Group Blog
 
All Blogs
 
ปลายทางของการศึกษา



แม่เห็นเด็กสมัยนี้ เค้าขับเคี่ยวเรื่องเรียนกันอย่างมากมาย ตั้งแต่ยังอยู่ในวัยเพียงไม่ถึง 10 ขวบ เด็กหลายๆ คนผ่านการ "ติว" และต้องได้รับการฝึกฝน เตรียมตัวเพื่อการ "แข่งขัน" เด็กบางคนผ่านสนามสอบครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อก้าวขึ้นบันไดไปสู่ระดับที่เหนือกว่า

ทั้งพ่อและแม่ต่างพยายามสร้างโอกาส ทั้งผลัก ทั้งดัน เพื่อให้ลูกอยู่ในฐานะได้เปรียบทางสังคม ตั้งแต่ลูกยังตัวน้อยกระจ้อยร่อย เพราะเกรงว่าลูกๆ จะตามเค้าไม่ทัน

เป้าหมายของพ่อแม่ที่มีต่อเด็ก คือปลายทางที่สถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียง คือปลายทางของความเจริญรุ่งเรืองในหน้าที่การงานและความมั่งมี หรือความมีหน้ามีตาในสังคม

แม่ไม่ได้คิดว่านั่นเป็นความเชื่อที่ถูกหรือผิด แต่แม่ขอเลือกให้ลูกของแม่ไม่ต้องเป็นหนึ่งในนั้น แม่มีความเชื่อมั่นว่า มนุษย์ทุกคนสามารถมีความสุขได้ ไม่ว่าเค้าจะดำรงตนอยู่ในสถานะใดของสังคม แม้จะไม่ได้มีเงินมากมาย แม้จะไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม หากแต่มีความดี มีจริยธรรม มีความพึงพอใจในตัวเอง มีความรักต่อผู้อื่น

แม่ขอเลือกที่จะให้การศึกษาแก่หนูด้วยมีจุดหมายปลายทางในรูปแบบที่จะทำให้หนูรู้จักตัวเอง เข้าใจชีวิต และมีความสุขได้จากสิ่งที่เรามี สิ่งที่แม่ให้หนูจึงมีเป้าหมายเพื่อบ่มเพาะให้ลูกมีทักษะในการแสวงหาหรือการเข้าถึงความจริงของชีวิต มีความพร้อมในการดำรงชีวิต ในการแก้ปัญหา และช่วยเหลือผู้อื่นตามศักยภาพของตัวเอง....และหวังว่าลูกของแม่จะเป็นมนุษย์ผู้มีความสุขได้ในอนาคต...

จงอย่าเสียใจ ถ้าอนาคตหนูไม่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดัง...เพราะแม่ไม่ได้เตรียมหนูมาเพื่อแข่งขันกับใคร...แต่แม่สัญญาว่าหนูจะได้เรียนรู้และศึกษาไปได้ตลอดทั้งชีวิต

จงอย่าเสียใจ ถ้าอนาคตหนูจะไม่ใช่เจ้าของบ้านหลังโตผู้มีทรัพย์สินมากมาย....เพราะแม่ไม่ได้เตรียมหนูมาเพื่อมาเพิ่มพูนสิ่งเหล่านี้....แต่แม่สัญญาว่าหนูจะพอใจกับสิ่งที่หนูมีและหามาได้

จงอย่าเสียใจ ถ้าอนาคตหนูจะไม่ใช่ผู้มีตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โต....เพราะแม่ไม่ได้เตรียมหนูมาเพื่อมีอำนาจเหนือผู้ใด....แต่แม่สัญญาว่าหนูจะมีความสุขกับสถานะใดๆก็ตามที่หนูเป็น

จงอย่าเสียใจ ถ้าอนาคตหนูจะมีไม่เหมือนคนอื่น....เพราะแม่ไม่ได้ใช้ชีวิตคนอื่นมาเป็นบรรทัดฐานในการสร้างชีวิตและอนาคตของหนู....แต่แม่สัญญาว่า บนความแตกต่างหนูจะมีความสุขไม่แพ้ใคร

และนี่คือสิ่งที่ดีที่สุดที่แม่คิดว่าแม่จะให้กับหนูได้ และมันจะอยู่กับหนู ติดตัวหนูไปตลอด ไม่ว่าวันข้างหน้าแม่จะอยู่กับหนูต่อไปในโลกนี้หรือไม่ก็ตาม....




Create Date : 29 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 29 กุมภาพันธ์ 2551 21:16:24 น. 8 comments
Counter : 121 Pageviews.

