเขาร้องไห้ออกมาอีกครั้งพวกพี่  ๆจะมองว่าเขาเป็นเด็กอีกหรือเปล่า  เขาหันหน้าไปมองพี่ชาย ถึงได้เห็นว่าพี่ชายจ้องมองเขาอยู่เช่นกัน 
ในแววตาของพี่ชายที่มองเค้าอยู่นั้นทำเอาเขาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่  จินกิเอามือลูกหัวน้องชายที่รัก
    "ถ้าใครทำร้ายแทมินอีก พี่ไม่ปล่อยมันหายใจต่อไปหรอก  นายเป็นครอบครัวของชั้น เป็นสิ่งมีค่าที่สุดที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ชั้น"
    "เด็กโง่ พี่ชายรักแกมากแค่ไหนเห็นมั้ย .." คิบอมปลอบน้องคนเล็ก ถึงแม้เขาจะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือดกันก็ตา แต่เขาก็รักทุกคนที่อยู่ตรงนี้เหมือนครอบครัวเสมอ

    "แล้วเรื่องมันเป็นไงต่อครับ ผมอยากรู้" แทมินเปลี่ยนเรื่อง  จินกิจึงเล่าต่อไป  ....หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีาข่าวที่พี่จินกิเริ่มสงสัยว่ามีการถ่ายโอนเงินไปบอกอาจองซู อาก็เลยเรียกตัวมินโฮมาคุยเพื่อสอบถาม  แต่จินกิไหวตัวทันจึงแกล้งทำเรื่องเพื่อแยกตัวออกห่างจากน้อง  ๆ แล้วสั่งทุกคนให้บอกอาว่าเพราะจินกิมีปัญหากับคนอื่นๆ  จึงปลีกตัวห่าง ทำให้เกิดความไม่ไว้ใจกันในกลุ่มพี่น้อง  เมื่อรู้อย่างนั้นอาจองซูจึงยื่นข้อเสนอให้มินโฮว่า ให้คอยจับตาจินกิเอาไว้ให้ดี หากมีปัญหาให้จัดการได้ทันที
เพราะจินกิจะทำให้พวกเขาเดือดร้อน และแน่นอนทุกคนรวมทั้งคิบอม จองฮยอนและแทมินด้วย
    "อื่ม.. แล้วต่อไปไอ้คุณอานี่จะไม่คิดเก็บเราทุกคนหรอ ถ้าเค้าเกิดอยากใหญ่ขึ้นมา" คิบอมเริ่มใช้นิ้วเคาะหัวเข่าตัวเอง
    "แต่พี่ฮะ ทำไมพี่คิบอมกับพี่จงฮยอนไม่โดนทำร้ายบ้างหล่ะครับ " แทมินวิเคราะห์บ้าง เพราะทั้งคิบอมและจงฮยอนเหมือนจะอยู่ทางฝ่ายมินโฮมากกว่า
    "ชั้นไปบอกอาจองซูว่า ชั้นไม่อยากทำงานตำแหน่งที่มันเป็นรองพี่จินกิ  อยากให้อาช่วยเหลือชั้นหน่อย " จองฮยอนพูดขึ้นมา จริงๆ แล้วเขาเองตะหากที่ขอจินกิให้เขาทำตำแหน่งทั่วไป
เขาไม่อยากขึ้นฝ่ายบริหาร เพราะมันจะทำให้เขาไม่ได้รู้เรื่องระบบการทำงานพื้นฐาน เขาอยากเรียนรู้วิธีการทำงานตั้งแต่ระดับล่างขึ้นไป
    "อาจองซูโทรศัพท์มาบอกชั้นว่า มีคนวางยาลุงดงโฮ เขาสงสัยพี่จินกิ เลยขอให้ชั้นคอยดูแลลุงเอาไว้ดี ๆ ไม่ให้คาดสายตา" คิบอมเริ่มเล่าเรื่องส่วนของเขาบ้าง  ปกติเขาไม่ค่อยเข้าไปยุ่งเกี่ยว
กับธุรกิจของลุงเท่าไหร่ เพราะมีพี่ชายทั้ง3คนเข้าไปทำแล้ว เขารักที่พบเจอสิ่งแปลกใหม่มากกว่าที่จะอยู่ในกรอบ หากมีเวลาว่างเขาก็ไปซ้อมศิลปะป้องกันตัวตามแต่ที่เขาอยากลองมันทำให้เขาหายเครียดได้
    "แล้วพี่คิดว่าพี่จินกิจะทำจริง ๆหรอ "  แทมินสงสัย
    "ไม่อ่ะผมไม่คิดว่าพี่จะทำหรอก แต่เพราะอยากรู้ว่าใครทำก็เลยตบปากรับคำเขาไป มันน่าแปลกที่อาจองซูจู่ๆ ก็บอกมาว่าพี่จินกิคิดร้ายกับลุงซะงั้น อยู่กันมาเป็น10ปี ผมว่าพี่อะไม่เคยแม้แต่จะขัด
คำสั่งลุง ผมก็เลยเอาเรื่องนี้แอบไปปรึกษากับมินโฮ แต่มินโฮให้ผมเงียบไว้อย่าเพิ่งพูดหรือทำอะไร ผมเลยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่โรงพยาบาลกับลุง จนวันนึงพี่จงฮยอนก็มาหาผมแล้วเล่าเรื่อง
ที่เกิดในบริษัทว่ามีคนแอบโยกเงินในบริษัท ผมเลยมั่นใจว่าพี่จินกิไม่ใช่คนทำแน่นอน" คิบอมสรุปในส่วนที่เขารู้