 
แหม่มทำเราซึ้งเลย น้องฮานิสต้องเข้าใจและต้องเห็นด้วยกับแม่แหม่มเมื่อเค้าโตมาเลยหละ ก็เรื่องแข่งขันในวัยเรียนเนี่ยแหละ เราเองตอนเด็กๆก็โดนเคี่ยวเยอะนะ ต้องแข่งๆ โรงเรียนไหนดัง แม่เราจะต้องให้พวกเราเข้าให้ได้ จริงอยู่พวกเราพี่น้องก็เก่งเรื่องสอบเข้านะ สอบอะไรก็ติด แต่พอยิ่งได้เรียนโรงเรียนดัง ก็ยิ่งเจอการแข่งขันมากขึ้น มันเครียดจนกลายเป็นไม่สนใจเรียนเลย มันเบื่อการแข่ง ไม่อยากไปโรงเรียนเลยหละ หวังว่าสมัยนี้จะแข่งกันน้อยลงนะ


โดย: kanu_memphis IP: 124.120.14.44 วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:23:19 น.  

 
ขออนุญาต ป้อม copy comment มาแปะให้นะจ๊ะ ขัดข้องทางเทคนิคบางประการต้องลบอันเก่า แล้ว ทำ blog หน้านี้ใหม่น่ะ


โดย: แม่ของลูกสาว IP: 124.120.14.44 วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:25:39 น.  

 
ชอบค่ะชอบ..ชอบความคิดนี้จังเลย..

นู๋ฮานิสต้องมีความสุขในชีวิตทุกๆ วันแน่ๆ เลยค่ะ..

ปล. นิ้งไม่ได้เปิดร้านขายขนมอะไรหรอกค่ะ..ไม่มีความสามารถขนาดนั้นอ่ะ..

ทำทานเองกันสองคนที่บ้านนี่แหละค่ะ..ทำทีนึงก็หม่ำกันได้นานเป็นอาทิตย์เลย..

ถ้าอยู่เมืองไทย อย่าหวังว่าจะได้เข้าครัวเลย วันๆ ก็ต้องทำงานนอกบ้านงกๆ แต่อยู่ที่นี่ วันๆ ก็ได้แต่ทำงาน(บ้าน) งกๆ เหมือนกันค่ะ


โดย: กะตุ้งนิ้ง วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:04:37 น.  

 
แหม่มพูดได้แทนใจพี่เลยจ้ะ เรื่องการเรียนของลูก ไม่เคยคิดจะให้ลูกไปแข่งกับใครเหมือนกัน พี่ตั้งใจจะให้การศึกษาในแบบที่ไม่บังคับ ยัดเยียด เพื่อที่จะเป็นทุนแก่เค้าในด้าต่างๆเพื่อที่จะได้พัฒนาตัวเองต่อไป


ปล. นี่รูปล่าสุดของหนูฮานิสหรือเปล่าจ๊ะ ตัดผมสั้นก็น่ารักไปอีกแบบเนอะ


โดย: หมูเหมียว วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:12:14 น.  

 
ใช่ค่ะพี่หมอหนึ่ง นี่ล่าสุดของเค้าแล้วค่ะ อยากจะตัดผมสั้นแบบเด็กผู้ชาย แต่พอตัดแล้วก็ดูแลง่ายดีค่ะ ถูกใจแม่


โดย: แม่ของลูกสาว วันที่: 29 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:37:23 น.  

 
แหม่ม เห็นด้วยนะแหม่มที่ถ่ายทอดออกมาแบบนี้
แต่ก็ถอนใจ เหมือนกันจริง ๆ นะ โรงเรียนกวดวิชารวยมาก ๆ



โดย: MONROVIA วันที่: 2 มีนาคม 2551 เวลา:15:49:44 น.  

 
เห็นด้วยที่สุดเลยค่ะ เราหนึ่งคนที่มีลูก (สาวด้วย) แต่ตอนนี้เพิ่งจะ 2 ขวบเอง และกำลังจะต้องไปอยู่เนอร์ส (เพราะคุณยายเลี้ยงไม่ไหวแล้ว เธอซนเหลือใจ แต่ใจจริงก็ไม่อยากนัก เพราะคิดว่าลูกควรจะมีความสุขกับที่ที่รักเค้าที่สุดมากกว่า) เราตั้งใจจะเลี้ยงเค้าให้มีร่างกายแข็งแรง มีจิตใจที่เข้มแข็ง มีน้ำใจ สำหรับเรื่องการเรียนเราไม่ได้หวังว่าลูกเราจะสอบได้ที่ 1 ต้องไปเรียนกวด เรียนกวาดอะไรทั้งนั้น เอาแค่เค้ามีความสุขกับการเรียน ไม่เหลวไหล เราก็อิ่มใจแล้ว เพราะจากชีวิตการทำงานของเราเอง คนที่ IQ สูงก็ไม่ได้จะมีความสุขในสังคมเท่าไรเลย - -ไว้วันหลังจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ


โดย: แม่อุ๊ (cha-Aerng ) วันที่: 2 มีนาคม 2551 เวลา:22:49:51 น.  

 
ลูกสาวโชคดีมากคะ ที่แม่เลือกทางนี้ให้ และขอชมคุณแม่ที่เด็ดเดี่ยวมากคะ ที่ออกจากกระแสสังคมได้อย่างไม่หวั่นเกรง


โดย: ป้าลูกสอง IP: 58.10.222.104 วันที่: 7 สิงหาคม 2552 เวลา:2:43:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แม่ของลูกสาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add แม่ของลูกสาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.