    "...ทุกคนทำไมรู้เรื่องกันหมด แล้วทำไมไม่มีคนบอกอะไรผมหล่ะ" แทมินเปรยขึ้นมา แต่ดูเหมือนจะไม่ได้คำตอบ
    "เรื่องแอบโยกเงินนี่จงฮยอนรู้ก่อนพวกเราทุกคน จนเขามั่นใจแล้วถึงมาบอกให้พี่รู้  พี่เลยขอตรวจสอบบัญชีบริษัทเลยทำให้อาจองซูคิดว่าพี่สงสัยเค้า ตอนนั้นนายเรียนจบมาพอดี
แล้วขอพี่ไปเรียนภาษาที่อังกฤษพี่เลยตัดสินใจให้นายไปไง เพื่อนายเองก็ปลอดภัยจากอาจองซู  "
    "แต่ตอนนี้ผมก็มีส่วนร่วมละนี่  กลับจากอังกฤษได้ไม่ถึงวัน ก็โดนพี่ตัวเองไล่ฆ่า ชิส์" แทมินหันไปมองมินโฮด้วยสายตาเย็นชา มินโฮถึงกับต้องเอามือกุมหน้าผาก แทมินเอ๋ยช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลย

    "แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าพี่จินกิไปที่บ้านหลังเก่า นายกลับมาได้ยังไง ปิดเทอมแล้วหรอ" คิบอมหันไปถามแทมิน   แทมินเงียบไปครู่นึงแล้วจึงพูดว่า
    "ก่อนผมจะกลับซักสองอาทิตย์ได้  อาจองซูโทรไปบอกผมว่า  พี่จินกิมีปัญหาอะไรไม่รู้กับพวกพี่ ๆ เขาอยากให้ผมกลับมาช่วยคุยให้พวกพี่คืนดีกัน  แต่ห้ามผมบอกพี่ว่าจะกลับ
เค้าบอกพี่จะได้แปลกใจแล้วหันมาคุยกันเหมือนเดิม  ผมก็เลย ..." แทมิน พูดเสียงอ่อย ๆ ทำไมเขาถึงไม่โทรมาคุยกับพี่ชายตัวเองนะ ปล่อยให้คนเลวแบบนั้นหลอกเอาจนได้
    "ถ้านายไม่เข้ามาขวางก่อนก็ไม่เจ็บตัวแบบนี้หรอก  ถ้าชั้นไม่ทำอะไรซักอย่าง  พวกเราทุกคนโดนจับได้แน่ ๆว่าซ้อนแผนอยู่ ... ชั้นขอโทษ" มินโฮบอกแทมิน แต่แทมินทำเป็นไม่สนใจ
    "แทมิน ..นายรู้มั้ยว่าพี่ชายตัวเองโดนลอบทำร้าย   กี่ครั้งแล้วที่พี่จินกิเกือบเอาชีวิตไม่รอด 
แต่เพราะมินโฮพี่จินกิถึงได้รอดอย่างหวุดหวิดทุกครั้ง  จริง ๆเรื่องเมื่อคืนก่อนเป็นเพราะมีคนไปรายงานอาจองซูว่าพี่จินกิอาจไม่ใช่คนเดียวที่รู้เรื่องนี้  อาจองซูเลยบอกว่า ถ้ายังหยุดพี่จินกิไม่ไดคนที่จะตายแทนก็คือนาย หากยังไม่ยอมหยุดค้นหาว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง" จองฮยอนเสริมขึ้นมาบ้าง
    "ไม่ใช่ความผิดแทมินนะ แทมินกลับมาเพราะอยากให้เราสามัคคีกันไม่ใช่หรอ อาจองซูตะหากที่หลอกให้น้องกลับมา" คิบอมแย้งขึ้นมาบ้าง นี่ไม่ใช่ความผิดของน้องชัด ๆ
    "ทำไมไม่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ลุงดงโฮฟังหล่ะครับ พี่คิบอมก็อยู่กับลุงตลอดนี่ ลุงต้องเชื่อพวกเราแน่ ๆ ... ถึงลุงจะไว้ใจอาจองซูแค่ไหน แต่ลุงก็รักเรานะครับ"
    "มันไม่ง่ายขนาดนั้นสิแทมิน ในที่สุดชั้นก็รู้ว่าอาจองซูให้ชั้นไปดูแลลุงดงโฮเพราะว่าเขาจะได้รู้ว่าชั้นเล่าอะไรให้ลุงฟังหรือเปล่า  เขาส่งคนของเขาประกบชั้นตลอดที่โรงพยาบาล
แถมสั่งห้ามลุงติดต่อกับใครห้ามรบกวนทุกอย่าง ใครที่มาเยี่ยมลุงจะมีการรายงานอาจองซูทุกตลอด...อาบอกเพื่อความปลอดภัย" คิบอมพูดอย่างด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

    "พี่เลยตัดสินใจว่าจะยอมโดนจับตัวไปเพื่อที่จะเข้าไปหาข้อมูลเพิ่มขึ้นเติมถ้าเข้าไปได้ อย่างน้อยก็รู้ว่าอาจองซูต้องการอะไรกันแน่"  จินกิพูด
    "มันน่าแปลกอยู่อย่าง   อาจองซูไม่เคยให้คนลงมือกับพี่ถึงตาย  แต่เค้ากลับอยากให้ผมจับตัวพี่ไปให้ได้ .."  มินโฮพูดขึ้นมา ทุกคนหันไปให้ความสนใจ
    "อืม นั่นแหล่ะ เพราะถึงพี่จินกิตายไป  ก็ไม่ได้มีผลประโยชช์อะไรให้เค้าเอาไปได้ซะหน่อย "  คิบอมพูดลอย  ๆขึ้นมาบ้าง
    "เอาหล่ะ วันนี้แยกย้ายกันดีกว่า แทมินจะได้พักผ่อนด้วย "จินกิสรุปส่งท้าย เขาขอให้น้องชายทั้ง3คนอย่ามาที่นี่อีก จนกว่าเขาจะติดต่อไปเอง เพื่อจะไม่เป็นที่สงสัย
ส่วนตัวเขามีอะไรที่จะต้องทำเหมือนกัน

    "ผลประโยชน์หรือ ..." จินกินอนคิดถึงคำพูดคิบอมทั้งคืน

เขากับอาจองซูคงต้องได้เจอกันอีกเร็ว ๆ นี้แน่

ไม่นานเกินรอ


................





จากใจอีกรอบSmiley

ตอนนี้เครียด ไม่สนุกเลย ปวดตับ T^T
อดทนอ่านไปก่อนนะ ตอนหน้าจะต้องดีกว่านี้แน่

ป.ล ตอนนี้จริง ๆมันพาทมากจาตอนที่แล้ว เอามาจัดให้เครียดตอนเดียวเลย


Smiley







Create Date : 19 ธันวาคม 2555
Last Update : 19 ธันวาคม 2555 1:02:39 น.
Counter : 345 Pageviews.

2 comments
  
แบบพารท์นี้..มันค้างคา..มันน่าสงสัย ใคร่รู้..
แอบสังเกต นิดนึงว่า.. เหมือนน้องแทม จะงอน อิอ๊อด.. 55+ นิดๆหน่อยๆก็เอา.. 55+
#ยังฟินทูมินได้อีก
โดย: มิสซิสชเว.. หลงรักน้องแทม IP: 119.46.21.254 วันที่: 19 ธันวาคม 2555 เวลา:16:29:26 น.
  
เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้น อะไรยังไง อ่านไปก็ชักจะสงสัยตามหนุ่มๆ
แต่ว่าถ้าเป็นเรื่องผลปรโยชน์ก็นะ มันก็พูดยากแฮะ ไม่เข้าใครออกใครเลยเรื่องนี้

งื้บๆ
โดย: thari IP: 202.12.97.113 วันที่: 1 มิถุนายน 2556 เวลา:11:01:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ไอติมว๊านหวาน
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



New Comments